De verbis dominiin xp̄o. Et ſi motus ē pes tuꝰ. ſi titubas. ſi aquānō ſuꝑas: ſi mergi incipis. Dic per eo: libera meDic per eo: ne ꝑeas. Solꝰ em̄ a morte carnis liberat te. qͥ mortuꝰ ē ī carne ꝓ te Hec Augꝰ. Ubi⁊ Beda. Nec mirādū ſi aſcendēte ī nauiculā domino vētus ceſſauit: in quocūqꝫ em̄ corde deꝰ ꝑgrām ſui adeſt amoris. mox vniuerſa viciorū etaduerſātis mūdi. ſiue ſpirituū malignoꝝ bellaꝯpreſſa quieſcūt. Et vt ait Theoph̓. ſi voluerimꝰ xp̄m in nauiculā nrām ſuſciꝑe .i. in cordibꝰnr̄is habitare: ſtatī inueniemur ī terra ad quāire volumꝰ .i. celū. Cū aūt dn̄s ih̓s ⁊ diſcipulieiꝰ trāſfretaſſent. venerūt ī terrā gene zareth ſicdictā a loci vicinitate: ⁊ gētes regionis illiꝰ cōgnouerūt ih̓m. alij rumore ⁊ fama: alij facie ⁊ p̄ſentia. Et ꝑquirētes īfirmos vniuerſe regionisilliꝰ. adduxerūt eos ad ih̓m. vt vel fimbriā veſtimenti eiꝰ merent̉ tāgere: ſciētes ꝙ poterat eoscurare: ⁊ ꝯſequebāt̉ bn̄ficia curatonū tā mēteꝙͣ corꝑe. qꝛ illos qͦs xp̄c ſanabat corꝑe. ſanabat⁊ mente. Ubi Criẜ. Nos aūt nōſolū fimbriā autveſtimētū xp̄i habemꝰ: ſedetiā corpꝰ eius vt comedamus. Si gͦ qͥ fimbriā veſtimēti eiꝰ tetigerūt. tantā acceꝑunt v̓tutē: multomagis qͥ totūip̄m ſumēt Hec Criẜ. Mira fides geraſe noꝝ. vtnō tm̄ p̄ſentiū ſalute ꝯtenti ſint: ſed mittant adalios ꝑ circuitū. vt currāt oēs ad medicū. Curre ⁊ tu ꝓ quacūqꝫ infirmitate ad ih̓m aucͣtoreꝫſalutis: vt bn̄ficiū curatōnis ꝯſequi merearis.Hoc at̄ facto dn̄i ih̓u ſignificat̉: ꝙ p̄dicator euāgelij debet curare lāguidos ſpūaliter. medicinap̄dicatōnis ⁊ ſācte oꝑatōis. Miſtice trāſfretatio hec ſignificat trāſitū xp̄i ad gētiles ꝑ apl̓osInnuit gͦ pͥmo tͣnſitū apl̓oꝝ ad gēt iliū ꝯuerſionē: geneſar em̄ interp̄tat̉ viciū natiuitatis. etſignificat gētilitatē. ſcd̓o ſequētē fidei ꝯgnitōnēqꝛ cognouerūt eū. tertō fideliū multiplicatōemqꝛ ad ꝯgregādū infirmos miſerūt ī vniuerſā regionē. Et audiuit herodes tetrarcha famaꝫ deih̓ū .i. de doctrina ⁊ miracul̓ eius: ita vt ⁊ ip̄e etquidā alij mirarētur in eo ioh̓em reſurrexiſſe amortuis. Et vere de mortuis ſurrexit: qͥ de morte huiꝰ miſerie corꝑalis. ſcd̓m ſpiritū in vitā īmortalē trāſiuit. Opinio em̄ omniū loquētiū dereſurrectōe ⁊ īmortalitate aīe fuit: ꝙ poſt r̄ſurrectōeꝫ ſit hō maioris ⁊ excellētioris potēcie etb̓tutis ꝙͣ ante. dūadhuc gͣuaret̉ īfirmitate carnis: ⁊ iō licet ioh̓es baptiſta nō feciſſet miracl̓ain vita ſua. Herodes tamē credēs eū ſurrexiſſea mortuis. aſſerebat eū face̓ miracula. Un̄ theophilꝰ. Sciēs herodes ꝙ ioh̓eꝫ iuſtū exn̄tem ſinecauſa occiderat. credebat eū a mortuis ſurrexiſſe: ⁊ ꝙ ex reſurrectōe ſuſcepiſſet miraculoꝝ oꝑationē Hec theo. Per hoc aūt moralit̓ deſignat̉ꝙ reſurgētes d̓ morte culpe. maiora v̓tutū oꝑadebēt face̓ ꝙͣ ante: vt ſic on̄dant ſe gratos d̓ ſuareſurrectōe. Moraliter qͦꝫ ioh̓em decollat: quibonū ꝓpoſitū ab aliqͦ aufert vel in ſe necat. Herodes v̓o inter dubiū timidūqꝫ vacillans. optabat ſepius ⁊ querebat videre ih̓m: magis ductꝰcurioſitate vidēdi miracula ꝙͣ deuodōne. et vt ſipropter queforte ſic ioh̓eꝫ poſſit agnoſce̓: īmo volebat eumoccidere. Per hūc ſignificant̉ curioſi: qui factamiracula videre querūt ⁊ audire. ſed nō imitari. Tremebat qͥdeꝫ ⁊ formidabat herodes ioh̓eꝫadhuc viuū. pauꝑem ꝓrſus ⁊ nudū: timebat etiam ⁊ formidabat eū iam occiſū ⁊ mortuū. Unde Criẜ. Sed nec abſciſū eius caput ſecure poterat ac libēter aſpice̓: qꝛ poſt mortē qͦꝫ iohānisin illo terror vigebat. Tanta ē vis qͥppe v̓tutis.vt poſt mortē qͦꝫ ſit viuentibꝰ fortior. adeo ē inbecillis nequicia: etiā ſi honore regis iuuet̉. etiam ſi p̄ſidio ml̓titudīs atqꝫ vniuerſa hꝰ mūdi potentia fulciat̉: omnibꝰ tamē pectoribꝰ quibꝰ ineſt. cunctis oīno rebꝰ fragiliores fecit. Et iteꝝ.Peccatores em̄ ſciētes ⁊ neſciētes quēqꝫ ſtrepitū ꝑtimeſcūt: pct̄m em̄ nemine arguēte hominē ꝓdit. nemine accuſāte ꝯtēpnat. ⁊ timiduꝫ ⁊pigꝝ reddit delinquētē Hec Criẜ. Oratio.Omine ih̓u xp̄e clemētiſſime. dignare īnauiculā pectoris mei aſcēdere. ⁊ ſuperbie ventoſitatē ac vicioꝝ inſurgētiū ꝓcellas ſedare: ne me. in aliquo tēptatōnū ventꝰſubuertat. vel vnda ſubmergat. Da mihi in perturbatōne ꝯſiliū. in ꝑſecutōne auxiliū. in tribulatōne ſolaciū. in aduerſitate fortitudinem. inomni temptatōne virtutē. Libera me a tempeſtatibꝰ huiꝰ ꝓcelloſi maris. ⁊ ꝑduc me ad trāqͥllitatē qͥeti littoris. dās mihi nūc pacē tꝑis ⁊ pectoris. ⁊ pꝰ hoc eternitatis Amē. ¶ De verbisdn̄i ꝓpt̓ que qͥdam retro abierūt. Ca. LXX.Oſt ꝙ ergo dominꝰ ih̓strāſfretaſſet cū diſcipl̓is a deẜto vſqꝫ ad genezareth. altera die turbeqͣs pauerat. nō īueniētes eū ī locovbi hoc fecerat. ītrauerūt naues ſuꝑueniētes aciuitate tibariade. q̄ eſt iuxta idē deẜtū. ⁊ trāſfretātes venerūt capharnaū. Et īueniētes ih̓m mirabāt̉ quō illuc beniſſet: cū ſolā nauiculā vidiſſent. quā cū diſcipul̓ nō intrauerat: ⁊ dixerūt eiRabi quando huc veniſti: q̄ ſcꝫ nec diſcipuloꝝnec aliā nauē ītraſti. Reſpōdit eis ih̓s. nō ad q̄ſtionē eoꝝ: ſꝫ ad intentōeꝫ. Amē dico vob̓. licꝫvos qͣſi deuotos on̄datis. tn̄ q̄ritis ⁊ ſeqͥmī me.ſcꝫ aliqͥ ex vobis (⁊ ſi nō om̄es) nō ꝓpter ſigna q̄vidiſtis. quibꝰ me cognoſce̓ potuiſtis: nō ꝓpt̓ ſermonē quē audiſtis: nō vt mihi vl̓ ſignis meis q̄facio crede̓ velitis: ſed qꝛ māducaſtis ex panibꝰ ⁊ ſaturati eſtis. hoc ē. nō ꝓpter me ſꝫ ꝓpt̓ refectionē. ne ꝓ victu oporteat vos laborare ⁊ habere ſolicitudinē. Quaſi dice̓t. ꝓpter carnē meq̄ritis nō ꝓpt̓ ſpm̄. qꝛ .ſ. vt ſaturemī iteꝝ: ſꝫ deberetis eſſe magis ſoliciti de cibo ſpūali. quo aīaſuſtētat̉. qꝛ tātomelior ē cibo corꝑali qͦ corpusreficit̉. quāto anīa melior eſſe corꝑe dinoſcitur.Cōſidera mō qͣnte ſuauitatis fuerūt panes illi.ꝙͣuis ordeacei: quoꝝ dulcedine ille turbe capteadhuc dn̄m ſequebāt̉ tam ſoliciti. Nec mirū. qꝛſuauis ⁊ dulcis erat ꝓuiſor ⁊ diſpēſator panumilloruꝫ. Similiter quotidie multi querūt ih̓m.nō ꝓpter ih̓m. ſed vt bene ſit eis in hoc tempore