Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

dominus ſuper mareita etiā ſcriptura vel ratōne ꝯuinci pn̄t: poſtpoſito dei timore dicūt. faciūt ſibi ꝯſciētiam. putātes deus ī iudicādo eoꝝ ſequat̉ opinionē fantaſticā. relinqͣt iuſticiā. Oratō.Omine ih̓u xp̄e ſuꝑbis reſiſtis. hūilibꝰ das grām: da cunctis ſtatū dignitatis regimīs bono obediētie hūiliter ſine ambitōe ſuſcipiētibꝰ. ſic ī eo ꝑſeuerātibus. grām in p̄ſenti gl̓iam in futuro: reſiſtēābicioſis. ſepiēdo vias eorū ſpinis ne ꝓſperent̉ī eis. ita vt neqꝫ p̄eſſe hoībꝰ delectēt̉. neqꝫ honoris ſui ſingl̓aritate letēt̉: ſicqꝫ tādē illūīati adcor r̄uerſi. a peſtifero vitō ābitōis deſiſtāt. tales deſināt. vt te miſerāte īet̓nū ꝑeāt Amē.De eo dn̄s ſupra mare ābulauit petrumne mergeret̉: erexit. Capitulumᵐ. LXIX.Nterim autē dominꝰorauit ī mōte ſolus. nauicula inerāt diſcipuli ī medio maris iactabat̉ fluctibꝰ: laborabāt ī remigādo. qꝛ ventus erat eis ꝯtrarius. Ex aduerte ꝙͣformidāda ſit xp̄i abſētia: qꝛ illi xp̄i ſocietatecarēt tēptatōnibꝰ exponūt̉. Cōſpice igit̉ eos etip̄is ꝯpatere qꝛ ī magna ſūt āguſtia tribulatōne. Tempeſtas em̄ eos īuaſit. tēpus noctur eſt: abſqꝫ dn̄o ſuo ſūt. aūt a ſero deinceps qͣi totā noctē laboraſſēt. vidēs eos dominꝰ oculis miſcd̓ie ī mari laborātes: qͣrta vigilianoctis de mōte deſcēdit. ābulās ſupͣ mare eisappropinqͣuit. Diuidit̉ at̄ nox ī qͣtuor ꝑtes. ẜmqͣtuor excubias ſeu vigilias. qͣs faciūt in caſtrisexcubātes: vices qͣtuor ſibi ſuccedētes. Prīadicit̉ ꝯticiniū. qꝛ tūc om̄es dormiēdo ꝯticenttacēt. ſcd̓a intēpeſtū. qꝛ nondū ē tēpus ad ſurgendū vel oꝑandū. Tercia galliciniū. qꝛ tūc excitat̉ gallus ad cātandū. Quarta ante lucanūqꝛ ante lucē. Un̄ quelibꝫ vigilia tres horas habet: qꝛ vt ait hiero. ſtatiōes vigilie militares ītrina horaꝝ ſpacia diuidūt̉. Patet. qͣſi pertotā noctē ꝑiclitati fuer̄t: qꝛ pene nocte finita dn̄s ad eos venit. mox ſꝫ demū tn̄ eis ſuccurrit. qꝛ ſi ad horā differre videt̉ auxiliū tribulatis: tandē tn̄ eos ꝯſolari corroboraredeſinit. Un̄ theoph̓. Permiſit aūt dn̄s ꝑiclitaridiſcipl̓os: vt fierēt paciētes. Un̄ ſtatim eisaſtitit. ſꝫ totā noctē ꝑiclitari ꝑmiſit. vt doce̓teos paciēter expectare: vt a pͥncipio ī tribulatōnibꝰ ſperarēt ſubſidiū. Et iteꝝ. Uide quō īpͥncipio ꝑiculi dn̄s aſtitit ſed ī fine: ꝑmittitqꝫ nos in medio ꝑiculoꝝ vt certātes in tribulatōnibꝰ ꝓbabiliores fiamꝰ. vt ad ip̄m ſolū recurramꝰ potēs ē. ex īſperatis nos liberare.em̄ intellectꝰ hūanꝰ ſibi ꝓuidere poterit. tūcſalꝰ diuina aduenit. Cōſidera nūc dn̄m. quō fatigatus ex vigilia lōga or̄one ꝓlixa. ſolus deſcēdit. noctis tꝑe. pedibꝰ nudis. de mōte laborioſo. forte petroſo: vehemēter ei ꝯpatere. vabit ſupͣ mare firmo veſtigio. infuſispedibꝰ ſic ſupra terrā: qͥdeꝫ aſſūpta agilitate. ſꝫ corꝑis grauitate aquaꝝ liqͥditate manēambulauit et petrumte: cognouit em̄ creatura ſuū creatorē. cuiꝰ etiam pt̄āte ſubiecte ſūt om̄es tribulatōes mūdi.Un̄ miraculoſe hoc fecit. ſic qͣndo virgo manēsv̓go peꝑit: qn̄ manēte corꝑis ſoliditate clauſa hoſtia dn̄s intrauit. aūt appropinqͣuitnaui. diſcipuli vidētes turbati ſūt. timore clamauerūt: putātes eſſe fātaſma apparitō rei exiſtētis. vel alicuiꝰ ſpūs noce̓ volentis: tamē viderāt tāta miracula feciſſe. crede̓ deberēt ip̄m ſuꝑ aqͣs poſſe ābulare. Etqꝛ vt ex hoc apparet parue fidei erāt. ideo eosterire volebat .i. ad moduꝫ volātis ſe habebat:eo modo ſic poſt reſurrectōeꝫ ſuā ambulās cuꝫduobꝰ diſcipulis. finxit ſe longiꝰ ire. qꝛ cognoſcebat̉: tales em̄ apparitōnes fiūt ꝯmūit̉ ſcd̓mdiſpoſitōeꝫ interiorē ip̄oꝝ qͥbus on̄dit̉. Ideo etiam ad horaꝫ p̄terire volebat. vt dilata grā magis grata foret. liberatō dultior eſſet: ſic ſinxit ſe longiꝰ ire. vt deſideriū accēderet. At benignus dn̄s amplius eos vexari nolēs. ne abſorberent̉ a timore: qꝛ prope eſt om̄ibꝰ inuocantibus in veritate. ſtatim aſſecurauit eos dicēsPabete fiduciā ſcꝫ liberatōnis. ꝯtra deſperatōnem tribulatōnis. Ego ſū liberator fātaſmanolite timere qꝛ poſſū vos de ꝑiculo aque eripere. Scd̓m Diero. dixit quis eſſet. qꝛ ex voceſibi nota poterāt magiſtꝝ agnoſce̓: vel vt intelligerēt ip̄m eſſe. moyſi dixerat: eſt miſit mead vos. Ubi Criẜ. cognoſcebāt ꝑſonā eiꝰpter tenebras. ſtatī aūt ī voce cognouerūttimor ſolutꝰ ē. Vbi Theophilꝰ. aūt hoīesvel demones nos timorē nitunt̉ mouere. audiamus xp̄m dicentē. Ego ſū. nolite timere: ideſt ego ſemꝑ aſſiſto. ſic deus ꝑmaneo et nunꝙͣꝑtranſeo. ꝑdatis in me fidē falſis terroribus. Tūc petrꝰ amore vehemēti ſuccenſus etſtimulatus: cupienſqꝫ ad dn̄m venire illi ꝓpinquior eſſe: dixit. Domine ſi tu es ſcꝫ liberatorſaluator: iube me venire ad te ſuꝑ aquas. Quaſi dice̓t. ſcd̓m Piero. Tu p̄cipe. illico ſolidabūtur vnde: leue fiet corpꝰ qd̓ ſe eſt graue. Et innuit illi dn̄s voce manu vt veniret: et ꝯfiſusde domini potētia inſilijt in mare. cepitqꝫ ipſeſupra mare ambulare vt ad ih̓m poſſet venire.Felix motus. quia ſuꝑ aquas mūdane ꝓſperitatis ꝯtemptū: ſed felitior terminus. qꝛ vt veniret ad ih̓m ſaluatoreꝫ animaꝝ. In tantū em̄deſiderabat xp̄i ſocietateꝫ. nolebat expectareaduentū eiꝰ uſqꝫ ad nauē: ſed volebat occurrere ſuꝑ aquā. oblitus amore xp̄i aque ꝑiculū.Ubiqꝫ petrus frequētiſſime ardentiſſime fideifuiſſe monſtrat̉. Neqꝫ em̄ profundiſſimo polagoſeſe crederet: niſi fidē certiſſimā de domino haberet. Sciebat em̄ ſaluatorem noſtrum omniapoſſe. et nihil minus de pt̄ate in mari ꝙͣ in terra eum credebat habere. Et in hoc miraculummaius apparuit. qꝛ ſolū xp̄c virtute diuinitatis ſuꝑ aqͣs ābulauit. ſedētiā petrus eabeꝫ virtute ad ip̄m venit. Sed poſtea petrus vidēstum validum et vehementem. timuit ex infirmitate hominis titubauit: quia parū dubi-