De ambitionecū magno eligāt̉ ꝯſilio. Prohdolor ſepe magisinſufficiētes aſſumūt̉ ad ſtatū clericoꝝ ⁊ ad eccleſiaſtica bn̄ficia etiā curata: ꝙͣ ad ſtatū mechanicoꝝ vel ad aliqͣ hmōi officia. Qui eī mechanicus eſſe voluerit: neceſſe ē vt ad ſuū officiumſpectācia ſciat vel addiſcat. ſꝫ plerūqꝫ ī clericishoc fallit. Quō gͦ tales ꝑ ignorātiā poter̄t excuſari. maxīe ſi ad dignitates ⁊ bn̄ficia curatafuerīt ꝓmoti: Un̄ Bern̄. Que ignorātia excuſare poſſit hoīeꝫ. qͥ ſe magiſtꝝ īfantiū. doctorē inſipiētiū ꝓfitet̉? Taliū qͥppe dū qͥs ꝓmouet̉. rct̄ea dÿabolo ſupra tēpli pīnaculū eleuat̉. cui diabolus qͣſi ſubſannādo tūc loqͥt̉. Si filius dei es.mitte te deorſū. Iam int̓ filios dei ꝯputatꝰ es:iam ab his qͥ te nō cognoſcūt videris eē qd̓ nōes. Fac igit̉ aliqͥd vn̄ lauderis. vn̄ glorioſus habearis: ⁊ vn̄ magnꝰ ab hoībꝰ videaris. Mitte tedeorſū. Quid em̄ tam ꝓpriū dÿabolo: ꝙͣ ſuaderevt vnuſqͥſqꝫ indignꝰ eccl̓ie ſe ſibi ſubmittat. Etreuera hi tales ſemꝑ deorſū ſe mittunt: qꝛ ſolasdiuicias dignitates ⁊ gloriā querētes quotidiedeteriores fiūt. Promotores etiā taliū ī quacūqꝫ dignitate. qͣſi ſupra tēpli pīnaculū ꝯſtituti.ſe ad ꝑſuaſionē ⁊ ꝯſiliū dÿaboli deorſū mittuntquādo ꝑ carnalē affectōeꝫ. vel aliā cauſā malāeos excecantē. talibꝰ ꝯdeſcēdendo. eos ꝓmouētvel eoꝝ ꝓmotōnibꝰ acquieſcūt. Simea qͥppe ponit̉ in tecto. ⁊ latro ī ſcalis corā populo. nō adſui honorē ſꝫ ad deriſionē: ſic etiā ē de indignoin eccl̓ia exaltato. Un̄ Seneca. Loco ignominie ē apud indignū dignitas. Vt aūt dīc gregꝰ.neceſſe ē. vt is qͥ p̄eſt. que exēpla ſubditis p̄beatſollerter attēdat: et tātis ſe ſciat viuere quātisp̄eſſe. Et ideo: vt idē dicit. nō debet hominū ducatū ſuſciꝑe. qͥ neſcit hoīes bene viuēdo p̄ire: neqꝫ ad hoc eligat̉. vt alioꝝ culpas corrigat. quiqd̓ reſecare debuit ip̄e ꝯmittit. Et iteꝝ. Huruꝫqͥppe eſt vt qͥ neſcit tene̓ moderamīa vite ſue: iudex fiat vite aliene Hec Gregꝰ. Sic ⁊ hodie apd̓multos etiā religioſos ī electōnibꝰ ⁊ ꝓuiſionibꝰtimore dei poſtpoſito: ih̓s .i. vir bonꝰ ⁊ dignꝰ acdei amicus. qͥ ſe ⁊ alios ſaluare ſtudet reprobatur. ⁊ bar rabas latro inſignis .i. malus ⁊ īdignꝰac xp̄i hoſtis. qͥ ſe ⁊ alios in aīa ꝑimit eligitur.Un̄ qͥ in talibꝰ ꝓmotōnibꝰ faciēdo vel ꝯſenciendo culpabiles ſūt. ip̄o ſuo facto vel ꝯſenſu cū iudeis dicūt. Nō hūc ſꝫ barrabā. Et iō timeant tales ne alienati a ih̓u ſaluatore. ꝑtē ſortiant̉ cuꝫbarraba latrone. Tales qͥpē ſic electi ſūt ſubditis magis ī ruinā ⁊ ſcādalū. ꝙͣ in reſurrectōnē⁊ boni exemplū: ⁊ hoc fermētū p̄latoꝝ corrūpittotā maſſam ſubditoꝝ. qꝛ dū caput egrotat ceterā mēbra dolēt. Egrotāt qͥdem ſed nō ſanant̉qꝛ morbū noli me tange̓ habe̓ vident̉. ⁊ intactiremanētes ꝑ eos qͦꝝ int̓eſt debite nō corrigūt̉Et iō heu iā apud plures de capite facta ē cauda. de pͥore poſterior. ⁊ de magiſtro diſcipulꝰ. etvtinā xp̄i nō dÿaboli. Sed timere habēt hoīesin his culpabiles. ne iuſticia ꝑ eos neglecta. adſuꝑnū iudicē querelā ſuā dirigat: ⁊ ille voces q̄rimonie eiꝰ ſuſcipiēs. iuſto iuditō ſuo vindictaꝫet quibuſdam alijs clericoꝝſuā ſuꝑ p̄uaricatores rectitudinis inducat. Etiſtud ī multis talibꝰ factū nouimꝰ ⁊ adhuc frequēter fieri videmus. ſꝫ qͥdaꝫ miſeri ſic ſunt excecati. ꝙ nec cognoſce̓ defectꝰ ſuos volūt. vn̄ talia flagella ꝓcedūt: ⁊ ideo ſepe gͣuiora eis ſuꝑueniūt. Quartū malū ē qꝛ vnꝰ bn̄fitō vno n̄ē ꝯtentꝰ. ī alioꝝ clericoꝝ p̄iudiciū ⁊ dānū. plura occupat: ⁊ alijs eſurientibꝰ ip̄e ſe pompis etvanitatibꝰ inebriat. Pauperū em̄ neceſſitatibꝰſubtrahit̉. quicqͥd diuitū banitatibꝰ accedit. etmultitudo ſeruoꝝ ml̓titudinē pauꝑm facit. vnde eſt qd̓ coīter dicit̉. Quicqͥd delirāt reges plectunt̉ achiui. Et qd̓ peius ē. interdum vnus advnū etiā beneficium minꝰ ydoneus plura occupat: ⁊ qͥ vnicū ꝙͣuis modicū vix officiū implereſuffice̓t. plurimoꝝ ſtipēdia ſibi vēdicat. Pluraqͥdem bn̄ficia habētibꝰ parat̉ vagādi ⁊ delinq̄ndi materia: diuinꝰ cultus ⁊ hoſpitalitas in ip̄isbn̄ficijs minuit̉. eccleſiaꝝ ꝯmodis et honori detrahit̉. q̄ ꝑ hoc in ſpūalibꝰ ⁊ tēꝑalibꝰ multipliciter collabunt̉. Sed eſto ꝙ tales habeāt diſpenſatōeꝫ ſuꝑ pluralitate beneficioꝝ. nunqͥd diſpēſationē habere poterūt ſuꝑ ꝑpetratōe p̄dictorūmaloꝝ: Que qͥdem mala tāta ſūt. ꝙ ſola ad dānationē ſufficiūt. ⁊ reū ī infernū detrudere poſſunt: vbi vnus vt plures ī bn̄ficijs. erit vnus vtplures ī tormētis. Iſtos ſcd̓m Bern̄. ſupͣ montē excelſū valde dÿabolus ducit. qͥbus etiā omnia regna mūdi ⁊ eoꝝ gloriā on̄dit: ⁊ oſtenſa ſiꝓcidētes eū adorāt dare ꝓmittit. Et reuera poſtꝙ auaricie ſue ꝯſulēdo multa bn̄ficia adepti ſūteū adorāt. eū colūt ⁊ venerāt̉. eū qͣſi deū ſequūt̉⁊ poſt eum in tenebris demergunt̉. Ubi notaquedā exempla de hac materia. Guilhelmꝰ ꝑiſienſis epiſcopus ī theologia regēs. ꝯuocatōneꝫfecerat magiſtroꝝ. Et ꝓpoſita q̄ſtione de pluralitate bn̄ficioꝝ. ſollerti ⁊ longa diſputatōe ꝓbatū eſt: duo bn̄ficia dummō vnū quindecī librasꝑiſienſes vale̓t. ab vno teneri cū ſalute n̄ poſſe.Hoc determinauit p̄dictus epiſcopus. hoc om̄salij magiſtri theologie determinauerunt. exceptis duobꝰ ſcꝫ magiſtro philippo ꝑiſien̄ cācellario: ⁊ magiſtro arnoldo poſtmodum ambian̄.ep̄o. Quid aūt p̄dicto philippo cōtigerit audiamus. Agonizante in morte dn̄s Guilhelmꝰ epiſcopus tanꝙͣ bonus paſtor viſitauit. rogās eūvt ſingulari opinioni de pluralitate beneficiorum cederet: ⁊ om̄ia beneficia ſua vno exceptoin manꝰ eccl̓ie reſignaret. Sed rēnuit. dicēs ſevelle exꝑiri: vtrū eſſꝫ dānabile plura beneficiaab vno teneri. Aortuꝰ eſt gͦ ſic: et poſt paucosdies dicto ꝑiſienſi epiſcopo ī tetra et miſerabiliforma apparuit: dicēs inter cetera. ꝓpter pluralitatem beneficioꝝ ſe eſſe dānatuꝫ. Similiteralius quidam clericus magne litterature. apparēs cuidā poſt mortē ſuā. dixit ſe damnatū obhanc ſolam cauſā: quia duas tenuit prebendasSuper hac eadem queſtione robertus romaneeccl̓ie cardinalis ⁊ magiſter ī theologia interrogatus. morti vicinus reſpōdit. Dico iam migraturus a vita: ꝙ mortale et dampnabile eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten