Pe mulierefacie ad faciē ſicuti eſt: gaudet cū filio ſuo īet̉nū. Hec eſt ꝑs optīa. que nō auferet̉ ab ea. Cuius ⁊ nos ꝑticipes ſimus meritis ⁊ p̄cibꝰ eius.ꝑ ih̓m xp̄m dominū noſtruꝫ Amen. hec Anſelmus. Ipſa etiaꝫ virgo maria elegit optimāꝑtē ⁊ ī gratia ⁊ gl̓a. In gratia quidem in vita.iſta ꝑ omnimodam v̓tutū ſuꝑhabundantiā. qꝛvt dicit Piero. ſicut ī comparatōne dei nullushomo bonus. ſic ī comparatione matris domīnulla īuenit̉ ꝑfecta: quātūcunqꝫ v̓tutibus eximia ꝯprobet̉. Ideo bene de ea canit eccl̓ia. Necprimam ſimilem viſa eſt nec habere ſequentemIn gl̓a etiam elegit optimā partē. illā videlicꝫpartem. qꝛ nulla ī celo citra thronum dei maieſtatis ſublimior: qꝛ exaltata ē ſuꝑ om̄s chorosangeloꝝ. ⁊ hec ꝑs optīa nūꝙͣ auferet̉ ab ea īet̓nuꝫ. De hac ꝑte optīa Augꝰ loquens ad eā dicit. Ad hanc uſqꝫ gl̓am tu v̓go glorioſa ꝓuectaes. vt ſuꝑno regi nil ſuꝑius habeas ī ſupremisque etiā angelicā tranſcēdēs dignitatē ad ſuꝑni regis es ſublimata cōſeſſum. Ubi .n. rex filiꝰtuus poſuit quod ex te ſumptū ē: ibi poſuit ette matrē ex qͣ ſumptuꝫ ē. Neqꝫ .n. fas ē crede̓ teeē alubi. ꝙͣ vbi id ē qd̓ ex te ſūptū ē. hec Augꝰ.Moral̓r exponit̉ iſtud de religioẜ. vt caſtellūſit ip̄a religio. muri iſtius caſtelli eſt abbas ⁊ p̄lati ceteri: foſſata ſunt pauꝑtas. q̄ foſſata dÿabolus vt caſtellū poſſit caꝑe conat̉ habūdātiadītiaꝝ īple̓: aqua circūdās. hoc caſtellū ē fonslacrimaꝝ. alimenta ſūt vigilie. ieiunium. diſcipline qͥbus caro attenuat̉. ſed aīa īpīguat̉. t̄ris ē ꝯtēplatō. In hoc caſtello ē martha .ſ. officiales. qͥ ſūt ſoliciti ⁊ turbāt̉ erga pl̓ima: ⁊ maria .ſ. clauſtrales ī clauſtro circa pedes dn̄i reſidētes. Ad iſtud caſtellū veīt ih̓s qn̄ aliqͥs cā hoſpitalitatis ad ip̄am religionē declinat. ih̓s .n.recipit̉. qn̄ aliqͥs nomīe eius recipitur. Igiturih̓s ī membris ſuis ītrat ī qd̓dā caſtellū .i. r̄ligionis locū: ⁊ mulier q̄bā martha .ſ. ꝯpaſſio. ⁊ ſigͣficat ꝙ officiales debent eē mites. benigni ⁊ ſeduli circa hoſpitū receptōem. ⁊ huic erat ſorornomīe maria nō dn̄a. nō āc illa. qꝛ officiales inclauſtris nō debēt eſſe dn̄i clauſtraliū nec econuerſo: ſꝫ om̄s fr̄es: qꝛ magiſter vnus eſt xp̄c. etvnꝰ ē pater xp̄c. vna mater regula. Que ſedēsſecꝰ pedes dn̄i. vbi deſcribit̉ officiū clauſtraliuꝫſcꝫ ſedere. tacere. meditari. audire dn̄m loquētē ī ſcpͥtura ⁊ ī cordibꝰ eoꝝ. Sed martha ꝯquerit̉: dicēs. Dn̄e non ē tibi cure ⁊cͣ. qꝛ officialesqͥ ſunt circa temporalia occupati debēt de clauſtralibus qͥ vacant cōtēplatōi conqueri pacemcontēplatōis appetēdo. ⁊ tumultum negociorūmūdanoꝝ fugiēdo. Un̄ Bern̄. Felix domꝰ ⁊ beata ꝯgregatō. vbi martha ꝯq̄rit̉ de maria. naꝫmaria marthā emulari īdignū eſt ꝓrſus. Nammaria optimā ꝑtē elegit .ſ. clauſtrales qͥ vacātcontemplatōni. que nō auferetur ab ea. qꝛ nullus hodie appellat cōtͣ clauſtralē: qͥ vult ī clauſtro reſidere: ſed bn̄ appellat̉ ꝯtra euꝫ qͥ vult abbas fieri. vel que non auferet̉ ab ea: qꝛ vita actiua cum vita pn̄ti deficit. vita v̓o ꝯtemplatiſamaritanaua poſt hanc vitam proficit.Oratō.Omīe ih̓u xp̄e qͥ pro nobis veniſti ī carnem. ꝑ diuine nature et humane vnionem: moueant̉ viſcera miſcd̓ie tue ſuꝑme īdignum ſeruū tuū peccatorē ⁊ reū: ⁊ illiusmarthe que te in virginal̓ vtero ſuſcepit hoſpitio. et illius marie que verba tua conſeruauitcōferēs ī corde ſuo. ſcilicet illius clemētiſſimegenitricis tue fide. meritis ⁊ p̄cibꝰ veni. ⁊ ī mentē meā ꝑ gr̄e infuſionē: vt nil p̄ter te diligā. nilquerā. nil etiā cogitare ꝯcupiſcā. ſꝫ tu ſolꝰ mihi ſis ſpes ⁊ om̄e opꝰ. oratō. vt ⁊ hic p̄libare aliquatenꝰ valeā conſolatōis tue dulcedinē Amē.Ca. LXII.De muliere ſamaritana.T abijt iterum Ih̓s ī galileam de qua venerat ī iudeaꝫ. Anteꝙͣ veniret autē ī galileam. oporteIbat eum tranſire ꝑ ſamariam regionem. non ex intentōne declinandi ad ſamaritanos. ne doctrine ſue videretur contrarius. qͥdixit diſcipul̓ ſuis: ī viā gentiū ne abieritis. qꝛſamaritani partī erant gētiles. ſed ex vie diſpōſitōne ⁊ neceſſitate. qꝛ ſamaria media ē īter iudeā ⁊ galileā. Uenit gͦ iuxta ſychē. cītatē regionis ſamarie. q̄ corrupte ſychar dicebat̉. nuncv̓o neapol̓ dicit̉: quarto miliario a cītate q̄ ſamaria dicebat̉. nūc v̓o ſebaſte dr̄: a qua tn̄ adhuc regio ſamaria denoīat̉. Diſtat d̓o ſychē dehieruſalē. xiij. leucis ad aqͥlonē. Ut aūt ī geneſi dicit̉. iacob veniens de meſopotamia emit agꝝ ab emor pͥncipe cītatis ſychem. et ibi ad tēpus habitauit iuxta vrbē: ſed ꝓpter raptū dinefilie ſue occiſi ſūt habitatores illius a filijs Iacob. ⁊ ſic ceſſit ī poſſeſſionē eius. quē locū deditiacob moriēs filio ſuo ioſeph. ſed tꝑe ꝓcedentevenit ad ſamaritanos et gētiles. Erat autē ibifōs iacob .i. puteꝰ nō lōge a porta ſychē auſtrali. quē ip̄e fōderat quādo ibi habitabat qͥ hactenꝰ ſic vocatꝰ fuerat: ſed ex euētu qͥ ſequitur poſtea puteus ſamaritane ē denoīatꝰ. ſuꝑ quē eccl̓a fuit ꝯſtructa ī modū crucis. ī cuius medioip̄e puteꝰ ē ſitus: ad cuiꝰ ſiniſtrā oſtēdit̉ māſioiacob: ⁊ p̄diū qd̓ dedit filio ſuo. Iſte puteꝰ ē fōsdictꝰ: qꝛ oīs puteus fons ē: ſꝫ nō oīs fons puteus. Fōs. .n. dicit̉ vbicūqꝫ manat aqͣ de terra.ſꝫ ſi ī ſuꝑficie ſcaturit fons tm̄ ⁊ ꝓprie dicitur.ſi ī ꝓfundo ſcaturit ita puteꝰ appellat̉: vt nomēfontis nō amittat. hic aūt fons ꝓ puteo ponit̉Ih̓s ergo fatigatus ex itine̓ ī qͦ apparebat v̓itas humane nature. ex īfirmitate ſedebat h̓ ſupra .i. iuxta fontē ſeu puteū ꝓpt̓ loci aptitudinē ad qͥeſcēdū ⁊ docendū. vt .ſ. reqͥeſcere faceretcorpus. qꝛ ſeſſio ꝓpter laborē facta eſt: vt dicitCriẜ. ⁊ iuxta fōtē erat locus aptus xp̄i doct̉ neapud quē ē fons aque ſapīe. gratie ⁊ vite. vndeetiā ꝓpter auctoritatē docendi ſedebat. qꝛ ſummus doctor erat. Hora autē erat qͣſi ſexta. Hocdicit̉ ad oſtēdendū cauſā fatigatōnis. qꝛ ꝑ magnū tp̄s etiā predicando laborauerat. non em̄iumētū habebat. Iſta fatigatō xp̄i hora ſexta