De miniſterio marthepedes propt̓ laborē itineris: poſtea vngebāt caput vnguētis refrigeratīs contͣ eſtū caloris. Etp̄dicta tria. ſcꝫ caritas. pietas. ⁊ hÿlaritas. reqͥrunt̉ ī hoſpitalitate vera ⁊ gratioſa. ex qͣ ad obſequiū magis tenebat̉ pharizeus ꝙͣ ml̓ier ſuꝑueniens ab extͣ. Un̄ ꝯſidera ꝙ p̄fert̉ hic deuotū obſequiū largitōi cibi ⁊ potus. qͦs credibile eſt pharizeū ī domo ſua dn̄o p̄buiſſe. Hīc poteſt elici argumentū. ꝙ cū ſuſcipit̉ qͥs hoſpitio. magis meritoriū eſt ei benigne mīſtrare. ꝙͣ ip̄m cibū ⁊ potūexhibe̓. Et econuerſo laudat dn̄s ml̓ierem. detriplici ꝑfectōe. de fectibꝰ phariſei oppoīta. proutclare patet ī lrā. Ex fct̄is ergo mulieris apparet.ꝙ dominū ml̓tū dilexit. et iō veniā reportās. iuſtificata fuit. propter qd̓ ⁊ ex pct̄is ml̓tis ſibi dimiſſis magis ī amore eius exarſit. Vnde volensdn̄s mōſtrare ꝙ omina ī dilectōe cōſumāt̉. dixitſymoni. Propt̓ qd̓ dico tibi. remittunt̉ ei pct̄amulta. qm̄ dilexit multū. caritas em̄ operit ml̓titudinē peccatorū. Et tu plurimū dilige. vt tibi plurimū remittat̉. Un̄ Criẜ. Nā qui vehemēter ſe īgeſſerūt malis. rurſus ⁊ bonis vehemēt̉īſiſtent: conſcij ad qͦt debita ſe obligauer̄t. Cuiautē minus dimittit̉. minꝰ diligit. vt ſcꝫ tu pharizee. Sed nō ſuꝑbias ſi ī pautōribꝰ teneris. qꝛtu qͦꝫ benia eges. nullus em̄ poteſt ꝑ ſemetip̄ma debito peccati liberari. niſi diuina grā veniāconſequat̉. Igit̉: vt ait Criẜ. opus ē nob̓ feruētianima qꝛ nihil īpedit hominē fieri magnū. Nullus ergo ꝯſtitutorū in pct̄is deſperet. neqꝫ virtuoſus dormitet. Nec hic ꝯfidat. ſepe em̄ meretrixp̄cedet eū: nec ille diffidat. poſſibile nāqꝫ eſt eumetiam primos ſuꝑare Hec Criẜ. Un̄ et Grego.Quid fratres mei eſſe dilectionē credimus. niſiignē: Et quid culpā. niſi rubiginē? Unde nūcdicit̉ remittunt̉ ei peccata ml̓ta. quia dilexit ml̓tum. Incendit plane pct̄i rubiginem. qꝛ ardetvalde per amoris ignē. Et ſi durū eſt valde qd̓coquit̉. habundat tn̄ amoris ignis. quo etiamdura cōſumant̉. Tāto nāqꝫ āplius pct̄i rubigocōſumit̉. quāto peccatoris cor magno caritatisigne concrematur. Ubi Auguſtinꝰ. Hic multacōmiſit. et ml̓torū debitor factus eſt. ille gubernante deo pauca cōmiſit. Cui deputat ille quoddimiſit. huic ⁊ iſte deputet qd̓ nō cōmiſit. Nullūeſt em̄ pct̄m qd̓ facit homo. qd̓ nō poſſet facereet alter homo: ſi deſit rector. a quo factus eſt homo. Vnde et Bernh̓. Quis nō videat. ꝙ ſicut inmulta peccata cecidi. ſic et ī multa alia cecidiſſem. niſi omnipotēs pietas ſeruaſſet. Fateor etfatebor. niſi quia dn̄s adiuuit me. paulominushabitaſſet in inferno anima mea. videlicet cecidiſſet ī omne pct̄m anima mea. Miſtice fenorator iſte deū ſignificat. qui pro culpa penā et ꝓdonis grārum meritū bonorū exigit. Debitoresdici poſſūt maria ⁊ pharizeus. quātū ad ꝓpoſitū: vel ppl̓us genciū ⁊ iudaicus. vel pct̄or notorius ⁊ occultus. vel clericꝰ ⁊ laÿcꝰ: et ſic duo debitores ſūt duo ppl̓i. vel duo ſtatꝰ pct̄orū. pͥmi debēt quīgentos denarios. qꝛ plus peccāt. ſecūdiquīquagīta. qꝛ minꝰ. Sed nō hn̄t vn̄ reddāt. qꝛet ocio marienullus p̄dictoꝝ poteſt abſolui ꝓp̓ijs viribꝰ abſqꝫgrā. et iō donat vtriſqꝫ. id ē donū gratuitū bat.per qd̓ eis debitū dimittit: non em̄ ſine dono deigratuito fit culpe remiſſio. Dixit autē dominusad mulierem remittūt̉ tibi pct̄a. ſcꝫ nō ſolū ꝙͣtū ad reatū et culpā. ſed etiā quātū ad reatꝰ penam: et hoc fit ex vehementi amore dei ⁊ horrore peccati p̄teriti. O felix maria cui tot banturmunerā. Nā primo dat̉ ei pct̄orū remiſſio. vt h̓dicit̉. ſecūdo fit ſpiritualit̓ familiaris dn̄o. vt inſequenti capitulo ſubdit̉. tercio fit ei dominicereſurrectōnis prima apparitō. ꝓut īfra de reſurrectōne dn̄i narrat̉. Et accūbentes ſimul cūdn̄o. dicebāt ītra ſe ī corde ſuo. Quis eſt hic. quietiā peccata dimittit; Hoc dicebāt. quia humanitatē exterius apparentē. q̄ non poteſt peccatadimittē tm̄ videbāt. Sed dominus cogitationeseoꝝ paruipendes dixit ad mulierem. Fides tuaid eſt a deo tibi infuſa te ſaluā fecit. qꝛ iſta fidescaritate formata fuit. et iō habentē dignū vitaeterna fecit. Scd̓m Grego. fides eā ſaluā fecit:qꝛ hoc qd̓ pecijt. poſſe accipe̓ n̄ dubitauit. Speꝫem̄ iam ab illo acceperat: a quo ſalutē q̄rebat.Uade ī pace id eſt ī qͥete ⁊ ceſſatōne a vicijs. nōdiſcordādo a grā tui amoris. In pace ire p̄cipit̉vt ī veritatis itinere ꝑſeueret: et ab eo ī via ſcādali vlteriꝰ nō declinet. Un̄ Theophilꝰ. Poſtꝙͣautem ei peccata dimiſit. nō ſiſtit in remiſſionepeccati. ſed adicit oꝑatōnem boni. Un̄ ſubditurUade ī pace id eſt in iuſtitia. Nā iuſtitia eſt paxhomīs ad deū. ſicut pct̄m eſt īimicitia inter deū⁊ hoīem. Quaſi diceret. Oꝑare omnia q̄ ad pacēdei te ducūt Hec Theophiſꝰ. In hoc ergo ꝙ dicitur vade ī pace. notat̉ ꝙ ip̄a iuit ſolicite ꝑ bonaoꝑa. ⁊ ꝙ ip̄a habuit pacem ī ꝯſcientia. O v̓bumdelct̉abile ⁊ ſuaue. ꝙͣlibēt̉ id magdalena audiuit⁊ ꝙͣiocūdē receſſit. ⁊ ꝑfct̄e ad deū ꝯuerſa. deīcepshoneſte et ſācte vixit: ac dn̄o ih̓ū ⁊ mr̄i eiꝰ ꝑſeuerāter adheſit. Et bn̄ ait ī pace pꝰ remiſſiōꝫ pct̄orū. qꝛ iuſtificatis eſt pax. cū ꝯſcientia nō remordet: ſꝫ nō eſt pax īpijs ⁊ exiſtentibꝰ ī pct̄is. Hichabes aꝑte ꝙ caritas reformat pacem īt̓ deū etpct̄orem. Un̄ et bt̄us Petrus dīe. ꝙ caritas operit ml̓titudinem pct̄orū. Sn̄ qua ꝓfecto īpoſſibile eſt place̓ deo. cū qua ſn̄ dubio placet quicūqꝫet iō hāc p̄cipue debemꝰ deo referre. Un̄ Ambroſius. Quoniā nihil eſt qd̓ digne referre deo poſſumus. qͥd em̄ referamus ꝓ ſuſcepte carnis īiuria;Quid ꝓ verberibus? Quid pro cruce: obitu. ſepultura: Ue mihi ſi nō dilexero. Audeo dice̓. nōreddidit petrus: et iō plus dilexit. Non reddiditpaulus. Reddidit qͥdē mortē pro morte. ſed alianon reddidit: quia multū debebat. reddamus licet crucem pro cruce. funus pro funere: nunqͥdreddimus. quia ex ipſo et per ipſum et in ipſo habemus omnia; reddamus ergo amorem pro bebito. caritatem pro munere. gratiam pro ſāguinis precio. Plus enim diligit cui donatur amplius Hec Ambroſius. Nemo ergo deſperet. nemo de dei miſericordia diffidat. Clemens eſt dominus. qui ex corde conuerſis tam facile miſere-