a latronibusmagis miſertus ē. factus eſt proximus. Deinde dn̄s ex legiſperiti rn̄ſione ⁊ cōfeſſione oſtēdens om̄em hominē miſericordiam faciēte eſſeproximū. ⁊ ſpecialiter ip̄m dei filiuꝫ: cōcluſit dicens. Vade ſcꝫ de virtute in virtutē. et tu fac ſimiliter proximo ſicut ſamaritanus fecit iudeo:ꝙ .ſ. om̄em hominē etiā inimicū proximū reputes ⁊ ei miſericordiā affectu. affatu et effectu īpendē do neceſſitates eius ſubleues: vt te proximū diligere ſicut teip̄m manifeſtes. Ubi Criſoſ.Quaſi dicat. Si quē vides oppreſſum. nō dicas.vtiqꝫ nequā eſt: ſed ſiue ſit gentilis ſiue iudeus.⁊ ope indiget. nō cauilleris. ius habet auxiliuꝫquicūqꝫ mala fuerit paſſus. Hec Criſo. Ex rn̄ſion qͦꝫ legiſperiti dn̄s cōcludit: ꝙ ꝓpinquitas generis nō facit proximū. ſed opus miſericordie īpenſum. Acſi dicat ei. Tu ergo me dilige. et inme vtrūqꝫ mandatū legis implere ſtude: qꝛ ſumdeus. ⁊ ſum ille tuus proximus: ⁊ quicqͥd vales īproximi neceſſitate ſubleuanda. vel corꝑali velſpirituali. deuotus operare: vt manifeſteris ꝓximus eſſe. Un̄ Bern̄. Utramqꝫ teneo dilectōeꝫdei ⁊ proximi. cū te amo dn̄e ih̓ū: qui meus proximus es qm̄ homo es. ⁊ feciſti mecū miſericordiā. Hec Bernh̓. Ex vtraqꝫ ergo dn̄i cōcluſionelegiſperitus cōuincit̉. quia xp̄m deū ⁊ homineꝫproximū nō dilexit. qui ſuſcipiēs carnē noſtraꝫꝑ humanitatē factus ē nobis proximꝰ. ⁊ tot miſericordie oꝑa impēdit: vn̄ merito diligi debet.Ad dei em̄ dilectionē in nobis excitandaꝫ. nutriendam. ⁊ agendaꝫ: nihil ita valet ſicut beneficioꝝ eius freq̄ns ⁊ diligēs ꝯſideratio. Magnaē igitur miſericordia. q̄ ignotis ⁊ extraneis nosproximos facit: magna ē miſericordia ꝑ quamvita poſſidet̉ eterna. Ille quippe ē proximꝰ tibi.cui miſerēdo appropinquas: qui d̓o nulli miſeretur. nullū ꝓximū habet. In illo ergo mādato.diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m. dn̄s ꝓximū intelligit om̄eꝫ homīeꝫ: hic aūt eū qui īplet legemnaturalem. vt qui facit alij q̄ ſibi fieri vult. UbiAmbro. Ergo qm̄ nemo magis ꝓximus ꝙͣ quibulnera nr̄a curauit: diligamꝰ eū qͣſi dn̄m. diligamus ⁊ eū qͣſi ꝓximū. Nihil em̄ tam ꝓximū. ꝙͣcaput mēbris. Diligamꝰ etiā eū qui imitator eſtxp̄i: diligamus eū qui ī opie alteriꝰ corꝑis vnitate ꝯpatitur. Neqꝫ em̄ cognatio facit ꝓximuꝫ.ſed miſericordia: quia miſericordia ſcd̓m naturaꝫ eſt. Nihil em̄ tā ſcd̓m naturaꝫ. ꝙͣ iuuare conſortē nature. Hec Ambro. Ad hoc qͦꝫ faciendūhortat̉ nos Auguſ. dicēs. Nūc cū in hac vita .i.in hac viā ſumus. inuicem onera nr̄a portemꝰ.vt ad eaꝫ vitā q̄ caret om̄i onere ꝑuenire poſſimus. Dilectionis officiū ē. inuicē onera noſtraportare. Nihil em̄ ſic probat amicū. quē admodū oneris amici portatio. Neqꝫ vlla res officioſuꝫ iſtū laborē ad portāda onera aliorū facit libenter impendi. niſi cogitemus qͣnta ꝓ nobis ꝑtulit dn̄s. Hinc admonēs ait apl̓us. Hoc ſentitein vob̓. qd̓ ⁊ ī xp̄o ih̓u. Huic cogitatōni acceditetiā illa. qꝛ hoīes ſumus: et ꝙ egritudinem ſiueanimi ſiue corꝑis. quā in homīe alio videmus.Capitulum.lix.etiā nos hr̄e potuimꝰ aut poſſumus. Hoc gͦ exhibeamus ei. cuiꝰ īfirmitateꝫ portare volumꝰ: qd̓ab illo vellemus nob̓ exhiberi. ſi forte nos in eoeſſemus. ⁊ ip̄e nō eſſet. Ad hoc ꝑtinet qd̓ apl̓usait. Oībꝰ oīa factꝰ ſū. vt om̄es lacrifacerē: cogitando .ſ. in eo vicō ſe eſſe potuiſſe. vnde cupiebataliū liberare. Deinde etiā illud cogitādū nulluꝫeē hominē qͥ nō poſſit hr̄e aliqd̓ bonuꝫ. qd̓ tu nōhabes etiāſi lateat: in qͦ ſine dubio poſſit te eſſeſuꝑior. Un̄ apl̓us. Nihil ꝑ cōtētionem neqꝫ ꝑ inanē gloriā. ſed in humilitate mentis alter alteꝝexiſtimātes ſuꝑiorē ſibi. Iſte cogitationes dep̄mētes mētis ſuꝑbiā. ⁊ acuētes caritatē. ſaciūtonera fraterna īuicē nōſolū equo aīo. ſedetiamlibētiſſime ſuſtineri. Hec Auguſti. vn̄ ⁊ Grego.Si qͥſqꝫ ſua incōmoda q̄ ab alijs ꝑtātur cōſiderat. ea q̄ ab alijs ſuſtinet leuius portat. Et iteꝝQuia illa īterna pacis viſio ex ſct̄oꝝ ciuiū congregatōe ꝯſtruit̉. hirl̓m celeſtis vt ciuitas edificat̉. Que tn̄ ī hac ꝑegrinationis terra. dū flagellis percutit̉ t̓bulatōibꝰ tūdit̉. eiꝰ lapides qͦtidie qͣdrant̉. Que videlicet ciuitas. ht̄ hic ī ſct̄orū mōtibus. magnū iā edificiū ſuū. In et ificioqͥppe lapis lapidē portat. ⁊ qͥ portat alteꝝ. portat̉ ab altero. Sic nūc ī ſct̄a eccl̓ia vnuſqͥſqꝫ etportat alteꝝ ⁊ portat̉ ab altero. Nā viciſſim ſeꝓximi tolerāt. vt ꝑ eos edificiū caritatis ſurgatOm̄e aūt pōdus fabrice fūdamētū portat. qꝛ redēptor nr̄ de quo Paulꝰ apl̓us ait. Fūdamētumaliud nemo pone̓ pt̄ p̄ter id qd̓ ē poſitū qd̓ ē xp̄cih̓s. oīa nrā tolerat: ſed in ip̄o malū nō fuit qd̓tolerari debuiſſet. Hec Greg. Ex his v̓bis gregorij colligit̉. ꝙ qͣnto plura qͥs ꝓ deo portauerit.tanto erit ip̄i fūdamēto .ſ. ih̓u ꝓpinqͥor: ⁊ quantopaucōra portauerit. tanto erit ab ip̄o fūdamētoremotior. Hec igr̄ om̄ia bn̄ ꝯſidera ⁊ proximorūīfirmitates ac defectus ⁊ onera nōſolū patiēterſedētiā libēt̉ pro deo porta ⁊ tolera. vn̄ Anſhel.Quis bonis alteriꝰ arribet. ſanctis ꝯſentit: qͥ v̓oinuidet diabolis. Siqͥdē magis puto ſaluatōeꝫeiꝰ ſperādā. qͥ paꝝ boni facit ⁊ factis alioꝝ fauꝫꝙͣ qͥ ml̓ta. ⁊ īuidet. Et iteꝝ. Caritas q̄ colligit etviuificat oīa mēbra eccl̓ie: cū nos viderit de alteriꝰ ruinā gaudere. ſtatim nos p̄cidit de corꝑeForte igr̄ nō dolemꝰ de ruina ꝓximoꝝ nr̄oꝝ. qꝛp̄ciſi ſumꝰ a corꝑe. Si em̄ ibi eſſemꝰ ſine dubiodolere mus: qꝛ tādiu dolet mēbꝝ. ꝙͣdiu in corꝑeꝯtinet̉. S aūt abſciſū fuerit. non dolere poteritnec ſētire. Ex hijs gͦ pt̄ hō ꝑpēde̓ ſi ē mēbꝝ xp̄i.Et ſicut dictū ē de ꝯpaſſione ⁊ ꝯgͣtulatōe. ita intellige de ꝯmunicatōe: qꝛ ī corpore hūano vnuꝫmēbꝝ ꝯmunicat alteri indigēti ſuū officium. etcibū quē recipit: ita ī corpore xp̄i qd̓ ē eccl̓ia qͥlibꝫ d̓bꝫ alteri ꝯmūicare grāꝫ diuinitꝰ ſibi datā.ac cibū ⁊ etiaꝫ tēporalia oīa a deo recepta. Similiter ītellige de cōſideratōe. vt ſicut membrainter ſe adunantur tanta amoris concorbia. vtnulla ratione inter ſe valeant diſſentire occaſione aliqua. ita etiā ſit inter nos. Sil̓iter ītelligede ſupportatōe. vt ſicut vnuꝫ membrum ſupportat alteꝝ. ⁊ ſuſtinet leſionem pro curatōne. ſiue