Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

a latronibusex toto corde tuo .i. ex tota volūtate. qꝛ ſicut excorde orit̉ motus ad alias partes corꝑis ita volūtas mouet anīe potēcias: ex tota anīa tua.id eſt ex appetitu ſēſitiuo mouet̉ volūtateꝫUnde ꝑs ſeſitiua pt̄ hic ītelligi aīam. ſcd̓m qd̓ſcribit̉ ī Geneẜ. factꝰ ē homo ī animā viuenteꝫid eſt vt dicit gloſa. vitā animalē .i. ſenſibilē corpori dantē: ex tota mēte tua .i. ex toto intellectu. etiā mouet̉ volūtatē ad aſſenciendumhis que ſūt fidei ad meditandū de deo dilecto: ex omnibꝰ viribꝰ tuis. vl̓ ex tota fortitudīe ſeub̓tute tua qd̓ idē eſt. qd̓ notant̉ potēcie motiue executiue. que etiā mouent̉ volūtatē adoꝑandū ex dilectōne viriliter remiſſe. UbiMaximus. hac igit̉ intentōe trinā ad deumdilectōꝫ lex ꝑtractat. vt euellat nos a trinadi habitudine reſpicit̉ ad poſſeſſiones. ad gloriā. et ad voluptates. in qua etiā tēptatꝰ ē xp̄c.Sequit̉ ꝓximū tuū .i. omnē hominē. ſicut teip̄m .i. eo affectu. quo teip̄m vel ad qd̓ teip̄m. ſcꝫad grām in p̄ſenti. gloriā in futuro. vbi Baſilius. Eſt igit̉ pͥmū p̄cipuū mandatū diuine dilectōnis. ſecundū aūt primi ꝯpletiuuꝫ. et ab eoꝯpletum. quo ꝯmonemur diligere ꝓximuꝫ. vbi Criẜ. Tu aūt attēde qualiter fere eodē exceſſu poſtulat vtrūqꝫ preceptū. De deo em̄ ait.toto corde tuo. de ꝓximo ſicut teip̄m. Qd̓ ſi biligenter obſeruaret̉. nec ẜuus eſſet nec liber. necvictor nec victus. nec diues nec pauꝑ: nec notus vnꝙͣ eſſꝫ dÿabolus. Potius em̄ palee ignisſuſtinerēt īmiſſionē. ꝙͣ feruorē caritatis dÿabolus: adeo cūcta ſuperat dilectōnis ꝯſtantia. Unde etiā Gregꝰ. Cum aūt dicat̉. diliges ꝓximuꝫſicut teip̄m: quomodo alteri miſerēdo pius ē.adhuc iniuſte viuendo ſit īpius ſibimetipſi? Dehac materia habes latius infra ſcꝫ feria terciapoſt palmas. Dixitqꝫ illi dn̄s. Recte rn̄diſti.hoc fac. ſcꝫ deū ꝓximū diligendo. dicit fac. qꝛ ſufficit diligere. niſi dilectio demonſtret̉ inopere. quia probatō dilectōnis. exhibitō ē operis: viues ſcꝫ vita ꝑpetua. hec eſt em̄ excellentior via eūdi ad vitā eternā. Quaſi diceret. Hecdicis ſed facis: ideo ad vitā vadis. Illeaūt volēs iuſtificare ſeip̄m. id eſt iuſtū oſtendere ſcd̓m apparētiā: putas ſe eſſe ante hominē.tm̄ videt exterius. ante deū videt interiꝰdixit ad ih̓m. Et qͥs eſt meus ꝓximus: In quo adilectōne ꝓximi vacuū ſe on̄dit. qꝛ ꝓximū nonnouit. Forſitā putabat xp̄c diceret. iudeꝰ eſtꝓximꝰ tuus: tūc rn̄deret. deū iudeū biligo. etſic appare̓t iuſtus. Suſpiciēs aūt ih̓s .i. ſurſumaſpiciēs ih̓s. ꝓpoſuit ei ꝑabolā de homīe. qui deſcendēs ab hirl̓m ī hiericho incidit ī latrones.Deo ſurſū aſpexit. qꝛ de rebꝰ magnis locuturꝰerat: vnde .ſ. hūanū genꝰ deſcēderat. duꝫ pct̄mcecidit. Scd̓m aliqͦs ē hic ꝑabola. ſcd̓m alios ēres geſta. qꝛ inter hieruſalē hiericho erat quedam ſolitudo. vbi frequēter hoīes tranſeuntesſpoliabāt̉ occidebāt̉ a latronibꝰ deſertū illd̓ inhabitantibꝰ. Allegorice iſte deſignat genushumanū. in pͥmis parentibꝰ deſcēdebat ab hieCapitulum .lix.ruſalem viſio pacis dicit̉. id ē a paradiſo ſuperne ac celeſtis bt̄itudinis pace viſione: ī hiericho luna interp̄tat̉. mutabilitateꝫ ſigniſicat. id ē in defectū miſeriā huiꝰ vite mutabilis errōnee: qꝛ a cōtēplatōe ſuperna vita pacifica. quā in paradiſo habuiſſet ad mutabilitatēhuiꝰ exilij terrene miſerie per culpā corruit:incidit in latrones. id ē in poteſtates demonumſeu in dÿa bolicas vel etiā humanas tēptatōesin quos incidiſſet. niſi prius intus tumuiſſꝫUera eſt em̄ ſentētia. dicēs ante ruinā exaltat̉cor. Qui diſpoliauerūt veſtē innocētie immutabilitatis ſeu immortalitatis per fraudulētiā auferēdo. Ueſte īnocētie ſeu ſtola p̄ma amiſſa. cognouit ſe eſſe nudum: gloriaqꝫ immortalitatis perdita pelliceū hoc ē mortale ſumpſit indumētū. Un̄ in ſignuꝫ mortalitatis induit deusprimos parētes tunicas pelliceas. de mortuisſiunt animalibꝰ: plagis peccatoꝝ impoſitis etillatis. id ē naturalibꝰ per peccatū vulneratisdebilitatis abierūt. non ab inſidijs ceſſando. ſedeas occultando: primo em̄ ſenſibiliter in ſpecieſerpentis bÿabolus decepit. ſed poſt occulte īuiſibiter tēptauit: ſemiuiuo relicto. qꝛ etſi immortalitas poteſt auferri. oculus tn̄ ratōnis remanet hominū. quo deꝰ pt̄ cognoſci. Un̄ Beda.Semiuiuuꝫ reliq̄rūt. quia beatitudinē vite immortalis exuere. ſed ſenſū ratōis abolere valuerūt. Ex em̄ parte ſapere cognoſcere deūpoteſt. viuus ē homo: ex vero peccatis cōtabeſcit. miſeria deficit. mortuus idē letiferoqꝫ ēvulnere fedatus. Un̄ Theophi. Ac ſemiuiuusdicit̉ homo poſt peecatū. quia anima īmortaliseſt. corpus vero mortale: ita vt medietas hoīsſuccūbat. Un̄ Auguſ. Semiuiuus em̄ habet vitalem motū. id ē liberū arbitriū vulneratuꝫ. qd̓ad eternā quam perdiberat redire non ſufficiebat. Et ideo iacebat. qꝛ vires ei ꝓprie ad ſurgenduꝫ ſufficiebāt: vt ad ſe ſanandū medicū id ēdeū reqͥreret. Uel ſemiuiuuꝫ reliq̄rūt. remanētevita nature. vita gr̄e. ſcd̓m illud apl̓i. Uiuoaūt .ſ. vitā nature. ego .ſ. vita culpe: viuitvero in me xp̄c .ſ. vita gr̄e. Fecerat em̄ deus hominē ad ymaginē ſuā. ſcd̓m ratōeꝫ: ad ſimilitudinē. ſcd̓m dilectōem: vt per vtrūqꝫ deo abhereret. inherēdo beatus eſſet. Sed dÿabolus humane beatitudini inuidēs: ꝯͣ duo bona p̄dicta.duo homini in originali intulit principalia mala. In eo nāqꝫ factus erat ad imaginē ſeu ẜmrōem. vulnerauit per ignorātiam boni: in eovero factus eſt ad ſimilitudineꝫ dei ſcd̓m dilectōeꝫ. vulnerauit euꝫ ꝯcupīam mali. Homovulneratus ſemiuiuus relictus ē. qꝛ ſi in humana natura poſſit diuina ſimilitudo ī dilectōneē penitus corrūpi: diuina tn̄ ymago ī ratōne ē poteſt penitus deleri. Ꝙͣuis enim tāta malicia poſſit affici. vt nil diligat boni. tn̄ ignorātia tāta excecari pt̄ vt nil cogͦſcat veri. Sacerdos at̄ leuita deſcēdētes eadē via viſo ſpoliato vulnerato p̄terierunt: vite pn̄tis ſtatumtūc ſancte viuendo pertrāſierūt: ſed humanum