De reuerſione apoſtolorumquoniā ſic placitū eſt ante te. id eſt tibi in cōſpectu tuo. an̄ quē ſcꝫ nihil iniuſtū poteſt placere.Nullā vero aliā rōnem reddere voluit filius. qꝛpater illos reprobauerit ⁊ hos elegerit: niſi ſolum bn̄placitū ip̄ius pr̄is. in exēplū: ne ſecretadei diſcutiamus. ⁊ in confuſionem illoꝝ q̄ de ſecretis dei volunt q̄rere ratōem. Un̄ Grego. Hisdn̄i verbis exēpla humilitatis accipimus: ne temere diſcutere ſuꝑna cōſilia de alioꝝ vocatōnealioꝝ vere pulſione p̄ſumās. Cum em̄ p̄miſiſſetvtrūqꝫ. nō mox ratōem reddidit. ſed ſic deo placitū dixit. hoc videlicet intēdens. qd̓ iniuſtuꝫ eſſenō poteſt qd̓ placuit iuſto. In cūctis ergo queexterius a deo diſponūtur. aꝑta cauſa ratōis ēocculta iuditia volūtatis. Un̄ ⁊ Criſo. Nō dicitqͣ ratōe ſic ei placuit. ſed tm̄ grās agit patri qꝛſic ei placuit. Sic ⁊ tu nunꝙͣ diſcutias conſiliadei in oꝑbꝰ eius quid fecit. aut qͣ ratōe fecit: ſedqͦcūqꝫ modo rem ſuam voluit ordinare. grās eiagas ſufficit tibi ad teſtimoniū ip̄a dei natura.qꝛ deus ſine ratōe ⁊ ſine iuſticia nihil facit. Nōem̄ ad diſcuſſionē ſuā. ſed ad honoreꝫ ſuū creauit te. Nec iudiceꝫ te voluit eſſe actuū ſuoꝝ. ſedſeruū p̄ceptoꝝ. Boni em̄ dn̄i eſt. om̄ia prouidere q̄ ad vtilitatē ꝑtinēt ſerui: boni autē ſerui ē fideliter oꝑari. et nō diſcutere dn̄i ſui actus. HecCriſo. Un̄ ⁊ Auguſt. Quare illū trahit ⁊ illū nōtrahit. noli velle diiudicare. ſi nō vis errare. Vtaūt dicit Proſper. deus reſiſtētē nō trahit. inuitūqꝫ nō cōpellit: ſed ex inuito volentē facit. ⁊ infidelitateꝫ reſiſtentis inclinat: vt cor audientisobediendi in ſe delectatōe genita. ibi ſurgat vbip̄mebatur. inde velit vbi nolebat. Hec ProſperEt licet in ſpeciali nō poſſit aſſignari ratō. quare illū eligat ⁊ illū dimittat. niſi eius ſimplex volūtas: ꝙ tn̄ aliqͥ ſint electi et aliqͥ reprobati. bn̄poteſt aſſignari cauſa in generali. etiā ex partedei: vt ī electis appareat dei miſericordia. in alijsaūt eius iuſticia: quia ſicut ad gloriā regis ⁊ decorem ſui regni non ſolum pertinet aula in quaſtrennui milites honorant̉. ſedētiā patibulū inquo malefactores puniūtur: ſic ad gloria dei nōſolū ꝑtinet p̄miato bonoꝝ ſedētiā punitō reproborum. Et quia dictū ē de vocatōe humiliū.cōſeq̄nter ponit̉ huius vocatōnis mediū. Xp̄cem̄ mediator eſt dei ⁊ hominū. debitus autē proceſſus eſt. vt ab extremo in extremū ꝓcedaturꝑ mediū: ideo om̄is ꝓceſſus gr̄e deriuat̉ ad nosꝑ xp̄m. ⁊ hoc ē ꝙ dicit Om̄ia mihi tradita ſūt apr̄e. quia ſcd̓m naturā diuinaꝫ xp̄c habet eſſe apr̄e. et per cōſeq̄ns poſſe. licet habeat idē eſſe numero ⁊ poſſe cū ip̄o. et ſic om̄ia tradita ſnūt ſibia pr̄e ab eterno. Scd̓m aūt naturā humanamom̄ia tͣdita ſūt in poteſtate xp̄i ⁊ dn̄o a deo pr̄e.Uno modo ꝙͣtū ad auctoritatē. ⁊ ſic ſibi ſūt tradita ab inſtanti cōceptōnis. quia eoip̄o ꝙ natura humana verbo ē vnita. om̄ia creata ſibi ſunttͣdita: alio modo ꝙͣtum ad effectū. ⁊ ſic in iuditōom̄ia erūt ſubdita pedibꝰ eius. quia tūc eius voluntas ꝑfecte implebit̉ in om̄ibꝰ. Et quia ſcd̓mdiuinā naturā ē idē cū pr̄e. id̓o ſubdit. Et nemoac miſſione et reuerſionenouit filium niſi pater. neqꝫ patrem quis nouitniſi filius: nec tn̄ ꝑ hoc excludit̉ ſpūſſanctus. qꝛſit excepcō eſſentialis. nō ꝑſonalis. ſed ſpūſſanctus nō ē alteriꝰ eēntie ꝙͣ pr̄. Et qꝛ xp̄c eſt mediator dei ⁊ hoīm: ideo noticia diuinoꝝ ad nos deriuatur ꝑ xp̄m. ꝓpter qd̓ ſubditur. Et cui filiusvoluerit reuelare. nō ꝙ iſti qͥbꝰ reuelatō fit mediante filio. habrāt noticiā cōp̄henſionis ſicutfilius: qꝛ hoc ē impoſſibile creature. illud eī qd̓ꝯp̄henditur. totaliter ⁊ ꝑfecte cognoſcit̉. Et qꝛvt dictū ē xp̄c ē mediator dei ⁊ hominū: ideo cōſeq̄nter on̄dit ꝙ familiariter et ſecure ad ip̄m ēaccedendū. Un̄ nos ad hoc inuitās ait. Uenite:credēdo ⁊ obediendo. non pedibꝰ. ſed moribꝰ: nōcorꝑe. ſed fide. Iſte nāqꝫ eſt ſpūalis acceſſus qͦquiſqꝫ deo appropinqͣt verius. ad me orāduꝫ perfidē. ad me comitādū ꝑ imitatōem. ad me fruēdū ꝑ gl̓ificationem. Ergo venite vos clauſi. adme oſtiū veritatis: venite vos egri. ad me medicū ſalutis: venite vos naufragi. ad me portū qͥetis. Felix t̓minꝰ ad quē. ſed infelix terminus aqͦ. ideo ait. om̄es qui laboratis. ſiue ſcd̓m nalurā in qͣ naſcimur. ſiue ſcd̓m culpā qͣ tranſgredimur. ſiue ſcd̓m penā in qͣ morimur. ſpecialitertn̄ loqͥtur hic de dolore inſideliū in cultura ÿdoloꝝ. O tn̄ quātū laborat luxurioſus in voluptatibꝰ. auarus in cupiditatibꝰ. ambitioſus in dignitatibꝰ; Et onerati eſtis triplici onere .ſ. veteris legis. pharizaÿce tͣditionis. dÿabolice ſeruitutis. O dei nr̄i dignatio admirabilis. o caritasineffabilis. o verba dulcia. verba deifica. Ecceinuitat inimicos. hortat̉ reos. allicit ingratos.Ubi Criẜ. Nō aūt dixit. venite ille ⁊ ille. ſed omnes qͥ in ſolicitudinibꝰ. qͥ in triſticijs. qͥ in peccatis eſtis: nō vt expetam noxas ſed et ſolua pct̄avenite nō qm̄ indigeo veſtra gloria. ſed qꝛ voloprām ſalutē. Un̄ dicit. Et ego nō ſolū exoneraboſedētiā reficiā vos triplici cibo: ſcꝫ doctrine. euchariſtie. ⁊ glorie. vel reficiā vos. id ē interna refectione ⁊ iocunditate ſaturabo ⁊ recreabo. ⁊ inp̄ſenti ꝑ grām. ⁊ in futuro ꝑ gloriā. Ubi Criſoſ.Nō dixit ſaluabo ſolū. ſed qd̓ multo amplius ē reficiā vos. id ē in omni quiete ꝯſtituā. Ad ipſumquippe ē veniendū: qui eſt quies laborātibus. eſtſubleuator oneratis. ē refectio famelicis et deficientibꝰ. ⁊ nō venit vocare iuſtos. ſed peccatores ad penitētiā. Un̄ Bern̄h̓. Mundus clamat.ego deficiā: caro clamat. ego interficiā: xp̄c clamat. ego reficiā. ad quē ibis? Iugum gͦ legis acpct̄i. ⁊ ſolicitudinis tꝑaliū. q̄ vob̓ laborioſa ſūt ⁊oneroſa abicite: ⁊ ita tollite id ē volūtarie accipite. iugū a iungēdo dictū: iugū īquā euāgelicelegis ⁊ eruditōis. eo ꝙ gētes ⁊ iudeos ī vnā fidēiungat: iugū amoris ⁊ dilectionis. eo ꝙ homīesdeo iungat: iugū crucis ſiue mortificationis. eoꝙ carnē ſpūi ſb̓iciat: meū dīc. qꝛ pͥꝰ ꝓ nob̓ illudtulit. pͥmū docē do. ſecūdū diligēd̓. t̓ciū ſuſtinēdoſuꝑ vos. vt ī pleatis ⁊ ī honore habeatis. ne forte ſubtꝰ ponētes ⁊ ꝯtēnētes pedibꝰ vicōꝝ cōculcetis. vbi Criẜ. O gͣtiſſimū pōdꝰ. qd̓ magis ꝯfortat portātes. Nā pondꝰ terreſtriū dominoꝝ at-