De reuerſione apoſtolorumeſſis qͥdē ml̓ta. oꝑarij pauci. Iſta ⁊ plura aliaq̄ ſequūt̉. modū p̄dicādi ⁊ viuēdi diſcipuloꝝ ꝯtinentia: dicta ſūt ſupra de miſſione apl̓oꝝ. ⁊ ideohic repetere nō ē neceſſariū. Expleto aūt miniſterio legatōnis ſue. reuerſi ſunt ſeptuagintaduo diſcipuli cuꝫ gaudio. tū de fructu p̄dicatōisſue ꝑ quā popolū edificauerāt. tū de miraculoꝝoꝑatōne. qꝛ demones eiecerāt: gloriātes ⁊ dicentes ſibi in nomīe ⁊ inuocatione nomīs xp̄i. nonſolū languores ⁊ infirmitates. nōſolū hominesiniqͦs. ſedetiā demonia ſubici. q̄ tn̄ ſūt tante poteſtatis vt non ſit pt̄as ſuꝑ terraꝫ q̄ ꝯꝑetur eis.Ubi Geda. Gene q̇deꝫ ꝓfeſſi ſūt. deferētes honorem nomī xp̄i. ſed īfirma adhuc fide gaudebantin v̓tutibꝰ. Et qꝛ diſcipulos de ſignoꝝ oꝑatōe dominus vidit elatos. qͥ ex hoc nimis gloriabant̉tāꝙͣ infirmi ⁊ imꝑfecti: ideo hec gloria eoꝝ repͥmit̉. cū ſubdit̉. Et ait illis. Uidi ſathanam ſicutfulgur de celo cadētē. qꝛ pn̄s erat qn̄ corruit immō eū p̄cipitauit. Fulgur em̄ cadit celeriter. etmaīfeſte ⁊ cū fetore. ⁊ inflāmatōe: ſic demonesde celo empireo ceciderūt. in īſtāti. ⁊ vidētibꝰ ſāctis āgelis. ⁊ cū fetore ꝓprij pct̄i ad inflāmandūhomīes ꝑ tēptatōem ꝑati: ⁊ cauſa huiꝰ ruine fuit elatio ſiue ſuꝑbia de ſua excellētia. Quaſi diceret ſaluator ſuis diſcipulis. Cauere diligenterdebetis. ne ex elatōe ⁊ ptāte ꝯceſſa ſuꝑ demonesnimis eleuemī. ⁊ ſic corruatis. Sathane gͦ exēplo dederrētur. ⁊ ad humilitatē reuocant̉: vt quihūc ob ſuperbiā de celo recordarēt̉ eiectū. multomagis ſe de terra edidos. ſi ſuperbierīt humiliādos. vt caſuꝫ ꝓpͥuꝫ hoc exēplo caueāt. ⁊ qͥ ſtatvideat ne cadat. Et ſi ille ꝓpter ſuperbiā de celocecidit. multominꝰ ſuperbꝰ illuc aſcendet: qꝛ vtalubi dr̄. turpis eicit̉ ꝙͣ n̄ admittit̉ hoſpes. Un̄Grego. Mire autē dn̄s vt in diſcipuloꝝ cordibꝰelatōem premeret. iudiciū ruine retulit. qd̓ ip̄emgr̄ elatōis accepit. vt ī auctore ſuperbie diſcerent. qͦd de elatōis vitio formidarent. Un̄ Iſido.Quiſiͥs iā exdeteriori melior eſſe cepit. caueatde acceptis extolli v̓tutibꝰ. ne grauius per banāgloriā corruat. quā priꝰ ꝑ lapſū vitōꝝ iacebat.Itaqꝫ nō cōfidas in nature dignitate. nō ſuperbias de ſapīa. nō de honore. non de ſtatu. non depoteſtate. qꝛ in om̄ibꝰ natura āgeli te excedit. ⁊tn̄ ex ſuperbia cecidit ⁊ ex celo ē eiectus. ⁊ tuispedibꝰ ſubiectus. Vt em̄ dicit Auguſ. melior eſtin malis factis humilis cōfeſſio. ꝙͣ in bonis ſuperba gloriatō. Et plus placet deo humilitas īfactis malis. ꝙͣ ſuperbia ī bonis. Pumilitas tn̄nō illa tm̄ laudat̉ q̄ de cōſcientia pct̄orū venit.ſed illa q̄ ex virtute deſcendit deo cara ē. Igiturnō debet homo gloriari in grā gratis bata. quemalis ⁊ iniuſtis qn̄qꝫ cōfert̉: ſed in grā gratū faciente. per quā ī libro vite aſſcribit̉. ⁊ cū humilitate in om̄ibꝰ grās agere. Un̄ ait. Ecce dedi vob̓poteſtatē calcandi .ſ. pede ſpūali ſuper ſerpentes ⁊ ſcorpiones. ⁊ ſupͣ om̄em virtutē. ⁊ multiplicia ſpūalia nocumēta inimici: et om̄e genꝰ immūdo ⁊ ſpirituū de obſeſſis corporibꝰ eiciendi. etnihil vobis nocebit. Scd̓m Bedā. qꝛ ſerpentesac miſſione et reuerſionedente. ⁊ ſcorpines cauda nocent. ſerpentes eniꝫmorſu oris. ⁊ ſcorpiones punctōr caude venenūfundunt: ideo ſerpentes aperte ſeuientes. ſcorpiones clāculo inſidiātes. vel homīes vel demones ſignificant. Vel ſerpentes ſūt. qͥ inchoandispirtutibꝰ venena pͥue ꝑſuaſionis obiciūt. ſcorpiones qͥ cōſumatas virtutes ad finem vitiareintēdunt. Scd̓m Theophilū. ſerpentes ſūt quiviſibiliter nocēt. velut fornicatōnis ⁊ homicibijdemon: qui vero inuiſibiliter nocent ſcorpionesvocant̉. ſicut in vitijs ſpūalibꝰ. Inſuꝑ etiā calcare ſerpentē. eſt ſubicere ratōni ſenſualitateꝫ.q̄ ẜm Auguſ. ſignificat̉ per ſerpentē: ⁊ calcareſcorpionē. eſt deteſtari detractorē: ⁊ calcare omnem v̓tutē inimici. eſt obicere om̄em occaſionēmortalis peccati. Uerūtamē in hoc nolite gaudere. qꝛ ſpūs vobis infirmis ſubiciūt̉: nā malosſpiritus arcere ⁊ alia ſigna facere. aliqn̄ ꝯceſſūeſt etiā malis homībꝰ. nō ꝓpter ſeip̄os. ſed ad cōfirmatōem fidei xp̄i p̄dicate ꝑ eos: ⁊ aliqn̄ nō ēmeriti eoꝝ qui operātur. ſed potius per inuocatōnem nominis xp̄i cōceditur. vel ad maioremcondēnatōnem eorum qui inuocant. vel ad vtilitateꝫ eorum qui vident ⁊ audiūt. in quo ſemperhonoratur deus. per cuius nomē miracula fiūtlicet deſpiciātur qui faciūt. Un̄ Criſoſt. Eiceredemones cōmune opus eſt inter miniſtros dei ⁊miniſtros dÿaboli. Ueritatem confiteri ⁊ iuſticiam facere. priuatū eſt opus tm̄ ſanctoꝝ. Ideoquē videris demonia eicientē: ſi non eſt cōfeſſioperitatis in ore eius. nec iuſticia in manibꝰ eiꝰ:non eſt homo dei. Si aūt videris veritatē confitētem. ⁊ iuſticiam facientē. ⁊ ſi demonia nō eicithomo dei eſt. Et iterum. Non ſigna pete. ſed anime ſanitatem. Si aūt ſigna vis facere. eruarisa delictis. ⁊ omnia expleſti. Etenim magnus demon eſt peccatum. ⁊ ſi aufers maiora. decē milledemones abigentibꝰ operatus es: ſigna em̄ multociens alijs profuerūt. facienti aūt obfuerunt.in elatōem extollentia. ⁊ banam gloriam. vel inalio aliquo modo. In operibꝰ vero nihil tale ſuſpicari eſt. ſed et participantibꝰ eis. et alijs multis proſunt. Pec itaqꝫ cū magna diligentia operemur. Si enim ab humanitate ad elemoſinaꝫtranſmutatus fueris. ſiccam manum exiſtenteꝫextendiſti. Si a ſpectaculis deſiſtens ad eccleſiam ieris: claudicantem pedem correxiſti. Siautem deſtiteris oculos tuos a meretrice ⁊ pulchritudine aliena. cecos exiſtētes aperuiſti. Sipro ſathanicis vijs didiceris pſalmos ſpūales.mutus exiſtens locutus es. Hec itaqꝫ miraculaſunt maxima. Hec ſigna ſunt inopinabilia. Sihec ſigna fecerimus. ⁊ ip̄i magni quidē et mirabiles per hec erimus: et pernicōſos vniuerſosad virtuteꝫ attrahemus. ⁊ futura fruemur bitaHec Criẜ. De hoc etiā habes ſupͣ circa finē ſermonis dn̄i in mōte. Si gͦ nō eſt gaudēdū ī ſubiectōe ſpirituū. ml̓tominꝰ ē gaudēdū ī ſubiectōehoīm. ⁊ adhuc minꝰ ī ſb̓iectōe reꝝ tꝑaliū: de qͥbꝰtn̄ gaudēt ml̓ti. etiā qͥ vident̉ ſpūales deuoti. Etſubiūgit. Gaudēte at̄. quia nomina vrā ſcripta