De reuerſione apoſtolorumīgratitudinis uſqꝫ ī infernū deſcēdes. nam qui ſeex altat humiliabit̉. Quia ſi ī zodomis (qͥ tn̄ fuerūt homines peſſimi) facte fuiſſēt v̓tutes. que frequenter facte ſunt in te: forte ꝑmanſiſſēt uſqꝫ īhāc diē. qꝛ feciſſēt penitētiam. vt niniuite fecer̄tad ione p̄dicatōnem. Dicit aūt forte. nō ad denotandū dubitatōnem ex parte ſua: ſꝫ ad denotandū mutabilitatē liberi arbitrij ex parte homīsUerumtn̄ dico vob̓. qꝛ terre zodomoꝝ remiſſiuserit in die iudicij ꝙͣ tibi. id eſt minorē penā ſuſtinebūt ratione īcredulitatis: ſꝫ maiorem ratōneenormitatis pct̄i et crimīs. Per iſtas ciuitatesqͥbꝰ xp̄c freq̄nt̉ p̄dicauerat ⁊ miracl̓a fecerat. ſignificant̉ illi qͥfrequēt̉ audiūt verbū dei et vidētexēpla v̓tutū: et tn̄ in pct̄is ſuis obdurāt̉. propt̓qd̓ ceteris paribꝰ grauius alijs punient̉. Specialiter aūt ꝑ has tres ciuitates aſſignāt̉ tria ī hominibꝰ q̄ maxime aggrauāt īgratitudinē in eisPrimū ē litteratura ⁊ ſapiētia. qd̓ ꝑ corozaim.q̄ īterp̄tat̉ ſecretū mihi. vl̓ miſteriū meū. Secūdū ē ordo vl̓ p̄latō. qd̓ ꝑ bethꝫaidā. q̄ īterp̄taturdomꝰ pecudū ⁊ domꝰ vē atoꝝ ſeu domꝰ frugū: ſt̄ eīdomꝰ dn̄i peculiares. ⁊ r̄fugiū pecudū .i. ſb̓ditoꝝet ceteroꝝ. Terciū ē religio. qd̓ ꝑ capharnaū. q̄īterp̄tat̉ villa pulcritudinis ſeu ꝯſolatōnis. velager pīguedinis: ⁊ vtinā īteriꝰ ſicut exteriꝰ. Etiſti ſi inuēti fuerīt negligētes ſeu peccatores. etxp̄o īobediētes. duriꝰ ꝙͣ ceteri redarguēt̉ ⁊ acrius punient̉. vel ꝑ corozaim ſignificantur huiusſeculi ſapiētes. ꝑ bethaÿdā diuites. ꝑ capharnaū carnales: qͥ ſpecialiter xp̄m repellūt. ſic illeciuitates fecerūt. vbi Criẜ. Conſiderate xp̄ianiqꝛ quedā miracula facta ſūt ī corozaim. q̄dā at̄in bethzaÿda. alia ī capharnaū: apud nos aūtxp̄ianos omnia facta ſūt. Que em̄ fct̄a ſūt ī corozaim. forſitā bethaÿda nō ꝯgnouerat: ⁊ q̄ fct̄aſūt ī bethzaÿda. forſitan capharnaū neſciebat.Nos aūt xp̄iani quicqͥd vbiqꝫ oꝑatꝰ ē xp̄c om̄iaeuāgelio referēte didicimꝰ. Si ergo ſic xp̄c lugꝫſuꝑ illas ciuitatēs (qꝛ penitētiā nō egerūt) quenō om̄ia mirabilia viderūt: putas qūo quotidieluget ſuꝑ nos xp̄ianos. qͥ quotidie v̓tutes eius īeccl̓ia legimꝰ et audimꝰ. et tn̄ penitētiā pct̄orūnr̄orū nō agimus? Si tēpore zodomitaꝝ xp̄c veniſſet ⁊ talia demōſtraſſet forſitā ꝯuerſi fuiſſentIlli qꝛ loth hominē iuſtū nō audiuerūt. ſulphure ⁊ igne ꝯbuſti ſūt. Nos q̄ ⁊ qͣlia expectāt tormenta. qui ip̄m ꝯtemnimꝰ xp̄m: Et vide. qꝛ nondixit. tūc īproperauit ciuitatibꝰ. ſꝫ tūc cepit improperare. Si ergo tūc cepit. ⁊ uſqꝫ nūc quotidieimproperat talibꝰ. Et quotiēs legit̉ ī eccl̓ia improperās īproperat his qͥ tales ſūt ī eccleſia. veergo vobis xp̄ianis. quibꝰ quotidie omnes ſcripture pociferātur. et vos tāꝙͣ aſpides ſurde obturātes aures vr̄as nō auditis voces eaꝝ. Quidāem̄ dicūt. pct̄a noſtra erubeſcimus ꝯfiteri. Dichomo quid eſt peius. facere malū an dice̓? Si gͦante dei ꝯſpectū facere malū nō erubuiſti. quomobo an̄ ꝯſpectū hominis erubeſcis dicere: Adiracūdiā deū excitare nō timuiſti. ⁊ ad miſericordiā eū flecte̓ dubitas. hec Criẜ. O portet igiturac miſſione et reuerſionelectioni ſcriptaraꝝ vacare ⁊ intēdere. ita eī peccator ad melius poterit profice̓. vn̄ idē Criẜ. Debemus ſcripturas ſcrutari cū diligētia. et nō ſipliciter. poterimꝰ ſalute nr̄a potiri. ſi ſēper eisīmorabimur. Et ſi vehementer durus qͥs fueritet ſi nihil lucratus fuerit ī alijs tēporibꝰ. tēpusſaltē lucrabitur hoc: et ſuſcipiet aliquā vtilitatē. Quid igr̄ ais. qm̄ audiēs nō facio. nō paruūlucrū. miſerū vocare ſeip̄m. nō īutilis hic timorSi īgemueris ſolū qm̄ audiēs nō facis. omninoad faciēdū venies quādoqꝫ. Nō em̄ eſt deo loquētē et audientē deū loquentē nō luctari. Et iterūQuicquid queritur ad ſalutē. totū iā adīpletumeſt ī ſcripturis. Qui ignarus ē. īuenit ibi quoddiſcat. Qui ꝯtumax ē et peccator. īuenit ibi futuri iudicij flagella que timeat. Qui laborat inuenit ibi glorias promiſſionis perpetue vite. qͣsmāducādo āplius excitet̉ ad opus. Qui puſillanimis ē et īfirmus. īuenit ibi mediocres iuſtitiecibos. qui et ſi pinguē animā nō faciūt. tn̄ morinō ꝑmittūt. Qui magnanimꝰ eſt et fibelis. īuenit ibi ſpiritaliores eſcas ꝯtinētioris vite. q̄ ꝑducāt eū prope ad āgelorū naturā. Qui ꝑcuſſus adÿabolo vulneratꝰ eſt ī pct̄is. īuenit ibi medicinales cibos. qui eū per penitentiā reparēt ad ſalutē. hec Criẜ. Scd̓m Bedā. quare nō olimhis qui credere potuerūt. verū iudeis qͥ crederenoluer̄t ſit euāgelizatū. ip̄iꝰ eſt ſcire. cꝰ vniuerſeſūt vie miſcd̓ia ⁊ veritas. Quia ẜm Anſhel̓. aliomodo iuſte damnat malos. alio modo iuſte parcit malis. Nā cū dānat malos iuſtum ē. qꝛ illorūmeritis ꝯueuit. cū v̓o parcit malis. iuſtū eſt. nōqꝛ illorū meritis. ſed qꝛ bonitati ſue ꝯdecens eſt.Parcēdo ergo malis iuſtꝰ ē ſcd̓m ſe. ⁊ miſericorsſcd̓m nos. nō ſcd̓m ſe. Non em̄ iō eſt miſericorsqꝛ miſerū cor habeat. ſed quia circa miſeros corpietatis impēdit. Qui etiā ſcd̓m Auguſ. cuiuspult miſeret̉. nō iniuſticia. ſed grā: que vult obdurat. nō īiquitate. ſꝫ veritate vindicte. Sic tn̄miſcd̓ia ⁊ veritas obuiāt ſibi. vt nec miſcd̓ia impediat v̓itatē: qͣ plectit̉ dignꝰ. nec v̓itas miſericordiā. qͣ liberat̉ īdignꝰ. Deꝰ qͥdē ab et̓no ſciensꝯuerſatōeꝫ hoīm malā futurā. ⁊ qꝛ nec ſola ſeueritate poſſet ſaluari. nec ſola miſcd̓ia perueniread ꝓfectū meritoꝝ: decreuit ꝙ ī vnoquoqꝫ tēꝑep̄dicandū eēt. vnūquēqꝫ ꝑmittēs ſuo iudicio. ideſt naturali legi. q̄ dicit ī corde: qd̓ tibi fieri nōvis. alij ne feceris. Sꝫ qꝛ natural̓. lex obturpuitꝯſuetudine peccādi. p̄dicata ē q̄ refrenaret peccātes. Et qꝛ iteꝝ hō nō ſe ꝑ legis ſeueritatē cōhibet. īmo ꝑ īterdictū reus tenebat̉: p̄dicata eſtmiſericordia q̄ ſaluaret confugientes ad eam.vt excecaret refutātes: mittens gentes ad promiſſionem iudeorum. vt ipſi iudei ſaltem emulacione gentium conuerterentur. Et hec ē altitudo conſilij dei. qͦ mira prouidentia iudeos ⁊ gētesreduxit ad vitā quā ꝑdiderant in adam. OroOmine ih̓u chriſte qui nos verbo et exemplo prouocaſti ad dolēdum pro peccatis. et ad exultandum pro ſpūalibusbonis. da mihi gratiam lacrimarum. et terram
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten