De queſtioneUbi Criẜ. Cū ꝯſumaſſet ih̓s p̄cipiēs diſcipulisſuis. exijt ad p̄dicandū. ne laborātibꝰ diſcipul̓otioſus eēt mgr̄. Nō em̄ vicarios oꝑis ſui illosordīauerat: ſꝫ adiutores. Et iō feſtinātibꝰ mercēnarijs: neceſſe erat vt āplius ip̄e pr̄familiasfeſtinaret. Nā in ſecularibꝰ qͥ fuerit maior autclarior. et hūerit ſecꝰ ſe minores aut ſubditos.adeo oīa q̄cunqꝫ nccͣia fuerīt ip̄i adimplēt. illeat̄ in ſuo honore ꝯſtitutꝰ. tm̄ mobo iuſſionibꝰp̄eſt: ab oī labore ſecurus ē. In ſpūalibꝰ aūt viris nō ē ita. ſꝫ qui maior ē: maiorē habꝫ laborēIō p̄dicantibꝰ apl̓is āplius laborabat xp̄c. Miſerat em̄ illos qͣi ſol radios ſuos. qͣi roſa ſuauitatis odores. qͣi ignis ſcintillas ſuas diſperſit.Ut ſicut ſol in radijs ſuis apparet. ſicut roſa inodoribꝰ ſuis ſentit̉. ſicut ignis in ſcintillis ſuisaſpicit̉: ſic in illoꝝ v̓tutibꝰ xp̄i potētia ꝯgͦſcat̉.Quis em̄ vidēs diſcipulos ſuos bn̄ inſtructos.nō ſcīam mgr̄i collaudet: Aut oꝑa eoꝝ magnaꝯſiderās. nō potētiā admiret̉ auctoris; Faciebat em̄ xp̄c miracula: faciebāt et diſcipuli eiꝰ.et int̓ mirabiliū oꝑatōes maior virtutū famacreſcebat Hec Criẜ. Exeūtes aūt duodecī diſcipuli. circuibāt ꝑ caſtella euāgelizātes. nōſolum ꝓcuratōem recipiētes. et curātes in aīa etcorꝑe nō malo exēplo occidētes. ⁊ hoc vbiqꝫ ſine ꝑſonaꝝ acceptōe. Exierūt ab arte ꝯtēplatōnis ad actōem p̄dicatōnis et curatōnis. inducēdo hoīes verbo et exemplo. vt pnīam agerēt depct̄is. Sꝫ heu multi hodie exeūt a latebris ꝑuerſe cogitatōnis ad actōnem iniqͥtatis corrūpēdo hoīes verbis et exēplis malis. OratioOmine ih̓u xp̄e ingiſter bone. da mihiꝓph̓as .ſ. qͥ doctrina te p̄dicāt. ⁊ iuſtosq bona vita te demōſtrāt. ac diſcipl̓oset nūtios tuos qͥ te quoqͦ mō denūtiāt. ſic pronoīe tuo venerari ⁊ reciꝑe. ac eis caritatis obſequia et bn̄fitia īpende̓. vt mercedē cū eis merear te donāte meritis eoꝝ obtinere. Da mihietiā dn̄e deus meus p̄latos. p̄dicatores. ⁊ ſacerdotes reuerēter audire. ⁊ eoꝝ āmonitōibꝰ obediēdo acqͥeſce̓. vt cū veris obediētibꝰ valeā apd̓te gr̄am inueīre Amē. De q̄ſtione Ioh̓isbaptiſte et eius ꝯmendatōne. Ca. LVI.Ohannes aūt baptiſtain vinculis ⁊ in carcere ꝯſtitutus.cū ꝑ diſcipulos ſuos magis inuidia ꝙͣ ſimplici corde ſtiml̓atos. audiſſet oꝑa ⁊ miracula q̄ faciebat xp̄c. plꝰ de diſcipuloꝝ ſalutē ꝙͣ de ſuo ꝑiculo ſolicitꝰ. mittēsduos de diſcipl̓is ſuis dubitātibꝰ. vt ip̄is r̄uerẜcrede̓t̉ ab alijs. qꝛ ī ore duoꝝ vel triū teſtiū ſtabit om̄e verbū. ait illi .ſ. xp̄o ꝑ diſcipulos ſuosmiſſos. qͣi dice̓t. ſi mihi n̄ creditis qͥ teſtīoniuꝫde xp̄o ꝑhibui. voſip̄e dicite ei. Tu es qͥ vēturꝰes xp̄c. ⁊ meſſyas in lege ꝓmiſſus. qui debes ſaluare iſrl̓. an aliū expectamꝰ ad ſaluādū? Ioh̓esinterp̄tat̉ gr̄a. Ioh̓s gͦ in vinculis ē. cū gr̄a inaliqͦ vincul̓ mūdi vel carnis vel pct̄i: ligata tenet̉. ne ꝓfitiat. Heu in ml̓tis hodie ioh̓s tenet̉Ioh̓is baptiſtein vīculis. corpus em̄ carc̄. ē īpediens hoīeꝫ aꝯtēplatōe veritatis. Nō at̄ ip̄e ioh̓s dubitauitnec dubitando q̄ſiuit. qui d̓ xp̄i pn̄tia in vteromr̄is exultauit. qͥ ei etiā ad bap̄m veīenti dixerat. ego a te debeo baptizari. ⁊ tu veīs ad me.⁊ in bap̄o eū ꝑ colūbā d̓ſcēdentē ac ꝑ pr̄is vocē⁊ teſtīoniū agͦuit. ⁊ poſtea digito demōſtrauit.qͥ etiā ꝓ xp̄o ac fide eiꝰ ⁊ iuſticia poſitꝰ ē in carcere. ⁊ ꝑatus morē ſuſtine̓. ſꝫ moreꝫ dubitātisgerēs qͣſiuit. vt diſcipuloꝝ dubitatōi ꝯſulēdo:eos ꝑ xp̄m ꝯfirmaret. et xp̄i diſcipulos face̓t.qͦs d̓ xp̄o adhuc dubitātes nouerat. vt vidētesſigͣ et correcti dictis crederēt. ſcādalū em̄ patiebāt̉ qꝛ ih̓m p̄poni ⁊ p̄ferri ſuo mgr̄o audierātUn̄ Aug. Ite dicite illi. Nō qꝛ ego dubito. ſꝫ vtvos inſtruā. Qd̓ ego ſoleo dice̓: ab ip̄o audite.Audiſtis p̄conē ꝯfirmamī a iudice. Un̄ ⁊ hÿla.Ioh̓es igit̉ nō ſue: ſꝫ diſcipuloꝝ ignorātie ꝯſuluit. Vt em̄ ſcirēt nō aliū a ſe p̄dicatū: ad oꝑaeiꝰ intuēda diſcipulos ſuos miſit. vt aucͣtem dictis illius oꝑa ꝯferrēt. nec xp̄c aliꝰ expectaret̉ꝙͣ cui teſtimoniū oꝑa p̄ſtitiſſēt. Un̄ etiā Criẜ.Ioh̓es in carce̓ ſciēs ſe eſſe iā in exitu ꝯſtitutūvolebat diſcipulos ſuos xp̄o adiūgere. tanꝙͣ ſiꝓuidus pr̄ moriēs filios ſuos ꝯſignet fideli tutori. Deſiderabat em̄ viuens plenā fidē vide̓ diſcipuloꝝ ſuoꝝ. et ſine dubitatōne aliqͣ credētesxp̄o. Sicut pr̄ moriēs ſi viderit filios ſuos bonis moribꝰ ornatos. et om̄i ſapīa ꝑfectos. qͣi ſecurus moritur. nihil deceterotimēs de illis. ſic⁊ ioh̓s volebat diſcipulos ſuos ꝑfectos vide̓ inxp̄o. vt iocūdius moreret̉. Magis aūt nō ſicutpr̄ filios ſuos ꝯmēdauit xp̄o qͣi tutori. ſꝫ qͣi pedagogꝰ alienos filios. qͦs ad tp̄s accepit vt erudiet: eruditos volebat xp̄o reddere. qͣi ꝓprio pr̄iip̄oꝝ. Ideo int̓rogabat ꝑ diſcipulos ſuos. n̄ vtip̄e accipiēs rn̄ſum a xp̄o audiret ⁊ diſce̓t: ſꝫ vtmiſſi diſcipl̓i oculis ſuis viderēt oꝑa eiꝰ et crederēt. Miſit ioh̓es diſcipulos ad xp̄m. vt miracula eius viderēt. qͥ tot fecit vt paucoꝝ aīas lucraret̉. qꝛ melior ē apud deū vnus iuſtus ꝙͣ totus mūdus pct̄oribꝰ plenꝰ Hec Criẜ. Sꝫ (ſcd̓mGrego) q̄rit ioh̓es ꝑ diſcipulos. tu qͥ veniſti inmūdū naſcēdo: es tu vēturus ad īferos moriēdo. et p̄t dici ꝙ nō ſimplicit̓ dubitauit de deſcēſu ad inferos: ſꝫ de deſcēſu in aīa et corpore adeos. Ih̓s aūt amouit dubitatōem diſcipulorū. ⁊ on̄dit eis pͥmo factis. ⁊ poſtmodū v̓bis. qꝛip̄e eſſet xp̄c. ẜm illud cepit ih̓s facere et docere. In quo p̄dicatores et doctores inſtruxit. vtnonſolū verbis ſꝫ etiā factis doceāt. In eoꝝ em̄pn̄tia ⁊ multoꝝ qͥ ibi aderāt cecos. ſurdos. claudos. et leproſos curauit. ⁊ alia miracula fecit.ppl̓o p̄dicauit. cuius euāgeliū pͥmo pauꝑes receperūt. qꝛ pauꝑes ⁊ hūiles magis credūt euāgelio ꝙͣ diuītes. Et ꝑ hoc rn̄dit queſtioni ioh̓isvel magis diſcipuloꝝ eius: on̄dens ꝑ miraculaſoli diuine v̓tuti poſſibilia. ꝙ ip̄e eſſet vere xp̄cHec em̄ plenū ꝑhibebāt ei teſtimoniū ꝙ eſſetdei filius. Nametſi an̄ euāgelium aliqui ſimiliaegerunt. rari tamē fuerūt. et ſua auctoritate ⁊