De paciētia inindigent. nō deſerant̉ ab alijs quibꝰ indigent.Aut igit̉ ad loca munita om̄es trāſeāt. aut quihn̄t nccͣitatē remanēdi nō relinquāt̉ ab eis. ꝑqͦs illoꝝ eccl̓iaſtica ſupplēda ē nccͣitas. vt vl̓ ꝑiter viuāt. vel ꝑiter ſufferāt. qd̓ eos pr̄familiasvolet pati Hec Augꝰ. Sed ne dicerēt. iuſſiſtine ad gētes iremus. quid gͦ faciemꝰ ſi om̄s ciuitates iudee circuiemꝰ. et nos abiecerīt? Hoc p̄uenit. hūc timorē remouēdo: dicēs. Amē dicopob̓ nō ꝯſūmabitis ciuitates iſrl̓. p̄dicādo ſcilꝫibi aduentū vel fidē xp̄i. donec veniat filiꝰ hoīsreſurgēdo ſcꝫ a mortuis qꝛ denūciato aduentuxp̄i ab apl̓is. ꝑ ciuitates iudee. īmediate paſſꝰ ēxp̄c et a mortuis reſurgens apparuit diſcipulisUn̄ Rabanꝰ. Predicit ꝙ nō an̄ p̄dicatōibꝰ ſuisad fidē ꝑducent ciuitates iſrl̓. ꝙ reſurrectō dn̄ifuerit ꝑpetrata. et toto vrbe terrarum p̄dicādieuāgeliū pt̄as ꝯceſſa. Uel ſi intelligat̉ de aduētu xp̄i ad iudiciū tūc intelligēda eſt ꝯſumatō p̄dicatōis apl̓oꝝ ꝑ totū orbem ꝙͣtū ad ꝯuerſionis effectū. qꝛ vbiqꝫ diſꝑſi ſūt filij iſrl̓ ſcd̓m predeſtinatōem. Licet em̄ p̄dicatō apl̓oꝝ diſcurrerit ꝑ totū orbem tꝑe ip̄oꝝ. qꝛ in oēm terraꝫ exiuit ſonus eoꝝ. tn̄ effectꝰ ꝯuerſionis fideliū. ꝙͣtūad eos qͥ generaliter ꝯuertēdi ſūt ad fidē. habebit plenarie effectū circa mūdi finē. Un̄ dicit.Amē dico vob̓. nō ꝯſumabitis .i. ꝯplebitis ciuitades iſrael fugiēdo vel fidē p̄dicādo. et ad fideꝫꝯuertēdo: donec veniat filius hoīs ſcꝫ ad reſurrectōꝫ generalē in gloria pr̄is. nō em̄ ꝯuertent̉cōiter filij iſrl̓ donec ꝓpe finē mūdi. Un̄ Criẜ. etqͣſi dicētibꝰ eis. ꝙͣdiu poſſumꝰ fugere: grauior ēem̄ fuga longa ꝙͣ velox mors. ꝯſolans eos ꝓpterea dn̄s ait. Non ꝯſumabitis ciuitates iſrahel.donec peīat filiꝰ hoīs. Si de apl̓is hoc tm̄ ītelligit̉ dictū nō ꝓcedit intellectꝰ. cū multo an̄ defuncti ſint apl̓i. ꝙͣ xp̄c adueniat. Sed oīa q̄ adapl̓os loquit̉. etiā ad illos loq̄ videt̉ qͥ poſtmodum ꝑ illos fuerāt credituri vſꝫ ad exitū md̓i.Ipſe em̄ duodecim erāt capita totiꝰ xp̄ianitatisfuture. Et quēadmoduꝫ qd̓ ī os miſeris. ꝑ totacorꝑis mēbra diſꝑgit̉: ſic ⁊ apl̓is qd̓ dicebaturad totā plenitudinem xp̄iani corꝑis ꝑtinebat.Sciebat em̄ dn̄s. qꝛ noticia eiꝰ tot occupaturafuerat ciuitates. ita vt pene oēs tociꝰ orbis t̓reciuitates iſrahelitice dicerēt̉ Hec Criẜ. Deinde pꝰ oſtēſaꝫ magnitudineꝫ tribulatōnis īminētis. hortat̉ diſcipl̓os ad eiꝰ tollerātiā. ⁊ ꝯſolatur eos ſuo exemplo. ⁊ ꝓcedit a mīori ſic. Si inmgr̄o. ī dn̄o in pr̄e familias blaſphēias iniecer̄tet īiurias ml̓tas ſn̄ cā fecer̄t. ⁊ ip̄e pacient̉ ⁊ ītrepide ſuſtinuit: multo plꝰ fiet in ip̄is qͥ ſūt vtdiſcipl̓i. ẜui. et familie: et ip̄i ſil̓r debēt pacient̉ſuſtine̓. Un̄ dicit. Nō eſt diſcipl̓s ſuꝑ magiſtruꝫneqꝫ ẜuus ſuꝑ dn̄m ſuū. intelligendū ē donec ⁊ꝙͣdiu fuerit diſcipl̓s ⁊ ẜuus. nō eſt inꝙͣ ſuꝑ magiſtꝝ et dn̄m ẜm honoris naturā. vel nō eſt diſcipl̓s .i. nō debꝫ eē ſupͣ mgr̄m. nec ẜuꝰ debꝫ velle ſupͣ dn̄m ſuum. ꝯͣria et qͣſi potētiora mgr̄o etdn̄o ſuo oꝑādo. Quaſi dice̓t. Nō dedignemī tolerare vos ẜui ⁊ diſcipl̓i. qd̓ ego tolero l̓ toleraboaduerſisdn̄s ⁊ mgr̄. qꝛ dn̄s ſū faciēs qd̓ volo. et mgr̄ docēs qd̓ vtile ſcio. Aea exēpla vos doceāt. ad mereſpicite. quid in me fieri vibetis hoc in vob̓ neformidetis. Qui me offende̓ et ꝑſeq̄ nō timentvos qͦꝫ offende̓ et ꝑſequi nō timebūt. Un̄ Criẜ.Nūc incipit eos ꝯſolari in paſſionibꝰ eoꝝ futuris. ſuo exemplo. Naturalis eſt res. ſi ꝓ deo īiuriam patimur ab aliquibꝰ indignis. iraſcimuret dolemꝰ. Si v̓o audierimus aliquā preclarāꝑſonaꝫ que ſimiliter paſſa eſt. refrigeramus etinflatō indignatōis nr̄e laxatur. Dicimus em̄ſi vir ille qͥ clarior ē ꝙͣ ego paſſus eſt talia. plāeego iniurie mee nō debeo ſentire dolorē. Quātomagis ꝯſolabunt̉ diſcipl̓i ī paſſiōibꝰ ſuis. cūdiſcipuli eſſent et ẜui: recordātes xp̄m dn̄m etmagiſtꝝ tl̓ia aut maiora ꝑpeſſuꝫ. hec Criẜ. Etideo debēt dn̄m nō ſolū pacient̉. ſꝫ etiā gaudēter ſeqͥ. qꝛ (vt dicit Seneca) malus miles ē quiimꝑatoreꝫ gemēs ſeqͥtur. Et ſubiūgit. Sufficitdiſcipulo .i. ſufficere debet. vt ſit ſicut mgr̄ eiuset ſeruo vt ſit ſicut dn̄s eius. iniurias ſuſcipiēset vīdictā nō querēs. mala recipiens et bn̄ficiaꝯferēs. vel ſuffice̓ debet ei ſi nō plus ꝯculcet̉ etcōtemnat̉. Perfectus at̄ erit ſi ſit ſicut mgr̄ etdn̄s eius. ip̄m in ſuis imitādo operibꝰ. qꝛ perfectio et aſſimilatō magiſtri. Un̄ Beda. Si mgr̄nō ſuas pult vīdicare iniurias qͥ deus ē. ſꝫ ip̄osmauult inſecutores paciēdo redde̓ mitōres: eādem neceſſe ē diſcipuli qͥ puri hoīes ſūt vt r̄gulam ꝑfectōis ſequant̉ Hec Będa. Hoc at̄ dictūdn̄i inꝓpoſito eſt veꝝ. vbi de ſe loquit̉. qui ē magiſter et dn̄s ÿmo pater oīm. ſe enim dicit magiſtꝝ et dn̄m. apl̓os autē et eoꝝ imitatores vſꝫad finē ſeculi dicit diſcipuluꝫ et ſeruum. Huiusmagiſtri et domini imitatō eſt humana ꝑfectō.Unde Augū. Sūma xp̄iane religionis eſt imitari quem colis. Non autē dicit hoc dn̄s d̓ alioſi enim magiſter indoctus fuerit. nō ſufficit diſcipulo ignorancia magiſtri. et ſi dominus miſer fuerit. nō ſufficit ſeruo miſeria dn̄i. Ul̓ ẜmCriẜ. nō ẜm ea qͥ raro ꝯtingunt. ſed ab amplioribꝰ et ab his que ſūt in pluribꝰ ſuſcipit huncſermoneꝫ. Et addit. Si pr̄em familias .i. mequi paternā gero ſolicitudinē. patris hn̄s auctoritatē: beelzebub vocauerūt. id eſt me oꝑari.in beelzebub dixerunt: quantomagis domeſticos eius ſcꝫ vos in hoc etiam diffamabunt? Ꝙem̄ apl̓i facerent miracula v̓tute demonis ſepedixerūt iudei ⁊ gētiles. vt patet ml̓tipl̓r ex apoſtoloꝝ legendis. Non ergo boni ꝯtriſtari debētſi forte ab aliquibꝰ prauis hominibꝰ ſine culpadetrahat̉ eis. quia ad ꝯſolatōeꝫ noſtrā ſua dn̄sobprobria adducere dignatus eſt: dicens. Sipr̄em familias beelzebub vocauerūt quātomagis domeſticos eius? Sūt em̄ plurimi. qui vitabonoꝝ fortaſſe amplius laudat ꝙͣ debēt. et ideone eis elatō de laude ſurrepat. ꝑmittit om̄ipotens deus malos ī obtrectatōe ꝓrūpere. vt ſi q̄culpa ab ore laudantiū in corde bonoꝝ naſcitꝑ obtrectatōem malorū ad penitētiā reuocēt.Sed inter verba laudantium ⁊ vituperātium
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten