Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

FiliaNam mox vt rogatus eſt. rogātem cepit ſequiHīc ſubditos et p̄latos ꝑiter īſtruxit. ſubditisexemplū obediētie reliqͥt. p̄latis v̓o inſtātiam ſolicitudīeꝫ docēdi d̓mōſtrauit: vt qͦtiēs audierīt aliquē mortuū in aīa. ſtatī adeſſe ſtubeantUnd̓ Criẜ. rogatꝰ eſſet dn̄s a ÿairo. vt adſuſcitandā filiā ip̄iꝰ veniret: morat̉. ſꝫ ſtatiꝫſurgēs ſecutꝰ ē. Quo exemplo docuit nos īpigros in oꝑe dei eſſe debe̓. Et dum ih̓sgeret: ecce mulier emorroȳſſa. a morbo quempaciebat̉ ſic dicta. ab ānis duodecī ſanguīs fluxum paſſa. in medicos erogauerat oēm ſubſtātia ſuā: acceſſit retro a tergo. qꝛ verecūdabat̉ de infirmitate fetida. qꝛ ẜm legē r̄putabat̉ īmūda: quia an̄ facieꝫ potuiſſꝫ accedere turba. ꝓpter miſteriū ꝯfuſiōis quādebet habere culpa ſua: tetigit fimbriaꝫpeſtimēti eiꝰ. ſolū tactu corꝑali. ſed deuotōne fidei: in laudāda ē hūilitas eiꝰ. qͥa indignam ſe reputabat tāgere pedes dn̄i. vel plenitudinē veſtimēti. Habebat em̄ xp̄c fimbrias iuxta ꝯſuetudinē iudeoꝝ ſcd̓m legis p̄ceptū. Ecce quia habebat hn̄s ianitores vel ſtipatoe̓sſeu maſſerios. nec aliquē qui ꝯprimētes verberaret: ideo libere mulier accedit et turbeprimūt. Ubi Remigiꝰ. In fides eiꝰ admirādaeſt. qꝛ deſperās de ſalute medicoꝝ in qͦs ſua erogauerat: intellexit celeſtem adeſſe medicū. ineo totā ſuā intentōnē collocauit. et ideo ſaluari ꝓmeruit. Un̄ raba. Docet mulier quātuꝫ ſitcorpꝰ xp̄i qd̓ in fimbria tantā demōſtrauit eſſepirtutē. Quid nos ſperare debemꝰ. ſolūcorpus dn̄icuꝫ ꝯtingimꝰ. ſed ꝯficimꝰ ſumimꝰ?Illa quidem medicinam accepit ex vulnere. veillis quibꝰ ipſa medicina in vulnus ꝯuertatur.Dicebat em̄ intra ſe firmiter .ſ. credēdo: ſi tetigero tm̄ veſtimentuꝫ eiꝰ. ſalua ab infirmitatemea ero: qꝛ veſtimēta aliquā v̓tuteꝫ ſanādihabebāt. ſed quia hoc declarat̉ virtus illorūquoꝝ veſtimēta ſūt. Tangēs at̄ ꝯfeſtim eſt ſanata a plaga ſua. Et ē notabile. acceſſit. accedens dixit. dicens tetigit. tangēs curatōem accepit: quia his tribꝰ. ſcꝫ v̓bo. fide et oꝑe om̄is ſalꝰacquirit̉. Et cognoſcēs ih̓s ex ſe exiſſe v̓tutēdixit. Quis me tetigit; Non querit ex ignorācia vt doceat̉. ſed vt mulier ſanata ꝯfiteat̉:ꝯfeſſionem appareat fides eius. et a xp̄o ꝯmendetur. tum ꝓpter mulieris meritum humilemconfeſſionem. tum ꝓpter aſtantiū edificatōnē:tum ꝓpter dei laudem et glorificatōeꝫ. tuꝫ ꝓpterſpem archiſynagogi augendā: et eiꝰ de ſanatōefilie ſue aſſecuratōeꝫ. Et dicentibꝰ diſcipulisturbe ꝯprimerēt: dixit. Tetigit me aliqͥs. ego noui v̓tutē de me exiſſe .i. effectū v̓tutis īcuratōe infirmitatis. licet turbe in ip̄mdeuotōe audiēdi irruebāt ꝯprimerēt. ī talip̄ſſura corꝑaliter tāgerēt: tn̄ tāgebāttali deuotōe et fide. ſicut iſta mulier tetigerat.et de tali tactu ſingularit̓ dn̄s q̄rebat. Uidēsaūt ml̓ier quia latuit. timēs corde tremēscorꝑe ad maieſtatē diuinitatis cuiꝰ v̓tutē in ſeCapitulum. xlix.exꝑta fuit: venit. et ante pedes illius ꝓcidit. accauſā tactus et ſanatōeꝫ coraꝫ hoībus indicauit: ꝯfitēdo veritatē de quātitate et ꝓlixitate īfirmitatis. et de ꝑceptōe integre ſanitatis. hocem̄ dn̄s ſciri voluit ad laudē dei. et alioꝝ vtilitatē. Sed querit Criẜ. quare ip̄am maīfeſtatdeus. ip̄a latēter acceſſerit; et rn̄dens ponitad hoc ſex ratōes. Prima ē vt mulier ſanguīaria xp̄m tangēs. non haberet inde ꝯſciencie remorſū. Scd̓a vt mulierē emendet. qm̄ eſtīabathoc latere xp̄m. Tercia vt fidem eius on̄datbus ad exēplar celeriter credendi. Quarta vtmōſtraret ſe cognitorē oīm. Quinta vt on̄dat vt deus ſiſtit ſāguinis fluxū. Sexta vt ī fideꝫdirigat archiſynagogum. At ih̓s ꝯuerſus etvidēs .i. approbans ip̄ius fidem: dixit illi.fide filia: fides tua te ſaluā fecit .i. hanc tibi ſalutem meruit. Cum em̄ operatō miraculoſa ſitſupra naturā. fidei attribuit. eo fides ē dehis ſunt ſupͣ naturā. Ubi Hiero. autē dixit qꝛ fides tua te ſaluā factura ē. ſꝫ ſaluā fecitqͣſi diceret: in eo credidiſti ſalua facta es.Ubi et Criẜ. Quia formidoloſa erat hec ml̓ierꝓpter hoc ait. ꝯfide et filiā fecerat. Filiamv̓o vocat ſanatā fidei rōne. fides em̄ xp̄i dei filiatōem p̄ſtat. Notandū etiā dn̄s dicit egoſanaui te ſꝫ fides tua vt vitandā oſtētatōeꝫ doceat. et meritū fidei extollat. Un̄ ſcd̓m Criẜ. dominus ait fides ſua ip̄am ſanauerat. nolensſue v̓tuti ſed fidei eius ſanitatis beneficiuꝫ arrogare. docēs hoc in v̓tuoſis actibꝰ nr̄is. nonnr̄am ſed dei laudē querere debere p̄dicare. etaddidit dn̄s. Vade in pace. ſcilꝫ prius eras inperturbatōne. ꝓpter longā infirmitatē tuā corꝑalē. Ubi Criſ. Dicit at̄ ei. Uade ī pace. mittēsin finē bonoꝝ. In pace em̄ deus habitat vt cognoſcat ſolū corꝑe curata ē. ſꝫ etiā a cauſis corꝑalis paſſionis .i. pct̄is mutata. Et ſalua facta ē mulier ex illa hora. Vbi gloſa. Intelligendū ē: ex illa hora ex qua tetigit fimbriaꝫ. ex illa hora ex qua ih̓s ꝯuerſus ē ad: iaꝫem̄ ſalua facta erat. vt ex v̓bis dn̄i ꝑpendi pōtEx v̓bis Ambro. quibuſdā videt̉. hec muliermartha fuerit. qui in quodā ẜmone inter bn̄ficia xp̄i que enumerat ſic dicit. Dum largū ſanguīs fluxū ſiccauit ī martha. demōes expulit de maria. corpꝰ rediuiui ſpūs calore conſtrīxit ī lazaro. Sꝫ ex iſtis v̓bis ambro. bn̄ habet̉. martha fuerit a xp̄o curata a fluxu ſanguinis. autē martha fuerit hec mulier deagit̉. habet̉ ex v̓bis illis. Et hec mulierfue̓it martha ex hoc videt̉. qꝛ de hac muliere dicit̉ oēm ſubſtātiā ſuā ī medicos erogaueratmartha at̄ diues erat. hoc etiā patet euſebium dicit hāc mulierē fuiſſe quandaꝫ ceſareephilippi ciuē. ſcd̓m mulier emorroiſſa pꝰꝙͣ ſanata ē. fecit in ceſarea philippi (un̄ oriundaē) ſtatuā eneā in curia ſua fieri ad ymaginemxp̄i fimbrijs veſtimenti ip̄amqꝫ ÿmaginē inmagͣ reuerētia hēbat. deuote adorabat. Fecit ex oppoſito imaginē ſuā flexis genibꝰ. māibꝰ