De curationeDe curatōne paralitici per tectum dimiſſi.Capitulum.XLVIII.T cū dominꝰ ih̓s aſcendiſſet ī nauiculā. vt d̓tra geraſenorū rediret ī galileā. vn̄ illuc iuerat.Scd̓m Criẜ. nauigio tͣnſierat qͥ poterat pede ꝑtrāſire. n̄ ſꝑ eī voluit potētiā on̄de̓ īmirabilibꝰ. ne īcarnatōis noce̓t miſterio. At ꝯͣhoīes huiꝰ mūdi. ſi vllā habēt potētiā. ſemꝑ volūt ea vti: magis ꝙͣ veritate iuſticie. Ideo etiaꝫſine vehiculo nauis trāſire noluit. vt nos doceret naui ⁊ ſuffragio pn̄ie vti ī mari ſeculi huiꝰ.vt ī ciuitatē celeſtē ꝑueniamꝰ. Hec eī nauis penitētie ī ciuitatē celeſtē deducit. iō ſeqͥt̉. Et reītī ciuitatē ſuā .ſ. capharnaū. ī qͣ frequētiꝰ ꝯuerſari ſolebat: ⁊ miracula oꝑari. Scd̓m Criẜ. ciuitatē ſuā h̓ dīc capharnauꝫ. quā nō naſcēdo ſedmiracul̓ illuſtrādo ſuā ip̄e fecerat. Alia qͥdeꝫ eūextulit .i. extra ī lucē duxit vt bethleē. Alia aūtnutriuit vt nazareth. Alia at̄ diu īhabitātē habuit. vt capharnaū. Hāc eī ciuitatē magis frequētauit ꝯuerſatōe et ī miraculoꝝ oꝑatōne. qꝛſcd̓m Aug. erat qͣi metropol̓ et īſignior ciuitasgalilee: vbi plurimoruꝫ ꝯcurſu fides ⁊ doctrinaeiꝰ clariꝰ pate̓t: ⁊ miraculis ꝯfirmata ad ml̓tosſalubrit̉ ꝑueīret. Ul̓ qꝛ (vt ſupͣ dictū ē) capharnaum int̓p̄tat̉ villa pulchritudīs et pinguedīs⁊ ꝯſolatōis. q̄ ſūt occaſio peccādi ml̓tis: ideo adſui ꝯuerſionē pluribꝰ īdigebat miracul̓. Uel ſīcmetropolī regiōis alicuiꝰ ciuitatē nr̄aꝫ dicimꝰexn̄tes tn̄ de ciuitate ſubiecta illi: ita ⁊ capharnaū metropol̓ nazareth galilee. ſita inter nazareth ⁊ ſtagnū. dicit̉ ciuitas dn̄i ī nazareth ꝯcepti et nutriti. ¶ Et cū ī domo doce̓t turbas viriqͣtuor portātes ī lecto ꝑaliticū. īueniēteſqꝫ multitudīe ianuā obturatā. ⁊ nō valētes ītroire ꝑeā. ⁊ illū īferre p̄ turba: aſcēder̄t ſupͣ tectū. ⁊ nudātes illud. ꝑ tegulas ſubmiſer̄t illū cū lecto inmediū ante ih̓m. et hoc fuit ſignū magnū fideiip̄oꝝ. Un̄ poſt fidē eoꝝ on̄dit dn̄s diuine pt̄atisactū. ⁊ ſuꝑ aīaꝫ ⁊ ſuꝑ corpꝰ ip̄m. ⁊ hoc triplicit̓.Prīo ī remiſſiōe crimīs. Scd̓o ī cognitōe cogitatōnis. ⁊ hec duo ꝑtinēt ad aīaꝫ. tertō ī ſubitocuratōe egritudīs corꝑal̓. Nā vidēs ih̓s fidē illorū .ſ. offerētiū. ⁊ etiā ꝑalitici oblati. nō eī ſe portari ⁊ ꝑ tectū ſubmitti ſuſtinuiſſꝫ. niſi curatōisfidē habuiſſꝫ: dimiſit ei pct̄a dicens. Cōfide filiremittūt̉ tibi pct̄a tua. Et nō dīc remitto. ſꝫ remittūt̉ cauſa hūilitatis ⁊ pietatis īſinuāde. Exhoc patꝫ ꝙ fides ꝑalitici aderat. qꝛ licꝫ ſanitascorꝑal̓ vl̓ aliqͥd hmōi det̉ alicui ꝓpter fidē alienā: remiſſio tn̄ pct̄oꝝ nō dat̉ alicui adulto ſin̄fide ꝓpria. ⁊ ideo bn̄ filiū vocat qꝛ iaꝫ credebat.Ubi Hiero. O mira hūilitas. deſpectū ⁊ debilemtotiſqꝫ mēbrorū ꝯꝑagibꝰ diſſolutū filiuꝫ vocat.quē ſacerdotes nō dignabāt̉ attinge̓. Aut certeideo filiū. qꝛ dimittūt̉ ei pct̄a ſua. Et qͥdaꝫ deſcribis .i. legiſꝑitis dixer̄t intra ſe .i. cogitabātqꝛ extra dice̓ ꝓpt̓ populū nō audebāt. v̓bū eī intrinſecū ē cogitatō mētis. Hic blaſphemat .i. qd̓dei ē ſibi vſurpat. Eſt eī blaſphemare deo iniuparaliticiriam irrogare: qd̓ fit tripl̓r. vel cū deo attribuitur qd̓ ei nō ꝯuenit. vel ab eo remouet̉ qd̓ ei cōuenit. vel cū hō ſibi qd̓ ꝓpriū ē dei tribuit: ⁊ hocmō tertō indicabāt eū blaſphemare. qꝛ ip̄m putabāt hoīeꝫ tm̄ ⁊ non deū eſſe. dimitte̓ aūt pct̄aſoli deo ꝯuenit. ¶ Sꝫ xp̄c ꝯueniēter eos redarguit on̄dens ſe eſſe deū dupl̓r. Prīo qꝛ rn̄det eorū cogitatōnibꝰ qͣs cognoſce̓ ꝑ certitudinē ſolideo ꝓpriū ē: dicēs. Vt qͥd cogitatis mala in cordibꝰ vr̄is; imponēdo mihi falſo blaſphemiā .ſ.me nō poſſe pct̄a dimittere. ⁊ qd̓ dei ē vſurpare. Quaſi dice̓t. Qua pt̄ate cogitatōes vr̄as video. etiā pct̄a dimitte̓ poſſū. Quia cogitatōesſūt fons boni ⁊ origo mali. ideo ſaluator nr̄ cuꝫvidiſſet malas ſcribaꝝ cogitatōes. ne vlteriꝰ ꝓdirēt ī peius. ſtatī redarguit eos dicēs. vt quidcogitatis mala ī cordibꝰ vr̄is. dās nobis doctrinam. vt ꝙͣcito ꝑpenderimꝰ nos mala cogitatōepulſari. ſtatī debeamꝰ noſmetip̄os reprehēderevt qͣſi dicas tibip̄i. hec xp̄i v̓ba: vt quid cogitasmala ī corde tuo: Deinde hoc etiā on̄dit ſanādoꝑaliticū ꝑ imperiū tāꝙͣ ꝓpria v̓tute. qd̓ ē eiuſdeꝫpt̄atis ſic ⁊ pct̄a dimittē. licet em̄ ꝑaliſis v̓tutenature aliqn̄ poſſit curari. nō tn̄ ſubito nec itaꝑfecte. vt ſtatī hō poſſit lectū ī qͦ iacet portare.vt h̓ dicit̉ factuꝫ eē. Un̄ ſubiūgit. Quid ē faciliꝰiter duo iſta .ſ. dice̓ dimittūt̉ tibi pct̄a tua. autdice̓ ſurge ⁊ ābula; hoc eſt ſolo v̓bo effice̓ vt dimittāt̉ pct̄a. an b̓bo effice̓ vt ꝑaliticꝰ ſurgat ſanus ⁊ ābulet? Quaſi dice̓t. Si vobis hoc manifeſtius ⁊ maiꝰ videt̉ .ſ. ſubita curatō corpoꝝ ꝙͣ aīarū. ⁊ poſſū hoꝝ pͥmuꝫ: gͦ ⁊ reliquū. qꝛ eqͣlis pt̄atis ē vtrūqꝫ. ⁊ vtrūqꝫ ē v̓tutis infinite. Un̄ exhoc ꝯcludit v̓tutē diuinitatis ſue ꝑ factū dicēs.Ut aūt ſciatis qꝛ filiꝰ hoīs habꝫ ptatē ī terra dimittēdi pct̄a. tūc ait ꝑalitico. ꝙ v̓bū īterponit̉ab euāgeliſta. Surge .ſ. ſanus a lecto. tolle lectūtuū ī qͦ diu decubueras īfirmādo. vt qd̓ fuit teſtimoniū īfirmitatis. ſit ꝓbatō ſanitatis: ⁊ vade ī domū tuā ꝑ te n̄ indigēs vt pͥus portitore.Et fecit ſic. magnificās deū q̄ ſanauit eū. Magͣv̓tus vbi ſine mora. ſalꝰ imperiū comitat̉. vt nemo iā dubitaret eū ꝑalitico dimiſiſſe pct̄a. qͥ eūdeꝫ ſublato grabato ābulare p̄cepit. Un̄ meritoqͥ aderāt ſtupētes ⁊ mirātes r̄lictis blaſphemijsad laudē ꝯuertūt̉ tāte maieſtatis. ꝓpt̓ qd̓ ſeqͥt̉.Uidētes aūt turbe .ſ. miraculū factuꝫ ī ꝑalitico.timuerūt reuerēdo ⁊ admirādo. ⁊ glorificauer̄tlaudādo deū. qͥ dedit pt̄atē talē .ſ. dimittēdi pct̄a⁊ curādi ſolo v̓bo īfirmos. hoībꝰ ad eoꝝ .ſ. ſalutem. Vel ẜm gloſā hoīeꝫ tāpotēter inter hoīesoꝑantē. Et hāc pt̄atē dedit deꝰ pr̄ xp̄o cauſatiuehoībꝰ aūt receptiue. Xp̄c qͥppe tribꝰ decauſis miracula faciebat. primo ꝓpter illoꝝ circa qͦs hecfaciebat vtilitatē. qꝛ eos ī corꝑe ⁊ ī aīa curabatſcd̓o ꝓpter alioꝝ ꝯuerſionem. quia multi videntes ea ꝯuertebant̉. tertō ꝓpter dei gloriam ⁊ honorem. ⁊ iſta triplex cauia hic tangit̉. Ex hoctamen quod timuerunt videtur. ꝙ nec de xp̄oplenam cognitionem habebant. quia purū hominē eſſe ⁊ poſſe ⁊ hāc pt̄atem a deocredebant.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten