De duobustu hūil̓ nos ſuꝑbi. tu veīſi ſaluare nos ꝑdere.Un̄ apl̓s. Que ꝯuētō xp̄i ad belial .i. ad dÿabolū. certe nulla: qꝛ xp̄c oīa facit bn̄: dÿabolꝰ oīamale. Supra dubitās dixit. ſi filiꝰ dei es? h̓ eruditus tormētis aſſerit. ih̓u fili dei: pena em̄ oculos aꝑit. qͦs culpa claudit. Nō cognouer̄t ex certa ſcīa ih̓m eē filiū dei. ſꝫ ex ꝯiecturis qͥbuſdamopinabāt̉. nō tn̄ de hoc certi. Un̄ Augꝰ. Ꝙ demones clamāt qͥd nob̓ et tibi ih̓u fili dei. magisex ſuſpitōe ꝙͣ ex cognitōe dixiſſe credēdi ſūt. Siem̄ ꝯgnouiſſēt. nūqͣ dn̄m gl̓ie crucifigi ꝑmiſiſſent. Iſtis demoniacis ex timore dn̄i adorātibꝰ⁊ ꝯfitētibꝰ. ſil̓es ſūt qͥ timore gehēne potiuſꝙͣ amore iuſticie deo ẜuiūt: qͥ magis habēt oculuꝫſiniſtꝝ ad gehēnā vl̓ ꝯmodū trāſitoriū. ꝙͣ ocl̓mdexteꝝ ad celū ⁊ incōmutabile bonū. nō gratiscolētes deū. Ueniſti an̄ tp̄us debitū torq̄re nos.Sciebāt eī ī die iudicij ſibi futurā dānatōꝫ. ⁊ ſemittēdos ī abiſſū ⁊ torquēdos: ſꝫ iā torq̄ri ſe dicebāt. qꝛ ſcd̓m Piero. p̄ſentia ſaluatoris tormētū ē demonū. Un̄ Criẜ. Etem̄ flagellabāt̉ īuiſibiliter pūcti ⁊ infixi. ⁊ ītolerabilia paciētes ex p̄ſentia ſola. Vel ideo torq̄bant̉. qꝛ ſuſpicabāt̉ ꝙex ire ⁊ a leſione ceſſare cogerēt̉: nā ẜm Hiero.magnū tormētū ē demonibꝰ a leſiōe hominumceſſare. ꝓpt̓ odiū qd̓ erga nos habēt: ⁊ tātograuiꝰ dimittūt. qͣntodiutiꝰ poſſeder̄t. Caueat gͦ leſus a dÿabolo vt cito eiꝰ iugū dirūpat. qꝛ tātofaciliꝰ qͣntocitius eiꝰ dominiū euitat̉. Et interrogabat ih̓s de noīe. nō qꝛ ignoraret. ſꝫ vt multitudo demonū ex ꝯfeſſiōe eoꝝ apꝑeret. et magiscredibile eſſet ꝙ tot demones ī duobꝰ hoībꝰ fuiſſent: ⁊ vt ꝯfeſſa peſte. v̓tus curātis gratior emicaret. Un̄ dixer̄t Legio mihi nomē ē. qꝛ multiſumꝰ. Legio at̄ ꝓprie dicit̉ numerꝰ det̓mīatꝰ armatorū ī exercitu. ⁊ ꝯtinet ſex milia ſexcentosſexagītaſex. ⁊ inde dr̄ legio ī demonibꝰ. qꝛ militāt ꝯtra nos. Et qꝛ et ſi nō poſſint hoībꝰ noce̓ īꝑſona. ſaltē appetūt eis noce̓ ī ſub̓a ideo rogabāt ih̓m ſi eos eice̓t ne ſe expelle̓t extra regionēid ē habitatōeꝫ hoīm. vl̓ ī abiſſuꝫ ⁊ īfernū. locꝰem̄ īferni debet̉ demonibꝰ. ꝑmittūt̉ tn̄ inter homines habitare uſqꝫ ad iudiciū. vt glorioſior ſitvictoria electoꝝ ī ſuꝑatōe demonū tēptātiū: ſedmitte̓t eos ī porcos. vt ſaltē ſic ī aliqͦ affligerēthoīes. qꝛ vbiqꝫ hoīes ī meſticiā mitte̓ ſtudēt etde ꝑditōe eoꝝ gaudēt. Ecce demonū infirmitasqꝛ nihil pn̄t niſi ꝑmiſſi. Si gͦ porcis noce̓ n̄ poterant niſi ꝑmiſſi: multominꝰ homībꝰ factis adymaginē dei. Oꝑtet igit̉ deū ſolū time̓ illos aūtꝯtēnere. In quo etiā apparet eoꝝ vilitas. qꝛ ingredi volūt ī porcos. ¶ Et ꝑmiſit dn̄s ꝯcedendoeis petitōeꝫ ip̄oꝝ qd̓ patet ꝑ ſequētē effectū. Nāporcoꝝ gregē qͥ iuxta paſcebāt̉: inuaſer̄t. ⁊ duomilia ī ſtagno genezareth ſeu tÿberiadis ſubmerſerūt. ⁊ ſic demoniaci liberati ſūt et curati.Permiſit aūt hoc dn̄s. nō ꝓpt̓ eoꝝ ꝑſuaſionemvel vt impiā eoꝝ īpleret volūtate: ſꝫ ꝓpter multiplicē cauſā ⁊ vtilitatē. Quarū pͥma ē. qꝛ fortehoīes illiꝰ terre pct̄is ſuis illud dānuꝫ ſibi fieridemeruerāt. Scd̓a vt ex euētu ⁊ iacture magnidemoniacistudine apꝑeat hoībꝰ ꝙͣ ſint crudeles ⁊ nocētesſibi ſubditis ⁊ obtēperātibꝰ: ⁊ qd̓ hoīes qͦs magis odiūt plꝰ affligerēt. ſi deꝰ ꝑmitte̓t ⁊ eis lice̓tUn̄ Criẜ. Et ꝯceſſit eis volēs furiā quā ꝯͣ homines habēt demones oībꝰ demōſtrare: ⁊ ꝙ ml̓topeiora vellēt hoībꝰ inflige̓. ſi poſſent v̓tute nonīpediti diuina. Et qꝛ in hoībꝰ hāc demōſtratōeꝫfieri eiꝰ pietas nō ferebat. ip̄os ī porcos ītrareꝑ̄miſit: vt ī illis v̓tus ⁊ furor demonū videatur.Tercia ẜm Criẜ. vt diſcāt oēs. qm̄ neqꝫ aduerſus porcos audēt vel pn̄t. niſi deꝰ ꝯceſſerit vel ꝑmiſerit. Quarta ꝓpt̓ ſalutē hoīm. vt inde hoībꝰſalutis occaſio p̄beret̉. et vt hoīes regiōis illiꝰdiſcerēt dei v̓tutē. ⁊ ī eiꝰ venirēt cognitōꝫ. Huiꝰem̄ occaſione paſtores fuger̄t. ⁊ hec oīa hoībꝰ īciuitate geraſa nūciauer̄t. Quīta ꝓpt̓ dignitatēhomī on̄denda .ſ. ꝙͣdignior ſit hō beſtijs: cū ꝓpter ſalutē duoꝝ hoīmꝑire ꝑmiſit deꝰ duo milia porcoꝝ. Multū gͦ peccant. qͦ hoīeꝫ ꝑdere velmutilare nō formidat. Sexta ad ꝯtumeliā demonū. qꝛ porcus aīal ē īmūdū. Elegerūt em̄ intrare ī porcos: qꝛ hoc magis ſibi ꝑmitti putabāt. ⁊ hoc magis ꝯgruebat: porci em̄ ꝓpt̓ īmūditiā. ⁊ ſerpētes ꝓpter aſtutiā magis eis ꝯpetūtUn̄ Remigiꝰ. Ideo aūt nō pecier̄t mitti in homines. qꝛ illū cuiꝰ v̓tute torq̄bant̉. hūanā ſpēmgeſtare videbāt: nec pecier̄t vt ī pecora mitterētur. qꝛ velut mūda aīalia ī tēplo dei offerebāt̉.Pecierūt autē vt ī porcos mitterēt̉: qꝛ nullumaīal īmūdius ē porco. ⁊ demones ſemꝑ ī ſpurcitijs delectāt̉. Septima ꝓpt̓ miſteriū nā porci qͥnō habēt ad celū faciē. ſed ad terrā. ⁊ in luto iacere delectāt̉: ſignificāt illos qͥ deū p̄ ꝯculis nōhabēt. ſꝫ vicijs ſordidāt̉: ⁊ hi in pt̄ateꝫ demonūtradunt̉. ⁊ ī infernū cū eis finaliter demergūt̉.⁊ nūc ſuffocati ī aqͥs ⁊ voluptatibꝰ huiꝰ mūdi.tūc ſuffocabūt̉ ī abiſſis et puteo inferni. Undeglo. Niſi qͥs more porci vixerit. dÿabolꝰ pt̄atē īeo nō habebit. niſi forte ad ꝓbandū nō ad ꝑdedū. Un̄ ⁊ Augꝰ. Certi miſterij gr̄a. et certa diſpenſatōe dimiſit demones ī porcos: vt on̄deretdÿabolū ī eis dominari. qͦ vitā porcoꝝ gerunt.Ubi ſcd̓m Ambro. clemētiā dn̄i debemꝰ aduertere. ꝙ nullū prius ip̄e ꝯdēnat: ſed vnuſqͥſqꝫ ip̄e ſibi auctor ē pene. Timeāt ergo libidinoſi. caſtrimargi ⁊ īmūdi. qͥ in ſordibꝰ luxurie ⁊ voluptatū viuūt: ne in pt̄atē dÿaboli etiā viuētes dn̄oiubēte. vel ꝑmittēte tradāt̉. ⁊ poſtea cū eo ī infernū demergāt̉. Dicit̉ etiā ꝙ demones nobiliores pct̄a deteſtāt̉ vilia. qͣntomagis hō debꝫ deteſtari ea. Patet aūt ex hoc ꝙͣdeteſtabilis ſit libido caſtrimargia ſicut et ſuꝑbia. nō em̄ legit̉dÿabolū ī aliqd̓ aīalis organuꝫ intraſſe p̄ter ꝙͦporci ſerpētis ⁊ hoīs. Ubi Criẜ. Cū porcini homines ſūt. facile capi pn̄t ab actionibꝰ. Porciniſūt hoīes auide ꝯmedentes ꝑ gulā. pingues adluxuriā. in lutꝑ iacētes ꝑ accidiā. in terra fodientes ꝑ auaritiā. ſpumātes ꝑ iracūdiam. Perporcos etiā ſignificāt̉ detractores ⁊ referēdarijqui paſcunt̉ de fecibꝰ ⁊ īmunditijs alioꝝ tanꝙͣporci. referentes que vidēt vel audiūt. rodunt