Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

a legione obſeſſistrāſis. Intrāt vēti. mouēt fluctus. turbāt nauēQui ſūt vēti. Audiſti ꝯuiciū iraſceris. Cōuiciūventus ē. iracūdia fluctꝰ ē. Periclitaris. diſponis rn̄dere. diſponis maledictū maledicto reddere. nauis ꝓpinquat naufragio. excita xp̄mdormiētē. Ideo em̄ fluctꝰ mala malis redde̓p̄paras: qꝛ xp̄c dormit ī naui. In corde em̄ tuoſomnus xp̄i obliuio fidei. ſi excites xp̄m. iteſt recolas fidē. qͥd tibi dīc tāꝙͣ vigilās xp̄c ī corde tuo. Ego audiui demoniū habes eis oraui. Audit dn̄s patit̉. audit ẜuus indignat̉.Sꝫ vindictā vis. Quid em̄: Ego ſū vīdicatꝰ. tibi hec loquit̉ fides tua. quaſi imꝑat vētis fluctibꝰ. fit trāqͥllitas Hec Augꝰ. Et ſimiliter de alijs nos tēptant vel tribulāt ītelligasſuo. vt ex om̄i ꝑte exclubat̉ mala ꝯditō. qꝛſicut modicū foramē exn̄s ī naui ponit ī ꝑiculo niſi obſtruat̉. ſic aīa ē in ꝑiculo dānationis ꝓpter vnā malā ꝯditōeꝫ niſi excludat̉: etdicit̉ ī ꝓuerbijs. om̄i cuſtodia ẜua cor tuū: ineccl̓iaſtico. ſepi aures tuas ſpinis et ori facitooſtia ſeras auribꝰ. Igit̉ qn̄ tribulamur temptamur debemꝰ eſſe ꝯſtātes ī fide. nihil heſitare: qꝛ licet circa nos facta nr̄a dn̄s videat̉ dormire. ip̄e tn̄ diligētiſſimꝰ ē ſuꝑ cuſtodia nr̄a qͦttidie. Qui ſi iam ſui corꝑis ſomno dormiat.caueamꝰ tn̄ ne nr̄i corꝑis ſomno nobis dormiat qͥeſcat. Dormit qn̄ ab oratōibꝰ bonis oꝑibus ceſſamꝰ. ſuſcitādꝰ tūc ē in nobis crebrisdeuotis p̄cibo: ip̄e tūc facit trāqͥllitatē. qꝛ facitin tēptatōe ꝓuentū. Sꝫ fatui ip̄m magis obdormire faciūt. in hoc .ſ. magis ad hūanū ꝯſiliūꝙͣ ad diuinū ꝯfugiūt. Un̄ Augꝰ. Nihil maximeſuggerit̉ hūano cordi ab īuiſibiliter expugnātibꝰ inimicis. niſi deꝰ ē adiutor. vt reqͥrentes alia adiutoria īueniamur īualidi ab īimicis ip̄is capiamur Hec Augꝰ. Volēs ad ẜuitutē dei accede̓ ſcd̓m ꝯſiliū ſapiētis p̄paret ſe adtēptatōes īminētes. qͥs a vicijs et pct̄is ſeſubtrahe̓ voluerit. vt ſoli deo vacare .i. intēderepoſſit: ꝯmotō magͣ fit ī mari ſeu mūdo .i. ꝑſecutio ml̓tiplex. cuiꝰ ē triplex .ſ. impulſus vēto hoc ē tēptatō a dÿabolo: turbato maris. hoceſt tēptatō a mūdo: ꝯmotō tēpeſtatis. hoc ē temptato a carne. qͣs tēptatōes ꝯtra ſe ſentit inſurgere. Procella tēptatōis ex inuidia dÿaboliconatꝰ viri iuſti a bono ꝓpoſito ꝯmouere optataliqn̄ prauoꝝ ꝑſecutōibꝰ exterius. aliqn̄ in pulſū malaꝝ cogitatōnū interiꝰ. nūꝙͣ etiā expria fragilitate carnis ſtimulꝰ: qꝛ quātomagisqͥs deo appropinqͣre voluerit ī deū ꝓfecerit.toampliꝰ īuenit qd̓ duriꝰ portet. In exēplo videlicꝫ iſrahelitaꝝ. tūc duriꝰ a pharaone ſt̄ aſſlicti. qn̄ moyſen aaron ad t̓rā ꝓmiſſiōis ſuntpocati. Qd̓ dn̄s etiā ſuo exēplo on̄dit quādo pꝰbaptiſmū ieiuniū tēptatōes dÿaboli pertulit.Sepe pꝰ ꝯuerſionē nos dÿabolꝰ acrius temptat. qͦs a ſua ẜuitute recede̓ ꝯſiderat. Sꝫ ille dormitat neqꝫ dormīet cuſtodiēs iſrl̓. qͣi dormit ī naui: mētē viri iuſti inter ꝓcellas temptatōnū duriꝰ ꝑmittit fatigari. Cūqꝫ ſentit temCapitulum. xlvij.ptatōnes ſua v̓tute ſuꝑare poſſe. accedit adoīpotētiā dei recurrēs. ſuſcitat dn̄m:tis deuotōeꝫ illi appropīquās. ſuā fragilitateꝫhūilit̓ recognoſcit. ac diuinā potētiā et dei miſericordiā deuotiſſime. totis viribꝰ mentis īplorare ceſſat. qͦuſqꝫ ī ſui adiutoriū diuinū excitet auxiliū. Tūc ſurgēs imꝑat vētis mari:qꝛ tēptamēta dÿaboli inſurgētia ꝯͣ mētē viri iuſti ꝯquieſce̓ facit. ſibi libe̓ ẜuire ꝑmittit. fitat̄ tūc magͣ trāqͥllitas. qꝛ expulſis malaꝝ tēptatōnū radicibꝰ. v̓tutes aīe ea pͥus ſin̄ formidīe obẜuabat. poſtmodū velut naturalit̓ bo ꝯſuetudinē cuſtodie̓ īcipit. gaudēs ꝓph̓acātās: d̓clīate a me maligni. ſcrutabar mādata dei mei. ſicqꝫ tͣnſnauigato mari. hꝰ ſecl̓i fluctibꝰ calcatis ad portū felicit̓ ꝑueīt ꝑadiſi. Or̄o.Omīe ih̓u xp̄e īpera ſuggeſtionū temptatōnū flatibꝰ motibꝰ. veni et grade̓ſuꝑ cordis fluctꝰ vt ſerena tͣnqͥlla fiātoīa mea. Reqͥeſcat ī te deꝰ meꝰ cor meū. cor mare magnū tumēs fluctibꝰ. dormiat ab oībꝰ ſubcelo ſt̄. vigilās ī te: qͣtenꝰ āplectar te vnū bonuꝫmeū. ꝯtēpler te lumē ocl̓oꝝ meoꝝ. letabūdꝰcantē dica̓ ego dormio cor meū vigilat: illd̓ī pace in idip̄m dormiā requieſcā Amen.De duobus demoniacis a legione obſeſſis.Capitulum.XLVII.Om aūt ih̓s et diſcipulieiꝰ tͣnſfretaſſēt. mare galilee tͣnſiuiſſēt: vener̄t ī r̄gionē geraſenoꝝ ꝯͣgalileā. Geraſa qͥppe ē inſignis ciuitas arabie trāſiordanē. iuxta mōteꝫ galaad. in laban ꝯp̄hēdit iacob ī tribu manaſſe. lōgea ſtagno tÿberiadis ex oppoīto galilee. ſtagno īteriacēte: a ciuitate d̓nomīat̉ regio geraſeno. Et de naui eſſēt ad t̓rā egreſſi. occurrerūtei duo hoīes demōiaci. ſeui nimis: qꝛ ī ſe ī alios ſeuiebāt. qꝛ demōiaci aliqͥd poſſit niſi ꝙͣtūdeꝰ eis ꝑmittit: ita vt nemo poſſꝫ viā illā tnſire. Hoc ītendūt ſeuiētes ī nos demōes .ſ. obſtrue̓ nob̓ viā vite: exeūtes monumētis ī qͥbꝰhabitabāt domiciliū hēbant. Ideo ī monumētis gētiliū vbi corꝑa eoꝝ ſepulta erāt demoneshabitabāt. tāꝙͣ hīturi ſuꝑ corꝑa eoꝝ pt̄atē pꝰiudiciū. ſuꝑ qͦꝝ aīas pt̄atē hēbāt. In monumētis etiā aliqn̄ demōiaci habitāt. vt hoc demones terroreꝫ hoībꝰ de aīabꝰ defunctoꝝ ingerāt. etiā qꝛ ī mortuis oꝑbꝰ .i. ī pct̄is delectāt̉ gaudēt. Qui etiā vinciebāt̉ catenis ꝯpedibꝰet ruptis vīculis agebāt̉ ī deẜto a demonibus.His ſil̓es ſūt mali religioſi. qͦs vincula obediētie ꝯſtitutōeꝫ pn̄t tenere. quin exeāt monumētis. id eſt de clauſtris in quibꝰ mūdo mortui dn̄t eſſe. hoc ad negocia ſecularia vl̓ īutilia ſeu etiā mala exercēda. Et v̓tutē dei ſētiētesatqꝫ ex magno timore ex hūilitate an̄ ih̓mꝓcidentes. adorauerūt: clamātes .ſ. coactivoce magͣ (vt em̄ dicit Hÿlariꝰ. ē volūtatisꝯfeſſio ſꝫ ncc̄itatis extorſio) quia timēt eiꝰ p̄ſentiā dixer̄t. Quid nobis tibi ih̓u fili dei: qͣſi dicerēt. nihil ē ꝯn̄e tibi nob̓: tu deꝰ nos dÿaboli