et mariTercia vt diſcipuli magis timerēt et ſic eos ador̄oꝫ ꝓuocaret. ſi eī (vt ait Criẜ) eo vigilāte tēſtas facta eſſet: vl̓ nō timuiſſēt. vl̓ nō rogaſſentQuarta vt veritatē diuine nature ⁊ ſuā potentiā demōſtraret. q̄ magis claruit ī eo ꝙ mox excitatꝰ īparauit vētis qͦ ei parebāt. Timētes gͦdiſcipuli. et ī ꝑiculo poſiti: acceſſer̄t recurrētesad ip̄m: ⁊ ſuſcitauer̄t eum: dicētes. Dn̄e ſaluanos: tu eī potes ⁊ nos īdigemꝰ: qꝛ perimꝰ. ⁊ inꝑiculo ꝯſtituti ſumꝰ. Ubi orign̄. O veraces diſcipl̓i. ſaluatorē vobiſcū habetis. ⁊ ꝑiculū timetis. vitā vobiſcū ē. ⁊ d̓ morte ſoliciti eſtis: Et iōqd̓ dixer̄t ſalua nos fuit fiducie. qd̓ ꝑimꝰ fuit puſillanimitatis: qd̓ ſuſcitauer̄t īfid̓litatis. ꝓpt̓ qd̓īcrepādo dixit eis. Quid timidi eſtis modice fidei; Quaſi dice̓t. ſi haberitis fidē n̄ timeretis. ſꝫfaceretis qd̓ velletis. ⁊ vētos ⁊ mare placaretisUbi Cyrillꝰ. In qͦ on̄dit ꝙ timorē nō facit temptatōnū īductō. ſꝫ inbecillitas mētis. Sicut eīauꝝ ꝓbat̉ ī igne. ſic ī tēptatōnibꝰ fides. Redarguit gͦ ī eis duo .ſ. mētis puſillanimitatē. qꝛ nōdebebāt time̓ eo p̄ſente quē vider̄t tot miraculaface̓. ⁊ cui qͥ adheret ꝑire nō pt̄: ac fidei modicitatē. qꝛ nō credebāt eū tantū poſſe ī dormiendoqͣntū ī vigilādo. vel tātū ī mari qͣntū ī terra. Argumētū hinc habemꝰ. qꝛ modice fidei eſt. qͥ ī aduerſitate famis p̄ſſure ⁊ hmōi ꝯſtitutꝰ. murmurat timet ⁊ īpaciēter fert. Un̄ fides maxīe neceſſaria ē ī ꝑiculis. hec ē em̄ victoria q̄ vincit mūdū .i. mūdi ꝑicula. fides nr̄a. Vt at̄ dīc Ambro.iconia ẜuat̉ ī apoſtol̓. vt aduerſitas ſine tēptatōe neminē poſſe ex hoc vite curricl̓o demigrare: qꝛ exercitiū fidei temptatō ē. Subiecti gͦ ſumꝰ neqͥcie ſpirital̓ ꝓcellis. ſꝫ qͣſi ꝑuigiles nautegubernatorē excitemꝰ. ¶ Tūc ſurgēs ih̓s īꝑauit vētis ⁊ mari ſeuientibꝰ. ſic dn̄s creature. dicēs. tace ⁊ obmuteſce. ⁊ ceſſauit tē peſtas. ⁊ fct̄aē trāquillitas magͣ. ita qd̓ nec ſemita. nec veſtigiū alicuiꝰ turbatōis remane̓t. Sic itaqꝫ vtriuſqꝫ ſue nature .ſ. diuine et humane veritatē dn̄sih̓s xp̄c dignatꝰ ē h̓ ꝯmēdare. Quaſi em̄ hō nauē aſcēdit. ſꝫ qͣſi deꝰ mare ꝯturbat. Quaſi hō innaui dormit. ſed qͣſi vētis ⁊ mari imꝑat: ⁊ eoruꝫfurorē v̓bo cohercet. nā ſentiūt dn̄i mādātē. qͦꝝtn̄ inſenſibilis natura videt̉. Un̄ dicūt̉ deo obedire inaīata. qꝛ ſolo verbo de his facit qd̓ vult.ẜm quē modū loquēdi ſolet dicit materia obediēs. vel inobediēs medicine. Porro homīesẜm Dięro. nō diſcipuli ſꝫ naute ⁊ ceteri qͥ erāt īnaui. mirati ſūt ex effectu v̓tutē deitatis eiꝰ cōgnoſcētes. ac etiā ꝯfitētes. ⁊ admirādo dicētes.Qualis ē h̓ ⁊ qͣntus .i. ꝙͣmagnꝰ. ꝙͣpotēs. quātedignitatis ⁊ pt̄atis. Quaſi dicerēt. nō ē hō purus: ſꝫ verꝰ deus. Vbi Criẜ. Somnꝰ hoīeꝫ. trāquillitas deū on̄debat. ideo dicūt: qͣlis ē h̓. quiaſicut hō dormit: ſicut deꝰ miracl̓a facit. Tria gͦadmirāt̉: ⁊ hoīeꝫ dormiētē: ⁊ deū īperātē: ⁊ creaturā obediētē. Un̄ addūt: qꝛ vēti ⁊ mare q̄ īſenſibilia ſūt. obediūt ei ad nutū obſequendo. ſicutcreatura creatori ſuo. In qͦ redarguūt̉ creature ratōnales. q̄ nō obediūt creatori. cū creatureCapitulum. xlvj.inſenſibiles obediāt ei. Qui gͦ pͥus miracula interra fecit: etiā ī mari facere voluit. vt dn̄s terre ⁊ maris appareat. ⁊ in ſignū qd̓ tota ei ſeruitorbis machina. ⁊ cūcta ad nutū ſuū ſūt creataPer hoc aūt ꝙ a diſcipulis excitatꝰ. ⁊ rogatuseos liberauit: on̄dit̉. ꝙ ſemꝑ vult rogari a nobis. ſepe em̄ exponit nos preſſuris: qꝛ vult vt eūoremꝰ. ⁊ ſic liberemur ab illis. Un̄ patet ꝙ multomelior ē oratō ꝙͣ lectō. Scd̓m Criẜ. xp̄c fecitin mari magnā turbatōem. vt magna turbatōmagnū diſcipulis incute̓t timorē: ⁊ magnus timor induce̓t eos ad clamoſā oratōnē. ⁊ clamoſa oratō induce̓t xp̄m ad magnā miraculi oꝑationē. ⁊ magnū miraculū induce̓t hoīes ad fidē⁊ admiratōnē. Un̄ Augꝰ. Ideo premūt̉ iuſti vtpreſſi clamēt. clamātes exaudiāt̉. exauditi glorificēt deum. Iſte aūt clamor nō tm̄ debet fierivoce ⁊ corde: ſed etiā oꝑe. vt inſiſtant ieiunijs ⁊elemoſinis et maceratōni corꝑis. ¶ MAiſtice iſtd̓pt̄ exponi diuerſimode. Primo allegorice ꝓutꝑtinet ad totū corpꝰ eccleſie. vt nauicula intelligat̉ eccl̓ia fideliū. q̄ ad modū nauis ī pͥncipiofuit arta. qꝛ paucos habuit credētes. in fine etiam. ſcꝫ tꝑe antixp̄i erit anguſta. qꝛ tunc paucierūt fideles: in medio autē ē lata. qꝛ modo fidesē multū dilatata. In hac naui ꝯtinent̉ fidelesqui cū xp̄o ꝑ mare ſeculi ad regnū celoꝝ ꝑueniūt. Hanc itaqꝫ nauē aſcēbit xp̄c ꝑ regimen etgubernatōꝫ. qꝛ ip̄e ē rector eccl̓ie ⁊ gubernatorin qua diſcipuli ꝯtinent̉. Hanc aūt aſcendit inbaptiſmo. qꝛ baptiſmus ē ianua ſacramētorumIn eccleſia gͦ tanꝙͣ in naue ſumꝰ ⁊ dn̄s nobiſcūꝓpter ſua ſacramēta. Sed ꝯtra eccleſiā flant vēti varij ⁊ validi maloꝝ. et eleuant̉ fluctus ꝯtraeā vt ſic nauicula qͣſi oꝑiat̉ fluctibꝰ: ſubmergitamē nō pt̄. Et inter hec oīa xp̄c dormire videt̉⁊ nō attēdere: qꝛ ſcd̓m orign̄. paciētiā bonorum⁊ penitētiā impioꝝ expectat. xp̄i em̄ dormitō ēdiuina in tribulatōnibꝰ ꝑmiſſio. qui excitat̉ qn̄bonoꝝ precibꝰ pulſat̉. Accedamꝰ gͦ ad eū dicentes. Exurge quare obdormis dn̄e. exurge et nerepellas ī finē. Ip̄e aūt exurget ⁊ imꝑabit ventis .i. demonibꝰ qui ꝯcitant fluctus .i. malos huius mūdi ad īmittēdū ꝑſecutōes ſāctis: facietqꝫtrāquillitatē magnā pacē eccl̓e ⁊ ſerenitatē mūdo ꝑ ceſſatōeꝫ tribulatōis ꝯferēdo. vel paciētiātribulatis dādo. De iſta nā ſic dicit Criẜ. Nondubiū ē nauē iſtā eccleſiā figuraſſe. q̄ nauigātibus apoſtolis gubernāte dn̄o flāte ſpirituſancto p̄dicatōnis v̓bo vbiqꝫ diſcurrit. portās ſecūmagnā ineſtimabile p̄ciū. quo totū mūdū ſanguine xp̄i mercata ē. Mare v̓o ſeculū intelligitur qd̓ a diuerſis pct̄is ⁊ varijs tēptatōnibꝰ velut quibuſdaꝫ fluctibꝰ eſtuat. Venti aūt neqͥcieſpiritales ⁊ īmūdi ſpūs intelligūt̉. qͥ ad naufragiū eccleſie ꝑ diuerſas ſeculi tēptatōes velut ꝑfluctus maris deſeuiūt. Dormire v̓o dn̄s ī hacnaui intelligit̉. cū ad ꝓbatōeꝫ fidei eccleſiā ſuāp̄ſſuris ⁊ ꝑſecutōnibꝰ mūdi iſtius tēptari ꝑmittit. Excitatō v̓o diſcipuloꝝ excitātium dn̄m etauxiliū īplorātiū vt liberēt̉. p̄ces ſanctoꝝ oīm