Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

dominus excitatusꝯuerterit. iuges ſuos hoc ē corpꝰ atqꝫ animāpulnerabit. optimi itineris ꝑiculoſū nimis īcurrit errorē. Un̄ Augꝰ. Apponit manū aratro affectuoſus ē ad ſequēdū: retro tn̄ reſpicit. dilatōneꝫ petit. occaſiōe redeūdi ad domū aīcis ꝯferēdi. Un̄ Bern̄. Si at̄ ſecuturꝰ dominū diſcipulꝰ. qꝛ vl̓ domui renūciare velit arguit̉. qͥd fiet illis nulla vtilitatis. nulla fideiedificāde gr̄a. ſepiꝰ ſuoꝝ qͦs ī mundo reliq̄re domos reuiſe̓ non timēt; hoc facit ꝯͣ monachos indomibꝰ parētū ſcl̓ariū ꝯuiuātes. Un̄ etiā Criſo. on̄dit. ſeqͥ dn̄m deſiderat. manū in aratro ponit .i. in ſpe crucis xp̄i euāgelica fidedatus ſecl̓o renūciat: reſpice̓ retro debeat .i.rurſus ad ea ſecl̓i ſūt redire: ne hmōi īaneꝫſeculi curā banā cupiditatē. regno dei efficiatur īdignꝰ. Un̄ īmerito appl̓s admonet. nead īfirma egena mūdi r̄uertam ur. Un̄ Bern̄. hoc oīno timēdum ē. ne qͥs aut corde ſoloaut etiā corꝑe fiat apoſtata. Legimꝰ de filijsiſrl̓. qꝛ corde redierūt ī egiptū. corꝑe reuerti. clauſū pꝰ eoꝝ tales rubꝝ mare vetebat. hocē qd̓ ego vereor fr̄es. ne forte ſint aliqͥ qͥbꝰ ſi pudor negat apoſtaſiā corꝑis. tepor faciat apoſtaſiā cordis: vt videlicꝫ ī habitu r̄ligiōis cor ſeculare gerāt. qͥcqͥd ſecl̓aris ꝯſolatōis īuenire potuerīt leti ſuſcipiāt Hec Bern̄. Qui ſeculo renūciauit nullatenꝰ retro r̄ſpiciat. qꝛ (vt ait grego) nihil angelis cariꝰ. nihil deo acceptiꝰ. nihilhoī fructuoſiꝰ. ꝙͣ ī ſuſcepta religiōe ꝑſiſte̓. iuraqꝫ obediētie obẜuare ꝯplere. (vt ait Iſido)atrocit̉ ī diſcuſſione diuini iudicij arguēdi ſūt. qd̓ ꝓfeſſiōe ſpopōderūt. oꝑe īplere ꝯtēpſerūtEt ideo cauti debemꝰ. ne mūdo vndiqꝫ retrahēte. pꝰ dorſū vt retro r̄ſpiciamꝰ ſtrepēte ſeducamur: retro vxore lothq̄ ī ſtatuā ſal̓ verſa ē reſpiciamꝰ. Un̄ nota ſtatua hꝫ figurā humanā. ſꝫ ſētit nec mouet̉. ſic ꝑſone exier̄tmūdū. habētes cor adhuc ad negocia mūdi:habēt ſenſū vl̓ motū alicuiꝰ boni oꝑis. Iteꝫ t̓ravbi ſal ſemīat̉ efficit̉ ſteril̓. ſic tales reddūt ſocietatē in ſūt ſterilē. Itē ſal p̄bet ſaporē alijs tn̄ ꝯſūptonē ſui: ſic tales ꝯſumūt̉ ī religiōe ſineppria vtilitate. dāt alijs exemplū ꝯẜuatōnis.Scd̓m bedā etiā manū ad aratꝝ mittit. qͣſidaꝫ īſtrumēto ꝯpūctōis .ſ. ligno ferro dominici paſſiōis duritiā cordis ſui emollit euertit ad penitētiaꝫ: ſicqꝫ ad bonos fructꝰ ferēdost̓rā cordis vome pn̄ie aꝑit recolēs dominicampaſſiōeꝫ. Qui ſi ad relicta vitia deſiderio rapit̉a regno dei vxore loth excludit̉. Sācti poſterioꝝ obliti ſꝑ ī āteriora ſe extēdūt. iuges ſuos .i. corpꝰ et aīaꝫ qͣſi bonos iugo dei ꝯiūctos. aiugo eiꝰ relaxātes. ſꝫ ſꝑ colla ſubdētes vt fructū plꝰ afferāt. Et ſciēdū. ꝙͣuis ſepelire pr̄eꝫrenūciare bonis vl̓ aīcis. ſe īpediāt hoīeꝫ aꝑfectōe regno dei. accidēs tn̄ ꝓpt̓ aliqͣ ſuꝑueniētia īminet ꝑiculū retrocedēdi a bia dei. qꝛ differt īplere ꝓpoſitū. pt̄ facilit̓ īmutari abeo ꝓpoſuit ꝓpter intuitū eoꝝ dimiſit: vel reuocari a ꝓpoſito. ꝓpter ſuaſū ꝑentū ſeu alioruꝫimperauit ventisqͦs reliqͥt. Vt at̄ (dicit Augꝰ) in hoc capitulohoc diſcimꝰ. qꝛ qͦs voluit dn̄s hos elegit. Obtulit̓ ſe vnꝰ vt ſequeret̉ reprobatꝰ ē. aliusaudebat citatꝰ ē: terciꝰ differebat culpatꝰ ē.ſis doloſus ſuꝑbus. ne pͥmo reproberis:ſed magis ſis ſimplex deuotus. vt cum duobꝰalijs eligi merearis.Oratio.Omine ih̓u xp̄e mgr̄ bone. īſpector cordiū cognitor ſecretoꝝ: exclude r̄moue a me oēm doloſitatē ſimulatōeꝫ. etfac̄ me veꝝ fidelē tuū diſcipulū. ſine fictōneſeq̄ te veracē mgr̄m. Da etiā mihi vt ꝓpter carnalē quorūcūqꝫ effectū te ſeqͥ differā. minꝰbonū maiori p̄ferā: p̄ſta mihi dn̄e deꝰ meꝰ. nead aratꝝ pn̄ie manū mittēs. te ſeq̄ meliorisvite ſtatū ꝓponēs. reſpiciā retro facto vel ꝓpoſito ad ſtatum priſtinū redeundo: vt non efficiarineptus regno dei conſequendo Amen.De eo dominus excitatus imꝑauit ventiset mari.Capitulum.XLVI.Oſt hec dominꝰ ih̓s dimittēs turbas aſcēdit ſero in nauiculā ad trāſeundū lacū genezarethvt in locū remotū ꝓpter cauſas ſup̄in pͥncipio p̄cedētis capituli dictas. diſcipulis iret. Vt em̄ dīc Remigiꝰ. Tria legit̉ habuiſſe dn̄s refugia. ſcꝫ nauis. mōtis. deſerti. ettiens a turbis ꝯprimebat̉. ad aliqd̓ iſtoꝝ refugiebat. Ubi Orign̄. ml̓ta magͣ mirāda dn̄son̄diſſet ī t̓ra. trāſijt ad mare vt ibi excellentiaoꝑa demōſtraret. qͣtenꝰ t̓re mariſqꝫ dn̄m ſe on̄deret. Et ſecuti ſt̄ diſcipl̓i eiꝰ. trāſfretātes. ſcꝫ eo. tm̄ greſſus ſequētes ſꝫ magis ſct̄itateꝫꝯcomitātes. Secuti qͥdē ſūt. qꝛ tͣhebāt̉ ſuauitate ẜmōis eiꝰ admiratōe oꝑis. benignauerſatōe ip̄iꝰ. ita vt eēt eis difficile ip̄m relinq̄re. Et ecce motꝰ magnꝰ. vt maiꝰ appare̓t miracu. factꝰ ē ī mari: naturalit̓ ex ſe. ſꝫ xp̄i imꝑio b̓tute. ita vt nauicl̓a oꝑiret̉ .ſ. fere fluctibus īundātibꝰ. Et bn̄ dīc oꝑiret̉. ſubmergeret̉: qꝛ nauicl̓a petri ꝯcuti pt̄. ſꝫ ſubmergi pt̄cuiꝰ figura ī archa noe fuit. Ip̄e v̓o dormiebat īpuppi .i. in poſteriori ꝑte nauis iuxta tabernaculū. ſuꝑ ceruical nauis ligneū: on̄dens ẜm criſoſt. ſuā hūilitatē. Nec miꝝ ſi dormiebat: ip̄emultū de nocte ī or̄onibꝰ vigilabat. multūqꝫ dedie in p̄dicatōibꝰ laborabat. Dormiebat qͥdē corpore. ſꝫ vigilabat deitate. Un̄ ip̄e in canticis dicit. ego dormio cor meū vigilat. Ubi Criſoſt.Aſcēdit paruā nauiculā vt nauigaret. ille quitotū mundū diuina v̓tute gubernat. Dormit inſomnū. qui populū ſuum vigilia eterna cuſtodit. Uoluit autem dominus dormire: multiplici de cauſa. Prīa vt veritatē hūane nature īſe demōſtraret. ī miracul̓ xp̄i ſꝑ aliqͥd ponit̉ad on̄dendā veritatē hūanitatis: aliqͥd ab ondendum veritatem diuinitatis. Secunda vt biſcipulorum fidem probaret. non ipſe cordaeorum ignoraret: ſed vt ipſi ſeip̄os agnoſceret.