leproſicurare eum. ſicut helÿas ⁊ helÿzeus nō fecerūtcontra legē. tangēdo mortuū ad reſuſcitanduꝫLicet etiā dn̄s poſſet ſolo verbo curare leproſum. tn̄ appoſuit manū: qꝛ humanitas xp̄i eratquaſi inſtrumentū ipſiꝰ diuītatis. ⁊ iō ſicut artifex mediāte inſtrumēto oꝑat̉. ſic virtus diuina in xp̄o ꝑ applicatōnem humanitatis aliqͣ faciebat. vt eam cōiunctā diuinitati declararet.Et p̄cepit ei dn̄s ꝙ miraculū factuꝫ neminidiceret. ne iactant̉ ſe ſanatū eſſe p̄dicaret. vt daret̉ nobis exemplū. ⁊ nos doceret non diligereoſtentatōeꝫ ⁊ honorē ⁊ bona q̄ facimus nō eſſediuulganda: ſꝫ ſubticenda. vt nōſolū abſtineamus a mercede pecunie ſꝫ etiā gracie ac laudishūane ⁊ vane glorie. ⁊ iſta nō queramꝰ in oꝑibus noſtris. ne vnꝙͣ aliqua ſiniſtra manꝰ ſe admiſceat dextere ī eis. Un̄ (ait Chriſo) Et nullihoc eum iuſſit fateri. docens ꝙͣ eſſet alienus abaura glorie ⁊ pompa iactantie. Et certe nouerat ille qꝛ nō eſſet taciturus: ſꝫ paſſim tamgrāde benefitiū p̄dicaturus. ⁊ tn̄ quantū ī ipſo ē fugit oſtentare qd̓ fecerat. Et alubi publicari talia ip̄e p̄cepit. nō contra ſe veniēs: ſꝫ curatos aſe gratos eſſe p̄cipiens. Nō em̄ ſemetip̄m p̄dicari iuſſit: ſꝫ dari gloriā deo. vt ⁊ ꝑ leproſum nosnō eſſe inane glorioſos. ⁊ glorie ac iactātie renūciandū doceret. ⁊ ꝑ illū quē a legione mūdauerat nō eſſe ingratos: ſꝫ grās nos deo referrecōmonerat. eiuſqꝫ bn̄fitia ꝯfiteri. atqꝫ vt on̄deret ſemꝑ ex mirabilibꝰ ſuis. laudē nō niſi deo referendā. Quia em̄ hoīes ꝙͣdiu egritudine detinent̉. dei ſemꝑ meminerūt. a morbo aūt liberati grauius obſident̉ longuore deſidie. idcirco p̄cipiens. vt ⁊ egroti ⁊ ſani deū iugiter recordemur. ei quē curauerat: ait. da gloriam deo HecChriſo. Ubi notandū ꝙ triplex ē p̄ceptuꝫ .ſ.cautele. ꝓbatōnis ⁊ obediētie. In primo nō interdicit̉ actus qui optimꝰ eſt: ſꝫ gloria q̄ immiſcet ſe bonis actibꝰ ⁊ honeſtis. tale p̄ceptū fuithic. In ſecundo nō vult deus actū: ſꝫ on̄ſioneꝫvirtutis q̄ latet in eo cui dat̉ p̄ceptum. ⁊ ē vtilſibi et alijs on̄ſio virtutis eius. ſicut in p̄ceptofacto abrahe de immolatōne filij. cui dicit̉ nūccognoui .i. te ⁊ alios cognoſcere feci. ꝙ timeasdn̄m. In tertio autē vult deus actū vt pꝫ Exodi. xx. ꝑ totum. Uel iuſſit vt nemini diceret. ꝓpter credentiū ſponte maiorē vtilitatē: qꝛ meliores ſūt qͥ ſpontanee ꝙͣ qui ſperatis bn̄fitijs credunt. Uel vt nemini diceret .ſ. anteꝙͣ ea que inlege ſunt compleret: qꝛ priꝰ expectandū erat iuditium ſacerdotum. ad quos ẜm legē ꝑtinebatiudicare d̓ lepra. Un̄ Chriẜ. Uel nō ſimpliciterꝓhibet. vt nō aliquū dicat: ſꝫ vt an̄ꝙͣ on̄deret ſeſacerdoti nemī diceret. ne forte ſi an̄ alicui nūciaret audirēt ſacerdotes. ⁊ occaſionē hn̄tes lepre ꝓpter odiū ⁊ inimicitias xp̄i. expellerēt euꝫde ppl̓o quaſi leproſū. nō recipiētes mandatumHec Chriẜ. Et huīlit̉ miſit euꝫ ad ſacerdotesquoꝝ erat leprā diſcernere. p̄cepitqꝫ ẜm legemmunus eiꝰ offerre. Hoc aūt. Primo iō fecit qꝛlicet eſſet mūdatꝰ. nō tn̄ reputabat̉ mundꝰ necCapitulum.xlj.debebat ẜm legem reſtitui ad cōmunē habitatōem hoīm. niſi prius ꝑ ſacerdotū iuditiū mūdatus eſſe demonſtraret̉. et munus dn̄o ꝓ eiusmundatōne offerxe Un̄ ſicut ad eoꝝ arbitriuꝫſeꝑabat̉. ita nō ſn̄ eoꝝ arbitrio ad ꝯſortiū aliorū admittebat̉. Secundo ꝓpter huīlitatē. vt ſacerdotibꝰ deferēs nō videret̉ eoꝝ gloriā raꝑe vl̓honorē. ⁊ vt on̄deret exhibendā ſacerdotibꝰ reuerentiā. Tertio vt qd̓ in eo ſepe criminabant̉on̄deret ſe nō legis tranſgreſſorē nec legē ſolue̓ſꝫ implere ẜm legē gradiēs ⁊ ſupra legē curansQuarto vt intelligerēt eū nō legis ordine ⁊ conſuetudine: ſꝫ dei grā ⁊ oꝑatōne ſupͣ legē curatūeſſe. ⁊ ſe maioris virtutis eſſe ꝙͣ legē vel ſacerdotes. qꝛ leprā cognoſcebāt: quā mūdare nō poterāt. Itē vt ſacerdotū aīos ad credulitatē ꝓuocaret. ⁊ nō credentibꝰ oēm excuſatōem auferrꝫofferri munus voluit in teſtimoniū illis .i. cōtra illos. ſi viſo miraculo nō crederēt: ſꝫ ꝓ illisin teſtimoniuꝫ ſalutis ſi crederēt. vt .ſ. videntesleproſū mūdatū. ſi crederēt mūdatori ſalui fierēt. ⁊ ſic credentibꝰ eſſet teſtimoniū ⁊ cauſa ſalutis eoꝝ. ſi nō crederēt inexcuſabiles eſſēt. eoꝙ viderīt ⁊ nō crediderīt: ⁊ ſic nō credentibꝰ fieret accuſatio ⁊ teſtimoniū dānatōis eoꝝ. Perhoc etiā ꝙ eū ad ſacerdotē miſit. figurare ⁊ docere voluit. ꝙ pct̄or qui ꝑ leproſū ſignat̉. licetſit mūdatus a lepra pct̄i ꝑ ꝯtritōem. tn̄ adhuctenet̉ ſe ſacerdoti on̄dere ꝑ ꝯfeſſionē. ⁊ ad eiusꝯſiliū ſubire ſatiſfactōem. Un̄ dn̄s iſtū leproſūtangendo mūdauit. ⁊ poſtea vt ſacerdoti ſe repn̄taret ⁊ ſacrifitiū offerret: p̄cepit. Tūc em̄ leproſus a deo tangit̉: qn̄ pct̄or ꝯpungit̉: tūc ſacerdoti ſe repn̄tat. qn̄ peccatū ꝯfitendo manifeſtat: tūc ſacrifitiū offert. qn̄ ſatiſfactōeꝫ ꝯpletPiger quippe expectat donec ſacerdos eū q̄rat.ſꝫ tu p̄ueni ſacerdotē. ⁊ leprā aīme on̄de ꝑ oriscōfeſſionē. Que cōfeſſio qͣtuor cōditōnes debethabere. Prima ē qꝛ debet eſſe volūtaria. vn̄ dicit: vade. nō ductus. nec tractꝰ nec coactꝰ. ſicutqͥ tormētis afflictꝰ vel timore mortis ī vltimisꝯfitet̉ pct̄a. Scd̓a ē qꝛ cōfeſſio debet eſſe nuda⁊ aꝑta. Un̄ dicit. ꝯn̄de qͥd .ſ. egiſti. qͥd cogitaſti.qͥd locutus es. nō dicit: abſcōde .ſ. excuſatōnibꝰ.aut verboꝝ palliatōibꝰ. vel mētiendo aut etiaꝫmuſitando vel nō plene oīa pct̄a cū debitis circūſtantijs recitando. Tertia ē qꝛ cōfeſſio debeteſſe pura. Un̄ dicit. te .ſ. on̄de. ⁊ nō alios. Cōtraqd̓ aliqui duplicit̓ faciūt. vel alioꝝ facta recitando. vel eos cū qͥbus peccauerūt reuelando.Quarta ē qꝛ cōfeſſio debet eſſe ordinaria. Un̄dicit ſacerdoti. qꝛ nō cuicūqꝫ faciēda ē. ſꝫ ſacerdotibꝰ qͥ hn̄t clauē ſciētie ⁊ auctoritatis. Typice leproſus ſignificat genus hūanum. lepraoriginali interfectū. et ꝑ hoc ad varia peccataꝓnū. Per leprā em̄ que morbꝰ contagioſꝰ ē. originalis culpa ſignificat̉. q̄ ꝑ carnalē generatōnem ad poſteros diriuat̉. qͥ manu xp̄i tactꝰ ſanat̉. qꝛ v̓tute eiꝰ ꝑ baptiſmū emūdat̉. Per oblatōnē aūt muneris ⁊ diuulgatōem oꝑis ſignificat̉ ꝙ baptizatꝰ tenet̉ deo fidelit̓ ẜuire et eū iu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten