domini in monteē volūtas grā dei deſtituta. cꝰ cadūt folia. marcēt flores. putreſcūt fructꝰ q̄ ex bona arbore n̄pn̄t ꝓcede̓. Et merito qd̓ de bono vel malo corde ꝓcedit. bonꝰ vel malꝰ dꝫ iudicari fructus. exhabūdantia em̄ bonitatis vel malitie cordis q̄intꝰ latet. os exteriꝰ loqͥt̉ v̓bū dictōnis ⁊ oꝑis.Ex interiori em̄ hoīe ꝓcedit exterior effectꝰ tā īv̓bis ꝙͣ in factis. ac v̓bū ⁊ factū exteriꝰ teſtīonium cordis ē. ⁊ ſignificatiuū ꝯceptꝰ interioris.Per oris gͦ locutōem vniuerſa q̄ dicto vel factovel cogitatu de corde ꝓferūt̉ dn̄s voluit ſignificare: nā moris ſcpͥturaꝝ ē. v̓ba ꝓ factis et rebopone̓. Un̄ in Ezec. Nō fuit v̓bū qd̓ n̄ on̄der ī eisqͥ vtiqꝫ reꝝ ⁊ nō v̓boꝝ chaldeis reuelauerat archana. De ore aūt h̓ ſpāliter exēplicat. qꝛ ꝑ oscor maxīe manifeſtat̉. eo ꝙ v̓ba in ſignis pͥmatū tenēt ẜm Aug. Deus aūt ẜm os oīa cordisdiiudicat. qͥ ex qͣ intentōe v̓ba ꝓcedūt nō igͦrat.Et notant̉ dīc. ex habūdantia cordis os loqͥt̉:qꝛ plus intꝰ eſt ꝙͣ effundit̉. Sicut fumꝰ ab igneſurgit. ſi olla ebuliēs redūdat. Un̄ Chriẜ. Naturalis em̄ cōſequētia ē. vt cum intus habūdatneqͥtia: effluāt oretenꝰ verba nequā. Quare cūaudieris hoīem ꝑnitioſa ⁊ inhoneſta loquentēnō tantā putas in eo late̓ nequitiā. qͣnta v̓biseiꝰ exprimit̉: ſꝫ multoāpliorē conicere eē fontēQd̓ em̄ exteriꝰ dr̄. ſuꝑfluū ē eiꝰ qd̓ intus ē. Lingua qͥdem ꝯfuſa multotiēs nō repēte effūdit nequitiā. cor aūt nullū hoīm hn̄s teſtē ſine timore q̄cunqꝫ vult parit mala: dei em̄ nō ml̓ta cura ē ei. Hec ſnīa ⁊ ſil̓itudo de arbore h̓ ponit̉ ꝯͣypocriſim. ſpāliter ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ: ſꝫ infra etiā ponit̉ ꝯͣ eoꝝ malitiā ⁊ blaſphemiā qͣ dicebāt xp̄m in beelzebub eijce̓ demonia. Et netepidi putent ſe eſſe īmunes a pena qꝛ a maloabſtinēt. aliena nō rapiūt. ſine q̄rela viuūt: tn̄bona n̄ agūt. ꝓximis nō ꝯpaciūt̉. ſua egentibꝰnō tribuūt. iō addit̉. Oīs arbor q̄ nō facit fructū bonū excidet̉ .i. ſnīa iudicis a cōſortio oīmbonoꝝ ⁊ nūero fideliū ſeꝑabit̉. et ſnīe executōeab angel̓ meſſoribꝰ ī ignē eternū gehēne mittetur. Ubi minat̉ dn̄s īfructuoſis penā dāni. qꝛexcident̉ a terra viuentiū. ⁊ penā ſenſꝰ qꝛ mittētur ī ignē eternū. Nec exprobrabit dn̄s ꝙ malafecerīt. ſꝫ ꝙ bona nō egerūt: dicēs. eſuriui et n̄dediſtis mihi māducare ⁊cͣ. Et ſciēdū ꝙ fructꝰcordis ſūt. ꝯtritio. diuīe legis meditatio. bn̄fitioꝝ dei recordatio. mortis memoratio. ꝓximiꝯpaſſio. Fructꝰ oris. or̄o. p̄dicatio. grārūactioꝯſiliū. fr̄is errātis correctio. igͦrantis inſtructōFructꝰ oꝑis ſūt. pnīa. el̓ina. obedīa. obſeqͥorūdiligētia. difficiliū tollerātia. Sꝫ ne putemꝰad fructꝰ iā ꝑtinere. ſiqͥs dicat. dn̄e dn̄e. ⁊ ex eonob̓ arbor bona videat̉ eſſe. ſubiūgit. Quid at̄vocatis me dn̄e. ⁊ nō facitis q̄ dico: qͣſi vellet dicere ypocritis ⁊ ſpālit̉ ſcribis ⁊ phariſeis. Voseſtis arbores hn̄tes folia ſine fructu. ⁊ v̓ba ſineoꝑe. ⁊ iō maledicti. Tales ſūt ſic ſalices folia ſimilia oliuis: ſꝫ fructu carētes. Tantū em̄ ē int̓dice̓ ⁊ facere. qͣntū int̓ folia ⁊ fructꝰ. Deindeon̄dit ꝙ ad ſalutē nō ſufficiūt v̓ba cōfeſſionis.Capitulumſꝫ qd̓ exigit̉ executō diuīe volūtatis: dicēs. Nōoīs qͥ v̓botenꝰ noīe tm̄ dīc mihi dn̄e dn̄e: ꝯfitendo fidē catholicā. intͣbit in regnū celoꝝ. ꝯfeſſioeī fidei ſine oꝑbꝰ n̄ ſufficit ad ſalutē: qꝛ tal̓ fides mortua ē. ſic illoꝝ qͥ deū ore ꝯfitent̉. factisat̄ negāt. Sic mō plurimi ī or̄one poſiti v̓botenꝰ ⁊ noīe tm̄ dicūt. dn̄e dn̄e: cor at̄ eoꝝ lōgeē a deo. Ipocrite etiā dicūt hoc facto ſct̄itateꝫexteriꝰ ſimulātes corā ppl̓o. Sꝫ qͥ facit volūtatē pr̄is mei qͥ ī cel̓ ē. ipſe intͣbit ī regnū celoꝝ.Hi eī ſūt fructꝰ boni ⁊ bone arboris .ſ. face̓ volūtatē pr̄is. cꝰ faciēde ſeip̄m p̄be̓ exēplū digͣtꝰ ēQuid eī meriti ē dn̄o dice̓. dn̄e dn̄e. Nūqͥd dn̄sn̄ erit. niſi fuerit dictꝰ a nob̓: Uere dice̓ dn̄e dn̄evel dn̄s ih̓s. ē corde crede̓. ore ꝯfiteri. oꝑbꝰ atteſtari. Nā vnū ſine alio negare ē. Vt eī ait augꝰ. Crede̓ ī deū ē credēdo amare ⁊ dilige̓. credēdo in eū ire. ⁊ eiꝰ mēbris incorꝑari. Et notādūꝙ hec vident̉ īmediatiꝰ face̓ volūtatē dei .ſ. ſuꝑoībꝰ agēdis. ſuſtinēdis ⁊ hn̄dis. ei ſe ꝯformare.⁊ inde qͥes mentis. faciē dn̄i oīa intuentē. ſꝑ vtpn̄tē intueri. ⁊ inde reuerētia. pudor ⁊ diſciplīaintꝰ ⁊ extͣ. bonitatē gͣtuite liberalitatis dei libēter ꝯſiderare ſepiꝰ actualit̓ aduertēdo. īde amorgͣtuitꝰ ⁊ ꝯfidētia de futuro. ſꝑ attēdere ad edificatōeꝫ ꝓxī. oē v̓bū ⁊ opꝰ p̄meditari. ſepiꝰ ſr̄ ſe reflecti. Et ne decipiamur n̄ſolū noīe xp̄i ꝑ eosqͥ nomē ⁊ nō facta hn̄t: ſꝫ etiā qͥbuſdā factis ⁊miracul̓. adiūgit ⁊ dicit. Ml̓ti dicēt mihi ī illadie notabili ⁊ famoſa. terribili impijs ⁊ blādapijs .ſ. die extremi iuditij. qn̄ ẜm Chriẜ. loquēt̉corda ⁊ tacebūt ora. qn̄ nō ꝑſona int̓ rogat̉: ſꝫꝯſcīa diſcutit̉. vbi nō erūt teſtes adulatores: ſꝫāgeli veraces. dn̄e dn̄e. nōne ī noīe tuo .i. ī v̓tute ⁊ inuocatōe nomīs tui ꝓph̓auimꝰ .i. ꝓpheticūẜmonē ꝓtulimꝰ ⁊ occulta denūciamꝰ. ⁊ ī nomīetuo demōia eiecimꝰ ab obſeſſis. ⁊ ī noīe tuo v̓tutes multas .i. miracl̓a fecimꝰ. His ſil̓es ſūt bn̄docentes ⁊ male viuētes. Ubi Chriẜ. Illi qͥppeqꝛ ꝯͣriū expectatōis ſue finē videbūt: qꝛ h̓ fuer̄tmirabilia faciēdo ꝯſpicui. ibi at̄ ſe ītelligēt puniēdos. qͣi ſtupētes dicēt atqꝫ mirātes. Dn̄e dn̄enōne ī noīe tuo ꝓph̓auimꝰ. quēadmodū nos aduerſaris mō. Quid ſibi vult nouꝰ iſte finis. neca nob̓ aliqn̄ p̄uiſꝰ? Dein̄ ſubicit̉ ſnīa iudicistales reprobātis ⁊ abiciētis. Et tūc inqͥt ꝯfitebor ⁊ dicā ill̓. nūꝙͣ ī p̄deſtinatōe noui vos .ſ. nōticia approbatōis: ſꝫ reprobatōis. Illos em̄ deꝰdr̄ ſcire qͦs approbat. illos v̓o neſcire qͦs in ſuadilectōe nō approbat. Un̄ Augꝰ. Scit reprobosqͦs ꝯgnoſcēdo iudicat: n̄ at̄ approbat volūtateꝫq̄ ab ip̄o diſcordat. Un̄ ⁊ Beda. Nō ſcīa ſcripturaꝝ deo notū facit. quē oꝑm iniqͥtus obtutꝰ eiꝰon̄dit indignū. Et tandē eos ꝓpt̓ oꝑa iniqͥtatis abiciendo ſubiungit. Diſcedite a me bonosgl̓ificātes. qͥ oꝑamī īiqͥtatē. Diſcedite .i. diuiſiꝑ iniqͥtatē cedite ī eternā dānatōem. Nō gͦ cōgnoſcit niſi eū qͥ oꝑat̉ equitatē. A deo qͥ vbiqꝫē iubent̉ recede̓: qꝛ licet ſit vbiqꝫ ꝑ pn̄tiā deitatis. nō tn̄ vt obiectū bt̄itudīs. Dicit at̄ in pn̄tiqͥ oꝑamī qꝛ affectꝰ malꝰ adhuc remanet in eis.