⁊ de Nic hodemoph̓as balaal īterfecit. Et dixer̄t ei iudei. qd̓ſignū oſtēdis nob̓. qꝛ hec facis .i. qꝛ cū tāta auctoritate ⁊ pt̄ate nos expell̓. Non videt̉ hoc tuiofficij eē: nec credimꝰ tibi lice̓. Ergo oſtēde nob̓ſignū qͦ credamꝰ. Ꝙͣuis .n. factū eēt bonū de ſenō tn̄ ꝑtīebat ad quēlibet hoc facere: ſed ſoluꝫad eū qͥ haberet auctoritatē corrigēdi exceſſusſacerdotū. qd̓ nō cōueniebat alicui de coī ppl̓o.cū ſacerdotes eſſēt ſuꝑiores ī ppl̓o illo: ſꝫ ꝓph̓eqn̄qꝫ mittebāt̉ ad hoc ſpēal̓r a deo. Cuꝫ gͦ xp̄cnō eēt filiꝰ aaron. et ꝑ ꝯſeq̄ns nec pontifex ẜmlegē. nec eſſet rex ī ꝯſpectu ppl̓i: non apparebateis. quare ſic auctoritatīe eijceret eos. mēſaſqꝫſubuerte̓t: niſi dīna auctoritate ꝓpheta magnꝰmiſſus eſſet: ⁊ iō petierūt ſignū miſſionis ſue.Nō auſi manꝰ ī eū īijce̓. Signū petūt: vt ſue potētie fidē capiāt. faīliare .n. erat iudeis ſigna q̄re̓. vtpote ꝑ ea ad legē ⁊ fidem vocati. Quebātaūt nūc ſignū. nō vt crederent ⁊ venerarent̉. ſꝫquaſi deſꝑantes: ꝙ ſignū oſtendere nō poſſet. ⁊ſic eū deriderēt ⁊ īpugnarēt. qd̓ ex hoc patꝫ. qꝛſtatī dictū ſuū īpugnauerūt. Dedit ergo eis ſignum poteſtatis dīne ī ſuſcitatōe corꝑis ſui ꝓpria v̓tute. ⁊ qꝛ praue querebant. non dedit eisſignū aꝑtū ſed occultū. et in figura de ſua r̄ſurrectōe: qꝛ digni non erant vt p̄diceret eis reſurrectōem ſui corꝑis manifeſte. Vnde reſpondit⁊ dixit eis. Soluite templū hoc. et ī tribꝰ diebꝰexcitabo illud. Hoc auteꝫ dicebat ſpūaliter detemplo corꝑis ſui .ſ. ītrāſitīe: hoc eſt de temploquod ē corpus ſuū. loquēdo de corpore ſuo ſubnoīe tēpli: qꝛ humaītas xp̄i erat ſpēale hītaculū ip̄iꝰ dei. Tēplū .n. dr̄ ī qͦ deꝰ īhītat. ⁊ qꝛ ī corꝑe xp̄i dīnitas īhabitat: iō corpus xp̄i tēplumdei nō ſolū ẜm aīaꝫ ſꝫ etiā ſcd̓m corpus diciturvi umuit. tuNec dicebat hoc īꝑando vel ꝯſulēdo vel hortādo: ſed id qd̓ facturi erāt p̄dicendo ⁊ benūciādonō em̄ ē verbū īductiuū ad hoc faciēduꝫ cū fuit ſimpl̓r malū ex ꝑte iudeoꝝ: xp̄c aūt nō poterat īduce̓ ad malū. ſꝫ ē verbū denūciatīm eiusqd̓ erat ꝑ ip̄os fiendū: quo hoc qd̓ affectabantdemōſtrat nō eſſe abſcōdituꝫ. q. d. ſoluite .i. ſoluetis: qꝛ ī paſſiōe xp̄i aīa fuit ſoluta a corꝑe. ⁊ſanguis a carne. ⁊ ꝯtinuitas mēbroꝝ ī fixioneclauoꝝ ⁊ lācee: ⁊ ego v̓tute ī me latentis dīnitatis excitabo qͣi a ſomno illud tēplum ꝑ vos diſſolutū. Dedit gͦ eis ſignū reſurrectōnis futurūqꝛ ī hoc maxīe potētia ⁊ v̓tꝰ dīnitatis eꝰ on̄dit̉.nō .n. puri homīs ē vt ſe mortuis excitaret: ſꝫſolus xp̄c qͦ īter mortuos liber fuit. hoc potentia ⁊ v̓tute dīnitatis ſue fecit. hoc etiam fuit ſignū penitētie ⁊ remiſſionis. qd̓ ſolū pctōribꝰ cōpetebat. Et qꝛ d̓dit eis ſignū ī figura. vocās corpꝰ ſuū tēplū. iō illi carnales hoc nō ītelligētes.ſꝫ de īaīato tēplo eū hoc dice̓ putantes: deridebāt eū ⁊ volebāt argue̓ dictū ſuuꝫ ꝑ materialetemplū: dicētes. Quadragīta ⁊ ſex ānis edificatū ē tēplū hoc .i. reedificatū: ⁊ tu ī tribꝰ diebusexcitab̓ illud; Hoc dixerūt deridēdo. quaſi eſſetīpoſſibile. Et multoplus deriſiſſēt: ſi reſurrectōnē ſui corꝑis manifeſte p̄dixiſſꝫ. qꝛ difficiliꝰ eſtCapitulū. xxvj.r̄ſuſcitare mortuū. ꝙͣ edificare tale templū. Etnō loquūt̉ de tēplo facto ꝑ ſalomonē. qꝛ illd̓ fuit edificatū ī ſeptē ānis ⁊ ꝑfectū. ⁊ poſtea ꝑ nabuchodonoſor deſtructū: ſꝫ loquūt̉ de tēplo reedificato ꝑ zorobabel ⁊ neemiā pꝰ captītatē babiloīcā. qd̓ factū fuit ī .xlvj. ānis. an̄ꝙͣ cōple̓t̉ī imicis ꝓhibētibꝰ. qꝛ iudei īpediebāt̉ ī edificatōne tēpli a natōibꝰ ī circuitu eoꝝ exiſtentibꝰ. ml̓ti autē tūc crediderunt .i. crede īceperunt ī nomīe eius. id ē ī ſue dīnitatis notamine. cuiꝰ notā fecit ꝑ ſigna. ⁊ ideo ſeqͥtur. vidētes ſigna quefaciebat. Vnde patet ꝙ ī fide adhuc confirmatinō fuerūt. qꝛ magis ſignis. ꝙͣ ex deuotōe crediderūt. Ih̓s aūt nō credebat ſe eis: eo ꝙ ip̄e noſſet om̄s. ⁊ qͦd eſſet ī homīe. ſcire em̄ ea q̄ ſunt īcorde hoīm. ſolius dei ē: qͥ ſolus corda plaſmauit. et ideo ſciuit ꝙ īſtabiles erant. ⁊ ī temꝑe tēptatōis recederēt. Quapropter (vt dicit beda)mouemur. vt nūqͣ de nr̄a ꝯſcīa ſecuri ſimꝰ. ſedſemꝑ ſoliciti formidemꝰ. qꝛ qd̓ nos latet. et̓nuꝫarbitriū late̓ nō valet. Dubitat̉ hic quenā ſigna viderūt facta a ih̓u cū nullū legamꝰ eū tūcſignū feciſſe ī hirl̓m. Ad qd̓ poteſt dici vnomōꝙ multa ſigna facta ſūt ibi tūc a ih̓u q̄ hic nonhn̄t̉. nā euāgeliſte multa ſciēter p̄termiſerūt d̓miracul̓ xp̄i. cuꝫ tot fecerit: ꝙ nō poſſēt ſc̓bi defacili. Alio mō qꝛ īter cetera miracula pōt maximū r̄putari ſignū. ꝙ cū flagello vno ih̓s d̓ tēplo ſolꝰ ⁊ paꝝ adhuc reputatꝰ eiecerit multitudinē hoīm. Hīna qͥdē v̓tꝰ ī illo facto oꝑabat̉. q̄apparebat ī effectu cū volebat. Corpus eī xp̄i erat īſtrumētū dīnitati ꝯiūctū. ⁊ iō qͥdā fulgorradioſꝰ ⁊ mirabil̓ egrediebat̉ de vultū ⁊ ocul̓ eꝰv̓tute dīna eos deterrēs: quo territi ſacerdotes⁊ leuite et alij. nō audebant nec poterāt ei reſiſte̓. ſicut ⁊ ī paſſiōe vox illa diuinitatis qd̓ammodo inſtrumentum erat magnam armatorūmultitudinē legitur proſtrauiſſe. Vnde Hieronimus in matheo de ſecunda eiectōne. Plurimiqꝫ arbitramur maxīa eſſe ſignoꝝ. ꝙ LazarꝰIuſcitatus ē. ꝙ cecus ex vtero lumē accepit. ꝙ īiordane vox audita ſit pr̄is. ꝙ trāſfiguratus īmōte gloriā oſtendit triumphātis. mihi auteꝫinter oīa ſigna que fecit dominꝰ. hoc videt̉ eſſemirabilius. ꝙ vnꝰ hō ⁊ illo tꝑe contemptibiliset intantum vilis: vt poſtea crucifige̓t̉: ſcribis⁊ pharizeis contra ſe ſeuiētibꝰ ⁊ videntibus lucra ſua deſtrui. potuerit ad vniꝰ flagelli b̓bera.tātā eijce̓ multitudinem. menſaſqꝫ ſubuertē. etꝯfrīge̓ cathedras. ⁊ talia face̓ q̄ infinitꝰ nō feciſſet exercitꝰ. Igneū .n. qͦddā atqꝫ ſidereuꝫ radiabat ex ocul̓ eius. et dīnitatis maieſtas lucebatī facie. hec Pier onimꝰ. De his auteꝫ qui crediderunt ī nomine eius. eſt ſciendū. ꝙ ẜm Auguſtinū. illi credunt ī nomine eius. qͥ ſoluꝫ ꝓpterſigna credunt ⁊ adherent nomī eiꝰ. qͥ nōdū ſacͣmētū baptiſmi ꝑceperūt velut cathecumī. hocē īſtructi. ⁊ qꝛ plenā fidē vt oportet non habētī xp̄m et eius ſacramenta. iō adhuc non creditſe eis. qꝛ eccl̓a nō dat eis corpus xp̄i: quod quidem corpus ſicut cōfice̓ nō poteſt niſi ſacerdos