et paterna reuelationeſpūs imitari. Ideo gͦ hanc pͥuatā ſpēm caritatis ſibi ẜuauit ſpūſſct̄s. qꝛ ꝑ nullius teſtīoniuꝫſic ꝯgnoſcit̉ vbi ē ſpūſſct̄s. ſicut ꝑ gr̄am caritatis. Et ẜm eundē Criẜ. rn̄det etiā figure veteris teſtam̄ti. Sicut em̄ in diluuio colūba apparens ⁊ ramū virētis oliue deferēs: on̄dit ſignūclemētie dei his qui reſidui fuerūt ex aqͥs diluuij. et oēm orbis terraꝝ trāquillitatē annūtiauit: ita et nūc in baptiſmo beniēs ſpūſſanctusin colūbe ſpecie: on̄dit ſignū diuine clemētie qͣv̓tute baptiſmatis ⁊ pct̄a r̄mittit. ⁊ gr̄aꝫ ꝯfertet liberatorē nobis demonſtrās ꝓ ramo oliue:adoptōem generi humano affert. Nihilominꝰtn̄ oīs baptizatus ſeptē v̓tutibꝰ in colūba ſignificatis: debet repleri et ꝑfici. Quicūqꝫ em̄ ē ꝑfectus. debet eſſe ꝑfectus ꝙͣtum ad ſeip̄m. ꝙͣtumad ꝓximū. ꝙͣtū ad deū. et oīa iſta ſignificant̉ ꝑꝓprietates in colūba reꝑtas. Ꝙͣtū ad ſeip̄m duplici ꝓprietate. qꝛ colūba habet gemitū ꝓ cātu.et caret felle. ſic homo debet hr̄e in ſe ꝯtritōemꝓ pct̄is. et gemituꝫ cū lacrimis. ⁊ debet carerefelle amaritudīs pct̄i et ira irrōnabili. Ꝙͣtumad ꝓximū triplici ꝓprietate. qꝛ colūba roſtro n̄ledit. ſic nec ſct̄s cuiꝙͣ detͣhit. vnguibꝰ nil rapitſic ſct̄s aliēa n̄ r̄cipit: pullos aliēos tāꝙͣ ſuospaſcit. ſic ſct̄s ꝑ ſuā ꝯpaſſionē īdigētibꝰ ſua tribuit. Ꝙͣtū addeū duplici ꝓpͥetate. qꝛ colūba ſuꝑaquas r̄ſibet. vt ombra accipitris in aqͣ p̄uiſa:mergat ſe ⁊ euadat. ſic ſāctus ſuꝑ fluēta diuine ſcripture reſidere ⁊ oculū hr̄e debet. vt dÿaboli v̓ſucias ⁊ incurſū euadere queat: melioragͣna eligit. ⁊ mūdo veſcit̉. ſic ſct̄us ſanas ſnīasquibꝰ paſcat̉: eligit. ⁊ in ſolo deo in qͦ puritasſūma eſt: recreat̉. Un̄ ſicut colūba in cauernispetre nidificat. ſic ſct̄s in plagis mortis xp̄i (qͥpetra firma ē) nidū .i. ſuū refugiū ⁊ ſpem poītEt vox pr̄is teſtimoniū filio p̄bentis: intonuit. et audita ē de ſublimi ſcꝫ de nube: dicēs.Hic ē filius meꝰ dilectus p̄ ceteris. qꝛ n̄ adoptiuus vt ceteri. ſꝫ naturalis. Un̄ Criẜ. Suus vtiqꝫ nō ꝑ adoptōem gr̄e. neqꝫ ꝑ electōem creatureſꝫ ſuus ꝓprietate generis. et veritate nature. Et(vt ait Hiero) Sedit colūba ſuꝑ caput eiꝰ. nequis putaret vocē pr̄is ad ioh̓em factā non addn̄m. In quo mihi ꝯplacuit id eſt in qͦ volūtasmea ꝯplebit̉ d̓ ſalutē generis hūani. Alius v̓oeuāgeliſta ſic dicit. Tu es filius meꝰ dilectus.in te mihi ꝯplacuit. id eſt in te et per te ꝯſtituiqd̓ mihi placet facere. et que agēda ſūt: agere.id ē genus humanū redimere. Uel mihi ꝯplacuit. id eſt ꝯplete et totaliter placuit. Nihil em̄vnꝙͣ deo diſplicuit in eo ſicut in nobis. qͥ priusſumus natura filij ire. Un̄ Bern. Uere em̄ hiceſt in quo non eſt quod patri diſpliceat. quodoculos maieſtatis offendat. Unde et ipſe ait.Omnia que placita ſunt ei: facio ſemꝑ. Ponetnobis dominus ih̓s. qui ſemper placꝫ patri. vtnos ꝑ ip̄m mereamur placere ſibi. Scd̓m Bedam. tātū durauit ſplēdor. ꝙͣdiu paterna voxaudita eſt. et cū ea terminatus ē. Ipſum autēfiliū audire. huic credere et obedire. pater nosCapitulum.xxj.ammonet: dicens. Ip̄m audite. Cui em̄ niſi ſapientie. iuſticie. ⁊ veritati credere debemꝰ; Un̄Bern̄. Ipſum inquit audite. Ecce dn̄e ih̓u. velnūc iam loquere: licentiā loquēdi habes a patre. Ꝙͣdiu virtus et dei ſapientia. qͣſi infirmusaliquis et inſipiens lates in populo: ꝙͣdiu nobilis rex et rex celi. fabri filiū te pateris appellari ꝑiter et reputari: O hūilitas virtus xp̄i. oſublimitas hūilitatis quātū ꝯfundis ſtulticiāmee banitatis;: paꝝ aliquid ſcio. vel magis ſcire mihi videor. et iā ſilere nō poſſū. impudēteret imprudēter me ingerēs et oſtentās. ꝓmptusad loquendū. velox ad docendū. tardus ad audiendū. Et xp̄c cū tanto tꝑe ſilebat. cū ſeipſumſic abſcōdebat. nūquid inanem gl̓iam metuebat; Quid timeret ab īani gl̓ia. qui ē vera gloria pr̄is; Utiqꝫ timebat. ſꝫ nō ſibi. Nobis timebat ab illa quibꝰ nouerat eſſe timendū. Nobistacebat. et nos inſtruebat. Tacebat ore. ſꝫ inſtruebat oꝑe. et qd̓ poſtea docuit verbo: iā clamabat exemplo. Diſcite a me qꝛ mitis ſū et humilis corde. Nam de infantia dn̄i parū aliquidaudio. Extūc iam uſqꝫ ad hūc triceſimum annum nihil inuenio. Nunc v̓o iam non p̄t latere. qui tāmanifeſte demonſtratur a patre. HecBernh̓. Et hec ē auctoritas quā ſupra allegaui. per quā apparet quomō ſiluit dominus ih̓sad noſtrā inſtructōnem. et tacendo ore inſtruxit opere. Ip̄ius igitur exēplo ſtude et tu taciturnitati. quia qui de omnibꝰ tacet: de omnibꝰpacem habet. Stude inꝙͣ ⁊ nitere. quia (vt aitAmbroꝰ) Rarior eſt em̄ tacendi virtus ꝙͣ loquēdi. Uidiſti ergo vbiqꝫ in dn̄o ih̓u humilitatem redolere. que ē virtus magnifica et valdeneceſſaria. eo ꝙ ſtudioſius querenda et etiamaffectuoſius amanda eſt. quia dn̄s in ſingulisactibꝰ ſuis ſtuduit eam ſignāter obſeruare: etexempluꝫ inde alijs oſtēdere. Sic gͦ in hoc oꝑeexcellētiſſimo tota trinitas mō ſingl̓ari ſe manifeſtādo apparuit: large apparitōnē accipiēdo.et ſic trinitatis pn̄tia baptiſmus ꝯſecrat̉. Pater apparuit in voce. filius in homīe ſeu carneſpūſſct̄s in colūba. Differēter tn̄. qꝛ filiꝰ apparuit in hoīe ī vnitate ſuppoſiti. ioh̓. j. ſꝫ ī apparitōne aliaꝝ ꝑſonarū erat vnio ꝑ modū ſigni.Caro em̄ vnita erat filio in vnitate ſuppoſiti.vox aūt et colūba nō hēbant vnitatē ſuppoſiticū pr̄e et ſpūſancto: ſed tm̄ in pn̄tatōne ſigni.In colūba gͦ fuit ſpūs. n̄ ſpūs fuit in colūba. q̄ei tn̄ non fuit vnita. non em̄ fuit incolūbatusqꝛ p̄ter naturā hūanā nūꝙͣ vnꝙͣ creatura fuitdeo ꝑſonalit̓ vnita. nec infuit ei ꝑ gr̄am: ſed ꝑapparitōeꝫ et ſignū. q̄ ꝑacto offitio ſuo pꝰ apparitōem in pͥmordialē et p̄iacentē materiā redijtpn̄ ſūpta fuerat. ſicut etiā ſentit̉ de alijs figuris in quibꝰ dn̄s apparuit. Apparuit aūt miſteriū trinitatis dn̄o baptizat̉o ⁊ n̄ cū baptizaret̉qꝛ cū n̄ egerat gr̄a mūdante: nō ē baptizatusbaptiſmate ſuo ſed ioh̓is. baptiſmus aūt ioh̓isdabat̉ in noīe venturi. baptiſmus v̓o xp̄i dat̉in nomīe trinitatis. et ideo non decuit in actu