De penitentiaingemiſcit. Cui nō per pnīam. ſic eſſe diſpliceat. Deinde ml̓ta ſūt pct̄a q̄ ꝙͣuis ſingula nō letali vulnere ferire ſenciant̉. tn̄ ſimul oīa ꝯgregata. qͦ plura ſūt necāt: niſi medicamento qͦttidiane pnīe deſecent̉. Quiſqͥs itaqꝫ ſe diligenterattēdit. ſatis intelligit cum quāto ꝑiculo ꝑegrinetur a dn̄o. Tercia actō eſt pnīe que ꝓ illispct̄is ſubeūda eſt. q̄ legis decalogꝰ continet. Inhac gͦ pnīa maioreꝫ in ſe quiſqꝫ ſeueritatē debꝫexercere. vt a ſeip̄o iudicatꝰ. nō iudicet̉ a dn̄o.Aſcendat itaqꝫ hō aduerſū ſe tribunal mentisſue. ꝯſtituat ſe an̄ faciem ſuā. Atqꝫ ita ꝯſtitutoin cordis iuditō. aſſit accuſatrix cogitatō. teſtisꝯſcīa. carnifex timor. Inde quidē ſanguis animi ꝯfitētis per lacrimas ꝓfluat. Poſtremo abip̄o mēte talis ſnīa ꝓferat̉. vt ſe indignū hō iudicet ꝑticipatōe corꝑis et ſanguīs dn̄i. Vt qͥ ſeparari a regno celorū timet per vltimaꝫ ſnīamſumi iudicis. per eccl̓iaſticā diſciplinā a ſacramento celeſtis panis ſeꝑaret̉. Iudicet gͦ ſeip̄mhō in iſtis. Volūtateꝫ dum pōt. et mores conuertat in meliꝰ: ne cū iam nō potuerit etiamp̄ter voluntatē a dn̄o iudicet̉. Sed ſi iam de ſanitate deſperans. adbis peccata peccatis: ſic utſcriptū eſt. peccator dū venerit in ꝓfundū malorū. ꝯtempnet: noli ꝯtempnere. noli deſperae̓clamā de ꝓfundis etiā ad dn̄m. De tali ꝓfundoniniuite clamauerūt. et ꝓpiciatōem inuenerūt.Faciliuſqꝫ ē euacuata ꝯminatō ꝓphetie. ꝙͣ hūiliatio pnīe. Quicqͥd em̄ feceris. q̄cūqꝫ peccaue̓isadhuc in hac vita es: vnde te omnino ſi ſanarenollet: auferret. Cur gͦ ignoras. qꝛ pacīa dei adpnīam te adducit Hec Augꝰ. Non ſolū ergode magnis ſꝫ ⁊ de ꝑuis pct̄is vt dictū ē. cōtidiana pnīa eſt agenda: et ꝙͣuis ꝑua videāt̉: nō tn̄ppter hoc ſūt negligēda. Quia (vt ait Grego)Nullū pct̄m adeo ꝑuū. qd̓ nō creſcat neglectūEt iteruꝫ. pct̄m qd̓ pnīa nō diluit. ip̄o ſuo pondere mox ad aliud trahit. Und̓ dicit Ambro. ꝙminimū pct̄m ſcient̉ ꝯmiſſū grauiꝰ ē toto md̓oUn̄ et Augꝰ. Sed iſta leuia q̄ dicimꝰ noli ꝯtemnere. Si ꝯtemnis qn̄ appēdis expaueſce. quādonūeras leuia multa. faciūt vnum grāde. Aultegutte īplent flumē. Multa gͣna faciūt maſſaꝫ.Hec Auguſt. Nō itaqꝫ leuia ſūt ꝯtemnēda. necꝓpter gͣuia ē d̓ſperādū. Quia (vt ait Augꝰ) nullū pct̄m̄ criminale ē. dū diſplicet: nullū beīaledū placet. Agenda ē at̄ pnīa ſine dilatōe. ⁊ duꝫpoſſumꝰ: ne ſubito p̄occupati q̄ramꝰ ſpaciū penitētie. et inuenire nō poſſamꝰ. Un̄ Augꝰ. Remedia cōuerſiōis ad deū. nullis ſūt cūctatōnibꝰdifferēda: ne tp̄us correctōnis ꝑeat tarditate.Qui em̄ penitēti indulgenciā ꝓmiſit. diſſil̓antidiē craſtinū nō ſpōpōdit. Et iteꝝ. Si qͥs at̄ poſitꝰ ī vltīa nccͣite egritudinis ſue voluerit acciꝑe pnīam ⁊ accipit. ⁊ mox recōciliat̉ ⁊ hīc vadit: fateor vob̓ n̄ illi negāꝰ qd̓ petit. ſꝫ n̄ p̄ſumīꝰqꝛ hīc bn̄ exit. Non p̄ſumo. nō vos fallo: nō p̄ſumo. fidelis bn̄ viuēs ſecurus hīc exit. Baptizatus ad horā ſecurus hinc exit. Agens pnīaꝫad vltimum et recōciliatꝰ. ſi ſecurus hinc exit.faciendaego non ſum ſecurus. Vnde ſecurus ſum. ſecurus ſum et do ſecuritatem: vnde nō ſum ſecurꝰpenitenciā bare poſſum. ſecuritateꝫ dare nonpoſſum. Non dico damnabit̉. ſꝫ nec dico liberabitur. Vis te de dubio liberare? Uis qd̓ incertūeſt euadere? Age penitenciā dum ſanus es. Siem̄ agis berā penitenciā dum ſanus es: et īuenerit te nouiſſimus dies. currentem vt reconcilieris: ſi ſic agis. ſecurus es: quia egiſti penitēciam eo tempore. quo et peccare potuiſti. Siautem tunc vis agere penitenciam. quādo iaꝫpeccare nō potes: pct̄a te dimiſerūt nō tu illa.Due res ſūt aut ignoſcit̉ tibi aut nō ignoſcit̉.Quod hoꝝ tibi ſit futurū. ego neſcio. Ergo dimitte incertū et tene certū Hec Augꝰ. Ideoat̄ Augꝰ. dubitat de his qͥ penitēt in extremis.qꝛ tales potius vident̉ penitere timore pene. ꝙͣamore iuſticie: ⁊ ideo eoꝝ pnīa videtur eſſe dubia. Nō gͦ tardes vel diſſimiles. ī ſanitate pnīaꝫagere. ⁊ cito pct̄i onus deponere: qꝛ (vt ait Auguſtinꝰ) Stultū eſt in illo ſtatu viue̓. in qͦ quisnō audet mori: ⁊ audatior ē qui cū vno peccatomortali dormit. ꝙͣ qͥ cū ſeptē hoſtibꝰ. Sepe quideꝫ ꝓmittūt ſibi hoīes vitā longā. ex eo qd̓ ſūtiuuenes vel bone ꝯplexionis aut fortes: neſciētes qͥd ſu ꝑuentura pariat dies. nec attēdentesꝙ raro qͥs morit̉ morte naturali. ſꝫ freq̄nter exaccidētibꝰ: puta. febre. apoſtemate ⁊ huiuſmōivel qn̄qꝫ morte īprouiſa ⁊ caſuali. Et tn̄ credit̉ꝙ qͥlibet in ſtatu meliori morit̉. Vnde Hugo deſct̄o victore. Sciendū ꝙ nec iuſtꝰ nec īpius. necpuer nec ſenex an̄ ſoluūtur a corꝑe. ꝙͣ ſint in illo pūcto bonitatis vel malitie. vltra quā ſi ſemper viuerēt nūꝙͣ trāſierēt Hec Hugo. Sꝫ ꝓpterbanā longe vite ſpem ml̓ti decipiūtur: et pnīaꝫquā expectāt nō ꝯſequūt̉. Un̄ Criſo. Nihil tātū decipit hoīes. quātū vana ſpes longioris vite. Et Augꝰ. Exꝑti ſumꝰ ml̓tos expiraſſe. expectātes recōciliari. Et poſito ꝙ hō certꝰ eſſet devita lōga. adhuc tn̄ pnīa nō eſſet uſqꝫ ad ſenectutē et ſeniū ꝓlongāda: qꝛ tūc inualidi ſūt homīes ad laborē. et vix in his etatibꝰ reꝑit̉ qͥs.qui ſe a pct̄is que conſueuit: euellat ꝑ pnīam.Optimū gͦ cōſiliū. ſūma prudētia. ⁊ maxima ꝓuidētia in hoc cōſiſtit: vt ꝑ veram ꝯtritionemet purā ac integralem ꝯfeſſionē. et ꝑ ſatiſfactōnem condignā. hō ſanus et fortis ſe diſponat:cūctaqꝫ noxia eū a ſalute eterna retrahētia. acimpediētia ꝓiciat. et ſe iugiter om̄i tꝑe ſic teneat: ac ſi hodie vel cras. vel ad longius in hac ſeptimana diſceſſurꝰ ſit de hoc md̓o. In extremoqͥppe vite ſue poteſt hō penitere: qꝛ uſqꝫ tūc poteſt peccare. et gͦ uſqꝫ tūc poteſt de peccatis perdiuinā miſericordia ꝯſequi veniā: quia miſericordia dei vincit hūanam malitiam. Sed talispnīa tarda. raro eſt vera et fructuoſa: qꝛ in eanō habet̉ diſtinctiua ⁊ ſufficiens de peccato diſplicēcia: cōtritō em̄ ſufficiēs requirit̉ ꝙ pctm̄dimittat̉. ſꝫ vehemēs paſſio ⁊ dolor in ꝑte ſēſitiua. qualē hn̄t cōiter illi ī articulo mortis. impedit in penitente vſum ratōis: ne bn̄ deliberet de
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten