Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De eo puer Ih̓sergo venerūt iter vniꝰ diei a hierl̓m ſine puero hac exiſtimatōe eſſet ī comitatu viroꝝ velmulieꝝ. Et ī ſero veniſſēt ad locū vbi hoſpitari debebāt: vidēs dn̄a ip̄m ioſeph ſine pueroquē eo rediſſe credebat. dolore vehemēti concuſſa. cum lacrimis domos ꝙͣdecēter poteratſero circūibat et de ip̄o puero q̄rebat. Ioſephv̓o ſenex fletu eaꝫ ſeq̄bat̉ aſſociabat. Uade tu ſꝑ eis et q̄re pueꝝ ih̓m donec inuenias.Puero at̄ a ꝑntibꝰ tūc inuēto qualē quietēhabe̓ poterāt tuipē cogita. maxime mr̄ ip̄martius diligebat. Et licꝫ a notis ꝯfortaret̉. ta cōſolari poterat. Quid erat ꝑde̓ ih̓m.Cōſpice bn̄ ip̄am. vehemēt̉ ei ꝯpate̓: qꝛ ī magna anguſtia ē nūc aīa ſua. Nūꝙͣ exquo nata ēuſqꝫtūc fuit ī tanta. turbemurⁱ qn̄ tribulatōnes habemꝰ. etiā mr̄i ſue peꝑcerit dn̄s.Ad ſuos em̄ eas venire ꝑmittit. ip̄as ſignūſue dilectōis ſuis on̄dit. Tandē dn̄a ī camerā ſereducēs ad oratōnē planctū ſe ꝯuertēs: totam noctē illā āguſtiabat̉ ſuꝑ dilecto filio ſuoMane v̓o ſeq̄nti tēpeſtiue domū exeūtes etiā circūſtātia loca q̄rebāt. reditꝰ plures vias patebat. Circueūdo igr̄ ī utͣqꝫ comitiua reqͥrebāt .i. iteꝝ iteꝝ q̄rebāt. maxīe int̓ cogͣtos notos amicos. ī vtroqꝫ comitatu erāt. Quoetiā tūc īuēto. mr̄ ſine ſpe āxiebat̉: ꝯſolari poterat. Hec diligēter recogita. quātis vulneribꝰ cruciatibꝰ cor bt̄e v̓ginis tūc ſauciatūfuerat. ſuſpiria. lamēta qͣs anxietates ꝑtulerit: queſitū filiū īuenit. exꝑiri cepitqͣlis eſſet futurꝰ dolor eiꝰ. de p̄dixit ei ſymeondicēs: tuāip̄ius aīam ꝑtrāſibit gladiꝰ. Neſciebat v̓go qͥd age̓t. qꝛ theſauꝝ ſibi pie a deo ꝯmiſſū ꝑdiderat. Un̄ lamētabilit̓ potuit dice̓ illd̓ Geneẜ. Quer ꝯparet ego ibo. Cōſiderabt̄a v̓go de terra ſua expulſa et ī egiptū fugatain tāta tribulatōe poſita filiū ꝑdidit: ſꝫ poſtꝙͣ ad feſtiuitates iuit. ip̄m amiſit: qd̓ dat̉ ītelligi. ih̓s ſepe ī aduerſitate cuſtodit̉. ī ꝓſperitate ꝑdit̉. Tercia v̓o die regreſſi ſūt ī hieruſalē a vnā dietā receſſerāt. ibidē reqͥrebāt. Puto labore multo itineris lac̄misplurimis v̓go iterato redijt hierl̓m. appropͥatepotuit dice̓ illud Canticoꝝ. Queſiui quē diligitaīa mea: q̄ſiui illū īueni .ſ. inter cognatos notos. Surgā eūdo de loco ad locū. circuibo ciuitatē vicos plateas. q̄raꝫ quē diligitaīa mea. Et poſt triduuꝫ amiſſiōis eiꝰ in p̄figuratū ē triduū mortis eiꝰ. in credebat̉ āmiſſus. quarto die mane inuenerūt in tēplo. vtẜm Ambro. daret indiciū: qꝛ poſt triduū triūphalis paſſiōis reſurge̓t. credebat̉ mortuꝰ: ettūc gl̓ia īmortalitatis ē inuētus. Inuenerūt in tēplo ī loco vtiqꝫ deuoto ī loco dei ſct̄o. īuenerūt ī theatro aut foro vel ludo (ſic̄ſolēt pueri īueniri) ſed ī loco deputato doctrineſacre or̄oni. Filiꝰ libēter ī domo pr̄is ſui manet. Ille igit̉ libēter ſtat ī eccl̓ia. ſignū eſtſit filiꝰ dei: qꝛ ſtat in domo pr̄is ſui. ille v̓o qui libenter ſtat in taberna. ſignū ē ſit ſiliꝰ dÿabomanſit in hieruſalemli. qꝛ morat̉ ī domo pr̄is ſui. Inuenerūt: inquā in tēplo hūc atqꝫ illuc leuiter (ꝓut mos ēpueris) diſcurrētē: ſꝫ tanꝙͣ ſapiētie fontē in medio doctoꝝ. vt meliꝰ om̄es audire eis ꝯferrepoſſet. Cōpoſite ſedentē tanꝙͣ exēplar hūilitatis prius audiētē illos int̓rogantē ꝙͣ docentē.Ille doctores int̓rogat ī tēplo. angelos docetin celo. Ille doceri int̓rogando voluit: v̓bumſciētie ip̄is ſuis doctoribꝰ mīſtrauit. Int̓rogabat non qꝛ indige̓t vel vt addiſce̓t: ſed vt nobisaddiſcēdi zelandi ſcripturas ſacras formā daret. vt ea intelligimꝰ int̓rogare erubeſcamꝰ de tamē erubeſcūt multi ſuꝑbi. eligētespotiꝰ in errore ꝑmane̓ ꝙͣ inſtrui. Ad exēpluꝫ qͦꝫhūilitatis pͥus audire ꝙͣ inſtrue̓ volebat. docēs etiā hoīes docti ꝓmptiores debēt eſſe ad audiendū ꝙͣ ad docendū. qꝛ prius reſpondet ꝙͣ audiat: ſtultū ſe eſſe demōſtrat. Ad probandū etiam deus eſſet. eoſdē hoīes ſubtiliter int̓rogat ſapiēter rn̄det: ita vt audiētes inde ſtuperēt.Unde dicit̉. Stupebāt aūt .i. valde mirabanturom̄es qui audiebāt. ſuꝑ eiꝰ prudētia. in īterrogando opponēdo. in reſpōſis ſoluēdo. qꝛ al̓inauditū fuerat. qd̓ puer talis etatis ſapienter locutus eſſet. Stupor qͥppe ē vehemēs āmiratio rei oīno incōſuete. et ſic fuit hic. Audiuitem̄ humiliter. queſiuit prudēter. rn̄dit ſapiēter. tamē eſſet puer. Ip̄e interrogabat. ip̄e reſpondebat. ip̄e ſuas illoꝝ queſtiones ſoluebatmoreꝫ agens peritiſſimi mgr̄i. qui nūc interrogando nūc reſpondēdo diſcipulos inſtruit. Un̄ſcd̓m Bedam. Ad oſtēdendū homo erat. omnes mgr̄os hūiliter audiebat. ad probandū qꝛdeus erat. eiſdē loquētibꝰ ſublimit̉ reſpondebatStupebāt aūt vidētes eiꝰ infantiā. tn̄ ſic ſublimia loquētē. vidētes corꝑe etate ꝑuū. ſedinterrogatōibꝰ reſpōſis magnū. hoīeꝫ deum ꝯſiderātes. et inter alta audiūt infirma vidēt dubia āmiratōe turbant̉. Nos aūtſenioribꝰ iudeoꝝ ſuꝑ prudētia et rn̄ſis eius ſtupeamus. neqꝫ miremur: ſed ip̄m veꝝ deū perūqꝫ hoīem eſſe credamꝰ. a quo ē om̄is ſapiētia. quo fuit ſemꝑ. ē ante euū. ſcientes ẜm ꝓphetiam. ſic ꝑuulus natus ē nobis. ꝑmanet deus fortis. Et parentes eiꝰ videntes in tēplo īmedio doctoꝝ ſedentē āmirati ſunt valde ꝓpterrei inex periētiam. qꝛ nunꝙͣ fecerat rem talē vl̓ſil̓em. Mater aūt eius quaſi reuiuiſcēs exhilarata. deo grās egit īmenſas. At puer ih̓s vidēsmatrē venit ad. quē ip̄a ſuſcipiens dulcit̉oſculans. ac deinde reſpiciens in faciē eius decorem. dixit ad illum. Fili quid feciſti nobis ſic:Quaſi diceret. deſiderātiſſime fili. quare hoc feciſti. vt nobis ignorātibꝰ neſciētibꝰ remanēs:Quid tamdilecte. tamdiligenti matri. tantaꝫmateriā doloris inferre potuiſti: Peto fili hocmihi indicari. vt dolor meus ex hac re ꝯceptusvaleat mitigari. Quem virgo mater triduuꝫanxio dolore queſierat. poſt inuentōꝫ inter merorem gaudiū poſita pia correctōe īcrepauit.Ioſeph aūt (licet pater eius diceretur) fuit