De conceptōneꝑfecta. dn̄i ī qͦ v̓gītas īmacl̓ata. fiat ī qͦ caritasīflāmata. mihi ī qͦ ſpes ſecura. ẜm v̓bū tuū. in qͦfides deuota. Et ve̓ fides deuota erat ī v̓gīe. qꝛ illud credidit ī ſe debe̓ fie̓i. ad v̓bū angl̓i. qd̓ nūqͣa ſcl̓is fuerat auditū. nūqͣ reꝑtū. nūꝙͣ viſū. autab aliqͦ cogitatuꝫ. De hac fide dicit bern̄. Triamirabilia fecit dn̄s ī īcarnatōne. Cōiūcta qͥdemſūt adīuicē deꝰ ⁊ hō: mr̄ ⁊ v̓go. fides ⁊ cor hūanūEt qͦdē tͣcia ꝯmixtō ē īferior alijs duabꝰ: ſꝫ n̄ minus fortis. Aiꝝ eī ē quō cor hūanū his duobꝰ fidē accōmobauit. quō credi potuit. ꝙ deꝰ hō eēt.ꝙ v̓go fuerat q̄ peꝑiſſꝫ. Hec eī neq̄unt ꝯmiſceriſi n̄ miſceat glutinū ſp̄ſſct̄i. Igr̄ his verb̓ dictisa v̓gīe. ſtatī ī illa hora ſct̄iſſia. ſpūſſct̄s ī eā ſuꝑueīt. ac dei filiū v̓go gl̓oſa ꝯcepit. Un̄ ſtatī ī hisv̓bis marie. filiꝰ dei totꝰ intͣuit ī vterū eꝰ. ⁊ ex eacarnē aſſūpſit. ⁊ totꝰ ī ſinu pr̄is remāſit. In inſtāti eī fuit totū corpꝰ xp̄i formatū. ⁊ aīa rōnal̓creata. ⁊ ſil̓ vtrūqꝫ dīnitati ī ꝑſōa filij ꝯiūctū. vtidē eēt deꝰ et hō. ſalua vtͣuſqꝫ nat̉e ꝓpͥetate. Fuitat̄ corpꝰ xp̄i formatū ex ſāguīe bt̄e v̓gīs. non excarne ⁊ fuit ī īſtāti ſāguīs ſeꝑatō. ꝯſolidatō. figuratō. aīatio. deificatō. Et ī eodē īſtāti fuit plenꝰ⁊ ꝑfectꝰ hō. ī aīa ⁊ carne ẜm oīa corꝑis liniamēta. ſꝫ ꝑuulꝰ valde: ita vt mēbroꝝ diſtīctō vix poſſet diſc̓ni viſu hūano. Poſtea v̓o nat̉al̓r ī vterocreuit vt alij. lꝫ m̄broꝝ diſtīctō. ⁊ aīe īfuſio dilata n̄ fuerit vt ī alijs. Fuit etiā ꝑfectꝰ deꝰ ſic ⁊ ꝑfectꝰ hō ẜm hūanā naturā ex aīa rōali ⁊ hūanacarne ſubſiſtēs ẜm diuinā ex v̓bo. vtriuſqꝫ ī vnitate ꝑſōe ꝯiūctō. Sicut eī ī deitate ē vna eſſentia ⁊ tres ꝑſone. ita ī xp̄o ecōuerſo ē vna ꝑſona⁊ tres eēntie .ſ. deitas. aīa ⁊ caro. Hoc ē eternuꝫnouū ⁊ ātiquū. ē .n. deitas et̓na. aīa noua. qꝛ inaſſūptōe creata. caro ātiqͣ. qꝛ ab adā ꝓpagata. etxp̄c ẜm naturā deitatis ē generatꝰ. ẜm aīaꝫ creatꝰ: ⁊ ẜm carnē factꝰ. Et fuit vnio triplex ī xp̄oſ. deitatis ad aīaꝫ ⁊ ecōuerſo. ac deitatis ad carnē ⁊ ecōuerſo: ⁊ aīe ad carnē. Due pͥores vniōeſſꝑ māſer̄t. tercia ſeꝑata fuit ī morte. Unio igit̉dīnitatis ad hūanā naturā n̄ ē ī vnitate nat̉e ſꝫꝑſōe. n̄ ꝑſone hūane ſꝫ dīne. n̄ aſſūpte ſꝫ aſſumētis: nec ꝑſone cꝰ libet. ſꝫ ſoliꝰ v̓bi. Quia eī īpoſſibile ē ꝙ nat̉a dīna ꝯcurrat cū alia. ſic ꝑs ad t̓cijꝯſtructōꝫ. vl̓ ꝙ ip̄a trāſeat ī aliā. vel alia ī ipſā.iō dīnitas ⁊ hūanitas n̄ vniūt̉ ī vnitate natureſꝫ ꝑſōe. Et qꝛ dīna nat̉a ī nullo ſuppoīto pt̄ ſubſiſte̓ p̄terꝙͣ ī ꝓpͥa ȳpoſtaſi. iō vnio illa n̄ pōt eē īꝑſona hoīs ſꝫ dei. ⁊ ꝓpt̓ea deꝰ ī vna ꝑſonaꝝ ſuaꝝfecit ſeip̄m ſuppoītū hūane nat̉e. Un̄ tm̄ vna ē ībi ꝑſonalitas ⁊ vnitas ꝑſonal̓ .ſ. ex ꝑte aſſum̄tis⁊ iō xp̄c ẜm qd̓ ē hō. nō ē ꝑſona. Un̄ hugo. Exqͦhoīeꝫ deꝰ aſſūpſit totū aſſūpſit. carnē .ſ. ⁊ aīaꝫ .i.hoīs naturā: nō hoīs ꝑſonā: ſed hoīeꝫ ī ꝑſonā.Caro eī illa ⁊ aīa. an̄qͣ v̓bo vnirēt̉ ī ꝑſonā: n̄ erāt īter ſe vnita ad ꝑſonā. Unio ſiqͥdeꝫ vna fuit⁊ ad vnū. v̓bi carnis ⁊ aīe. n̄ priꝰ v̓bū ⁊ caro. necpriꝰ v̓bū ⁊ aīa. nec priꝰ aīa ⁊ caro: ſꝫ ſil̓ v̓bū ⁊ aīa⁊ caro. Nec cepit eē ꝑſona v̓bū. qn̄ hō eſſe cepit.ſꝫ hoīeꝫ ſic aſſūpſit. vt ꝑſona eē hō inciꝑet: necalia ꝑſona. ꝙͣ erat illa q̄ eū acciꝑet. Itaqꝫ v̓buꝫSaluatoris nriꝑſona. ſuſcepit hoīeꝫ. nō ꝑſonā ſꝫ naturā. vt quiſuſcepit: ⁊ qd̓ ſuſcepit. vna eēt ī t̓nitate ꝑſōa. ergo xp̄c ꝑſona. ad īfernū deſcēdit. ſꝫ ẜm ſolā aīaꝫ⁊ xp̄c ꝑſona ī ſepulcro iacuit. ſed ẜm ſolā carnē⁊ xp̄c ꝑſona vbiqꝫ fuit. ſꝫ ẜm ſolā dīnitatē. quidē autē qd̓ ſcriptū ē. qꝛ cū xp̄c ī ſepulcro iacuiſſedr̄. totū ꝓ ꝑte poſitū ē. Fortaſſe cogitas qͣi triaquedā dīnitatē ⁊ aīam ⁊ carneꝫ ꝯpoſuiſſe xp̄m.Abſit. Nō em̄ ꝑs xp̄i v̓bū ⁊ ꝑs hō: ſꝫ totꝰ xp̄c verbū et totꝰ xp̄c hō. Dīnitas ꝑs nō fuit: nec ī ipſaꝑs fuit: ī humanitate ſola ꝑtes ſūt. aīa .ſ. et corpꝰ. ⁊ vbi alteꝝ hoꝝ ē ꝑs hoīs ē. Ueꝝ eſt gͦ ꝙ ī ſepulcro xp̄c iacuit. nec tn̄ ibi totꝰ hō iacuit. ꝙuistotꝰ hō xp̄c fuit. Anima .n. ⁊ caro dei verbo ī ꝑſona vnita fuit: iō vbi caro erat. verbū deeſſe n̄potuit. Hec hugo. De hac v̓bi incarnatōe ſicdicit anſel. Uidiſti dn̄e afflictōꝫ ppl̓i tui. et tactꝰdolore caritatis ītrīſecꝰ: appoſuiſti cogitare ſuꝑnos. cogitatōes pacis ⁊ redemptōis. Et qͥdē cuꝫeſſes filiꝰ dei. verꝰ deꝰ deo pr̄i ſanctoqꝫ ſpūi coeternꝰ ⁊ ꝯſubſtātial̓. lucē habitās inacceſſibilē. portāſqꝫ oīa verbo v̓tutis tue: nō deſpexiſti in hocnr̄e mortalitatis ergaſcl̓m altitudinē inclinaretuā: vt noſtrā ⁊ guſtares ⁊ abſorbes miſeriam.noſqꝫ reꝑares ad gl̓am. Paꝝ bone dn̄e ih̓u fuitcaritati tue ad cōſumandū opꝰ nr̄e ſalutis. cherubin vel ſeraphin. aut vnū ex angel̓ deſtinareip̄e ad nos venire digͣtꝰ es ꝑ mādatū pr̄is. cuiꝰnimiā caritatē exꝑti ſumꝰ in te. Veniſti .n. nō locū mutādo ſꝫ pn̄tiā tuā ꝑ carnē exhibēdo: deſcēdens a regali ſolio ſublimis gl̓e tue. ī huilē ⁊ abiectā ancillā ī ocul̓ ſuis puellā. pͥmo virginalisꝯtinētie voto ſigillatā. In cuiꝰ ſacroſct̄o vt̓o ſola ſct̄iſpūs v̓tꝰ īenarrabilis. ⁊ ꝯcipi te fecit ⁊ naſci ī vera hūanitatis natura: ita vt nec maieſtatē dīnitatis ī te. nec ītegritatē v̓gītatis ī ſe violaret natiuitatis occaſio. Idē ad ſororē ſuā. Primum cū beata maria ingreſſa cubicl̓m: librosqͥbus virgīs partꝰ. ⁊ xp̄i ꝓphetat̉ aduentꝰ euolue. Ibi aduentū angeli ꝑ̄ſtolare. vt videas ītrātē. audias ſalutantē: et ſic repleta ſtupore ⁊ extaſi. dulciſſimā mariā dn̄aꝫ tuā cū angelo ſalutante. ſalutes: clamans ⁊ dicēs. Aue maria ⁊cͣ.Hoc crebriꝰ repetens. q̄ ſit hec gr̄e pleītudo. de qͣtotꝰ mūdꝰ mutuauit grāꝫ. qn̄ v̓buꝫ caro factuꝫ ēCōtēplare ⁊ admirare dn̄m. qͥ terrā īplet ⁊ celūint̉ vniꝰ puelle viſcera claudi quā pr̄ ſct̄ificauitfiliꝰ fecundauit: ſpūſſct̄s obumbrauit. O dulcisdn̄a. qͣnta īeb̓ebaris dulcedīe. qͦ amoris igne ſuccēdebaris. cū ſētie̓s ī m̄te ⁊ ī vētre tāte maieſtatis pn̄tiā: cū de tua carne carnē aſſume̓t. ⁊ mēbra qͥbus corꝑaliter oīs plenitudo dīnitatis inhītaret. de tuis ſct̄is mēbris aptaret. hec anſel.O ſi vale̓s vtiqꝫ ſentire quale quantūqꝫ fuerit illud ē celo īmiſſū īcēdiū. collatū refrigeriū. īfuſū ſolaciū. quāta ſublimatō v̓gīs mr̄is. qͣnta nobilitatō hūani generis. qͣnta ꝯdeſcēſio maieſtatis. Si v̓ginē canētē cū iubilo poſſes audie̓. eſtimo ꝙ cū illa ꝑiter ꝓ tāto bn̄fico īciꝑes iubilare⁊ nō ceſſares deo grās decātare. Vt gͦ ip̄i virginitātū gaudiū r̄nouare ⁊ ad mētē r̄uocae̓ valeas: