Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Ih̓u xp̄igenuit ꝓculdubio ac ſingl̓arit̉ ſct̄m fuit Et neo̓go de ꝑtu ī aliqͦ deſꝑaret: vt fidē exēplo āgl̓saſtrue̓t ꝯfirmae̓t. exēplū ſte̓il̓ anꝰ ꝑit̉e induxit: ſenioriſqꝫ feīe ſteril̓. inopinatā fecūditatēv̓gini nūciauit. vt aſſere̓t oīa decēti a deo poſſibilia: ſolito ordini nat̉e vidēt̉ ꝯͣria: ſupͣ naturā ꝯceptū dedit ſte̓ili: daturꝰ dubitae̓t̉ d̓gini. et vt faciliꝰ credas. ecce inqͥt elizabeth ꝯgͣtatua. eēt ſenex. vocaret̉ ſte̓il̓. ꝓpt̓ notā iādu eꝰ ſte̓ilitatē. ſex m̄ſes ſūt. ꝯcepit filiuꝫdei v̓tutē. Tn̄ qꝛ iſtud exēpluꝫ ē uſqꝫqͣqꝫ ꝑfectūqꝛ maiꝰ ē v̓ginē ꝯciꝑe ꝙͣ ſte̓ilē: āgl̓s inducitrōis efficaciā ex dei om̄ipotētia: dicēs. qꝛ eritīpoſſibile apd̓ deuꝫ or̄ v̓bum .i. oīs res digͣ v̓bo.qͥn imple̓ poſſit v̓bo ſuo ꝓmiſſuꝫ. vl̓ v̓bū .i. qd̓cūqꝫ opꝰ vl̓ factuꝫ. ī eꝰ diſpoſitōe ꝓuiſuꝫ. dice̓d̓i ē face̓. ẜm illd̓ pͣs. ip̄e dixit facta ſūt. qͥcqͥdꝯtͣdictōꝫ īplicat. totū ē deo poſſibile: cuiuſmodi ē v̓ginē pare̓. Sꝫ īplicāt ꝯtͣdictōꝫ vt ꝯtͣdctōria ſil̓ v̓a. vt ea facta ſūt. fiāt facta ⁊cͣ. huiuſmodi talia ſūt deo poſſibilia: ꝓpt̓ īpoſſibilitatē dei. ſꝫ ꝓpt̓ īpoſſibilitatē rei. q. d. v̓tutē acactōꝫ nat̉e. nec ſte̓il̓ nec v̓go pt̄ ꝯciꝑe. ſꝫ diuinapotētia pt̄ hoc face̓. Scd̓m bern̄. Dīc v̓buꝫ factibile. qꝛ ꝙͣfacile pn̄t hoīes loqͥ qd̓ volūt: ſic īcōꝑabil̓r faciliꝰ pt̄ deꝰ īple̓. qͥcqͥd pn̄t illib̓bo expͥme̓. Pret̓ea ẜm eūdē bern̄. Cōceptꝰ elÿzabeth v̓gini nūciat̉. vt miracl̓m miracl̓o addit̉. gaudiuꝫ gaudio cumulet̉. Itē qꝛ occultauerat ſe et occl̓tae̓ pot̓at. ꝯueniēs fuit antecet̓os v̓go hoc ſcie̓t. Itē vt p̄curſoris ꝙͣ ſaluatoris geſta ſciret: ſcpͥtores doce̓ debebat. Itēpt̄ ſct̄ificatōꝫ baptiſte: quē adhuc ī vtero mr̄ispōitū ih̓s voluit ſct̄ificare. Itē vt ātiq̄ ꝯgͣte obſeq̄uꝫ p̄be̓t: vt huīlitatē īple̓t. Maria qͥppe elÿzabeth ꝯgͣte ſeu ꝯſob̓ne fuer̄t ī ſcd̓o gͣdū: qꝛ filieduaꝝ ſoroꝝ .ſ. āne hÿſmerie. Fuit etiā elÿzabeth de t̓bū iuda ſic maria. Intue̓ meditare qͣl̓r tota t̓nitas ē ibi pn̄s: rn̄ſioneꝫ hꝰ ſue filieſingl̓aris expectās. amāter ac delct̄abil̓r eꝰ ve̓cūdiā mores aſpiciēs: v̓ba auſcultās. O qͣlisē domūcl̓a: vbi tales ſūt talia exercēt̉. licꝫſct̄a t̓nitas ſit vbiqꝫ ibi tn̄ nūc aliqͦ ſingl̓ari medite̓is: rōe ſingl̓aris oꝑatōis. Intue̓ et̄ meditae̓. qͣlr̄ āgl̓s cuꝫ reue̓ntia. pultūqꝫ placido dn̄aꝫ ſuā diligēter īducit. v̓ba ſua ſapiēt̓ ordīat. vt ſuꝑ hoc oꝑe mirifico. volūtatē dn̄i ſuifice̓ valeat. Et et̄ qͣlr̄ ip̄a ſe hꝫ tīorate huīlr̄ facie pudoroſa: qͣi ex īprouiſo ab āgl̓o v̓bis iſtisuēta. extollit̉ neqꝫ ſe r̄putat. et audit magͣlia de ſe qͣlia nūqͣ alicui dicta fue̓: ſꝫ totū aſſc̄bit gr̄e dīne. āgl̓s expleto nc̄ ābaſiatorisofficō expectat v̓gīs rn̄ſū. Un̄ bern̄. Audiſti virgo qꝛ ꝯcipiēs. audiſti qꝛ hoīeꝫ ſꝫ ſpm̄ ſct̄mExepctat āgl̓s rn̄ſuꝫ tuū. tp̄s ē vt ruertat̉ addeū miſit illū. Expectamꝰ nos o dn̄a v̓bū miẜatōis: qͦs miẜabil̓r p̄mit ſn̄ia dānatōis. ecceciū tibi offert̉ nr̄e ſalutis: ſtatīqꝫ libe̓amur ſi ꝯͣſētis. hoc ſupplicat a te pia v̓go flebil̓ adā miſera ſobole. exul ꝑadiſo: hoc dd̓. hoc cet̓i flagitāt pr̄es tui. ip̄i hītāt ī r̄giōe vmbre mortis.Capitulū Quintūhoc totꝰ mundꝰ tuis genibꝰ ꝓuolutꝰ expectat. Odn̄a rn̄de v̓bū: qd̓ terra. qd̓ īferi. qd̓ celi expectātrn̄de v̓bū ſuſcipe v̓bū: ꝓfer tuū. ſuſcipe dīnūemitte tͣnſitoriū. āplecte ſēpit̓nū. hec bern̄. vn̄ bt̄s augꝰ exclamat. O bt̄a maria ſcl̓m capti. tuū dep̄cat̉ aſſēſū. te dn̄a mūdꝰ ſue fidei obſi fecit. noli morari v̓go: nūcio feſtināt̉ rn̄de. ſuſcipe filiū. Tādē prudētiſſīa v̓go. auditis āgl̓i v̓bis ꝯſēſit. ꝓut dr̄ ꝓfūda deuotōne. genua flexit. ac māibꝰ expāẜ dein̄ iūctis. oculisad celū eleuatis. īeſtīabili huīlitate ꝓtulit deſid̓rātiſſim v̓bū toto cordis affct̄u audiēdū dicēſEcce ācilla dn̄i: fiat mihi ẜm v̓bū tuū. Ecce ꝓmpta obedīa. deuota optatō. fides. ꝯſēſꝰ. Anc illainqͥt ſū dn̄i. mee ſꝫ illiꝰ pt̄atis ſū. fiat mihi ẜmv̓bū tuū .i. ẜm qd̓ tu mihi nūciaſti. Que mr̄ dn̄ieligit̉ ſue ꝯditōis. dīne digͣtōis oīa mēor: ācillā ſe nūcupat. magͣ deuotōe ꝓmiſſū āgl̓iīpleri optat. Ad hāc vocē marie exclamat augꝰ dicēs. O felix obedīa. o īſignis grā: huīlr̄ fidē d̓dit. celi ī ſe opificē cōꝑauit. Un̄ et anſel.O fides deo accepta. o huīlitas d̓o gͣta. o obedīa ſac̄ficio deo iocūdiꝰ oblata. o ſb̓limis v̓go mr̄dei. o mr̄ humil̓ ācilla dei. Quid ſublimiꝰ poſſit? Quid huīliꝰ ſētire poſſit? Un̄ et̄ ambro. Uidehuīlitatē. vide deuotōꝫ. Ancillā ſe dīc dn̄i. mr̄eligit̉. nec repētina exaltata ꝓmiſſiōe. ſil̓ ācillādicēdo nullā ſibi p̄rogatiuā tāte gr̄e vēdicauit:qͥn face̓t qd̓ iube̓t̉. Mitē .n. huīlēqꝫ ꝑit̓a. huīlit a debuit et̄ ip̄a p̄ferre. Un̄ bern̄. Sꝑ ſolꝫ gr̄edīne fāiliaris v̓tꝰ huīlitas. deꝰ ſuꝑb̓ r̄ſiſtit. huīlibꝰ aūt dat grām. Pumilitas reſpondet̉. vt ſedes gratie p̄paret̉. Ecce inqͥt ancilla dn̄i. Que ēhec ſublimis humilitas. cedere nouit honoribꝰ. inſoleſce̓ gl̓a neſcit. magnū ē eſſe humilē in abiectōe. magna ꝓrſus rara virtus humilitas honorata. Hec bernh̓. Bt̄a ergo v̓go.vltra om̄es homīes mundi ānunciatōem angeli attollebat̉. et tamē in ſe ꝓfundiſſime humiliabat̉. ideo eiꝰ humilitas incomꝑabil̓ omnibus alijs virtutibꝰ cōmendat̉. Inter om̄es em̄virtutes. tantum placuit huīlitas beate virgīsfilio dei. attraxit ip̄m de celo: vt ex virgīe car aſſumeret. quēadmoduꝫ ferꝝ trahit̉ ab adamante. Unde Augꝰ. O vera humilitas que deuꝫhomībus peꝑit. vitā mortalibꝰ edidit. ꝑadiſumaꝑuit. et hominū aīas liberauit. Facta eſt marie humilitas ſcala celeſtis. quaꝫ deꝰ deſcenditad terras. Decebat em̄ (vt dicit Geda) ſicut ſuꝑbiā eue. mors in mūduꝫ intrauit. ita humilitatē marie vite introitꝰ pāderet̉. Tātuꝫ aūtplacuit xp̄o iſta vox virgīs: cuꝫ dicit. ecce ācilla domī. ex hoc magis appellat ſe in ſcripturafiliuꝫ ancille ꝙͣ virgīs. Ex quo trahit̉ euidēs argumentū. plꝰ placuit deo marie humilitas. ꝙͣvirginitas. Et licet ſingula verba huiꝰ euangelij ſint plena miſterijs. iſta tamē verba que inſui cōſēſus expreſſione virgo ponit. p̄cipue r̄dolēt virtutes incōꝑabiles. Ponit em̄ ſex verbaredolēt ſex virtutes eximias ī ea. Dicit nāqꝫ ecce ī quo obedīa ꝓmpta: ancilla in humilitas