De remedioꝯſolatōis. clemēter reſpexit ſtatū nr̄e damnatōnis ⁊ nos ꝑ ſemetipſū liberare decreuitſuꝑ qͦ ſignum nobis ꝑ oliuā dedit. quā colūba incluſis ī archa afferebat: q̄ miſcd̓iaꝫ deifuturā incluſis in limbo p̄tēdebat. Nōſolumem̄ his qͥ in archa erant miſcd̓ia p̄mittebat̉.ſed et toti md̓o ſignū ſalutis ī oliua dabat̉:et hoc ideꝫ deꝰ p̄mōſtrauit nob̓ ī multis alijsfiguris. A pͥncipio at̄ ꝯditōis nr̄e. adaꝫ inagro damaſceno iuxta ebron d̓ terra for̄atoet a dn̄o ī ꝑadiſum voluptatis tranſlato. aceua in ꝑadiſo de coſta ade dormientis facta.et ꝓ cōſorte ei data: ipſiſqꝫ primis ꝑentibꝰ. īꝑadiſo ad oꝑandum ⁊ cuſtodiendū collocatis. et dehinc ꝓpter vetiti eſum. per diuini ſecreti ſeueritatem expulſis. ſuꝑna miſerationō deſtitit hoīes incitare ad bonum ꝑ occultos inſtinctus: nec diſtulit hoīeꝫ errabundūad pn̄iaꝫ reuocare. ſpem benie dādo. per repromiſſū ſaluatoris aduentū. Et ne forte ꝑignorātiam ⁊ ingratitudinē tāta dei dignatio nr̄e ſaluti foret inefficax: ī quinqꝫ huiusſcl̓i etatibꝰ. ꝑ pr̄iarchas. iudices. ſacerdotes.reges ⁊ ꝓph̓as. ab Abel iuſto uſqꝫ ad Iohānem bapt. filij ſui aduentum p̄nunciare reꝓmittere. ⁊ p̄figurare nō beſtitit. vt ꝑ multamilia tꝑm ⁊ annoꝝ magnis ⁊ varijs ml̓tiplicatis oraculis. et intelligētias nr̄as ad fideꝫerige̓t: et affectꝰ ꝑ nimia ⁊ viua deſideria inflāmaret. Un̄ Leo papa. Ceſſent illoꝝ querele q̄ de dn̄ice natiuitatis tarditate cauſāt̉tāꝙͣ p̄teritis tꝑibꝰ nō ſit impenſū: qd̓ ī vltīamd̓i etate ſit geſtū. Verbi incarnatio hoc ꝯtulit facienda. qd̓ facta: ⁊ ſacr̄m ſalutis humane. ī nll̓a vnꝙͣ antiqͥtate ceſſauit. Qd̓ p̄dicauer̄t apl̓i: hoc anūciauerūt ꝓph̓e. Nec ſeroeſt impletū: qd̓ ſꝑ eſt creditum. Sapīa v̓o etbenignitas dei. hac ſalutiferi oꝑis mora. capatōres nos ſue vocatōis effecit. Ut qd̓ multis ſignis ac ml̓tis vocibꝰ. multiſqꝫ miſterijsꝑ tot fuerat ſcl̓a nunciatū: ī his euāgelij diebus nō eſſet ambiguū. Et natiuitas ſaluatoris. tāto ꝯſtantōreꝫ in nobis gigneret fidē:ꝙͣto p̄dicatio eiꝰ. ⁊ antiqͥor p̄ceſſiſſꝫ ⁊ crebrior. Nō itaqꝫ nouo ꝯſilio deꝰ humanis rebusnec ſera miſeratōne ꝯſuluit: ſꝫ a cōſtitutōnemd̓i. vnā eādemqꝫ oībꝰ cāꝫ ſalutis inſtituit.Gr̄a em̄ dei qͣ ſꝑ ē vniuerſitas iuſtificata ſāctoꝝ: aucta eſt xp̄o naſcēte nō cepta. Et hocmagnū pietatis ſcr̄m tāpotēs etiaꝫ ī ſuis ſignificatōibꝰ fuit. vt nō minꝰ adepti ſint qͥ illud credidere ꝓmiſſū: ꝙͣ qui ſuſciꝑe donatū.Hec Leo papa. Et noͣ. ẜm Aug. ꝙ xp̄c nonprius venit. niſi hō de lege naturali ⁊ ſcriptapͥus ꝯn̄icent̉. qꝛ ſi xp̄c ſtatim veniſſꝫ. dicerethō. ꝙ ꝑ legē naturaleꝫ ſaluari poterat: ⁊ ſuꝑfluum crederet aduētum xp̄i. ſil̓iter dicerepoterat de lege ſcpͥta. Sed ꝯꝑto ꝙ nō ſic ſaluari poterat. cū oēs ad inferos deſcenderūt.tunc venit ip̄e: qꝛ tunc erat tp̄s miſerēdi. Etſaluatōis hūani generispͥus venire nō fuit neceſſe: qꝛ nō ꝓdeſt medicina ſpūalis ſn̄ affectu recipiētis. Nec poſterius veīt: ne fides ⁊ ſpes ex ꝓmiſſa incarnatōne ꝑirent. Si em̄ tardaſſet venire: qͦttidiedecreuiſſent et tepuiſſent. ẜm eūdē Aug. magnum deſideriū habebāt antiqͥ vide̓ xp̄m. ſciebāt em̄ illū eſſe vētuꝝ: ⁊ nōſolū pr̄iarche etꝓph̓e. ſꝫ etiā om̄s qͥ pie viuebāt: deſiderantesdicebāt. O ſi h̓ me inueniet illa natiuitas: oſi qd̓ credo. videbo oculis meis. Si gͦ fidelesiſti tātum deſiderabāt. tāꝙͣ deuoti erant xp̄oadhuc vent̉ o. qͥd faciēdū eſt iaꝫ ſuſcepto? Sꝫpe nob̓ miſeris huiꝰ moderni tꝑis. qͥ nec tātūafficimur ad grāꝫ exhibitā: quātū antiqͥ afficiebāt̉ ad ꝓmiſſā. Un̄ Bern̄. Deſideriū ſuſpirātium xp̄i ī pn̄tiaꝫ. frequētiſſime recogitās. cōpungor ⁊ ꝯfundor ī memetipſo. ⁊ nūcvix cōtineo lacrimas: ita pudet tēporis torporiſqꝫ miſerabiliū tꝑm hoꝝ. Cui nāqꝫ nr̄mtātū ingerat gaudiū hꝰ gr̄e exhibitio. quātūaccēderat veteres deſiderata ſola promiſſio:Hec Ber̄. Cū igr̄ per longiſſima tꝑa. circaſpaciū quinqꝫ miliū et fere ducētoꝝ annoꝝ.miſerabiliter iace̓t genꝰ humanuꝫ: et nullusꝓpter pct̄m pͥmi hoīs ad eternā bt̄itudinemaſcēdere poſſꝫ ad primū beatiſſimi ſp̄s ꝯpatientes tandē ruine. ac de ſua ſoliciti reſtauratione: lꝫ pluries antea. tn̄ adueniente plenitudine tꝑis. inſtātius ⁊ deuotiꝰ dn̄o ſupplicauere. Un̄ miſcd̓ia pulſabat viſcera pr̄is vtſubueniret. ſecum hn̄s pacē: ſꝫ ꝯͣdicebat ve̓itas. ſecū hn̄s iuſticiam. et inter eas magͣ cōtrouerſia facta eſt: ꝓut narrat Bernh̓. longo ſermone de anūciatōe. Sꝫ dicti ſui ſūmahec eſt. Dicebat miſcd̓ia deo. Eget miſeratōediuina creatura rōnalis. qm̄ miſera facta ēet valde miſerabilis: venit tp̄s miſerendi eꝰ.Ecōtra veritas dicebat. Queſo dn̄e impleriſermoneꝫ: quē locutꝰ es. Totus moriat̉ Adācum oībꝰ qͥ erāt in eo: qn̄ p̄uaricando pomūvetitum guſtauit. Dixit miſericordia. Ut qͥddn̄e me feciſti. Scit .n. ip̄a veritas. ꝙ ego perij: ſi nunꝙͣ miſereris. Ecōtra veritas. Si p̄dictam tuā ſnīaꝫ p̄uaricator euaſerit: perijtberitas tua. ⁊ nō ꝑmanet ineternū. Fuit at̄hec queſtio. ꝑ patreꝫ miſſa ad filiū. Ueritasat̄ et miſericordia. corā eo eadeꝫ dicebāt. Nōvidebat̉ qūo circa hoīeꝫ poſſꝫ miſcd̓ia et veritas ſimul ꝯẜuari. Scripſit at̄ rex ſnīaꝫ ſicꝯtinentē. Hec dīc. Perij ſi Adaꝫ nō moriat̉.et hec dīc. perij ſi miſcd̓iaꝫ nō ꝯſeqͣtur. Fiatmors bōa ⁊ ht̄ vtͣqꝫ qd̓ poſtulat. vt et Abaꝫmoriat̉ ⁊ miſcd̓iaꝫ ꝯſeqͣt̉. Obſtupuer̄t om̄s īv̓bo ſapīe. ⁊ ꝯſenſer̄t ꝙ moriat̉ adā miſcd̓iaꝫꝯſeq̄ndo. Sꝫ q̄rūt qūo mors poſſit fieri bōacū horribil̓ ſit ip̄o auditu? Rn̄dit rex. Aorspctōꝝ peſſima: ſꝫ ſctōꝝ ē p̄cioſa ⁊ vite ianuaInueīat̉ gͦ qͥ ex caritate moriat̉ nō obnoxiꝰmorti. ⁊ ſic mors n̄ pote̓it tene̓ īnoxiū: ſꝫ faciet ī ea foramē ꝑ qd̓ trāſeāt lib̓ati. Placuit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten