homines interfectos Mirātur itaqꝫ huius ignari iuuenes et horū ſe nil ſcire totis niſibus cōiurabāt. At illieoruꝫ pro nihilo cōputantes uerba captos eoſdem adrus conantur ducere feſtināter Poſt hoc de rure ꝙ adeoſdeꝫ uiros iuſtitia nō ſpectabat cū accuſationibus adconſtantinopolitāum dominū capti iuuenes deſtināturquin ne nimis longus fiaꝫ uerbis quod nō fecerāt tormētorū rigore iuuenibꝫ iaꝫ cōfeſſis adicitur more ſolito ſententia decollādi Heu quale cor audiēdo tot lamēta inocētū: quoſ et iuuētutis et pulchritudinis maximauēuſtaſ et ortuſ nobiliſſmuſ dcorabāt poſſet ſe a lachrymis cōtinere flētes itaqꝫ iuuenes grauibꝫ lachrymisꝑallidas facies irrigātes ululatus gemituſqꝫ et ſuſpiriapromere nō ceſſātes Glorioſe dicebāt Hierōyme hoctale ne ē præmiuꝫ qd obſequētibus tibi p̄ſtas Eſt talequod labore tui meruimus itineris? Heu romana urbsnoſtri præſcia ortus nō ſic te credebamus neſciā noſtræfinis ad locū nāqꝫ tāti ſupplitii ibidē gētiuꝫ multitudīemaxima expectāte īnoxii iuuenes cōducūtur O ineffabilis miſericordia dei noſtri qua cælū redūdat et terra:nec ad ſe currētiſ obliuiſcitur miſereri flexis ī loco quoplectēdi erant gēibꝫ ī cælū utiqꝫ iuuenes manibꝫ eleuatis Glorioſe magna uoce īquiūt hierōymē nr̄æ ſalutiset auxilii portus noſtræqꝫ ſpei anchora ſaluberrima etuitalis hac īclyta hora noſtris īdignis ſupplicatiōibꝫ pias aures ut ſi hoc quo punimur ſcelus nō geſſimus tuas liberationis opes pietate ſolita ſentiamus: Quod ſifecimus exigente iuſtitia cōdēnemur hæc ubi dixeruntcolla extēdūt carnificibꝫ feriēda nil dicētes aliud ꝙͣ ſuccurre ſuccurre Hieronyme glorioſe Quid mirū ſi tot lachrymis cūctoꝝ ad ſe currētiū miſericors opifer hieronymus ſe a miſerēdo nō potuit abſtiner̄: cū circūſtātiūomnium et carnificū corda ad cōpaſſionē mouerenturEleuatis ſiquidē enſibꝫ iuuenū carnifices colla feriuntac colla percuſſionuꝫ ſigna uti porphyretici lapides forent recipiunt Mirātur carnifices credētes ſe ictus fefeliſſe Ienuo eleuāt ut plus poſſunt ēſes: et feriunt ſedenſes uti eſſent palex iuuenes nunꝙͣ lædunt Oritur exhoc inter aſtātes admiratio et ſtupor uehementiſſimusomnes capit hinc īde gentiuꝫ ad tā inſuetaꝫ uiſionē cōfluit multitudo Audit hoc et ip̄e ſētētiæ lator et currit iubet iterū carnificibꝫ ut ſe uidēte denuo feriant: et tamēomnimode illæſa iuuēū colla manēt: Stupēs magis acmagis iudex tantiqꝫ ignarus miraculi nil ſcit aliud curhæc fiāt ꝙͣ ueneficia cogitare Præcipit ita qꝫ miniſtriſomni mora poſtpoſita nudos tradi arſuros inuenes rogi flāmis Circa illos mox copioſus ignis accēditur īfūditur lignis oleuꝫ et pix: ut eoꝝ uita citius deſtruatur.Quid mirādū ſi compos protegēdi ab ēſibus glorioſuſHieronymus a flāmis ſuis ſe īuocātes ſedulis uocibꝫiuuenes potuit liberare Surſū igniuꝫ flāmæ in imenſum ſcandunt. At iuuenes ſub alis cōſiſtētes hieronymi glorioſi ſalubriter ꝑmanēt ueluti ī amœno ſi quie ſcerent uiridario et iocundo: poſt hæc iudex utrū hoc aſcribendū miraculis an ueneficiis certius cupiēs expeririut ſi hi diebꝫ octo ſuſpenſi uiuerēt quo uellēt abirēt ſoluti et liberi cenſuit Suſpēſis itaqꝫ illis mox hierō ymiglorioſi præſentia minime defuit qui plantas manibustenens peduꝫ illæſos et uiuaces ſtatutiſ diebus mirabiliter obſeruauit Currūt igitur octauo die totiuſ ciuitatiſet circūadiacētiū uillarū uiri currit et iudex: Ternūt claīglorioſuꝫ miraculū pate facientibus qui uiderūt qui adcuſtodiēdos iuuenes fuerāt deputatit MHirātur oēs uocibus īexelſis laudes ꝑagūt creatori et hieronymo glorioſo.? ox de eculeo inoxii inueneſ deponūtur et maximis honoꝝ exequiis ab oī populo uenerātur. Verūceu ī urbē cōſtātinopolitanā capti et dolore uehementiſſimo ītrauerāt liberi honorifice et cuꝫ gaudio ineffabili0 Lexierūt Et tandem anuente deo a multis cōſtantinopolitani populi comitati bethleeꝫ attingētes uenerationedebita glorioſi Hieronymi reliquias uiſitarūt ſtatimqꝫdepoſita ſæculariū omni cura cœnobiuꝫ ī quo iuſſit glorioſus Hierōymus ītrauerunt et uacātes die noctūqꝫpœnitētiæ et orationibꝫ celebri uita ſanctitatiſ perſpicuein prædicto cœnobio adhuc manentAgnæ admirationis gaudii deuotioniſqꝫ taꝫ præcedēs iuuenū miraculūextitit: ſed multæ formidinis cōſtat ſequens in ſacris ordinibꝫ maxime cōſtitutis. Apud ſuperiorē Ihebaidemquoddā dominaruꝫ fuiſſe ante duosannos dicitur eximiuꝫ et diue ſmonaſteriuꝫ oī pulchritudine et excellētia decoratū: In quo pene ducetæ dōinæ uita honeſtæ religionis recluſiōe cōtinua decoriſqꝫmoribꝫ permanebant: Ad hoc qui inſunt figant aures:ne quod una hauſerit auricula: fundat altera. Nauisquātumcunqꝫ ſana ſit et ītegra modicuꝫ īmo nihil prodeſt: ſi alta uolēs ſecare maria paruū quod fundo ineſtforamen relinquat ut dira naufragia nō admittat. Curhæc ſim fatus præſentis narrationis hiſtoria reſerabit:multis itaqꝫ atollēs prædictū monaſterium uirtutibusDnum peſſimū quo ruit ſimoniæ uitiuꝫ retinebat. Nāinſtigāte diabolo ī eiſdem dn̄abꝫ hæc obſeruabatur abuſio ut ſi quam uellēt ī monialē recipere non tantuꝫ ītuitu caritatis et miſericordiæ recipiendæqꝫ bonitate: quātū recipiebāt reſpectu pecuniæ. Nulla eniꝫ ī monaſterium ītrare māſura poterat niſi certa pecuniæ quātitas ſecū iret. In hoc ſiquidē erat monaſterio ſanctimonialisquædam dn̄a ætate grādæua quæ ab īfantia ſua ieiuniiset orationibꝫ oī reſoluta cœno deo uixerat quæ uitiumillud ꝙͣplurimū abhorrebat. Cui nocte quadam ut eratſolita ī oratione poſitæ glorioſus hieronymus apparēſlocū illū īmēſo luſtrās lumine eidē præcepit ut ad abbatiſſam cæteraſqꝫ illius cœnobii moniales mane pergeret nuntians qd̓ uiſi a peccato iā inueterato manuꝫ extraherent ultionem diuinā ſubito expectarēt His dictisdiſparuit. Præterita uiſione inſueta ſanctimonialiſ dn̄aquis hic fuerit iubēs talia nuntiari inſeipſaꝫ auide pertractans totā illam nocteꝫ ꝑegit īſomnē: Erepuſculo diei adueniēte omnes ī capitulo moniales propulſato tintīabulo cōgregauit Auibꝫ admirātibꝫ ad quæ forent tāta feſtinatione ī capitulo conuocatæ ſanctimonialiſ dn̄aex earū aſſurgēs medio: quæ uiderat et audierat omnibus pate fecit Fit ilico ex hoc monialibꝫ cunctis irriſiohanc exclamant fatuaꝫ multiſqꝫ garriunt deriſionibushāc forte illa nimia ebrietate ſomniaſſe. Illa uero accepta contumelia patientia ſcuto ſe muniēs de eaꝝ ſiquidem pertinatia nimiuꝫ dolēs ſꝫ de ſua deſpectione gaudens ad ſolitas rediit orationes ſupplicās cōtinuo: neſuis monialibꝫ quod audierat euēiret trāſactiſ igr̄ diebꝫdecē nocte media prædictæ ſāctimoniali domīæ hac dere deuotis orationibꝫ īcūbēti glorioſus iteruꝫ apparuitHierōyimus eidē ut que prius nūtiauerat monialibusdenuo intrepide nuntiaret allocutione mādauit bēignaAd quē illa Quis inquit es domine talia mihi mādansHierō ymus īquienſ ſum ab eiuſdeꝫ euāuit oculis Illauero ſciēſ earū duritieꝫ quid ageret quid ue diceret neſciebat tādē malēs amōialibꝫ īſana et ebria reputari ꝙͣdiuinis cōtraire præceptis cōgregatis iterū mōialibꝫ q̄uiderat et audierat uoluit ītimare Aſt ut eaꝫ aſſurgeremoniales peſtiferæ cōſpexerūt diuini neſtiæ iuditii ſibide proxīo affuturi āteꝙͣ uerba īciperet capitolo cuꝫ magnis cachīationibꝫ exierūt Qui trāſactis ī ſuꝑ diebꝫ tribus dormiēti prædicte ſanctimōiali dominæ glorioſusDieronymus īeffabili quaſi ſocietate uallatus āgelorū.x. 3