Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
698
Einzelbild herunterladen
 

oo. egiſti ſallacias ī Siluāi forma oībꝫ te dmōſtrās tūcdiaboluſ ut glorioſus hierōymus iuſſerat ut ab ōnibꝫSiluanus epiſcopuſ putaretur apparuit et reꝫ quā ſecerat ut infamē redderet dei famulū enarrauit. Hiſ dictis diris clamoribꝫ et ululatibꝫ nefādus ſpiritus deplo diſparuit: quod ubi mirabile negotiū ē pactū glorioſus Hieronymus ātiſtitis ſui dexterā non reliquēsQuid optas inquit uoce leui Siluāe cariſſime tibi placitus me facturū? At ille mi dn̄e ut me hic āplius relinquas. Ad quē glorioſus hieronymus correſponditQuod poſtulas ita fiat: poſt me uelociter ergo uēi hæcdicens cūctoꝝ uiſui ſe negauit. Interuallo at hora ūiuſfacto Siluāus archiepiſcopus expirauit. Fit ob hocctis ſtupor et admiratio īaudita. Vndiqꝫ mulierū et uiroruꝫ necnō et puerorū cōfluit multitudo: Lachryma efſuſione terra madet uoces lamētationes ululatusgēitus et ſuſpira ī rama ſonāt Quilibet ſe reuꝫ eo quodin Siluanū cōiſiſſet ueniā petens clamabat totam ātſequentē noctē gētiū multitudo ab eccleſia non recedititaqꝫ mane facto clero ad antiſtitis funus p̄parato corpus eiuſdē ad nazareth eccleſiā deportatur iſtiuſ ciuitatis ꝙͣ illius ſcilicet bethleem populi multitudine cōitatum. In qua quidē eccleſia nazareth corpus illud uenerādū humauiuſ ut decebat. Lōga certe adhuc uerbaac ēt admirāda forent. At uero nūc Siluani uenerandip̄ſulis actus finiaꝫ. Quedā alia minus grādia breuiuerborū ſchēmate narraturus.Narrandū puto quoddā ſatis mirabile quod parti relatione ueridicorumteſtiuꝫ didici parti oculoruꝫ uiſu duouiri nobiliſſimi et rebꝫ tranſitoriis locupletes licet catholica fidei ueritatiſinſcii tn̄ ut ī gētili ritu geniti ſatis boni glorioſi Hierōymi mirabilia audiētes ex ciuitate alexādria multis adunatis opibꝫ deuotiōe eiuſdem feruidi cœperunt iter uteiuſdē glorioſi Hieronymi reliquias uiſitarēt Tūqꝫincepto itiner̄ quoddā a tramite deuii introiſſent nēusubi nulla hominū aut equorū ueſtigia uidebātur beatiHieronymi īuocātes nomē eiuſdē ſe cuſtodiæ tradiderunt: in eodeꝫ ſiquidē nemore quidā latronū hēns ſubſe plures quingētis latronibꝫ habitabat princeps: hoset illos ad aliquod p̄deſtinās iter ut tranſeūtes īterficerent. Et ad eūdeꝫ et cæteros ſpolia reportarēt Is itaqꝫprinceps hos trāſeūtes ītuens tribꝫ cōuocatis latrōibꝫut ad eos īterficiendū accederent īꝑauit. Qui ſui principis īplere iuſſa cupientes aſſūptis armiſ illorſū qua gradiebātur alexādrini cōcito curſu tendūt: Gagna ſiquidem glorioſi hieronymi merita magna et prodigia forte ut puto a ſanctis modicis talia uꝙ uiſa. Accelerāt latrones ut tranſeūtes mactēt: Sꝫ prope fuerit quosprius ſolū cernebāt duos paulomīus inūerabiles eſſeuident īter quos uir p̄ibat tanto lūine circūluſtrās ut intuendi in aliqualiter fas eſſet. App̄hendit timoritupor et admiratio Hos latrones quid aliud poſſint facere neſciunt niſi ad latrones alios remeare: at ubi iamforent a lōge redeūtes retrouerſi ſolū duoſ ut priuſ homines reuiderūt. Mirātur nimis latrones et ſe illuſoſarbitrātes cœperunt ad trāſeuntes hoīes retro gradi.At ubi appropinquarūt. uti prius uiderāt nūc uideruntMMagis ac magis ſtupefacti latrones cernentes in uacuuꝫ ſe rediſſe terga uerterūt et uelociter ad ſuuꝫ quidii feciſſent expectantē prīcipē deuenerūt Increpat eosprinceps quid diu ꝑegiſſent. Sꝫ cuꝫ reꝫ geſtā audiſſet eos inſipiētes et fatuos extimās duodecim alijs lalatronibus cōuocatis eiſdeꝫ uerſus hoīes trāſeutesmeat curſiꝫ. A longe duos cernūt ſꝫ propinqua uti primuꝫ uiderāt ſic et iſti. Eorūdē protinus tremūt baſes:trepidant cor fiunt uelut amentes uigore animi deſtituti. Tandē in ſe redeūtes eos latenter ſequūtur cupientes quid deinceps accidat edoceri. Trepidant uerohuius neſcii trāſeūtes hos uidētes hoīes et īter ſe quiii ſint au de ꝑcōtātur Peniqꝫ occaſu ſoliſ īclinata diecuꝫ quid ī nocte faciāt neſciant illos duodeciꝫ latronesuiatores extimātes ad eoſdē cōſulēdū ſtatuūt declinar̄At ubi ad latrones ueniēdi iter carpūt eoſdē latronesſolū duos cernūt. Qu ouigore latrones adepti trāſeūtbus et ipſi protinus obuiarūt. Qui oēs inuicē iuncti ſeſimul ſalutarūt Interi interrogāt latrones qui ſint. Un̄ueniāt: et quo ꝑgant: At illi īquiunt. Sumus de alexādria inde ueniētes bethleeꝫ petius ut glorioſi Hierōymi reliquias uiſitēus. Ad hæc latronū prīceps Qui inquit fuerūt uiri qui hucuſqꝫ uobis tantūmodo ueniebāt. Mirātur hos talia fari uiatores et ſe poſtꝙͣ neuſintrauerūt: neminē niſi ipſos et tres alios uidiſſe uel audiſſe dicūt: Quæ geſta fuerāt tūc latronum narrat princeps illos obſecrat ut ipſis ob quā cauſā hoc acciderit:ſi noſcūt debeāt indicare: Quibꝫ illi ob aliā cauſaꝫ niſiqꝛ glorioſi hieronymi cuſtodia ſe dederūt: hoc euēiſſeſe neſcire dicunt. Ad hoc latroneſ ſpiritu ſancto qui ubiuult ſpirat ſubito īſpirante quā priuſ hēbāt ferocitatedepoſita ī terrā eorū pedibꝫ prouoluti pro excogitatisflagitiis ueniaꝫ poſtulātes illos ad latrones alios p̄duxerūt: Sꝫ quod dicā minus patet ad cōtuēdū. Hora prīa noctis ad latrones expectames deueniunt poſthoc quid acciderat declarant eoſdē ſuppliciter exorantes ut ii flagitiis ſolitis expulſis ad glorioſū uiſitanduꝫ cadauer. Hieronymi ſecuꝫ irēt Fit his uerbis cæteris latronibꝫ irriſio. Promittunt ſiquidē ſuo principi etillis alijs necē duriſſimā ſi audeant āplius iſta fariceſſantibꝫ: illis priora iterū loqui uerba latronuꝫ ꝙͣ plurimi canis rabie furibūdi mox ī eos inſurgūt ēſibus denudatis. Potuerūt nēpe rūpheas eleuare: ſꝫ ipſis glorioſi hieronymi auxilia poſtulantibꝫ ēſes deponere: donec illi qui fuerant occidēdi a hieronymo poſtularuntnullatinus ualuerūt: O ineffabilis clemētia ſaluatorisquot modis quos uult facit ad agnitioneꝫ ſui nominisdeuenire. Repente hæc īſueta oīs illa latronū uidēscōcio altis deo et glorioſo Hieronymo uocibꝫ debitaſagunt laudes eiuſdeꝫ ſe uouētes reliquias uiſitare. Facto igitur mane plures trecētis hoīnibus qui tunc tēporis ibi erant talia ꝑpetrātes eiſdē alexādrinis ex illoexeuntes nemore ad glorioſi hieronymi tumulū quenerunt cūctis inſueta prodigia enarrātes: Baptizantur itaqꝫ gētiles alexādrini et cunctis mūdi uanitatibꝫcōculcatis religioſaꝫ ī quodā cœnobio uitas ducūt. Latrones āt illi ſimiliter ad lucē ueritatis ſanctæqꝫ et laudabilis uitæ diuina gratia et glorioſi Hiero nymi meritis peruenerunt.Icuti cōſiātinopolitanis litteris ac dre mihi ſpecialiter directis tranſactonon lōgo dieruꝫ ſpatio intellexi ſimile pene miraculuꝫ illi qd̓ ſupra fatusſuꝫ duobꝫ accidit romanis iuuēibusa romana urbe bethleeꝫ ueniētibꝫ pro glorioſi hierōyꝫmi uiſitādo corpore. Qd tractabo ſicuti breuius poteroCuꝫ igitur duo illi iuuenes cuidā appropīquarent ruria cōſtantinopoli duodeciꝫ forte diſtāte miliariorumſpatiū āteꝙͣ rus a duobꝫ miliaribꝫ ītroirēt eadē fere hora duos cōtigerat hoīes īterimi: Quorū mortis rūorep̄dictæ reſonāte ruri loci eiuſdē uiri cōgregati circumquaqꝫ quis horuꝫ fuerit īterfector cœperūt īquirer uehemēter: Aūqꝫ diligēter ꝑquirerent adeſſe certū nemineꝫ niſi p̄dictos iuuenes qui prope uenerant reꝑientes eoſdē protinus tenuerūt ab eiſdem credentes fore