præ omnibꝫ ne alterius laudē uelimus ſeruar ꝙͣ chriſtiut et nos cuꝫ propheta poſſimus dicere Apud te lausmihi in eccleſia magna Et iteꝝ Zāꝙͣ prodigiū factusſum multis et tu adiutor fortis: Et iterum Maledicentilli et tu benedices. Qui inſurgunt in me cōfundantur:ſeruus auteꝫ tuus lætabitur ī te. Hæc ad cōſolationemin dei timore deuotis mentibꝫ prout īgenii tēuitas potuit proſecutuſ ſum breuiter. Nunc ſupereſt: ut aliquidāplius faciat mēs deuotæ ꝙͣ nr̄a paruitas ſufficit āmonere. Salutate omnes qui diligunt dn̄m noſtrum ieſūchriſtum: cui cuꝫ patre omnipotente ſit ſalus uirtus etgloria cum ſpiritu ſancto et nunc et ſemper et in omniaſæcula ſæculorum Amen.Incipit Tractatus xiii. tertiæ partis principalis In quofunebres epiſtolr et epitaphia de cunctoꝝ īſerūtur quibus et eoꝝ uita laudatur et ſuperſtites conſolantur:¶ Epitaphium Nepotiani ad Heliodoꝝ Epiſcopum. Inquo illius uita ante et poſt ſacerdotiuꝫ religioqꝫ deſcribitur et de uiciſſitudine quoqꝫ reruꝫ humanaruꝫ de repentino et infelci priucipum exitu de calamitate tēpoꝝclade exercituuꝫ romanoꝝ et uaſtatione prouinciarumquaſi tragicus ſermo perſcribitur Et ad extremuꝫ heliodoruꝫ Epiſcopum Nepotiani auuculum conſolaturRANBES materias ingenia parua non ſufferunt et in ipſo conatuultra uires auſa ſuccumbūt. Quātoqꝫmagis fuerit quod dicendum eſt: tato magis obruitur qui magnitudinērerum uerbis non poteſt explicare.Nepotiāus meus tuuſ nr̄: īmo xp̄i et qr chriſti idcircopluſ noſter: reliquit ſenes: et deſidrii ſui iaculo uulneratos intolerabili dolore confecit Quē hæredē putauiusfunus tenemus Cui iam meum ſudabit īgeniū? Cui litterulæ placer̄ geſtient; Vbi ē ergo nr̄ έπωδίοσησ etcygneo canore uox dulcior Stupet animus māus tremit caligant oculi: lingua balbutit. Quicquid dixero qͣrille nō audit: mutum uidetur. Stilus ipſe quaſi ſentiēset cæra ſubtriſtior uel rubigine uel ſitu obducitur: quotienſcūqꝫ nitor in uerba prorumpere et ſuꝑ tumulumeius epitaphii huius flores ſpargere totiēſ lachrymisimplētur oculi et rēouato dolore totus īfuner̄ ſū Horis quondaꝫ fuit ut ſuper cadauera defunctoꝝ in contion proroſtris laudes liberi. dicerent et inſtar lugubrium carminuꝫ ad fletus et gemitum audientiū pectoraconcitarent En rerum in nobis ordo mutatus eſt: et incalamitatē noſtrā ꝑ̄didit ſua iura natura. Quod exhibere ſenibus iuueniſdebuit: hoc iuuēi exibuimus ſenesQuid igr̄ faciā Iungam tecum lachrymaſ. Sed apoſtoluſ prohibet chriſtianoꝝ mortuos dormientes uocāsEt dn̄us ī euāgelio. Nō eſt mortua puella: ſed dormitLazarus quoqꝫ qr dormierat ſuſcitatus ē: læter et gaudeā qꝛ raptus ē: ne malicia mētē eius mutaret. qꝛ placuerat deo aīa illius: ſꝫ īuito et repugnāti per genas lachrymæ fluūt: et īter præcepta uirtutuꝫ reſurrctioniſqꝫſpem credulā mētem deſiderii frāgit affectus: O morsqux fres diuidis et amore ſociatos crudelis ac dura diſſocias: Adduxit urētem uētum dn̄s de deſertoⁱ aſcēdētem qui ſiccauit uenas tuas et deſſolauit fōtē tuū. Peuoraſti quidem Ionam ſꝫ et ī utero tuo uiuus fuit portaſti eū q̄i mortuū ut tēpeſtas mūdi cōquieſcer̄t et niniue nr̄a illiuſ p̄cōio ſaluaretur. ille ille te uicit illete iugulauit fugitiuuſ propheta qui reliquit domū ſuā dimiſithr̄ditatē ſuā d̓dit dilectā aiā ſuā ī māuſ quærētiū eā quiꝑ oſex tibi quōdā rigidus mīabatur. Ero mors tua Omors ero morſuſ tuus īferne. Illiuſ morte tu mortuaes. illius morte nos uiuimus. ꝯeuoraſti et deuorata637es. Pūqꝫ aſſumpti corporis ſolicitaris illecebra: et auidis faucibꝫ predā putas īteriora tua aduncho dēte cōfoſſa ſūt. Gr̄as tibi chriſte ſaluator de tua agīus caturaqd̓ tam potētem aduerſariū nr̄m dum occideris occidiſti. Quis ante te miſerior hoīe qui æternæ mortis terrore proſtratus uiuēdi ſenſuꝫ ob hoc tātum acceperatut periret. Regnauit enim mors ab Adā uſqꝫ ad Moyſen ēt ī eos qui non peccauerāt ī ſimilitudineꝫ præuaricationis Adx Si Abrahā et Iſaac et Iacob ī infernoquis ī cælorū regno? Si amici tui ſub pœna offendētisAdam et qui non peccauerāt alienis peccatis tenebantur obnoxii: quid de his credēduꝫ eſt qui dixerūt ī corde ſuo nō eſt deus? qui corrupti et aboīnabiles facti ſūtqui declinauerūt ſimul īutiles facti ſūt: ī uoluptatibꝫ ſuis nō eſt qui faciat bonum nō eſt uſqꝫ ad unum quod ſiLazaruſ uidetur ī ſinu Abrahæ ī locoqꝫ rfrigerii quidſimile īfertus et regna cæloꝝ; Ante chriſtū Abrahamapud īferos: poſt chriſtum latro ī paradiſo. Et iccirco īreſurrectiōe eius multa dormiētiū corpora ſurrexerūtet uiſa ſunt ī cæleſti hieruſalem. Tūcqꝫ cōpletū eſt illudelogiū. Surge qui dormis: et eleuare et illuminabit techriſtus. Ioanes baptiſta ī heremo perſonat. Pœnitētiā agite: appropinquabit enim regnū cæloꝝ A diebusToannis baptiltæ regnū cælorum uim paſſum ē et uiolēti diripiunt illud Flāmea ille rūphea cuſtoſ paradiſi etpræſidētia foribus cherubin chriſti reſtincta et reſerataſuūt ſanguine. Nec mirum hoc nobis in reſurrectionepromitti: cuꝫ omnes qui in carne non ſecundum carnēuiuimus municipatuꝫ habeamus in cælo et hic adhucpoſitis dicatur in terra Regnum dei intra uos eſt. Adde ꝙ ante reſurrectioneꝫ chriſti notus tantum erat ī iudxa deus in iſrahel magnum nomen eius et ipſi quinouerunt eum tamen ad inferos traherantur. Ubi tūctotius orbis homines ab Indiauſqꝫ Britaniaꝫ arigidſeptentrionis plagauſqꝫ ad feruores atlantici occani.Tam innumerabiles populi: et tantarum gentium multitudines ꝙͣ uariæ linguiſ habitu tam ueſtiſ et armis piſcium ritu et locuſtarum: et uelut muſcæ et culiceſ cōterbantur Abſqꝫ notitia et enim creatoris ſui omnis hōpecus ē. Nūc uero poſt paſſionē chriſti et̓ reſurrectionēeius eunctaꝝ gentiuꝫ uoces et litteræ ſonant Taceo dehebræis græcis et latinis: quas nationes fidei ſux incrucis titulo dominus dedicauit Immortalem animaꝫet poſt diſolutionem corporis ſubſiſtentem Auod etPythagoras ſomniauit Democritus non credidit: ī cōſolationē dānatiōis ſux Socrates diſputauit ī carcereIndus. Perſa Gothus Egiptyuſ philoſophantur Heſſorū feritas et Pellitoꝝ turba populorū qui mortuoꝝquōdā īferiſ hoīe ſ īmolabāt ſtridorē ſuū ī dulce crucisfregerunt melos et totius mundi una uox chriſtus eſt.Quid agimus anima? quo nos uertimus? quid primuꝫaſſumimus? quid tacemus? Exciderūt ne tibi preceptarethorum et occupata luctu: oppreſſa lachrymis: præpedita ſingultibꝫ dicēdi ordinē nō tenes; Obi illud abinfantia ſtudium litterarum; et Anaxagoræ et Telamonis ſemper laudata ſententia. ſciebā me genuiſſe mortalem Legimus crantorem cuiuſ uolumen ad cōfouendum dolorem ſuum ſecutus eſt Zicero Platonis: Diogenis Clytomachi Carneadis Poſſidonii ad ſedādoſluctus opuſcula percurrimus: qui diuerſis ætatibus diuerſorum lamenta uel libris uel epiſtolis minuere ſūtconati ut etiam ſi uoſtrum ingenium areret de illoruꝫfontibus poſſit irrigari: PProponunt inumerabiles uiros et maxime Periclē et &enophōtē ſocraticū quorūalter āiſſis quobus filiis corōatus in cōcione diſſeruit:Alter cū ſacrificās audiſſet filiū ī bello occiſūqpoſuiſſecoronā qꝛ et eādē capiti īpoſuiſſe poſtꝙͣ fortiter ī aciedimicātē rp̄ꝑit cōcidiſſe quid mēoreꝫ romanos duces