(LHpeccatores. Nō .n. egēt ſani medico: et magis uult pœnitētiā peccatoris ꝙͣ mortē te errātē ouiculā ſuiſ hūeriſrefert et prodigū filiū: reuertentē excepit lætuſ pr̄. Quipotius apoſtolus ait nolite iudicar̄ ante tp̄s. Tu enimquis es: qui alienū ſeruū iudices? Suo dn̄o ſtat aut cadit et qui ſtat uideat ne cadat: et īuicē ōera ur̄a portateAliter ſorores cariſſimæ hoīuꝫ liuor: aliter chriſtus iudicat. Nō .n. eadē ſnia ē tribūalis eius et āgulis ſuſurrōnū Gultæ hoībꝫ uix iuſtæ uidētur q̄ pōea repiēturpraue. In teſtaceis uaſculis theſaurus ſæpe conditur:Petrū ter negātē amare ī ſuū locū reſtituer lachrymæCui plus dimittitur pluſ amat. De toto grege ſiletur etob ūiuſ morbidæ pecudiſ ſalutē āgeli lætātur ī cælo. qd̓ſi cui uidetur īdignū audiat a dn̄o Amice ſi ego bonuscur oculus tuus neꝙͣ eſt.¶ AdHircellā de onaſo ubi inuehit cōtra detractoreset eos qui omne qd̓ Hieronymuſ reprendebat ī uiciiſcontra ſe dictum putabant.EPIEI quoſ uocāt chirurgicoſ crudeles putatur et miſeri ſūt. An nō ēmiſeria aliēis dolere uulneribus; etmortuaſ carnes īclemēti ſecar ferronō horrere curātē qd̓ horret ip̄e quipatitur? et īimicū putari ita ſe natura hēt ut amara ſit ueritas blāda uitia exiſtimētur. Eſaias ī exēplū captiuitatis futur nudus nō erubeſcit īcedr̄. Hierxmias de media hieruſalem ad euphratrem fluuiū eſopotamixmittitur: ut īter īimicas gētes ubi ē aſyriuſ et caſtra ſūtchaldxoruꝫ ponat ποιλὠμα ideſt lūbare corrūpēdūEzechiel ſtercor̄ primuꝫ hūano deīde bubulo panē deoī ſemēte cōſperſū edere iubetur et uxoris īterrituꝫ ſiccis oculiſ uidet Amos d̓ ſāmaria pellitur? Cur q̄ſo Nēpe ideo pellitur qꝛ chirutegici ſpirituales ſecātes uitiapeccatoꝝ ad pœnitētiā cohortabātur: Paulus apoſtolus Inimicus īquit uobis fc̄s ſū uer dicēs; et qꝛ ſaluatoris dura uidebātur eloquia plurimi diſcipuloꝝ retrorſū abierūt. Vnd nō miꝝ ē ſi et nos ip̄i uitiis dtrahētesoffendius plurios. Piſpoſui naſū ſecar fœtentē timeatqui ſtrūoſus ē Dolo corniculæ detraher garriēti: rancidulā ſe ītelligat cornix. Nūquid unus ī orbe rōano ē.qui hēat trūcaſ ihōeſto uulner̄ nares? Nūquid onaſu ſſegetāus caua uerba et ī ueſſicarū moduꝫ tūentita buccis trucinatur īflatis? Dico quoſdā ſceler̄ ꝑiurio falſitate ad dignitatē neſcio quā ꝑuēiſſe: quid ad te qui te ītelligiſ īnocētē? Rideo aduocatū qui patrono egeat? quadrāte dignā eloquētiā nare ſubſāno Quid ad te qui diſertus es/ Dolo ī numarioſ inubei ſacerdotes. Tu quidiues es quid iraſceris? Alauſū cupio ſuiſ ignibꝫ arder̄uulcanū: Nūquid hoſpes eius es aut uicius ꝙ a delubris idoli niteris incēdiū ſūmouer̄? Placet mihi de laiuis: dͣ noctua q̄ bubone d̓ niliacis ridere portētis quiequid dictū fuerit ī te dictū putas ī quodcūqꝫ uitiuꝫ ſtilimei mucro cōtorqͥtur. te clāitaſ deſignari Cōſerta māuin ius uocas: et ſatyricū ſcriptorē ī proſa ſtultē arguiſAn ideo tibi bellus uideris qꝛ fauſto uocaris nōineQuaſi nō et lucus ideo dicatur qd minīe luceat et p̄cæab eo ꝙ nō ſint bēignæ qd̓ ꝑcāt nequaꝙͣ eumēideſ furia et uulgo æthiopes uocētur argēteiꝰ qd̓ ſi īdeſerpption fœdeꝝ ſemꝑ iraſceris iā tibi cū Perſio cantabo.Formoſū te optent generū? rex et regina te rapiāt quicquid calcaueris hoc roſa fiat Habo tn̄ cōſiliū quibꝫ abſcōditis poſſis pulchrior uiderii Naſus nō uideatur inficie ſermo non ſonet ad loquenduꝫ atqꝫ ita et ſormoſus uideri poteris et diſertus.Ad marcellā cōtra detractores qui eum temeritatis accuſabant ꝑꝑ emēdationē euāgelioruꝫ ſcripturarū et ꝙuirginū cū maſculis conſortia rep̄henderat.O ST priorē epiſtolā in qua de hebræis uerbiſ pauca ꝑſtrinxerā ad merepente ꝑlatū ē quoſdā hōonculosmihi ſtudioſe detraher cur aduerſusauctoritatē ueteꝝ/ et totiūſ mūdi opinionē aliqua ī euāgeliis emēdare tētaueri. Quos egocū poſſeꝫ meo iure cōtēnere Iſino quippe lyra ſuperflue cauit Tn̄ ne nos ſuꝑbix ut facere ſolent arguāt itareſpōſuꝫ hēant nō adeo hebetis fuiſſe me cordis et tācraſſæ ruſticitatis quā illi ſolā pro ſanctitate hēnt piſcatorū ſe diſcipulos aſſerētes. qͣi idcirco iuſti ſint ſi nihiſcierint ut aliquid de dn̄icis uerbis aut corrigendū putauerim: aut nō diuinitus inſpiratū? ſꝫ latinorū cōdicūuitioſitatē quæ ex diuerſitate libroꝝ oīm cōprobaturad græcā origine udͣ et ip̄i trāſlatas. nō ꝑnegāt uoluiſſereuocare Quibꝫ ſi diſplicet ſōtis uda puriſſimi cenoſoſriuulos bibāt et diligētiaꝫ qua auiū ſiluas: et cōcharuꝫgurgites norūt ī ſcripturiſ legēdiſ abiiciant: ſintqꝫ ī hacre tantū ſimplices et chriſti uerba extīent ruſticana quibus ꝑ tāta iā ſæcula tātoruꝫ īgenia ſudauerint ut rationē uerbi ūiuſcuuiſqꝫ magiſ opīati ſint ꝙͣ exp̄ſſerit Apoſtolū arguāt īperitia. qui ob multas lr̄as inſanūr dicebatur Scio te cū iſta legeriſ rugar̄ ſrōtē. et libertatē meārurſū ſemīariū tīere rxarū ac meū ſi fieri pōt os digito uelle cōprīere ne Audeā dicer̄ q̄ illi facer̄ nō erubeſcūt Rogo quid a nobiſ liber dictū ē? Nūquid ī lācibꝫidola celata dſcripſi? Nūquid īter epulaſ chriſtianaſ uitgīalibꝫ oculis baccharū ſacryorūqꝫ cōplexuſ ūꝙͣ amarior ſermo pulſauit? Nūquid ex mēdicis diuites fieriuolui: Nūquid rep̄hēdi hæreditarias ſepulturas? Dnūmiſer locutus: ꝗd uirgines ſæpiuſ q̄beret cū mulieribꝫeē ꝙͣ cū maſculis: totiuſ oculos urbis oſfēdi: cūctoruꝫdigitis notor. ? Qultiplicati ſūt ſuꝑ capillos capitiſ merqui oderūt me gratis et ſc̄s ſū illis ī parabolā. et tu putas aliqua deīceps dicturū Veruꝫ ne ſlaccus d̓ nobisirrideat. āphora cœpit inſtitui currente rota cur urceuſexit? Reuertiur ad noſtros bipedes aſellos: et in eoꝝaure buccina magis ꝙͣ cithara cōcrepāus Illi legāt ſpegaudentes tp̄ri ſeruiētes. Nos legaus ſpe gaudentesdn̄o ſeruiētes Illi aduerſū p̄ſbyteꝝ accuſanonē oīnonō putēt recipiēdā. Nos legāuſ aduerſus p̄ſbyteꝝ accuſationē nō recepis niſi ſub duobꝫ aut tribꝫ teſuibusPeccātes āt corā oībs argue Illis placeat hūanus ſermō et oī acceptiōe dignus Nos cū græcis .i. cuꝫ aplōqui græce locutus ē hērēus fidelis ſermo et oī acception dignus Ad extremū illi gaude āt gallicis cāteriis.Nos ſolutos uīculis et in ſaluatoris miniſteriū p̄paratos. zacharia aſelluſ ille delectet qui poſtꝙͣ dn̄o tergap̄buit: cœpit eſaiæ cōſonare p̄conio Beatus qui ſeinatſecus omnem aquam ubi bos et aſinus calcant.¶ Incipit tractatus xii tertiæ ꝑtis principalis ī quo conſolatorix in aduerſis ad amicos inſeruntur epiſiolx¶ Beati Hieronymi ad caſtrutiū ubi cōſolatur eū de excitate q̄ ei cōtigerat docēs ægritudines aliqn̄ nō pœnapeccati ſꝫ probationis cā obuenir Et in ſine quomodobeatus Antōius Pidymū de cæcitate fuerit cōſolatuſinterſerit.AN CLOS filius meus Heraditus diaconus mihi rettulit ꝙ cupiditate noſtriAediſſaꝫ uſqꝫ ueniſſes et hō pannoniunideſt terrenū aīal non timueris adriaticimaris æſtus: et xgxi atqꝫ īonii ſubire diſcrimīa et niſite pius ſem retinuiſſet affectus: uolūtatē ope īpleſſes.hēo itaqꝫ gr̄aſ et ī acceptū reſero ī āiciſ āt nō reſqͥritur