0 Lnocte apparēs media eā excitauit eiqꝫ iuſſit protius utde illo exiret monaſterio: nec ſubito futurā ſentētiaꝫ expectaret. Cū illa uero multis lachrymis ſupplicaret: nehoc fieret glorioſus īquit hieronymus ad abbatiſſamet cæteras ꝑgito oī mora poſtpoſita eiſdē nuntiās ꝙ niſi pœnite āt hac nocte diuinā ſentient ultionē. Si āt inſua ꝑmanebūt duritia ſtatī exiēs āplius ī mōaſterio nōmoreris. His finitis abſceſſit. Hæc igitur audiēs ſanetimōialis āxia plenaqꝫ triſtitiis capituluꝫ addiit et cāpanācœpit uehemēter ut ad capituluꝫ accederēt mōiales reſonare. Quo abbatiſſa de ſōno euigilans cognoſcēſqꝫab hac ſore campanā pulſatā cuꝫ iracūdia ad capituluꝫproperauit. At ubi illā uidit diris eā minis īcrepās nulluꝫ uoluit audire uerbuꝫ prōittens qd̓ niſi ceſſaret hocagere: ſecū ī monaſterio āplius nō maneret. Cui ſanctimonialis dn̄a: ne tardes īquit q̄ſo agere quæ promittisPrōfecto me noſcas hoc ī loco āplius nō manſuram.Glorioſus equidē hieronymus apparēs mihi tātūmōhoc ſtatī monaſterio futuꝝ īdiciuꝫ patefecit. æc audiens abbatiſſa deridere cœpit hāc eſtimās ueſano capiteiſta fari: et hoſtiariā cōuocās iuſſit: ut hāc de mōaſterioprotius effugaret mandās eidē aliqua hora ſic extra dimiſſaꝫ poſtmodū faceret ītroire ut ſic ab īceptis oꝑibꝫiaꝫ ceſſaret hac de re læta ſanctionialiſ dn̄a ꝙ citius potuit e mouaſterio ē egreſſa lachrymis tn̄ fuſa doloribꝫqꝫ repleta pro iis q̄ monaſterio nouerat euenir. Terribilis ſiquideꝫ dus ſortis atqꝫ potēs: et quis reſiſtet eiHeu cur euꝫ hoīes nō formidāt ſciētes ſe nullatenuspoſſe ab eius effugere māibꝫ ut eius ī eos magnū et īenarrabile iudiciuꝫ nō comp̄hēdant ſaltē iiſ miſeri tereātur exēplis: Audiāt qui in ſuis cōfidūt diuitiis: quiqꝫ īira concitāt excelſuꝫ dn̄uꝫ ſuæ auaritia ſiccitate. Qualehuic monuſterio a deo ꝑꝑ pecunias faciē auertenti decælo ē iudiciuꝫ iaculatū. Pene limē hoſtii ſanctimōialiſdn̄a exceſſerat qd̓ ſubito totuꝫ corruit monaſteriuꝫ oēsopprimēs moniales ita ut ex eis uiua aliqua nō remāſit. Sanctionialis uero illa ī quodā uenerabili dn̄aruꝫmonaſterio qd̓ ē apud īferiorē. Ihebaidē hactenus ſāctitate præcipua uiua manet.Ignuꝫ cēſui p̄miſſis miraculis aliquaalia diuini cōtra peccantes maniſeſtiiudicii declaratiua iūgere ut ſi fortep̄iudicioꝝ multitudine peccatoꝝ corda tenacia et pluſꝙͣ lapidea ī carneauerterētur quatenus cū ſe ob peccata cernerēt beluasrationē et cognitionē ſui conaretur ut fierent hoīes adpiſci. Abiecta et enī ratione qua ſunt hoīes infra brutaaīalia rediguntur: Græcorū quidaꝫ hæreticus die quadaꝫ cuꝫ ſacerdote quodaꝫ in hieroſolymitana eccleſiapublice diſputabat Tūqꝫ ſacerdos ob ſuæ ꝑtis defenſioneꝫ auctoritatē quandā glorioſi hieronymi allegaretut græci deſtrueret rationes temerario peſtiſer græcusor glorioſū fuiſſe hierōymū totiuſ ueritatis lūe: mētitūnon erubuit uoce fari. At qui uoce talē nequitiā ꝑpetrauerat uocē deinceps nullatēus nō formauit.Vidam inſuper alius hæreticus peſtifer arianorū ī quadaꝫ diſputationecuidā glorioſi hieronymi autoritateꝫcontra eum īducenti ut mentitur ſuatemeritate rn̄dit ſubito fuit diuina ultione ꝑcuſſus. Nā nōdū uerbuꝫ uoce finiens clamareꝑ totū diē ſine aliqua ceſſatione nō deſiit: Giſerer̄ meihieronyme glorioſe quia a te pœnis duriſſimis. torqueor et hoc per totū illum diē quātis uocibus poterat clamans hora cōpletorii miſerabiliter cunctis qui ad hæcconcurrerant cernētibus expirauit.Ereticus quidā alius peſtiferæ hæreſis arianæ cui an̄ meuꝫ obituꝫ finē prus imponat dn̄s ī eccleſia Sio glorioſi Hieronymi imagineꝫ cernēs utinam īquit ſic te cū uiuebas meis manibꝫ tenuiſſeꝫ qꝛ te meo gladio iugulaſſē. Hæc ut dictadedit gladiū euaginās tota ui ipſū ī imaginiſiilius gnt̓tur īfixit. Quā magnus iſte hierōymus tot faciēs mirabilia cui ſecundū ſua oꝑa ſimilis non apparet. potuitequidē ībecillis ī imaginis gutture gladiū figere dextera: ſꝫ dimagīe gladiū et a gladio manū quouſqꝫ res innotuit extrahere nullatēus ſuit corpus: Mox quoqꝫex ꝑcuſſionis loco tāꝙͣ ex hoīnis corpore uiui ſanguinis unda fluxit q̄ uſqꝫ mō pro miraculo declarādo fluere nūꝙͣ ceſſat. Eadē inſuꝑ hora qua res ſic acta ē iudici ī atrio exiſtēti idē glorioſus hierōymuſcū gladio gutturi īfixo apparēs pro offenſſione huiuſmōi uidictamfieri poſtulauit narrās equidē ſibi factā: et hæc dicensabiit ſtupe factus itaqꝫ iudex cū cæteris qui aſtabāt aceccleſiā properans hæreticū manu gladiū īfixuꝫ tenētērepperit. Qui protius ut ii uiderūt: manū fuit cōpos agladio remouēdi. Captus itaqꝫ hæreticus in ſua pͥmanēs duricia ob aliud ſe nō dobere niſi ꝙ uiuū nō teneret hieronymū garriēs a populi multitudine lapidibuſlignis ēſibus et lanceis iugulatur.Epos meus ioānes quē agnoſcis oīfulgēs pulchritudine quē mihi ī locūfilii adoptaui ut puto tibi pridir̄ quidei euenerit enarrtauit ſꝫ tn̄ ut p̄ſtantius mēorie cōmedetur ſilentio nō tranſibo. Captus itaqꝫ idē Ibānes an̄ duos ānos a ꝑſis et ꝑſaruꝫ regis miniſtris uēditus ꝑꝑ eminentē ſuā pulchritudinē ad regiſexercēda obſequia deputatur. Eūqꝫ ꝑ annū ī curia nōparuo dolore et tedio ꝑmāſiſſet eodē reuolutionis ānidie prandēti regi ſeruies p̄ triſtitia ſe lachrymis nō potuit cōtinere Hoc rex intuēs lachrymarū ab eo auideq̄rit cauſā qua cōpta. In quodā euꝫ claudit caſtro quoibi nocte quadā exiſtente diris lachrymis u̓diqꝫ madfacto ī ſomnis eidē glorioſus hierōymus ueniēs māūqꝫ eius ut ſibi uidebatur capiēs ad ciuitatē hieruſaleꝫſecuꝫ duxit. Exꝑgefactus mane putās ſe ī caſtro a militibꝫ retineri: ī domo qua maneo ſe īuenit. Qui amiration uelut amēs q̄i utrus ī caſtro uel ī domicilio meoſtaret nullatenus diſcernebat. In ſe poſtremo rediensemiſſa uoce dormientē familiā excitauit. Currūt igiturad me famuli adeſſe Ioāneꝫ īeffabili gaudio nūtiātesQuare dubius accurrens queꝫ a ꝑſis uīctū putabaꝫ p̄ſenteꝫ cerno. Quoquideꝫ quid ei acciderat enarrantedeo et glorioſo hierōymo laudes maxīe ꝑſoluuntur.Anctimōialis quedā dn̄a oīuꝫ penepulcherria fœmīarū ætatæ iuuēculaſꝫ āimi ſapiētia ualde cana beati hierōymi deuotiſſia ī quodaꝫ cœnobiodn̄aꝝ multa ſāctitate ut opinor adhuc uiuit cui qd audiēs dicitur cōtigiſſe. Sit mulier hæc alijs ī exēplū: quæhuc illucqꝫ ꝑ plateas et uicos diſcurrer̄ nō ceſſant ſuaſtultoruꝫ hoīuꝫ illaq̄antes aīas uiſione. Nullo tot diabolus aīas rete capit quot laq̄o peſſimo mulierū ſāctionialis hæc ut oīuꝫ dn̄arū teſtimonio cōprobatur nūqͣniſi eā maxīa cōpellat neceſſitas extra ſuā cellā graduꝫfigit. Neqꝫ enī aliud agit opus qui aut oratōibꝫ uacataut lectiōibꝫ et meditatiōibꝫ īplicatur. aut corpus reficit dormiēdo his dirus ſerpēs ātiquus diabolus oꝑibus inuidēs ut eā a ſancto propoſito īuocaret cuiuſdānobiliſſimi iuuēis aīuꝫ in eiuſdē ſanctimōialis intātuꝫincitauit cōcupiſcentiā qd̓ nil poterat die noctuqꝫ allid