illuꝫ tunc aīcuꝫ dulcibus affatur eloquiis exhortās adꝑſeuerantiaꝫ charitatis qm̄ amicitiaꝫ quæ deſinere pōtuera nunꝙͣ fuit Incipit Plus deum ꝙ inter epiſtolasde contemptu mundi et laudibus heremi inſeruimus.Quia de uita Bonoſi heremitæ pertractat.¶ Incipit Tractatus undecimus terciæ ꝑtis prīcipalis defictis amicis et detractoribus¶ Ad aſellā de fictis amicis. qui corā blandiabantur etpoſt tergum detrahebant Sanctoꝝ Paulx atqꝫ elanæ illi conſortiū imputātes quā ē naui hieroſolymaperpenſ conſcripſitI tibi putem a me gr̄as poſſe refferrinō ſapiā. Potēs ē deus ſuꝑ ꝑſonaꝫmeā ſcæ aīa tuæ reſtituer qd mereturEgo enim īdignus nec eſtimare uꝙͣpotui: nec optare ut tātum mihi ī chriſto largireris affectū Et licet me ſceleratū quidā putēt: et oībus flagitiisobrutū et pro peccatis meis ēt hæc parua ſint: tamē tubene facis ꝙ ex tua mēte malos ēt bonos putas. periculoſū quippe de ſeruo alterius iudicare: et n̄ facilis uenia praua dixiſſe de rectis. Deniet ueniet illa dieſ ī quaet mecū dolebis arder̄ nō paucos. Ego probroſus egouerſipellis et lubricus: Ego mēdax et ſathane arte decipiēs Quid ē tutius uel hæc credidiſſe: finxiſſe de īſontibus. An ēt de noxiis credere noluiſſe; oſculabantur mihi quidā manus: et ore uipereo detrahebāt. Polebātlabiis corde gaudebant: Didebat dn̄s et ſubſannabatillos. et miſeru me ſeruū ſuū cū eis iudicio reſeruabatAlius īceſſuꝫ meū calūniabatur et riſuꝫ: Ille uultui detrahebat. Hic ī ſimplicitate aliud ſuſpicabatur. Pene c̓tetriēnio cū eis uixi. Gulta me uirginū ēbro turba circūddit diuioſ libroſ ut potui nōnulliſ diſſerui lectio aſſiduitatē aſſiduitaſ fālliaritatē fāiliaritaſ fiduciā fecerat. dicātquid unꝙͣ ī me aliter ſenſerit ꝙͣ chriſtianū decebat Pecunia cuiuſꝙͣ accepi Gunera uel magna uel parua nōſpreui In manu mea æs alicuius īſonuit. obliquus ſermo oculus petulāſ fuit nihil mihi aliud obiicitur niſi ſexus meus et hoc nūꝙͣ obiicitur niſi cū hieroſolymampaula proficiſcitur Eſto crediderūt mētiēti cur nō ēdūtnegāti idem ē hō ip̄e qui fuerat: fatetur īſōtē qui dudūnoxiuꝫ loquebatur. Et certe ueritatē magis exprimunttormēta ꝙͣ riſus. Niſi quod facilius creditur: qd̓ autfictum libenter auditur: aut nō fictuꝫ ut fingatur impellitur. Anteꝙͣ domū ſanctæ Paulæ noſſem totius in meurbis ſtudia cōſonabant Omnius pene iuditio dignusſūmo ſacerdotio dicebar Beatæ mēoriæ Pamaſus meus ſermo erat Dicebar ſanctus: dicebar humilis: et diſertus. Nunq uid domū alicuius laſciuioris ingieſſusſum? Nunquid me ueſtes ſericæ nitētes gemmæ: pictafacies aut facile rapuit ābitio? Nulla fuit romæ aliquamatronaꝝ quæ meam poſſet edomare mentem niſi lugens atqꝫ ieiunās et ſqualens ſordibꝫ fletibuſqꝫ penecæcata quam continuis noctibꝫ domini miſericordiamdeprecantem ſol ſæpe deprendit Cuius canticū pſalmi ſunt ſermo euāgeliū: deliciæ cōtinentia. uita ieiuniūNulla me potuit aliqua delectare: niſi illa quaꝫ manducantē nūꝙͣ uidi Sed poſtꝙͣ pro ſuæ merito ſanctitatisuenerari: colere ſuſcipere cœpi oēs me ilico deſeruereuirtutes O īuidia primū mordax tui o ſathāæ calliditasſēper ſāctitatem perſequens. Nullæ aliæ romanæ urbifabulā prebuerūt niſi Paula et melana: quæ cōtēptisfacultatibus: pignoribuſqꝫ dſertis crucē dn̄i quaſ quoddā pietatis leuauer̄ uexillū Si balneas peterēt et uguēta eligerēt: diuitias et uiduitatē hērēt materieꝫ luxuriæet libertatis dn̄æ uocarētur et ſanctæ Nunc in ſacco etGLLcinere formoſæ uolūt uideri et ī gehēnæ igneꝫ cuꝫ ieiūis et fœtore deſcēdere. Didelicet n̄ eis licet applaudēte populo perire cū turbis: Si gētiles hanc uitā carperēt ſi iudxi hērent ſolaciū nō placēdi eiſ quibꝫ diſplicetchriſtus. Nūc uero proh nefaſ ſub noīe chriſtiano prætermiſſa domoꝝ ſuaꝝ cura: et proprii oculi trabe neglecta ī alieno oculo feſtucā quærūt: lacerāt ſcm propoſitum: et remediū pœnæ ſux arbitrātur. Si nemo ſitſc̄s ſi oībꝫ detrahatur: ſi turba ſit pereutium multitudopeccātium: tibi placet lauare quotidie: alius has mundicies ſordes putat. Tu ad ſartaginē eructas: et de comeſto āſere gloriaris. Ego faba uētrem impleo. Te delectāt cachinatiuꝫ greges Paulam elanamqꝫ plangētium Tu aliena deſideras: illæ cōtemnūt ſua. Te delibuta melle uina delectāt: Illæ potāt aquam ſuauiorēTe perdere eſtimas quicquid ī pn̄ti nō habueris comederis deuoraueris. Illæ futura deſiderāt: et credūt uera eſſe quæ ſcripta ſūt. Eſto īepte et īaniter quibꝫ reſurrectio corpoꝝ hoc ꝑſuaſit Quid ad te Nobis ecōtrariouita tua diſplicet. Bono tuo craſſus ſis: me macies delectat et pallor. Tu tales miſeros arbitraris: nos te miſerabiliorem putamus. Par pari refertur ſnia: et īuicēnobis uidemur īſanire. Hæc tibi dn̄a mi Aſella cuꝫ iaꝫnauem cōſcēderē raptim flēs dolēſqꝫ cōſcripſi. Et gratias ago deo meo ꝙ dignus ſim quem mūdus oderitOra aūt ut de babylone hieroſolymā īgrediar: ne mihi dn̄ietur nabugodonoſor: ſꝫ ieſuſ filiuſ Ioadech Deniat Eſdraſ qui īterp̄tatur adiutor et reducat me ī pr̄iaꝫmeā ſtultuſ ego qui uolebā cātare cāticū dn̄i ī terra aliena et dſerto mōte ſina ægypti auxiliū flagitabā n̄ ⁊cordabar euāgelii quia qui d hieruſalē egreditur ſtatī īciditī latrōeſ ſpoliatur: uulneratur occiditur Sed licet ſacerdoſ deſpiciat atqꝫ leuites ſamaritāus ille miſericors eſtcui cum diceretur Samaritanus es et demoniū habesdæmoniū renuens ſamaritē ſe non negauit: Quia quēnos cuſtodem hebræi ſamaritē uocant. Maleficū quidam me garriunt titulū fidei ſeruus agnoſco. Magnūautē uocāt et iudxi dn̄m meū Seductor et apoſtolusdictus ē. Tētatio me nō apprehēdat niſi humana. Quoiam partem anguſtiaꝝ perpeſus ſum: qui cruci militoInfamiā falſi criminiſ importarūt. Sed ſcio per bonāet malam famā perueniri ad regna cælorū Saluta paulam et Euſtochiū uelint nolint mundāi in chriſto meaſSaluta matrem Albinam Sororēqꝫ: Harcellā Marcellinam quoqꝫ et ſanctaꝫ felicitatē et dic eis Ante tribunal chriſti ſimul ſtabimus Ibi apparebit qua mentequis uixerit: Memento mei exemplū pudicitia et uirginitatis inſigne fluctuſqꝫ maris tuis precibꝫ mitiga.¶ Ad uirgines emonenſes quarum ſcripta precatur licetſe fateatur indignum Obi et contra liuorem hominūde occultis iudicantium loquitur.HA RT E exiguitas indicium ſolitudinis et eſt idcirco lōguꝫ ſermōe breui ſpacio coartaui quia et uobiſcumuolebam prolixius loqui et anguſtiaſcedulæ cogebat tacere. Nūc igū īgenio uicta pauperies. Minutæ quideꝫ litteræ ſed cōfabulatio longa ē et tamē ī hoc neceſſitatiſ articulo anīaduertite charitatē: cū me nec penuria ſcriptionis ualuitprohibere ne ſcriberē Hos auteꝫ ignoſcite obſecro dolēti Bico .n. hæſus dico lachrymās et iraſcēs Ne unuꝫquidē apicē totiēs uobis tribuenti officium præſtitiſtisScio quia nulla cōmunicatio luci et tenebris ē Nullacum acillis dei et peccatore ſociatio: Attamen et meretrix dn̄o pedes lachrymis lauat et de dominoꝝ miciscanes edūt et ipſe ſaluator non uenit iuſtos uocare ſꝫ.r. 2.