Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
452
Einzelbild herunterladen
 

M9L.poſſit uel intelligere uel exponer̄ Quorum primusprophetiam mihi uidetur texere ſed eu āgeliuꝫ. Secūdus uirgā nuceā: et ollā ſuccenſā a facie aquilonis: etpardum ſpoliatuꝫ ſuis coloribus: et quadruplex diuerſis metris nectit alphabetum. Tertius prīcipia et fineꝫtantis habet obſcuritatibus inuoluta ut apd̓ hebræosip̄e partes cum exordio geneſeos ante annos xxx.legantur. Quartus uero qui et extremus iter quattuorprophetas tēporum cōtius et totius mundi philoſtoricus lapidē p̄ciſuꝫ de mōte ſie manibus et regna omīaſubuertentē claro ſermōe pronuntiat. Hauid Simonides noſter Pindarus et Alcæus Flaccus quoqꝫ etZatulnus et ſerenus chriſtum lyra ꝑſonat et in decachordo pſalterio ab inferis ſuſcitat reſurgētē Salomōpacificus et amabilis domini mores corrigit: naturam docet eccleſiā iungit: et chriſtū ſanctarūqꝫ nuptiarum dulce canit epithalamium. Heſter in eccliæ typopopulum liberat de periculo: et interfecto Aman qui īterpretatur iniquitas: partes cōuiuii et diem celebremmittit in poſteros Paralipomenon liber ideſt īſtrumenti ueteris έπιτομη .i. breuiarum tātus ac talis eſt utabſqꝫ illo ſi quis ſcientiā ſcripturarum ſibi uoluerit abrogare: ſeipſum irrideat. Per ſingula quippe noīa iuncturaſqꝫ uerboruꝫ et prætermiſſæ ī regum libris tāguntur hiſtoriæ et īnumerabiles explicātur euāgelii quæſtiones. Eſdras et Neemias adiutor uidelicꝫ et cōſolatora domino in unuꝫ uolumē coartātur inſtaurant tēplūmuros extruunt ciuitatis: omiſqꝫ turba populi redeuntis in patriam et deſcriptio ſacerdotuꝫ leuitaruꝫ ilrahelis proſelytorum: ac per ſingulas familias murorumac turrium opera diuiſa. Aliud in cortice præferunt: aliud retinēt in medulla. Cernis me ſcripturarum amorraptum exceſſiſſe moduꝫ epiſiolæ. et tamē impleſſequod uolui. Audiuimus tantuꝫ qͥd̓ noſſe quod cuperedebeamus: ut et nos quoqꝫ poſſimus dicere Concupiuit anima mea deſiderare iuſtificationes tuas in omīip̄e Cæterum ſocraticuꝫ illud īpletur in nobis. Hoc .n.ſcio tantum quod neſcio. Tangā et nouum breuiter teſtamentum Matthæus Marcus Aucas et IoannesQuadriga domini et uerum cherubin: quod īterp̄taturſcientiæ multitudo totum corpus oculati ſunt. ſcinti emicant diſcurrunt fulgura. pedes habēt rectos et īſublime tendētes terga pennata et ubiqꝫ uolitātia. Tenent ſe mutuo ſibiqꝫ p̄plexi ſunt. et quaſi rota in rotaꝫuoluuntur. et pergunt quocunqꝫ eos flatus ſancti ſpsperduxerit. paulus apoſtolus ad ſeptē eccleſias ſcribitOctaua .n. ad hebræos a pleriſqꝫ extra numeruꝫ ponitur. Thimotheum inſtruit ac titum philomonē pro fugitiuo famulo deprecatur. ſuper quo tacere melius puto ꝙͣ pauca ſcribere Actus apoſtolorum nudā quideꝫſonare uidentur hyſtoriam. et naſcentis eccliæ infantiam texere. ſed ſi nouerimus ſcriptoreꝫ eorum Lucameſſe medicum cuius laus ē in euangelio animaduertimus pariter omīa uerba illius animæ lāguentis medicinam. Iacobus Petrus Ioannes Iudas apl̓i ſepteꝫepiſtolas ediderunt tam myſticas: ſuccintas et breues pariter et longas: breues in uerbis: lōgas in ſentētiis: ut rarus ſit qui earum lectione cōcutiatur. Apocalypſis ioannis tot habet ſacramēta: quot uerba: parum dixi pro merito uoluminis: Laus omnis inferioreſt: in uerbis ſingulis multiplices latent ītelligentiæ. Oro te frater cariſſime inter hæc uiuere iſta meditari. nihil aliud noſſe: nihil quærere nōne tibi uidetur iaꝫ hicin terris regni cæleſtis habitaculum. Nolo offendarisi ſcripturis ſc̄is ſimplicitate et quaſi uilitate uerboruꝫ uel uicio interpretum: uel de īduſtria ſic prolata ſuntut ruſticam cōtentionem facilius inſtruerent et in unaeademqꝫ ſentētia aliter doctus: aliter audiret īdoctus ſuꝫ tam petulans et hebes ut hæc me noſſe pollicear: et eorum fructus capere quorum radices in cælo fi ſunt: ſed uelle fateor ſedenti me p̄fero: magiſtruꝫ renuēs: comitē ſpondeo: petenti datur: pulſanti aperiturquærēs inuenit. Diſcamus in terris quorum nobis ſcientia p̄ſeueret in cælo: ablutis te manibus excipiā et utīepte aliquid ac de Ermagoræ timiditate effundā: quicquid q̄ſieris tecum ſcire conabor: habes hic amantiſſimum tui fratrē Euſebiū qui litteraruꝫ tuaruꝫ mihi gratiam referēs honeſtate morum tuoruꝫ cōtēptum ſæculi: fidem amicitiæ amorē chriſti: Nam prudentiā et eloquii uenuſtatē ēt abſqꝫ illa epiſtola p̄ferebat: Feſtinaſo te: et hærenti in ſalo nauiculæ funē magis p̄cide ꝙͣſolue. Nemo renunciaturus ſæculo bene pōt uendere cōtēpſit ut uenderet quicquid in ſumptus de tuo tuleris. pro lucro cōputa: Antiqum dictum ē Auaro taꝫdeeſt quod habet quod habet. Credēti totusdus diuitiarum ē. infidelis ēt obolo indiget. Sic uiuamus tanꝙͣ nihil habētes et omīa poſſidentes. Dictuset ueſtitus diuiciæ chriſtianoruꝫ. Si habes in ptātetuam uēde. ſi non habes proiice. Tollēti tunicā et pallium reliquēdum ē: niſi ſcilꝫ tu ſēper recraſtinās et diemde die trahens: caute et pendenti tuas poſſeſſiunculasuendideris. non habet chriſtus unde alat pauꝑes ſuos. totum deo dedit qui ſeipſum obtulit. Apoſtoli nauem tantum et retia reliquerunt. Didua duo æra mittit ad gazophylatium et p̄fertur Croeſi diuiciis. Facilecontēnit oīa. qui ſe ſēper cogitat eſſe moriturum. Incipit tertia pars principalis epiſtolaruꝫ ſiue tractatuum beati hieronymi de moribus atqꝫ uirtutibꝫ quibꝫchriſtiana conuerſatio inſtituitur. quæ et ipſa in pluresſubdiuiditur eplās ſiue tractatus īter quos ille p̄pōiturin quo de uirtutibus ac uiciis in genere tractatur. Primus tractatus tertiæ partis principalis de uirtutibus et uiciis in quo epiſtola illa p̄mittitur quæ ꝑfectuꝫhominē ad interiora deducens eius uitam quæ ſit ſancta et in quo actu poſita quo ſtudio teneatur ſubſtātianegetur oſtendit. Beati hieronymi ad amicum quendā uel ſicut ī allisrepperi uoluminibus ad Eteſiphōtē de homīe perfecto. ubi interiorē hominem exterioremque hominē demōſtrat: docens eius uitam in ſui auctoris ſapientiaea quæ creata ſunt contemplatione conſiſtere: Excitatquoqꝫ animā ad meditationē caſus ac reparatiōis humanæ ſtatim in ipſo occaſu in mulieris ſemine. id eſt inconceptu uirginis repromiſſæ: Ad conſiderationē quoqꝫ reſurrectionis iudicii gloriæque ſanctorum inducitqua occaſione digrediens exprobat infidelitatē eoruꝫqui miraculis non credunt deus ī ſāctoruꝫ corporuꝫreuelatiōe oꝑatur. Obi et hiſtoriā narrat confutatiōishebræi etcauſā retardatæ uidictæ ac humanæ explicatignorantiæ.CCE ITERUMO ad te ſcribo et nihil dignum ꝗd prudentiam tuam legere deceat īuenio et quid mirum ſite abſente uelut a ſole ſolo deſtitutūfrigidi cordis alget ingenium: et mēsa Lumine peregrina ſtultitiæ nubiloſuffocata torpeſcit. ac tāto mius ſapio ꝙͣto a te latiusſeperor. Quod ſi in præſentiarum quid tibi in meo ſermone placuerit. Tuis mihi orationibus præſtabitur.