Tunc illa prouoluta pedibus meis Precor te inquit ꝑieſum et per huius horæ neceſſitatē rogo ne effundasſanguinē tuuꝫ ī ſanguinē meū: uel ſi mori placet in meuerte primū mucronē: ſic nobis potius coniungamur:ēt ſi uir meus ad me rediret ſeruare̓ caſtitatē: quaꝫ mecaptiuitas docuit uel interirem an̄ꝙͣ me ꝑderem. Curmoreris ne mihi iungariſ ego morerer: ſi mihi iūgi uelles. Hēto ergo me cōiugē pudicitiæ: et magis aīæ cōpulaꝫ amato ꝙͣ corporis. Credēt dn̄i maritū: chriſtus nouerit fratrem: facile perſuadebimus nuptias cum nosuiderint ſic amari. Fateor obſtupui: et āmiratus uirtutē fœminæ cōiuge plus amaui. Nūꝙͣ tn̄ illius corpusnudum ītuitus ſum: nūꝙͣ carnem tetigi: timēs ī pace ꝑder̄: qd in p̄lio ſeruauera. Trāſeunt in tali matrimoniodies plurimi. Amabiliores .n. nos dn̄is ſecerāt nuptiænulla fugæ ſuſpitio. Interdū et menſe toto aberā fidusgregis paſtor ꝑ ſolitudinem: Poſt grāde īterualluꝫ dūſolus in heremo ſedeo: et p̄ter cælum terrāqꝫ nihil uideo: cœpi mecū tacitus uoluere: et īterduꝫ monachoꝝquoqꝫ contubernii recordari: maxīeqꝫ uultus pr̄iſ meiqui me erudierat: tenuerat: perdiderat: Sicqꝫ cogitāsaſpitio formicaꝝ gregē anguſto calle feruere ferre ōera maiora ꝙͣ corpora. Aliæ q̄dam herbaꝝ ſemina forcipe oris trahebāt: Aliæ egerebant humū de foueis etaquaꝝ meatuſ aggeribꝫ excludebāt: Illæ uentura hyemis memores ne madefacta humus in herbā horreauerteret illata ſemina p̄cidebāt. Hæ luctu celebri corpora defūcta deportabāt. Quodqꝫ magis miꝝ eēt in tanto agmine egrediēs nō obſtabat ītrantibꝫ: Qui potiusſi quā ſub faſce uidiſſent et onere concidiſſe ſuppoſitishūeris adiuuabāt. Auid multa? Nulchrū mihi ſpectaculū dies ille p̄buit. Un̄ recordatuſ Salomonis ad formica ſolertiā nos mittēs: et pigras mētes ſub tali exēplo ſuſcitans Cœpi tedere captiuitatis de mōaſterii q̄rre cellulas: ac formicaꝝ illaꝝ ſimilitudinē deſiderare ubi eſt labor in mediū: et cū nihil cuiuſꝙͣ propriū ſit: oībus oīa ſūt. Regreſſo ad cubile occurrit mulier: triſtitiam animi nultū diſſimulare nō potui. Rogat cur itaexanimatus ſim: audit cās: hortatur ad fugā: ſequi nōaſpernatur: peto ſilētiū: fidē tribuit: et iugi ſuſurro ītermētū et ſpē medii fluctuāus. Erant mihi in grege duohirci miræ magnitudinis: quibꝫ occiſis utres facio eorūqꝫ carnes uiatico p̄paro: et prīo ueſpere putatibꝫ dominis nos ſecreto cubitare inuadimus iter utres et ꝑtē carnium portantes. Aunqꝫ perueniſſemus ad fluuium: nā decē milibꝫ aberat inflatis et aſcenſis utribuſ aquis nos ēdimus: paulati pedibꝫ ſubremigates ut deorſū flumine deferēte et multo lōgiuſ ꝙͣ cōſideramusī alterā nos expōente ripā ut ueſtigiū ſequētes ꝑderētſed inter hæc madefactæ carnes: Et ex parte lapſæ uixtridui cibū pollicebātur. Bibimus uſqꝫ ad ſacietate futuræ nos ſiti p̄parātes. Currimus p̄t tergū ſꝑ aſpiciuset magis noctibꝫ promouimus uel propter iſidias lateuagantiū ſarracenoꝝ: uel propter ardorē ſolis nimiūPaueſco miſer ēt referēs: ēt ſecurus toto tn̄ corpor ꝑhorreſco. Poſt dieꝫ tertiū dubio aſpectu procul reſpicimus duos camelis ſedētes uenire concite: Statumqꝫmens mali p̄ſaga putare dn̄ꝫ meditari mortē: ſolē cernere nigreſcentē: dūqꝫ timemus et ueſtigiis ꝑ arenasnos proditos ītelligimus: offertur ad dexteraꝫ ſpecuslōge ſub terrā penetrās. Igr̄ timentes uenenata aīaliaSolent quippe reguli uiperæ: et ſcorpiones: cæteraqꝫhuiuſcemōi feruorē ſolis declinātia umbras petere. intramus quidē ſpeluncā: ſꝫ ſtatī in ipſo introitu ſiniſtrænos fouex credimus: nequaꝙͣ ultra progrediētes: nedū mortē fugimuſ: incurrāus in mortē. Ildqꝫ nobiſcūreputāteſ ſi iuuat miſeros dn̄s hēmus ſalutē: ſi deſpicitpc̄ores habemus ſepulcrum. Quid putas nobis fuiſſeb1animi quid terroriſ cū ante ſpecū haud procul ſtarentdn̄s et conſeruus: et ueſtigio indice ad latebras perueniſſent. O multo grauior expectata ꝙͣ illata mors: ruiſus cū labore et timore ligua balbutit: et quaſi clamante dn̄o mutire nō audeo. Gittit ſeruum ut nos de ſpecu protrahat: ipſe camelos tenet: Et euaginato gladionoſtruꝫ expectat aduentuꝫ. Interea tribꝫ uel quattuorcubitis introgreſſo famulo nobis ex occulto tergū eiusuidentibus. naꝫ oculorum iſtiuſmodi natura eſt: ut p̄tſoleꝫ umbras iutrantibus cæca ſint omnia uox ꝑ ātrūſonat Exite furciferi quid moramini; exite morituri dominus uos uocat. Adhuc loquebatur et ecce ꝑ tn̄brasaſpicimus leænam inuaſiſſe hoīeꝫ et gutture ſuffocatotruentuꝫ intro trahere. Ieſu bone quid tunc nobis terroris quid gaudii fuit ſpectabamus hoſtem noſtruꝫ pire domino neſciente Qui cum uiderit eum morā facerſuſpicatus duos uni reſiſtere: ſed et iram differre nonualens: ſicut tenebat gladium ad ſpeluncam ueniet: etclamore rabido ſerui increpās ſecordiā: priuſ a fera tētus eſt ꝙͣ noſtras latebras p̄teriret. Quis hoc unꝙͣ crederet: ut an̄ os noſtrum pro nobis beſtia dimicaret: ſublato autē illo mētu ſimiliſ an̄ oculos noſtros uerſabatur interitus: niſi quod tutius erat leonis rabiē ꝙͣ iraꝫhominū ſuſtinere pauemus intrinſecus: et ne mouerequidē nos auſi p̄ſtolabamur euētum rei inter tāta pericula pudicitiæ tm̄ cōſcīa pro muro ſepti leæna inſidiascauens et uiſā ſe eē ſentiens app̄henſū mordicū catulūeffert matutina nobiſqꝫ cedit hoſpitiū neqꝫ tn̄ ſatis creduli ſtatī erupimuſ: ſed expectabamus diu et egredi cogitantes illius nobis ſꝑ figuramus occurſū: Sub taliergo terror et illa tranſacta die exiuius ad ueſperā uidimuſqꝫ camelos quos ob nimiā uelocitatem dromedarios uocant: p̄teritos cibos in ora uoluere: et in aluomiſſos retrahere: quibꝫ aſcēſiſ et noua ſit arcia .i. annona refocillati decima tandem die ad romana ꝑ deſertūcaſtra uenimuſ: oblatiqꝫ tribuno rei ordinē pandimusInde trāſmiſſi ad Sabinianū meſopotamiæ ducem camelorum accipimus pretium. Et quia iam Abbas illemeus dormierat in domino: Ad hæc delatus loca memonachis reddo. Hanc trado uirginibus diligens eaꝫut ſororem non tamen me ei credēs ut ſorori. Hæc mihi ſenex Malchus aduleſcentulo retulitt. Hæc ego uobis narraui ſenex caſtis ut diſcatis hiſtoriam caſtitatisExpono uirginibus: et eas uirginitatem cuſtodite Exhortor uos narrate poſteris ut ſciant inter gladioſ: īterdeſerta et beſtias pudicitiam nunquam eſſe captiuam:et hominem chriſto deditum poſſe mori: non poſſeſuperari.¶ Incipit decimus tractatus tertia partis principalis deamicitia qux poſt ſingulos ſtatus inſeritur: quia omniſtatui cōuenit et ætati ubi et familiares quædam ad amicos inſeruntur epiſtolæ.¶ Ad ẜlorentinum de ortu amicitiæ ubi illius eſſert uirtutes: et miſeratione in pauperes: Rufinum quoqꝫſanctitatis attollit.DANT OS beatitudinis tuæ rūordiuerſa populoruꝫ ora compleuerithinc potes eſtimare: ꝙ ego te ante īcipio amare ꝙͣ noſſe: ut eniꝫ apoſtoſus ait quorundā hoīꝫ pc̄a māifeſtaſunt p̄cedentia ad iudicium: ita econtrario tuæ dilectionis fama diſpergitur: ut non tam laudanduſ ſit ille quite amat ꝙͣ ſcelus facer̄ putetur qui n̄ amat p̄termitto īnūerabiles ī quibꝫ ſuſiētādiſ xp̄ꝫ pauiſti ueſtiſti uiſitaſtiheliodori fr̄is a te adiuta nc̄taſ mutoꝝ pōt ēt ora laxar̄