Serpens ille ātiquus diabolus ob ſuam deiectus ſuꝑbiam in inferni profundum uenerandi antiſtitiſ Siluaninimiæ īuidens ſanctitati in eum dolis ut callidior cūctisanimātibꝫ grauiter ē cōmotus qui ut uirū dei infameꝫredderet quatēus qui ſuo ſanctitatis exēplo releuabantur ad rectæ cōuerſationis ſemitas ſuo caſu deciderentad peiora Nocte quadam formā ſancti uiri ſumēs cuidam mulieri nobiliſſimæ iam ī ſtratu quieſcēti apparuitet ſe ad eaꝫ illicite accedere ſingens conſenſū ſui corporis inquirebat Ad quod perterrita mulier uiri ignorāsſpeciem dum ſe cū homine ſolam in thalamo cerneretnec quid faceret ſciret diras cœpit uoces emitter illa utclamoribus aſſiduis omnes excitarentur dormienteset non ſolum de illa domo ſed etiam cōuicinæ Qui oēsad prædictæ mulieris thalamuꝫ accurrenteſ quid hoc eſſet interrogauere pauidaꝫ mulierē Interea callidus ſerpens ſub thoro ſe ponēs cœpit latere Qui accurrerāthæc audiētes quis hic homo fuerit ubiqꝫ p̄quirere īceperunt Verum illi diu perſcrutantes tandem ad locumueniētes ubi peſtifer latebat anguis aliena ſpecie occultatū hominē īuenerunt Qui eundem candelis accēſisintuentes Siluanum archiepiſcopū crediderūt Ad qd̓omnes qui aderant ſtupefacti et ueluti amentes effectiquaſi quid agerent. Quid ue dicerēt ignorabāt ſcienteseiuſdeꝫ ſanctitatis nomen Et quia hoc tam deteſtabileinopinabileqꝫ cernebant eum interrogauerunt cur tantas nequitias perpetraſſet at ille Quid inquit malū feciſi mulier hæc me ad huiuſmodi negotiū īuitauit Quodmulier audiens eū fore mēdacē lachrymans correſpōdit Tunc ille ut homines illos erga dei uiruꝫ ad maiusodiuꝫ incitaret quatinus illū citius diffamarēt talia eœpit et tam abhorrēda uerba fari ꝙ nullus p̄turbationeauribꝫ poterat ſuſtīere Quo circa euꝫ cōtumeliis et opprobriis exacerbātes coacte extra domiciliū expulerūtMane autē facto quæ geſta fuerant enarrantes Siluanum archiepiſcopū hypocritā et dignum incēdio acclamabant. Qua de re quaſi tota eſt nazareth cōmota uerſus archiepiſcopuꝫ ita ut audiēdo eius nomen quilibetblaſphemaret. Mira huius uiri patientia et magnæ ſāctitatis indicium. Volat ad innoxii antiſtitis aureſ tantifama diſcriminis: os tamen non mouetur ad iniurias.Inter tot aduerſa cor manet īmobile ad nullam ſe uertens impatiētiam. Aratias diuino ſemper agens nomini ſua hoc cōfitetur noxia meruiſſe. Ien quid dicā Auguſtine Non ſolum iniurias et opprobria fere ut poſſūfugio ſed quia etiaꝫ uerbulis frangor præmia opto necde laboribꝫ curo quanꝙͣ ſciam ad regna cælorum nealiter quenpiam niſi laborum et afflictionum tramire ꝑuenire. Quid enim aliud debeo iudicare cum me a ſanctis in moribus et uita diſcordeꝫ inuenio: niſi et diſcordem in morte et in præmio reperiri Flebilia et grauiamihi aſſunt ſi ſanctoruꝫ uitaꝫ et meaꝫ recordor Hiroquippe auditu ſanctorum geſta reuoluūt homines utiego tamen nil ipſi uolunt peragere. Porro hoc ad meam detegendam inſipientiam eſt quod dicā plurieſ meab eiuſdem Siluani ore audiſſe ſcio nunꝙͣ tantuꝫ ſe felicē fuiſſe quantum cum ſe ab hominibus deſpici et cōculcari cernebat: Creuit in tantum eius infamia quodeius opinio uſqꝫ ad alexandriam Eyprum et per ciuitates affines pene ore omnium eſt delata: At qui limēdomus innoxii antiſtitis calx tangere nō audebat̉: Hanens uero in ſupernis dn̄s ſpectator oīuꝫ ſuos ſinit labi ſanctos in tribulationum erūnas ut tūc fideles eospatientia reddat. Sed eoſ exigente neceſſitate in preſſuris minime derelinquit Reuoluto itaqꝫ anno quo diaboli aſtutia talia erga dei hoīeꝫ ꝑpetrauerat ciuitatē nazareth ut illarū gētiuꝫ aliqualiter ſcādalū mitigaret uirdei occulte deſerēs ad eccleſiā in qua glorioſi HieronyGmi humatū quieſcit corpus tanꝙͣ ad refugii portum ueniens ſe in ſepulturæ loco poſuit oraturus Quo per duarum horarū ſpatiuꝫ ſic manēte uir quidā nequitiæ ſpiritu īflāmatus in prædictam eccleſiā itrans ſanctūqꝫ reperiens ſuper ſepulturam in oratione poſituꝫ ad eū uelut draco cucurrit ei īproperans ꝙ mulierū mētes adlibidinoſas ſuas uoluptates cōtīue incitaret Cui agnusinnocens Siluāus ſe deſpici gaudens humilitate ſolitaut iſte ſæpe ei diceret blandiſ colloquiis īuitabat Quodpeſſimus ille latro audiens gladium ex uagina ſuo pendēte lateri impudica trahens dextra ipſuꝫ ut in Siluāiātiſtitis guttur īmergeret eleuauit cui cū hoc uerbū ſuccurre hieronyme glorioſe uenerādus ātiſtes oppōeretin guttur propriuꝫ eleuatū gaudiuꝫ immerſit uiri illiusdextra retrouerſa Et ſic ut decebat ſe ipſum uir nequiſſimus interemitut in lacuꝫ caderet quē effodit Admirabile hoc ſed non minus ē mirabile: id quod reſtat Caſuitaqꝫ alijs ſuperueniens uir nequiſſimus hoc quod ultione diuina perpetratū fuerat ut uidit protinus gladiuꝫ arripiens a dei uiro hominē illuꝫ eſtimans interemptum Siluanuꝫ interficere cōabatur. Ne nimia uerbaloquar id quod primo acciderat euenit hui qui nondūuir iſte ſecūdus in terrā ceciderat: quod duo alij uiri eccleſiam intrauere qui id uidentes diuini ignari iuditii:hoc tātū fuiſſe peractuꝫ ſcelus a dei homine putauerūtQuorū unus id præ alio graue ferēs furia ueſaniæ undiqꝫ inflammatus latro cœpit quātū poterat exclamaruſqꝫ quo tua uiget malitia: Tu mulieres ad tuas libidinoſas cogis uoluptates et homines īterficis ī occultocerte tuæ hodie nequitiæ finiſerit et ſubito pro poſſe cucurrit ut eū extīgueret uibrato et denudato ēſe. At ubiSiluāus more ſolito ſuccurre glorioſe hieronyme exclamauit uir ille ut duo primi ſe manu et ē ſe proprio interfecit Vir autē aliuſ qui cū ipſo uenerat hoc intuenstremebūdus ob uiſionem ad eccleſiæ foreſ cucurrit quiid quidem maleficiis factū putās quātuꝫ poterat exclamar cœpit huc omnes accurrite: ecce maleficus Siluanus archiepiſcopus nō ſolum mulieres uituperat ſedſuis ēt īcātatiōibꝫ necat hoīes totos pro poſſe. Fit hisauditis nimiuſuiroꝝ et mulieꝝ cōcurſuſ: uerberāt aerauoceſ cōbuſtiōe dignū Siluanū archiepiſcopuꝫ nequiſſimuꝫ acclamātes hæc ad meas ſonāt aureſ: triſtiſ egoet lachrymās ad tantū pergo monſtrū. Stabat agnusinter lupos atrociſſimos ſeuienteſ ut canes famelici rabie nō minima mitiſſimus et lætus tāꝙͣ fungēs proſperis nil dicens aliud niſi hoc iuſte patior: quia in deummeum peccaui grauiter. Verberatur uir īnocens Capitur ab oībꝫ ut ad ſupplitia tāto lætior quāto pœna grauior deducatur At dū ego manu ſilētiuꝫ populo eiusoptās furorē nimiū mitigare īſūo eo āplius iracundiaet furore populus īflāmatur. Tūqꝫ iā captus Siluāusextra eccleſiā duceretur ſubito glorioſus Hieronymusut uiſū ē de loco ī quo iacebat ſurgēs tāto circumfuſuslumine ꝙ radiis ī euꝫ intuētiuꝫ oculi uibrarētur cūctisapparuit ſuo deuotiſſimo antiſtiti auxilia donaturusqui ſua dextera Siluāi uenerādi capiēſdexterā iis quieūdē captuꝫ retiebāt ātiſtitem uoce terribili ut eūdemdimitterēt īperauit Cātæ ſiquidem fuit uirtutis hæc utſio ut āteꝙͣ finiretur uox talis oēs repente tātus timorinuaſit quod oluigore corporis deſtituti ī terraꝫ uelutmortui cecidere īter hæc mulier q̄dā a nefando ſpirituobūbrata cathēiſ iūcta cōpedibꝫ māiciſqꝫ ferreiſ alligata pluriū hominū māibꝫ liberatiōis obtinēdæ cauſa adeccleſiā deportatur At ubi mulieris pes tāgit limen ululatus et uoces terribiles miſerere mei glorioſe Hironyme: nā ꝑ te crutior āte tēpus diabolus emittere nōceſſabat. Cui hierōymus glorioſus Nefāde īquit ſpiritus ab hac exi famula di et tuas detege quaſ erga ſilua.x. 2⁊