C9 5imperauit ut ad corpora redireus. Mandās ut de iisquæ uidius teſtarēur promittēſqꝫ nobis uiceſimo dieſi de ꝑpetratis peccatis nos cōtīgeret debitā pœnitētiāexercere cū beato Euſebio qui tunc erat ex hoc ſeculomigraturus gloriā finis neſciā adipiſci. Sicqꝫ corporibus nr̄a aīæ ſunt cōiūctæ: Pulta ſiquidē Auguſtie cariſſime formidāda q̄ mortaliuꝫ imp̄ſſa mētibꝫ ab eiſdeꝫlabētiū oīuꝫ terrenorū amorē et curam ꝑuigilē quā totaberrant hoīes ut puto fūditus extirparēt Patēter didici q̄ ſi iis chartis īprimerē plus cogitato opus procederet nec eſſē cōpos ſubſcriber iā prōiſſa. Itaqꝫ eū de proximo te expectē uiſitaturū glorioſi Hierōymi reliquiaſut tuæ quaſ pridie recepi litteræ fatebātur hæc oīa hocfine claudā tangēs uenerabilis Euſebii ſepulturā ut admiracula redeā enarrāda q̄ ſuꝑius ſū pollicitus enarrare. Obitus nāqꝫ Euſebii uenerabilis et triū hoīuꝫ p̄dictoruꝫ ſeriē in p̄cedētibꝫ ꝙͣ breuius potui īſerui q̄damtibi ut puto affectuoſa īterponēs Sꝫ p̄dictoꝝ ſepulturſeries ita patet. ortuo nāqꝫ uenerabili Euſebio plura ſunt miracula cūctiſ uiſa q̄ p̄cedentis uita ſanctitatemteſtantur. Quorū ad p̄ſēs duo ſolū dicaꝫ: Oonochusquidā eiuſdē cœnobii p̄ lachrymis et uigiliis priuatuscorporali lūine oculorū ſtatī ut Euſebii corpus uenerāduꝫ facie tetigit priſtina lucis gratiā ē adeptus De moniacus āt quidā duꝫ ſacrū corpus ad eccleſiā ducerēuſeidē obuians ē protius liberatus iuxͣ eccleſiā ī qua glorioſi Hieronymi cadauer ſanctiſſimū ē humatuꝫ uenerabilis Euſebii corpus honore debito nudū mgr̄i inſtarſepeliuimus. In cuius ēt cœmiterio hoīuꝫ illorū triuꝫqui eadē ſunt hora mortui fuer̄ corpora tumulata. Hisergo dictis uenerabilis Euſebii cuncta ſileant ut p̄grandia et ineffabilia locū teneāt prodigia eximii beati hieronymi iam promiſſa.N amœno et iocūdiſſimo ſi quidemgeſtoꝝ ſanctiſſimi Hieronymi pratopoſitus uti ſertū faciēs p̄cipuos et dcoros miraculorum flores ad huiusopuſculi uenuſtatē et nr̄æ poſteroruꝫue ſaluti utiles propoſſe legā. Quorū oīnꝫ quid pridieerga Sabinianū hæreſiarchā peſtiferū quē agnoſcis ꝑactū ē primo dicā. Sabiniāus nāqꝫ hæreticorū fautorduas ī chriſto aſſerēs uoluntates et qd̓ peius ē inter ſeqn̄qꝫ diſcordes Ad cuius tā īopinabilis falſitatis probationē ītroducebat illud qd̓ ī euāgelio chriſtus dixit.Pater ſi fieri pōt trāſeat a me calix iſte: Eliciēs ex hocrationes grauiſſimas et pene īextricabiles qd̓ paſſionēuoluerit una fugere uolūtate et altera eādē coactæ ſubire oportuerit paſſioneꝫ Et ex iis dicebat qd̓ multa chriſtus uoluit: q̄ obtinere non potuit tantū ī nos dolorisexercuit ut magnitudinē explicare nequeāus. Peruertebat nāqꝫ idē peſtifer āguis et lupuſ rapx ſe ueſtimento ouiū īduens nobis cōmiſſū gregē: Et ut ſæuitiā diripectoris efficacius exerceret opuſculū quoddaꝫ cōpilauerat falſis probanſ rationibꝫ hoc ſic eſſe. Quod quidēopuſculū ut fidē ei darēuſ glorioſo Hieronymo totiuſueritatis ſpeculo ītitulauerat. Cuius falſitatis notitiaꝫcōperiens ſciēſ tibi Hieronymū epiſtolā ſuꝑ huius erroris deſtructione nō multū ante ſui obitū edidiſſe p̄dictuꝫ hæreſiarchaꝫ cū ſuis diſcipulis et eiuſdē nequitiæminiſtris īuitaui quodā dn̄ico die ī eccleſiam hieroſolymitanā ad diſputandū: et ſuū errorē nequiſſimuꝫ comprobāduꝫ. Quo nāqꝫ die uniuerſis meis ſuffraganeioepiſcopis et alijs ꝙͣ pluribꝫ orthodoxis nec non et ipſohæreſiarcha cuꝫ ſuis nefādis diſcipulis ī p̄dicta eccleſiaadunatis diſputatio a nona incepta ad ueſꝑas uſqꝫ tetendit: Cuꝫ at idē hæreſiarcha cōtra nos opuſculus abipſo falſo cōpoſituꝫ qd̓ glorioſo intitulabatur Hieronymo allegaret has tātas beati hieronymi inlurias ferrenon ualēs bonæ memoriæ Siluanus ſanctæ nazaretheccleſiæ archiepiſcopus qui tanta beatū Hieronymuꝫaffectione animi et deuotiōe colebat ut ſi quid faceretdiuinū nomē et beati Hieronymi p̄mittebat. Un̄ quaſiab oībꝫ hierōymus dicebatur p̄dicto hæreſiarchæ protinus aſſurrexit dire euꝫ īcrepans ꝙ tot et tantas exercuiſſet nequitias. Puꝫ āt īter eoſ lōga oriretur contētioet uterqꝫ obprobria ſibi inuicē pro poſſe diceret in fineſic ambo pariter ſtatuerūt qd̓ ſi uſqꝫ ī ſubſequētis dieihora nona beatus hieronymus hoc opuſ falſocō poſttuꝫ euidēter on̄deret p̄dictus hæreſiarcha capite punirtur. Sin āt archiepiſcopuſ Quibꝫ finitis ſinguli ad propria remearūt Per totā āt noctē quiſqꝫ noſtrū oratiōibus uacās orabat ut nobis ī opportunitatibꝫ auxiliumeueniret a dn̄o qui nēinē ūꝙͣ ī ſe ſperātiū ſpreuit. Magnus dn̄s: et laudabiliſ nimis cuius certe ſapiētiæ nō ēnumerus: Statuto āt die et hora lætus hæreſiarcha ineccleſiā cū ſuis nequitiæ filiis uēiēs huc illucqꝫ diſcurrens q̄rebat dei ſeruū tāꝙͣ leo rugiēs paratus eū deuorar̄ ueluti ſi foret deus nō intelligēs nec ſuoꝝ ſeruorūp̄ces exaudiēs. Sꝫ tn̄ cū ſolidius ſe fatuus ſtar̄ creder̄tmiſerabilius cecidit. Stabat āt omnis fideliū cōcio ineccleſia quilibet ſancti Hieronymi clamās nomē Elauſerat ſiquidē glorioſus hierōymis aures: figēs ſe dormire orationes ſupplicātiū nō intēdēs ut mirabilior appareret. at ego totūſ ꝑfuſus lachrymis ſtupēs et admirans: Cur hieronymus ſic abeſſet: quid deiceps accidret expectabā. Peniqꝫ cū nil miraculi appareret ſæuirecœpit hæreſiarcha canīa rabie ut Siluanus qd̓ promiſerat iam expleret. Ad locuꝫ āt quo decollādus erat Siluanus ſanctiſſimus gaudēs et ītrepidus tāꝙͣ ad nuptias ueniens epiſcopos et oēs alios catholicos qui adhæc cōcurrerāt iis cōfortabat uerbis Exultate mecū cariſſimi gaudēte et nolite cōtriſtari qm̄ nō dereliquit deus ſꝑantes in ſe. Si nō exaudiat plus meis iā ꝑ̄petratis merui peccatis. Poſt hæc gēua flectēs ſancte iquithieronyme adeſto mihi ſi placet quāꝙͣ hoc et maioriſuꝫ dignus ſupplicio tn̄ ne falſitas locū teneat ueritatiſſuccurre qd̓ ſi fas nō ē: ut adiuuet propicius mihi eſtoin hora mortis ut gloriæ finis neſciæ non ſiꝫ exp̄s hæcdicēs ſpiculatori collum p̄buit ut feriat ipſuꝫ rogat: Eleuat āt ſpiculator enſē antiſtitis uenerādi caputuno ictu cupiēs amputar̄. Adeſt ſubito hieronymus glorioſus cunctis cernentibꝫ māu extenſa tenet enſē Siluāoimꝑans ut exurgat Deinde hæreſiarchaꝫ increpās ſcripturas falſo compoſitas inuens eiqꝫ minās ab oīumeuanuit oculiſ. Quod huic eius ſimilibꝫ utinā eueniretcōfeſtim ut glorioſus Hieronymus diſparuit hæreſiarchæ caput terrā petiit a corpore detruncatū tāꝙͣ ſi enſeſpiculatoris manus āputaſſet ictu uno. Quod tā mirabile cūcti uidentes qui aderāt ilico ſtupefacti deo gratias egerunt et hieronymo glorioſo et ad ueritatis tramitē hæreſiarchæ diſcipuli rediere Ecce quātū uenerabilis ātiſtitiſ fiducia inidn̄o et beato Hieronymo fuit efficax qui pro ueritate mori minīe formidauit. Exēplarcerte factus eſt uenerādus ātiſtes cæteris chriſtianis.Nō eniꝫ chriſtianus ille eſt qui pro ueritate mori tīetSi eniꝫ chriſtus pro nobis aīaꝫ poſuit ut nos ab omniredimeret ſeruitute et nos pro ipſo cuꝫ tēpus eſt aīasponer̄ minie timeāus qꝛ nemo niſi legitie certans pōtcoronā gloriæ obtinere.Eruꝫ quia de Siluano aliquid dictūnoſti aliud quoddā nō minus ut puto mirabile erga eū factuꝫ narro cuius tot fuerunt teſtes quot nazarethurbs et bethlees tenēt qui propriis oculis hoc uiderūt