Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
695
Einzelbild herunterladen
 

perfecta ſunt: nec eſt in eis iniquitas Sāctū dominiHieronymū propter deuꝫ quo regnat ſecure magnificēus quoniaꝫ in uita ſua magnifice fecit in morte ſuamagnifica recepit. Quapropter magnuſ ē in medio noſtri et ſanctuſ et excelſus in uitæ excellētiſſimæ ſanctitatemagnus ſanctus et excelſus in ſapiētiæ īeffabilis proditate: magnus ſc̄s et p̄excelſus ī maioris nunc gloriæquātitate mirabilis ludabilis et glorioſuſ ī prodigiis īuiſis inauditis et inſuetis metuēdus colēdus et uenerādus ob ſibi traditā ardn̄o poteſtatē honorē et gloriamſempiternā. Magnificemus ergo obſecro euꝫ nec taceamus quoniā maior ē laude: notas faciamus in populis gloriæ ſuæ laudes. miretur homo ſi queꝫdeus magnificauit et coluit laudamus hoīem pigeatuenerari et colere quē deus coluit et uēeratus ē. Nonputet quiſpiam Ioāni et apoſtolis ingloria et ſanctitateæquādo Hieronymū Ioanni et apoſtolis exercere īiuriaꝫ Quoniaꝫ ipſuꝫ illis præſtare et gloria et ſanctitateſi poſſent optarēt Gloria enī et beatitudo eius eorū eſtgloria et beatitudo et eoꝝ ē ſua honor laus et reuerentia a nobis exhibita Hieronymo eoruꝫ ſingulis exhibetur. Et quæ ſigillatim exhibetur Hieronymo exhibeturSi ergo cupis Ioannē baptiſtaꝫ et apoſtolos uenerariſimul uenerar̄ illū quoniaꝫ ipſis per oīa ē æqualis. Secur igr̄ omni depulſa formidine. Ioanni baptiſtæ æqualem Hieronymū et maiorē quoniā nullus ſurrexitmaior omni deuotione et reuerētia fateaur. Quoniamſi minorē facimus gloriæ ioannis derogaus: et magisiniurias exercemus ꝙͣ laudes Huius mei imperiti ſermonis opus ꝙͣꝙͣ inſufficienter: quāꝙͣ uiliſſime quāꝙͣnihil tamen deuote et reuerēter expletū Ad te uenerabilis pater puro corde et magna deuoti affectione dirigo ſupplicās ut īgenioli mei uerbula quæ de meæ imperitix pauꝑie in laudes eximii hieronymi obtuli nonderidēdo ſꝫ caritate debita ꝓquāimiter tolerādo legasEt quæ minus debito dixi ad tāti uiri laudeſ et meæ imputes imperitiæ et epiſtolæ breuitati et eius lauduꝫ immēſæ īmēſitati quoniā certe ſi omniū mortaliū linguæſolū eius laudes promerēt: mīus debito ſatis eſſet. mepeccatoris uenerabilis pr̄ eſto memor: ut ī illo ſieteris loco quo illud ſacruꝫ eximii hierōymi cadauer quieſcit eius me īteruētionibꝫ recōmēdes Quoniaꝫ nullidubiuꝫ ē qd̓ ea optat idē hierōymus potes cōtiuooptiner enī ſuo aliqualiter defraudatur defiderio.Enerabili epipiſcopoꝝ eximio Auguſtinohipponēſi pſuli Cyrillus hieroſolymitanus pōtifex et omniū ſacerdotuꝫ infimuſillius ſequi ueſtigia cuius ſāctitas radiare ceſſat Illius ſcilicet Hieronymi glorioſi cuius memoria ī benedictione ī ſæculū ſæculi Qui quātus ſit et tu ſimiliter benenoſti eius uſuſ maxīe colloquiiſ et doctriniſ de quo meuelleꝫ diſſerere ſiꝫ reporbꝫ ī toto et indignus. quaſireputo audatiā: Sꝫ tamē quia tua me cogit dilectio uttibi aliqua ſcribaꝫ de prodigiis hominibꝫ inſuetis quæper illlū in diebꝫ noſtris fecit dominus ut celebremin mūdo faceret et cūctis hominibꝫ glorioſū tamē tuisconfiſus orationibꝫ: opus aggrediar ut tua poſſit deuotio et breuiloquio perſtrīgā de multis pauca Plorioſūhuius uiri obitū uiſionēqꝫ meaꝫ nec et mirifica tūctēporis peracta te noſſe non ambigo Nam uir utiqꝫ reuerēdus et memoriæ obliuioni dandæ ſuſebius nobilis cremonēſis eius diſcipulus ī quo magiſtri reſulſitſanctitas et doctrina cuius ſapientiaꝫ et probitatē et excellētiaꝫ ignoras qui poſt biēniū et nr̄æ motalitatismiſeria ereptus ſuū prædilectiſſimū beatū Hironymūin cæli patria ē ſecutus ut nobis īdicant eiuſ crebra miracula de quibꝫ etiaꝫ inferius aliqualiter pertractandoreuerēdo patri Hamaſo portue̓ſi epiſcopo et theoddioromanorū ſenatori eiuſ fratri Seuero probiſſimo uiroEuſtochio ſanctiſſima mulieri et tibi et multiſ alijs quoſſigillatiꝫ nominari eget tūc temporis ſuas litterastotius eius obitus ſeriem intimauit unde amplius eaquæ noſti reiterare foret ſuperfluuꝫ et dicēdoꝝ impedimētuꝫ His ergo omiſſis eiuſdeꝫ quæ ceſſat cōtinueclarer miracula noſter ſe ſtilus uertat ut tua poſcit duotio. Et primo ab Euſebio uiro ſanctiſſimo eiuſdeꝫ Hieronymi ſantiſſimi diſcipulo ſumat initiuꝫ.Oſt obitū glorioſi Hierōymi quædāhæreſis inter græcos ideſt ſecta ſurrexit quæ ad latinos uſqꝫ deuenit: quæſuis nefandis nitebatur rationibusprobare anima beatoruꝫ uſs ad uiuerſalis iuditii dieꝫ: in quo eorū corporibꝫ erant iteruꝫcōiungendæ uiſiōe et cognitione diuina In qua totaſiſtit beatitudo ſanctorū priuabātur Et dānatoꝝ animæſimiliter uſqꝫ ad dieꝫ illū nullis cruciabātur pœnis quoruꝫ ratio talis erat ſicut anima cum corpore meruit uelpeccauit ita cuꝫ corpore pͥmia recipit ſiue pœnas Aſſerebant etiā illius ſectæ nequiſſimi nullū ſore purgatoriilocū in quo animæ quæ nōdū de ſuis peccatis in mordo plenā egiſſent pœnitentiaꝫ purgarentur: Qua quidēlecta peſtiſera crebreſcēte tantus in nos dolor irruit utnos amplius pigeret uiuere. Quocirca meis cōctis ſuſfraganeis epiſcopis et alijs meis catholicis conuocatiſeis ieiunia et orationes indixi ut ſuaꝫ ſic agitare fidemdiuina permitteret bōitas Mira res et forte huic ſimilis nunꝙͣ uiſa Tribꝫ expletis diebus ieiuniorum etorationuꝫ ſubſequēti nocte glorioſus Hierōymus ſuoprædilectiſſimo filio Euſebio orationibus incumbentimanifeſte apparenſ benignaqꝫ euꝫ alloqutione confortans ei dixit in hac ſecta peſtifera minime formidareſibi finis iaꝫ ponendus erat Queꝫ Euſebius nimio fulgentē ſplendore: ita ut euꝫ oculis humāis aſpicereualeret intuitus quaſi de graui ſomno euigiliās dulceſper oculos fundēs lachrymas ita ut pene formare uocem poſſet quantū poterat clamare cœpit Pater meusHieronymus es Quare meaꝫ ſocietatē ſpernis; Terteteneam te nec dimittam: nec ſine tuo quē dilexiſti filiogradieris Ad quē glorioſus Hieronymus Non te filidilectiſſime. deſerā Cōſortare uiceſimo nanqꝫ die meſequeris et ſimul in gaudio permanebimus ſine fine:Sed Cyrillo cunctiſqꝫ fratribꝫ nūtia ut die craſtina iuxta præſepe domini: ubi meuꝫ quieſcit corpus omnes inunū cōuēiāt catholici ꝙͣ ēt illius ſectæ uiri. Et tu triūhoīm qui ī hac ſūt urbe hac nocte defūcti cadauera ē inhūata ī locū ī quo meū ē hūatū corpuſ facieſ dportariſuꝑ quibꝫ ſaccū quo utebar ponēs ſtatiꝫ uitx priſtia ⁊dditi hanc radicitus hæreſis extirpabūt. Cui uale dicensglorioſus hierōymus diſparuit: Gane auteꝫ facto adme qui bethleem tunc eram uenerabilis. Euſebius cuncta quæ uiderat enarrauit quo immēſas creatori gratias agens et Hieronymo glorioſo omnibꝫ in prædictoloco in quo pro nobis xp̄s de ītemerata uirgine natuseſt: et ubi etiā ſacratiſſimū Hieronymi cadauer humatuꝫ eſt congregatis prædictorum defunctorum cadauera deferri fecit. O mira erga homines dei miſeratioet diſpenſatio. Quot modis in ſe ſperantes ſcit iuuare Quantis et quot honoribus ſuos exaltat ſanctos:Fiebat interea ab illius ſectæ cultoribꝫ deriſio credētibꝫquod foret exināita manus dn̄i. Lætetur itaqꝫ omnisfideliū cœtus: et deo in uoce exultationis pſallant quādo ſuſcipius miſericordiā ī medio tēpli ſui Accedēſqꝫ uir uenerabilis euſebius ad ſinguloꝝ cadauera flexiſgēibꝫ māibuſqꝫ ī cælū extēſiſ cūctis audiētibꝫ ſic oranit