9 6Deus cui nihil eſt impoſſibile: nihil graue inuictæ fortitudinis et uirtutis qui facis mirabilia magna ſolus exnullū in te ſperātiū ſꝑniſ nūc p̄ces tuoꝝ exaudi fideliūet ut tua quā dediſti fides ītemerata īuiolataqꝫ ꝑ ſecula maneat ac ēt ut hoꝝ error appareat et ꝑ merita et īterceſſiones glorioſi tui Hieronymi dilecti Introduchæc cadauera aīas quas q̄ ipſis egredi uoluiſti: Quaquidē oratiōe finita ſingulū ſacco quo ſupra carnē glorioſus Hieronymus utebatur tangēs cadauer protiuſin eum uitæ ſpiritū ītroduxit. Qui hoīes aꝑtis oculisoībuſqꝫ uitæ ſignis oſtēſis ſūt ꝑfecte reſuſcitati. Et cœperunt beataꝝ aīaꝝ gloriā et peccatorū pœnas tā purgatorii ꝙͣ inferni clara uoce oībꝫ intīare. Nā ut mihipoſtmodū interrogāti dixerūt: beatuſ hierōymus eoscōduxerat ſecū ī paradiſū purgatoriū et infernuꝫ ut q̄ibi agebātur patefaceret uniuerſis. Sibiqꝫ dixerat qd̓ad corpora redirēt et deppetratis peccatis ibi agerētpœnitentiā qui eo die et hora: qua uenerabilis Euſebius migraturus erat et ipſi morituri erāt ac ēt ſi bn̄ agerent pœnitētiā cū eo gloriā adepturi: qd̓ et factū ē ut inferius declarabo. His igitur peractis multitudo maxīapopuloꝝ tā fideliū ꝙͣ etiā illiuſ ſectæ defenſorū qui adtam grāde cōcurrerāt ſpectaculuꝫ tā certuꝫ iudiciuꝫ etueritatis exꝑimētum Nec nō beati hieronymi meritaegregia cernēs magnis uocibꝫ īmenſas gratias referūtcreatori qui ſuos ī ſe ſperāteſ nō deſerit. Et ſic Auguſtine cariſſime pius dn̄s nauiculā ſuæ fidei ſacratiſſima inhuiuſ mūdi mari eructātibꝫ maloꝝ hōinuꝫ fluctibꝫ agitari ꝑmittit ſꝫ minime naufragari. Quo quidē forti q̄ioeſto aīo uiriliter age nō formides Cōtra fidei ꝑſecutores magnanimus dimicare ſub ūbra alarū tā pii patrisqui ſuoꝝ fideliuꝫ p̄ces inefficaces nō ſinit: dūmō totaſpe et puro fiāt aīo nō enī nr̄æ neq̄unt exaudiri p̄ces niſi cuꝫ in deo noſtra nō ꝑfecte ſpes cōſiſtit uel qꝛ̄ petiusnō petenda. Ad ip̄m ergo dn̄m nō tantū ore ſꝫ toto corde clamēus dū affligiur Et ipſe qui dn̄iatur in uirtuteſua et nos quottidie oculo reſpicit pietatis nō ꝑmitietnos tētari ſupra id qd̓ poſſumus: Sꝫ ne nimis deuiusa propoſito mō gradiar ad incepta redeaꝫ Et uenerabilis Euſebii obitū explens prīo et uiroꝝ illorū triū ſimiliter quos reſuſcitatos noſti migrationē ſcribēs quia eadeꝫ hora ſūt et die qua Euſebius qͣ huiuſ mūdi et uallemiſeriæ exēpti aliqua Hieronymi miracula de multisintroducā poſtmodumꝯueniēte āt die quo uenerabilis Euſebius a beato hieronymo in uiſiō̄ede qua ſupra fatus ſū migraturū ſeierat: die tertia p̄euntē lāguore ſebriūcōcuſſus ualide ſe ſuꝑ terrā mgr̄i nōīmemor: nudū deferri fecit a fratribꝫ et ſingulū fratrūbenigna cōſolatione cōfortauit et ut in ſācto manerentpropoſito admonuit. Deīde ſaccū quo glorioſus īduebatur hierōymus dferri fecit et ſuꝑa ſe pōi iuſſit ordīauitqꝫ ſe nuduꝫ īſtar glorioſi mgr̄i in eccleſia in qua iacebat ſanctuꝫ hieronymi cadauer ſepeliri. Poſt hæc cōmuniōe ſacratiſſimi corporiſ. Ieſu chriſti ſe mūiēſ dn̄oſe et beato hieronymo cōmēdauit. Et ꝑ triduū locutione corporaliqꝫ uiſione priuatuſ circumaſtātibꝫ fratribꝫalternatis pſalteriū paſſiones dn̄i et alia ſacra cōtinuelegētibꝫ iacuit Purū quippe et cūctis recte in mūdo d̓gētibꝫ formidabile hoc qd̓ narro. die āt quo morituruſerat ꝑ duas horas an̄ aīæ beatæ exitū uenerabilis Euſebius tā terribiles actus cœpit ꝑagere ꝙ circūſtātesmonachi pauore ꝑterriti uelud amēteſ in terra iacebātNam qn̄qꝫ trāſuerſis oculis māibꝫ iūctis facie terribili uoceqꝫ dura q̄i ſedēs clamabat. Nō faciā nō faciaꝫmētiris mētiris Poſt hæc ad terraꝫ rediēs facie̓ firmabat in terrā quātū potuit clamās Adiuuate me fratresne ꝑeā quod monachi uidenteſ lachrymātes et tremētes eū interrogauerūt Quid hēs pr̄ ad quos ille Nonuidetis dæmonū agmina q̄ me debellare cupiūt; Et illi quid te factuꝝ uolebāt cuꝫ dicebas nō faciā; et ille cōnantur nāqꝫ ut diuini nominis blaſphēus inueniar: etideo hoc me nō facere clamabā. Et illi. Quare pater faciē abſcōdebas in terrā; et ille ne eius aſpectū cernereꝫqui tā turpis et terribilis ē qd̓ omnes pene formidiesquæ in mūdo ſūt reſpectu eius nihil ſūt. Inter hæc uerba actus priores reiterās: ſic ad extremaꝫ horā uidelicet deuenit. Fr̄eſ āt qui aſtabāt pauor et dolore ꝑterritiuelut mortui ſtabant quid facerēt neſciētes Glorioſusdeus in ſanctis ſuis mirabiliſ in maieſtate ſua benignuſet ſe amātibꝫ miſericorſ ſāctos ſuos nō derelinquit intē pore neceſſitatis. Ad extremā nāqꝫ horaꝫ uenerabiliEuſebio ꝑueniēte glorioſus Hieronymus apparuit eūbenigne cōfortās Cuius aduētu oīs illa dæmonuꝫ turba quaſi infinita eius tiore ꝑterrita ab eo uelut ſumuseuanuit ut plures teſtātur monachi qui propriis oculiſdiſpēſatione diuina ſe hoc uidiſſe dicūt. Sꝫ hoc magisapprobatur: nā oēſ circūſtātes audierūt haſ ab Euſebiouoces Vn̄ ueniſ pater? Quare tātuꝫ moratus es/ Cuiſubito cūctis audiētibꝫ alia uox rn̄dit expecta fili ne formides qꝛ te nō deſerā quē tātū diligo. Qua audita uoce breui inde decurſa morula uenerabilis Euſebius expirauit qua quidē hora et illi tres qui refuſcitati ſūt migrauere et ut puto cū Euſebio ad æterna gaudia ꝑuenerunt. Nā ꝑ illos oēs uiginti dies quibꝫ poſtꝙͣ ut noſtireſuſcitati ſūt: ſe in tāta pœnitētia tradiderūt qd ſine dubio xterna beatitudine potiuntur. Silētio p̄terminiēdūnequaꝙͣ puto q̄ ab iiſdē tribꝫ uiris ꝑ illos dies quibusuixerūt didici Cōtinue toto hoc tp̄re cuꝫ aliquo eoꝝ ſecreta uita illius quā poſt hāc breuē et momētaneaꝫ expectāus rimari cupiēs alternā diē ducēs ad ueſpā Sꝫꝙͣuis multa ab eiſdē didicerī tn̄ ad p̄ſēs breuitatis cāq̄dā tātuꝫ referā Atera uero alias ea dicturus omittāQuadā uice ad unū eoꝝ me iuiſſe cōtingit: quē dure lachrymātē nec meis uerbis cōſolationē aliquā admittēteꝫ opperiēs tāti fletus cāuſā ab eo cœpi inquirer̄: Quipluries de hoc a me iterrogatus nec tn̄ ad interrogatrn̄dēs tandē meis coactus īportunitatibꝫ ſic rn̄dit Si q̄pridie ſuꝫ exptus nō ignorares tibi ineſſet ſemꝑ cā fletus ad quē ego Auæſo ut q̄uidiſti ediſſeras: tunc illepauliſꝑ tacēs dixit. Quales credis pœnas et tormentanō ſolū dānatiſ ſꝫ ēt in purgatorio exiſtētibus p̄parari.Ad quē ego dͣ incertis q̄ uera poteſt proferri ſentētiaut .n. puto noſtris quibꝫ affligiur pœnis æquari nō poſſunt. Ad quod ille Si oēs q̄ in mūdo cogitari poſſentpœne tormēta afflictiōes minori q̄ illic hetur pœnæ ettormēto cōparētur ſolatia erūt. Malet eniꝫ quilibet uiuētiuꝫ ſi illas exꝑiētia noſceret pœnas uſqꝫ ad finē mūdi oībꝫ his ſimul ſine remedio crutiari pœniſ quas oēſhomines ab Adam hucuſqꝫ figillatim p̄tulerūt ꝙͣ unodie in inferno ſiue purgatorio mīori q̄ illic hētur pœnatorq̄ri. Et ideo ſi cauſam mei fletus interrogas tior pœanꝝ eſt quæ peccatoribꝫ iuſte dantur. Scio nāqꝫ ergadeuꝫ meuꝫ peccaſſe et ipſuꝫ iuſtū fore nō dubito Quade re nō mireris ſi plāgo cū potius ſi nō plāgerē uehemēter admirari deberes. Sꝫ potius admirar̄ quare homines qui ſe mori nō dubitant ſaltē aliorum expimētotanta hic ſecuritate uiuunt nec tantas cogitant euaderepœnas. Ad hæc dolore tactus intrinſecō ita ut uix uerba formare poſſē dixi. heuquid audio? Sꝫ q̄ſo in quotormēta differunt infernalia ab iis quæ ſūt in purgatorio dicas et ille Nihil inter ſe differunt quia exdē ſuutmagnitudīe pœnæ purgatorii et inferni ſꝫ unum ē quodiſferre poſſunt quia infernales finem non expectant