et litteraſ tāꝙͣ ſi fuiſſet eiſdē natus et educatus ſciuit.Quid plura dicaꝫ quæ Hieronymus ignorauit in natura nullus hominū unꝙͣ ſciuit. Non me iſta uenerabilispater eſtimes dicere ut putē te Hieronymi uitaꝫ et uirtuteꝫ peius me ſcire cū ſibi ſocius extiteris multo tēpore: ſed teſtor deuꝫ quoniā ob taꝫ ineffabiliſuiri ſanctitatē ſi uoluiſſē tacere non potuiſſeꝫ cōfitētur mirabilia etſanctitatē ſuam et ipſi cæli ī quibꝫ magnus maioris gloria quantitateqꝫ multoꝝ ſanctoꝝ habitat ſine fine nulliitaqꝫ dubiuꝫ ē īfra patris māſiones ipſuꝫ unuꝫ e maioribꝫ et ſublimioribꝫ ſedibꝫ obtiner̄ Cuꝫ enī homo ibidēſecūduꝫ opera premietur et iſte perfectioriſ pene uitæextiterit clare patet ipſuꝫ unuꝫ de maioribꝫ et ſublimioribꝫ cæleſtis hieruſaleꝫ ciuibus fore. Quod ut a nobiscertius et plenius creditur in mundo præ cūctis noſtrarecordatur ætas ualde mirabilis apparet prodigiis īſuetis et miraculis infinitiſ Quoꝝ mihi aliqua uenerabiliſEuſebius ſuis litteris declarauit De cæteriſ uero prodigiis quæ quottidie fiunt ut cōtinue intelligo relatibꝫ plurimoꝝ auidus paudire tibi ipſi pater cariſſime ſupplicout mihi ī breui uolumine quecunqꝫ poteris uera et utilia miracula collecta ꝙͣ citius facultas aderit eiuſdemHieronymi ſanctiſſimi deuotione trāſmittere nō deneges. Sed ut multa merita hieronymi ſanctiſſmi nō lateant quod erga me diuina annuēte clemētia ī ipſo ſuiobitus die acciderit enarrabo Eodeꝫ nanqꝫ die et horaqua exutus putredinis et immonditiæ carnis toga Hieronymus ſanctiſſimus ueſtimētuꝫ perpetue īmortalitatis et ieſtimabilis lætitia et gloriæ īduit Dum hipponēin cellula mea quieſcēs auide cogitans qualeſ ineſſentanimabꝫ beatorū qui cū chriſto gaudēt gloriæ et lætitiarum quātitas cupiēs inde ex hac materia breueꝫ cōponere tractatū precibꝫ impulſus noſtri Seueri quondāuenerabilis MOartini Turonēſis epiſcopi diſcipuli charta calamoqꝫ pugillariqꝫ īmanibꝫ ſuceptis breueꝫ uelleſcribere epiſtolā ſanctiſſimo Hieronymo deſtinādaꝫ utquicquid ex hoc ſētiret reſponderet Scierā enim in tādifficili quæſtione a nullo uiuētiū me poſſe edoceri euidentius Cūqꝫ ſcriberē ſalutationis exordiuꝫ Hieronymo p̄notarē ineffabile lumē ſubito noſtris īuiſuꝫ tēporibus noſtrisqꝫ minime linguis declarādum cū ineffabili inauditaqꝫ odorū omniuꝫ fragrantia cellulaꝫ ī quaſtabam intrauit hora iam cōpletorii Quo a me uiſo ſtupore admirationeqꝫ cōmotus aī mēbrorūqꝫ uirtutesrepēte amiſi: Neſciebā enī tūc quod dextera mirabilisdei exaltaſſet ſeruū ſuū notas faciēs ī populis uirtutesſuas Neſciebaꝫ etenim qd̓ deus antiquæ miſerationisſeruū ſuuꝫ fidelē a carnis inmunditiis diſſoluiſſet et tāſublimem ei ī cælo ſedē p̄paraſſet. Neſciebā certe īueſtigabiles uias domini neſciebaꝫ theſauros ī finitæ dei ſapiētiæ et ſciētiæ ſecreta et occulta dei iudicia nō agnoſcebā quoniaꝫ quos uult facit ſua īeffabili ſapiētia ad fuiagnitionē uenire: quos aūt uocat p̄deſtinat iuſtificat beatificat prout decernit fieri. itaqꝫ qꝛ talē oculi mei nūꝙͣproſpexerāt lucē. talē olfactus meus odorē nō ſenſerattam nouis inauditis miris obſtupebam Inter hæc autēmeiſ ī me p̄ſtrepētibꝫ cogitationibꝫ quid hoc eſſet de luce hæc dicens uerba uox emicuit Auguſtine auguſtinequid quæris? putaſ ne breui īmittere uaſculo mare totūBreui īcludere pugillo terrarū orbē­ cælum firmare neuſitatos exerceat motus? Quæ oculus nullius hominūuidere potuit tuus uidebit? Quæ auris nulla per ſōnūhauſit audiet tua Auæ cor humanū nullatenuſ ītellexitnec ēt cogitauit eſtimas te poſſe ītelligere. Infinitæ reiquis inerit finis; Immēſa qua mēſura metieriſ Potiustotū mare ī arctiſſimo clauderetur uaſculo: Potius totūorbē terraꝝ paruuſ teneret pugillus: potius a motu cōtiuo cælū deſiſteret ꝙͣ gaudiorū et gloriæ quibꝫ beatorūītelligeres ꝑticulā niſiutiaīæ ſine fine potiūtur minoꝝᶻyre adhuc breue tēporis⁊donec tuus īpleaturego exꝑientia docereris. Hiſcur⁊clibi niſi quo tā feliſpatiū īpoſſibilia facere ne coneriouitæ curſus: hic nō quæras quæ nō albite talia exercereex ītelliger̄ cuciter propero inueniri poſſunt: hic ſatagu exeuntopera ut poſt modū ibi quæ hic aliqualite⁊/pis ī xternū habeas. Inde qui ītrāt nullatenꝰ/iſa penenensAd hoc ego pauor ſtupens āmiratione taꝫ inuiſaamēs oī q̄i uigore carens his uerbis aliqualeꝫ ſumxo retaudatiam tremebunda uoce dixi fas utinam mihi forcqui tam felix es taꝫ glorioſus taꝫ honorifice ad illa properanſ gaudia que tam dulcia elloquia gutturi meo faris nō ābigere; At ille īquit nomen meū quæris hieronymi illius preſbyteri cui tranſmittēdam epiſtolaꝫ iaꝫſcribēs īcepiſti ſuꝫ aīa quæ hac ī hora in bethleem iudacarnis onere depoſito chriſto omniqꝫ cæleſti comitatochorte omni decorata pulchritudine oī illuſtrata ſplēdore illo induta immortalitatis deaurato ueſtimēto circūamicta omniuꝫ bonorū et gaudiorū uarietate terrēoꝝomniū triumphatrix oī diademate corōata et omni. beatitudine et felicitate uallata taꝫ glorioſe tamqꝫ ineffabiliter pergo ad regna cæloruꝫ ſine fine manſura Nullumeteniꝫ deincepes expecto gloriæ defectū ſꝫ augmentūquando iteruꝫ iungar corpori glorificando et non moriēdo ſed gloria ꝙͣ nunc ſola habeo habituro in illa ſcilicet uniuerſæ carnis reſurrectionis die tū ego ampliuaanimi ī me collectis uiribꝫ præ gaudio a lachrymis nōceſſanſ ſic reſpōdi. Utinā uirorū eximie tui mererer ſieri pediſſequus. Sed quæſo tui ſeruuli quanꝙͣ uiliſſimiqueꝫ dilexiſti inmūdo nimia charitatis affectione recorderis ut tuiſ īteruētionibꝫ a peccatis emēder tua gubernatione recto calle inoffenſo pede procedā tuiſ defēſiōibus aſſduis ab inimicis mihi cōtinue inſidiantibus protegar: tuoqꝫ ſancto ductu ſalutis attīgam portum Nlaceret utinā uoluntati tuæ aliqua mihi interrogāti reſpōder Ad illa Quod optas dicito me omni uoluntati tuareſponſuraꝫ ſciens uelleꝫ inꝙͣ intelligere: utrū beatorūanimæ quedā uelle poſſint que obtinere nequeāt. Adilla Onuꝫ auguſtine noueriſ quod ſanctoruꝫ animæ itain illa æterna gloria ī deo ſūt ſolidatæ et firmatæ qd̓ nulla ſibi ineſt alia uolūtas niſi dei quo nil uelle aliud poſſūt niſi quæ deus uult: ideo quæ uolūt obtiner̄ poſſuntEteniꝫ quæcūqꝫ uoluit et deuſ et uult et adīplet. Nemoquippe noſtruꝫ ſuis fraudatur deſideriis Quia nil præter deuꝫ aliquis noſtrū optat quoniam uero ſēp ut uolums deū habemus noſtra ſemper ſunt deſideria plēiſime adimpleta Longa quidē pater cariſſime Cyrilleuerboꝝ texeretur ſerieſ ſi omnia quæ mihi glorioſa illaanīa perſcrutāti patefecit ſcriberē in hac breuitatis epiſtola Spero enim quod bethleeꝫ ad tantas reliquias uiſitādū ueniam nō poſt multos ānorū circulos. Obi tūcquæ audiui et ī ſcriptiſ tradidi uidebiſ perſpicaciter pluribꝫ itaqꝫ horis illa glorioſiſſima aīa ibidē mecū manēſtrinitatis ſanctiſſimæ unitatē et unitatis trinitateꝫ filii apatre generationeꝫ ſpirituſ ſancti a patre et filio proceſſionem angelicas hierachias per ordineꝫ et eorūdembeatorū ſpirituū miniſteria beatarū etiam animarū ſelicia et alia utilia et grauia et humanis intellectibꝫ ꝙͣ ſubtiliter ꝙͣ euidēter ꝙͣ mirabiliter mihi patefecerit auidoſi omniuꝫ hominum linguis loquerer nō explicarē ſermone ꝟeīde a meis oculis diſparuit lux ſꝫ multis poſimodū diebꝫ ineffabilis odorū ſuauitas remanſit ꝙͣ mirabiliſ ergo eſt iſte tot faciēſ mirabilia tot et tanta hominibꝫ inſueta prodigia? Ad ip̄m ergo ore nr̄o clamemuſet exultēus dēuſqꝫ glraꝫ laudi eiuſ qm̄ certe dignus eſtoīm laude nec ſumus ſufficiētes euꝫ laudare Introiuitenī ī domo dn̄i cādidus et pulcherrimuſ ubi ſine dubiode ſublimioribꝫ et præclarioribus gloriæ ſedeꝫ obtiuet