6.92corpus ſuū a ꝑditiōe a laqueo liguæ iniquæ et a labiisoperantiū mendatia et eū ſublimiter collocauit īfra patris māſiones ubi oē eſt gaudiū oīs ſuauitas omnē ꝙdeſiderari poteſt ubi glorioſa et felix ē refectio aīarumpoſt labores et erūnas ubi dulcis ſolēnitas āgeloꝝ ubiſocietas una et caritas oīum ciuiuꝫ ſuꝑnoruꝫ ibi certeneminē tior aut dolor cōcutit ibi nulla penitus agnoſcitur anguſtia tribulatio aut aduerſitas nulla ibi īfirmitaſnomīatur nemo en ī ſuo fraudatur deſiderio procul ibidiſtat mors. Nulla ibi prorſus p̄ſentis gloriæ expectatur minoratio ſꝫ augmētuꝫ cū omniū ūiuerſalis erit reſurrectio mortuoꝝ ubi tūc corpus cuiuſlibet beatoruꝫſimul cuꝫ aīa p̄dictā gloriā quā nunc ſola poſſidet aīa fine īterminabili poſſidebit Quis āt angeloruꝫ uel hoīūquāta ſit minor ꝑticula gaudioꝝ et gloriæ q̄ ibi ſūt eſſetſufficiens enarrare Uuis eſſet ītellectus ad hec ītelligēduꝫ idoneus q̄ nec oculuſ uidit: nec auris audiuit nec īcor hoīnis aſcēderunt Eerte ſi hoc quāta ſint gaudia cōſideretur terrena oīa uiliora oī ſtercore apparebūt. Sihec tēporalis uita illi cōparetur hāc quilibet hoīuꝫ extiguer̄ ꝙ citius poterit ardeſcit ut illiuſ capax efficiaturhæc uita caduca et momētanea reſpectu illiuſ mors potius ē dicēda. omnis mūdi fallax et uana lætitia pōdusamariſſimū et grauis ſarcina hāc quippe ſarcinā deponēs Hieronymus ſactiſſimus optima illā elegit ꝑtē q̄ab eo nullo tp̄re auferetur. Rogo gaudete exultate catate et pſallite qꝛ pr̄ nr̄ glorioſus naui plenam diuitiisæterniſqꝫ mercibꝫ iā cōcupito ī littor collocauit. Aucora ſpei trāquilla iā ī ſtatiōe firmauit Iā certe brauiū obtiet pro quo ī agone huius ſeculi ab oībꝫ ſe illicitis ſuſtinēdo cucurrit Iā uictor de ſuis hoſtibꝫ triūphauit cūquibꝫ ſcuto t̓ioris dei uiriliter dimicauit. Iā denariū recepit duplicatu pro cuiuſ mercēde ī gaudiū dn̄i meruitītroir̄. Propter hoc gaudēs gaudebo et cātabo dilectopr̄i meo cāticū nouū ut ſit laus eius ī eccleſia ſāctoruꝫ.Ecce dilectus meus pr̄ cādidus ſpecioſiſſimus electusex milibꝫ ī quo nulla ē macula paſcitur iter lilia ī uineadn̄i ſabaoth Ecce flos cāpi et roſa nimio fragrās odor̄de horto nuꝑ eccleſiæ uiridarium dn̄i ē tranſplantatusEcce cyp̄ſſus ī cæli altitudine ſe extollit. Ad īſulas longe diuulgetur nomē ſuuꝫ ut ſit ī æternū memoria eiusī bn̄dictionē. Exultate ergo cariſſimi patres et dn̄i lxtamini et laudate qꝛ decet laudar̄ dn̄m qui mirabilē ſe inſuis dederat ſanctiſ lætetur omniſ orbiſ. Erubeſcant fallaces hæretici et iam ſe noſcant ad nihilū deueniſſe certe nō ē mortuus ut hoſtes ſui eſtimāt: ſꝫ certe uictor regnat ī terra uiuētiū iā certe eius refulget claritas ꝑ æterna palatia. Iā ueteribꝫ depoſitis armiſ frāgibilibꝫ nouaiduit ac ꝑpetua hodie udiqꝫ facta ſic ī populo chriſtiāolætitia: exulter p̄cipue ſacra mater eccleſia cuius hodieglorioſuſ filius et cultor amator et propugnator præcipuus oībꝫ extirpatis hæreticis dogmatibꝫ cuꝫ ſuis fallacibus auctoribus de agro fidei catholicæ et doctrinisſacratiſſimis et p̄fulgidis ſignis ac prodigiis ut ſol relucet inter agmīa beatoruꝫ. Hale igr̄ Hieroyme glorioſenr̄i ſemꝑ faciēs apd̓deuꝫ memoriā ut tua ualeaus puſſima īterceſſiōe et ī p̄ſēti. ab oībꝫ protegi nocuis: et ī futuro gaudia q̄ tu iā poſſides adipiſci Amen.¶ Incipit epiſtola beati Auguſtini hipponē ſiſ ad Cyrillūhieroſolymitanū Epiſcopum de magnificentiis bebatiHieronymiLORIO SISSI. OI chriſtiāxfidei athletæ ſanctæ matriſ eccleſiæ lapidis angularis in quo admoduꝫ firmata cōliſtit tunc uero in cæleſu gloria ſideris radiantis olī Hieronymip̄ſbyteri laudes uenerabilis pater. Crille ſilenduꝫ neputas aut līgua balbutiens pueri ut uirum pollutum labiis me fore locuturum reis? Cæli enarrant gloriaꝫ deiet omnia quæ fecit dominus cum ī ſanctis ſuis laudātſilere debet rationaliſ creatura a laude dei irrationabilinon ſilente. Taceam aut loquar? Si taceam lapidibusiubetur clamare: Terte loquar et non tacebo totis niſibus eximiuꝫ laudare Hieronymum. Qui quāuis īdignus et inſufficiens laudator exiſtam cū nō ſit pulchralaus in ore peccatoris tamē ab eiuſdē laudibus minīeceſſabo. Firmetur itaqꝫ manus noſtra et lingua noſtrapalato non ihæreat qm̄ certe magnus ē uir iſte ſanctiſſimus uenerabilis et metuendus ſuꝑ omnes qui in cucuitu noſtro ſūt magnuſ certe ī uitæ excellentiſſima ſanctitate magnus in ſapientiæ iefſabilis profunditate magnus in maioris nunc gloriæ quātitate mirabilis īprodigus īſuetis metuēdus ob ſibi a dn̄o traditam poteſtateꝫ ꝙͣ itaqꝫ magnus ſit iſte glorioſiſſimuſ Hierōymusin ſuxͣ uitæ excellentiſſimuſ ſanctitate pate faceret liguamea cū pene cunctoruꝫ nō ſufficerent līguæ mortaliuꝫut eiuſ excellentiā explicarēt liceat ergo dici Alter hicHelias: Alter hic Samuel Alter hic oannes baptiſtauitæ excellētiſſima ſāctitate: Helias et Ioānes heremitæ magnis ciboruꝫ et ueſtiū aſꝑitatibus carnē macerauerunt. Nō minoris uitæ Hieronymuſ glorioſus heremita idē ꝑ quadriēniuꝫ ī heremo feraruꝫ tātū iocius ꝑſiſtit. Quiquaginta ānis ut uenerabilis Euſebi Eiuſdep̄dilectiſſimi diſcipuli litteræ quas pridie recepi pleniuset melius ſatebātur Et ut me certius tu idem noſti ninum et ficeram aliqualiter non guſtauit ab omni caruium et ēt piſcium eſu ita ſe abſtinuit quod ex ea nōinaruolebat. Coctuꝫ quidē nō niſi ī ultima ægritudine biscōmedit. Cilicino ſacco carnē ueluti etylipis maceranſdeſuꝑ pannum uiliſſimuꝫ ſe tegebat Stratuꝫ aliud niſiterram nunꝙͣ ſciuit Non niſi ſemel fructibꝫ aut herbarum foliis ſiue radicibus paſtus ī die deinceps ſe poſtneſꝑas orationibus p̄bēs quottdie uſqꝫ ad horam ſecundaꝫ noctis cōtinue uigilabat Poſtmodū ſomno feſſus ī terra dormiēs uſqꝫ ad noctē mediaꝫ quieſcebat.Qua quidē cōtiue ſurgēs hora lectiōibꝫ et ſcripturis ſāctiſſimis quibꝫ tota radiat eccleſia uti lapidibꝫ p̄cioſisītētus uſqꝫ ad eſus horam ꝑdurabat. Ita leuiſſima flebat uenialia peccata ut quis eum eſtimaſſet homineminteremiſſe. Ter in die continue carnem duris uerberibꝫ flagellabat ita ut ex eius corpore riuuli ſanguinis effluebant Quin uerbum aliquod ocioſum ut peſtem maximam fugiebat. Sibi ocium nullum erat Semꝑ autſacris lectionibus aut ſcribendo aut docendo eunctosexercitabatur Quid plura loquar ſi ſanctorū ſingulorūuitas ꝑquirorē eo ut puto maiorē nēinem īuēirē ſꝫ qrſuperius Samueleꝫ nominauimus fuiſſe hunc Samuel qui de uanis itudiis litteraꝝ uerberibus euocatusſacræ ſcripturæ miniſterio deputatur: In cuius uultulumine Diuina gratia influente utriuſqꝫ teſtamenti lumen uidimus In cuius brachii fortitudīe Ixreticorum pars maxima eſt diſperſa Hic certe gloria uirtutis noſtræ tranſferens utrunqꝫ teſtamentum ex hebræorum lingua in græcam pariter et latinā diſponenſqꝫipſum poſteris in æteruum declarans enigmata et obſcura dubia et nodoſa Præparans officiorum ſeriemcunctis Eccleſiæ miniſiris totaꝫ pene eccleſiaꝫ ædificauit. Un̄ bn̄ magnus apparet in ſapiētiæ ineffabilis profūditate liberales autē ſciētias ita perfecte ſciuit qd relatione omnium nullus ſibi ſimilis adhuc apparet deſcripturis uero ſacris uti multarum ſuarum litterarumquas ad me direxit experientia didici xqualeꝫ ſibi neminē ūꝙͣ noui hebraicorū græcorū chaldæorū ꝑſatuet medoruꝫ Arabicoꝝ et pene oīum nationū linguas