lendū exhiberet uniuerſis Quare magnuſ certe ē iſte totfaciens mirabilia cui certe non ē ſimilis ſecundum ſuaoperaMagna magnalia de hoc per mundum reſonētuniuerſuꝫ Sui glorioſi exiliat triūphi fama in omnemterrā et ad extrēa terrarū ſpatia rutilēt ſua lucida ſignaIam tantoruꝫ miraculoꝝ multitudinem corroboreturintemerata fides Quot enim infirmis integrā ſanitateꝫconceſſerit peroptatā enarrare cederet in infinituꝫ: et tēpus et uita et omnis humāus deficeret ſenſus ſi uelletomnia indagare quæ operatus ē in diebꝫ noſtris: quæauribꝫ audiuimus nec ſunt occulta a filiis hominum:Lætetur itaqꝫ totus fideliū cœtus et cāticū lætitiæ et exultatiōis deo concrepent alta uoce quod ex eis profluit ſtella micans cuius fulgentes lucis radii eos dirigūtad cæleſtē patriam adeundaꝫ iſtius certe uita ſacratiſſima ē omnibꝫ diſciplina mores ſunt ſui omniū fideliuꝫinſtituta Adſint hodie ſacræ matri eccleſiæ et pro tantifilii receſſu piæ lachrymæ et pro tanta eius gloria etinxſtimabile gaudium: liceat ergo inſtar piæ matris eipias lamētatōes īpēdere: tāto cū ſecreuit priuatā filiouiduataꝫ uiro deſtitutaꝫ pugili: et capitaneo uitiſ ſuæ inciſam palmite quē ī agro fidei plantauit et coluit. Nonmihi quæſo īputetur filio tanto orbato patre ſi præ dolore damni ineſtimabilis ea referaꝫ quæ n̄ decent ſæpenanqꝫ nimia cordis abundātia plura homo loquitur q̄non uellet. Quid heu cariſſimi patres et domini nuncuobis referā circū quaqꝫ proſpiciēs et pergēs ut ſi forte meū quē dira morſ abſtulit patrē Hieronymū īuenireꝫ et non inuenio quē diligit anima mea cuius amor̄langueo Tedet animā meaꝫ uitæ mex quoniā ablata ēa me uita mea et excuſſuſſuꝫ ſicut locuſta et exaruit uirtus mea et lumē oculoꝝ meoꝝ extinctū ē Quale mihiamplius erit gaudiuꝫ in mundo cuꝫ lumē meū uiderenō poſſuꝫ? Obſcuratus eſt enī ſol meus et luna nō ſtatin ordine ſuo ouis cum lupis ſui quid faciet paſtorispriuata mūimīe? Qn̄ uiget arbor radice detruncataquid heu feciſti dira mors. Cur patreꝫ ſuſcipiens filiuꝫtam mendicū et omnibꝫ bonis exulē dimiſiſti? O morscrudeliſ nō illi ſꝫ mihi et pene toti eccleſiæ quē ſubripuiſti athletam? Cur nō diſtuliſti eū reciper̄: Quare nō aliquātulū auertiſti faciē tuā ab eo ſciſ quid feciſti nūquidnō conſideraſti quē tā uelociter a nobis ſubripuiſti qdnō ſit ī mundo ei ſimilis ī uirtute et doctrina et ſanctitate? hic certe prīcepſ pacis dux iuſtitie: doctor ueritatiſet æquitatis armiger ītēeratæ fidei contra hr̄ticos bellator fortiſ cuiuſ ſagitta nūꝙͣ abiit ī trorſū n̄c declīauit clypeus eius ī bello et eius nūꝙͣ auerſa ē haſta īclyti xp̄ianoꝝ plebiſ flete qm̄ cecidit dux ueſter uox ī rama ſōettāti filii receſſum pie ploret eccleſia. Iam circūdabūt eācanes multi et cōſiliuꝫ malignantiuꝫ obſidebit eaꝫ: quoniam lōge factus ē ab ea auxiliator eius. Iaꝫ ad ſuā nōaſpicit defenſioneꝫ: iaꝫ tribulatio proxima ē: et nō ē quiadiuuet: iam ī ſepulcro iacet protector ſolitus certe nonexurget aduerſus malignātes ī ea. Iccirco clama in cilicio et plactu pia mater īduere uiduitatis ueſtes tanto uiduata filio: heu uaticinabūtur pſeudo prophetæ et prophetabūtur uiſiones īanes mēdaces et fraudulētas diuinationes et ſeductiones ſui cordis in nobis: et certe nōerit qui reſiſtat eis: Siccatus eſt eniꝫ fons uitæ: et uenadiſpuit aquarū uiuētiuꝫ. Sed et tu quid dices cariſſimepater Pamaſe? ubi quem pluſꝙͣ te diligebas Hieronymus? ubi tua norma itineris cōſiliator ductor et rectorquo abiit tuus? quādo quæſo ſcribes ei? Sine tuo ſum.Hieronyme cariſſime cōſilio uelut abſciſſum a corporemēbrū Scribe ſcribe quæſo ne pigriteris: ut ſi tua locorū diſtātia peroptata careo uiſione ſalteꝫ tua mihi adſitmemoria frequēs tuis aſſiduis litteris gratioſis. Teſtedeo in nullo uiuētiuꝫ ut in te ſepi mex firmaui ancoraꝫ6S LPlora igitur plora deducāt oculi tui lachrymas per diēet noctē: quoniaꝫ defecit ancora ſpei tuæ. Aruit ſcribentis manus tanꝙͣ flos fœni iam non erit tibi āplius memoria eius. Dox certe ſua dulcis et iocūda: quæ ī fideliuꝫ auribꝫ erat mel dulciſſimū ſiluit. Heu qualeꝫ amiſiſticōſiliatorē: Terte iam in multitudine cōſiliorū tuorū defeciſti. Nō erit qui frāgat tibi panē̓ uitæ extincta ē lucerna in medio eccleſiæ micās ut nō nobis ſed ſibi luceat:nō mūdo ſꝫ cælo ſplēdeat. Quid ergo dicā? Tui cōq̄rarud mihi ī hoc ueniet auxiliū ut cōſoler? Terte ut ītueora dōino factū ē iſtud: et ideo ſibi dicā. Cur bone ieſu tāuelociter a tui ſpōſa quā ī cruce moriens deſpōſaſti tantū abſtuliſti filiuꝫ protectorē et cōtra eius hoſtes belligerū? forte uoluiſti euꝫ tecū. Certe dn̄e non eo egebasut ipſa. Bene quideꝫ ei ſubueniſti ſꝫ nos orphanos reliquiſti. Non cōqueror ꝙ aliud ꝙͣ iuſtū et æquū fecerisquoniam certe iam merebatur finem īponere huius uitx laboribꝫ et tecū eē. Sed doleo ꝙ tātū eccleſia īcurriidānū ipſo abeūte. Vtinā euꝫ redderes ut tuam regeretſtabiliter et defenderet eccleſiam ſicut prius. Quid bōedn̄e eius deinceps facient filii iacētes eſurientes circuꝫeuntes famelici ciuitatē ut canes: nō habētes qui eiſ panē frāgat. Sunt oues errātes ſine paſtore diſcipuli ſinedoctore cxci ſine ductore Heu pr̄ pie Hieronyme noſtræ ſuſtētationis baculus ubi es; Quid tuus faciet cuirus ſine te dulcis auriga; ubi cubas indica nobis cur esnunc terræ ſociuſ qui ī te nil uoluiſti eſſe terrenū? Bethleem bethleem ciuitas iuda quæ nō minorē de principibꝫ eccleſi retīes: quid feciſti? Redde nobis quē retīespatrē Sed et ut terra quare audes tenere hominē nontuū qui nil geſſit terrenū nil carnale? certe ſua redoluitcaro ſuſpēde et tu piiſſime Theodoni tua ī ſalicibꝫ organa nō pius ceſſet fletuſ cū tui dilecti filii Hieronym irecordaris quē amiſiſti Tanta deniqꝫ in ſit doloris alfectio quanta extitit dilectio: Tanta ſit lamētatio quātūdānū Sꝫ quæ poſſet mortaliū explicare lingua quantaeo ſuperſtite adderat toti eccleſiæ utilitas quanta chriſtianorū ſingulis ſalubritas quantuꝫ certamen quantaqꝫhyreticis deſtructio ac diſperſio hic certe omnibuſ xp̄icolis amabilis erat et decorus in uita ſua et ideo eiusreceſſu ſingulis flere licet nec ē qui ſe abſcūdere uel excuſar poſſet ne ergo noſter nimis protrahatur ſermout breuiter cōcludā quæ pro noſtro dāno ad doloreꝫattinēt ut quæ ex illo omnibus proueniebat utilitas etexultatio explicari non poteſt ita dolor et Lamentatio.Eeſſet igitur dolor: abeat triſtitia: quibꝫ tamē attingerenō poſſumus quæ uellemus quæ nō ſolum nullum adhibet remediuꝫ dolori ſꝫ auget. Si patrem noſtrum diligimus eius lætitia gaudeamus. Non uere diligit quiſua tantuꝫ utilitate diligit Iccirco et ſi pro ea quæ nobiseuenit ī utilitate dolemus et pro eis quæ recipit gaudiacollætemur Adſit ergo nobis hodie cā magnæ lætitiaCantet quilibet noſtrū nouum domino cāticuꝫ ſonorisiubilet uocibꝫ mater eccleſia. In hymnis cōfeſſionibusplaudat hodie plebs catholica undiqꝫ iocūdetur chriſtiana contio. Hodie certe obtinuit Hieronymus quodtanto æſtuabat deſiderio. hodie deuictis hoſtibꝫ ſecurūobtinuit triūphum. Terte oībꝫ expletis laboribꝫ requieꝫ poſſidet ſine fine Iā n̄ eſuriet neqꝫ ſitiet āplius neqꝫcadet ſr eū ſol neqꝫ ullus æſtus. Ablata ē ab oculis eiuſomnis lachryma abijt .n. luctus iā certe dolor ſibi deinceps n̄ erit iā certe mercedem hēt pro qua toto uitaſuæ tēpore laborauit Cōſolēur ergo dēus magnificentiā deo nr̄o qm̄ dei ꝑfecta ſūt oꝑa et oēs uiæ eius iudicia Cōfiteaur dn̄o et collaudēuſ deū ſaluatorē nr̄m qm̄nō dereliquit ſanctū ſuū ſine adiutorio in tribulatiōibuſquæ in agone huius uitæ miſerrimæ circundederuntillum Sed adiutor et protector ſuus factus liberauit