Sqddiues es īdue me fame in hac ſolitudine pereo cibuses ſacia me ſitio ſalubre poculuꝫ es: īebria me Infixuſſum ī limo profūdi et nō ē ſubſtantia. Hēi in altitudinēmaris et tēpeſtas demerſit me Laboraui clamās factæſūt rauce fauces meæ iā ītrauerūt aq̄ uſqꝫ ad aiā meaꝫeduc me d̓ laqueo iſto protector meus gubernator meus firmamētū meuꝫ et refugiū meū dux meus rex meus et deus meus In cuius māibꝫ cōmendo ſpiritummeū quē ī crucis ſtipite redemiſti cui uitā et miſericordiam tribuiſti: Reſpice dn̄e huilitatē meā nec cōcludasme ī manus inimici. Hodie tecū īgrediar ī locū tabernaculi admirabilis ut inhabitē ī domo tua ī lōgitudine dierum in ſeculum ſſeculi His finitis uir dn̄i glorioſusſanctū dn̄i corpus ſuſcipiens ad terrā ſupinuſ rediit deinde māus ad modū crucis ſupra pectus tenēs Simeonis prophetæ uaticiniū decātauit. Quo finito ſubitocūctis qui aderant cernētibꝫ tāta ī loco ubi iacebat diuinituſlux effulſit ut inſtar ſolis radii ſplēdor quorūlibetuibraret oculos ne poſſent moriētē glorioſum uirū aliqualiter ītueri. Qua quidē luce ad horā ꝑmāente circūdantiū quidē agmē āgelorū ibidē uiderūt udiqꝫ diſcurrentiū uti ſcintillæ ī arūdineto ſolent. Quidā uero āgelos nō uiderūt ſꝫ uocē lapſā cælituſ audierūt ſic dicētēUeni dilecte mi Iēpus ē eniꝫ ut mercedē accipias prolaboribꝫ quos mei cā uiriliter ſupportaſti. Quidaꝫ necuiderūt āgelos nec audierūt hāc uocē ſed tātū cuꝫ hisa beato Hieronymo illa finita uoce hæc audierunt uerba. Ecce ad te uenio pie ieſu ſuſcipe queꝫ tuo recuꝑaſtiſanguīe. Tunc ſubito illa lux diſparuit et illa aīa ſanctiſſima tāꝙͣ ſidus oībꝫ uirtutibus radiās carnis reſolutaceno cæloꝝ regna adiit glorioſa ī quibꝫ iā certe tāꝙͣ lūinare ꝑſpicuuꝫ renitet et ſplēdore infinitæ beatitudiniset multorū coruſcatione prodigiorū qm̄ non poteſt ciuitas abſcōdi ſupra mōtē poſita nec uoluit deus ut inmorte ipſius lateret ſāctitas cuiuſ uita ſanctitatis cauſafuerat et ſalutis totius eccleſiæ militātis Tātus deniqꝫilla recedente aīa ſanctiſſima odor ſubſecutus ē ꝑ diesnō modicos ut nulla forte talis recordetur ætas ſꝫ certe dignuꝫ erat ut illius merita odoris p̄cipue clarerentiditio qui ad unitatē fidei ītemerate mēbra ſetida ſuoꝝuerborū odor euocauerat. hora nāqꝫ chariſſimi pr̄eset dn̄i huiuſ trāſituſ glorioſæ di eratultīa in qua quidēut ſui atheletæ pius dn̄s gloriā demōſtraret et oībꝫ. quiī eccleſiæ domo habitāt proferet clarū lumē hoc mūdoCyrillo epiſcopo trāſitū glorioſi Hieronymi ipſe dn̄sreuelauit: Tūqꝫ iā dicta hora Gyrillus Epiſcopus deuotiſ in ſua cellula oratiōibꝫ ihæreret ſurſū ī ſpiritu raptus uelut ī extaſi factus ſubito quoddā a monaſterio īquo uir ſāctiſſimus migrauerat uſqꝫ ad cæluꝫ mirabileet ſpecioſiſſimū uidit iter cuiuſ tāta erat pulchritudo etadmiratio: ut ſicut eodē poſtmodū teſtāte cognouimuſamēs effectus huc illucqꝫ admirans ſui pauliſꝑ credebat obliuiſci. In hac ſi quidē poſitus mētis axietate eleuauit oculos et ecce āgelorū maxīa a monaſterio ſocietas ueniebat alternati melodiaꝝ et melifluorū cātuūuocibꝫ cōcinentiū quorū uidebātur uocibꝫ cæluꝫ et terra et oīa q̄ eorū cōtinētur ābitu ūdiqꝫ reſonare ferebātēt ſinguli āgeloꝝ ſiguloſ māibꝫ accēſos cæreos quoꝝclaritas ſolis replebat lumē: Sꝫ quid additur admirationi admiratio; Ad cæloſ uertēſ Cyrillus oculos nō minorē cernit numerū angelorū mō ſimili ueniētiuꝫ iſtisobuiā: Quin rei huius axius expectat euētus Interrogaſſet quidē quid hoc eſſet ſꝫ ita euꝫ ſtupor opp̄ſſeratquod quid diceret neſciebat Aſt illo diutiuſ expectanteglorioſa uidit Hieronymi aīaꝫ præcūctis qui p̄ibāt angelis et ſeq̄bantur mira decorataꝫ pulchritudine ueniētem. Ad cuius erat dexterā ſaluator cū illa pariter uēiendo. Quæ quidē ī loco quo Cyrillus degebat gradusfigēs et ſtās ei taliter ē locuta Agnoſcis ne me Ad quāille minime quideꝫ Quis eniꝫ es qui tanto cæteris honore emīes et illa de Hieronymo ūꝙͣ fuit aliqua tibicognitio. At ille certe queꝫ nōinas ſingulari affectu diligo charitatis Sed q̄ſo es ille? Et illa eius ſum aīa quægloriā iaꝫ obtineo quā ſperabā ad meos ꝑgit filios: etquidiſti nūcia ut et a luctu deſināt et meo ſtatui cōgaudeant quē elegi Quibꝫ oībꝫ finitis oīs illa beata uiſioab eius euanuit oculis et fuit ī ſemet reuerſus protiusTyrillus ieffabili gaudio ſuꝑabūdans Ita tn̄ qd̓ ꝑ totā nocteꝫ illā nō potuit ſe a lachrymis p̄mentis lætitiacōtinere. Quā ergo mirabilis ē dn̄ſ ī mageſtate et mirabilis in ſanctis ſuis faciens prodigia. Pextera dominifecit uirtutē dextera dn̄i exaltauit euꝫ notā faciens ī populis uirtuteꝫ eius O diuini amoris īmenſitas diuinælargitatis affluentia. Quid enim ſuo potuit facere filiohonoris et gratiæ et nō fecit cū tam copioſa et in uita etin morte erga eū fuerit munificentia? Dedit eniꝫ ei dn̄ſclaritateꝫ æternā et nōine æterno hæreditauit illuꝫ et ſecit euꝫ hæredē gaudiorū ſuꝑnorū ī quibꝫ ꝑmanebit inſæcula ꝙͣ ſingularis honor et admirāda gloria eius excedens pene alioruꝫ gloriā ſanctoruꝫ et honoreꝫ ubinō ſolū ſanctiſſimā aīaꝫ omneſ cæleſtes cōitātur cohortes. Sꝫ etiaꝫ ipſe ſaluator nec eniꝫ ſola fulget in cæloinſigniis dignitatuꝫ illa beata aīa ſed et corpus ſuumnō ceſſat in terris radiare miraculis: Ad cuiuſ narrationeꝫ cōgruuꝫ ē redire Defuncto naſiqꝫ uiro ſanctiſſimout dictuꝫ eſt hora cōpletorii corpus illud tantis fragrāſaromatibꝫ cuſtodientes totā illa nocteꝫ uiſioneꝫ ducentes circa eum in magnis ſiquideꝫ pro dāno ꝗd cunctiseuenerat fletibꝫ et pro ſua quā iā obtiuerat gloria gaudiis uigilauimus. MMane āt facto diuinis ꝑactis ut cōdecebat myſteriis debitiſqꝫ obſequiiſ honor̄ debito cōſumatis in bethleeꝫ iuxͣ p̄ſepe ī quo pro nobis chriſtusde ītemerata ibidē natus uirgine īfans uagiit corpusillud ſacratiſſimū ſacci tantū cooptuꝫ linteo in terra ſic̄ordinauerat ſepeliuimus: Quātis āt ipſo die et etiā adp̄ſens miraculis glorioſis mirificauit dn̄s filium ſuumſanctum Hieronymū certe nō foret enarrare ſufficienſlingua carnis Sꝫ tn̄ aliqua de multis ne noſter nimisprolōgetur ſermo refera. Quidā a natiuitate cæcus inipſo ſepulturæ ſuæ die uidēdi bn̄ficiū corpus tangēs ſāctū obtinuit Cuidā ēt iuueni ſurdo et muto ſactiſſimūcorpus deoſculato ſoluto auris et liguæ ligamine et audiēdi et loquēdi gratia eſt cōceſſa et certe dignū erat utqui cæcitatis uer lucis q̄ chriſtus ē tenebris occæcatosſuis ſāctiſſimis doctrinis et exemplis illumīauerat ſurdis quoqꝫ et mutis in diuinis oꝑibꝫ ueraꝫ exercueratmedelaꝫ ut et diuina intelligerent documēta et catholicx fidei cōfiterentur rationes quas ſꝑnebat in die ſuiobituſ glorioſi et cæcis lumē tribueret corporale et ſurdis ac mutis cōcederet ſanitatē. Quā plurimi ut aſſerūt qui uiderūt a nephādis ſpiritibꝫ obubrati in locoin quo quieſcit ſanctuꝫ corpus clamātibꝫ diris uocibꝫdæmonibꝫ Sancte Hierōymē cur noſtātū inſequeriſTu noſtruꝫ ſemꝑ flagelluꝫ ſuiſti et uiuus et mortuusnūc ſūuſ mirabiliter liberati. hæreticuſ quidā dū p̄dictūbtm̄ hieroniū blaſphēar̄t et eiuſ ſorte corpuſ dignū īcēdio diceret ultōe diuīa ad alioꝝ formidinē hæreticoꝝligni ſpeciē ē mutatus et ſubito cūctis qui aderāt uidētibꝫ ignis cælituſ eū īuaſit ac eū taliter cōbuſſit qd̓ totusī cinerē ē cōuerſus Ad hoc magna hæreticoꝝ multitudo cū tātā ſuæ ſc̄itatiſ aduerteret exꝑiētiā et ad ueritatēſcæ fidi tātis et tot aꝑtiſ ſignorū īdiciiſ tāꝙͣ quibuſdaꝫclamātibꝫ p̄cōibꝫ uocarētur ad ipſiuſ ſacratiſſiæ et intemeratæ fidei lumen rdierunt. Quid plura dicam Certei generatione et generationeꝫ uix Annuntiem Quæper illū deus oſtender uoluit ut magnificaret eū et co