pupillo et humili ut nō apponatultra ſuperbus magnificare ſe homo ſuper terram. Qua propter dilectiſſimifilii mei ſi pauperes eſtis hūiliemini ſub potēti manudei ut non amittatis qd̓ abſit quæ facitis. Nihil pauꝑtas deo glorioſa eſt ſine humilitate. Maluit deus debeata uirgine maria īcarnari propter hūilitateꝫ ꝙͣ propter aliam quancūqꝫ uirtutē Sicut enim ex ſola ſuperbiæ radice oīa oriuntur mala ſic ex ſola radice humilitatis generantur bona Diſcite a ſaluatore quia mitis eſtet humilis corde: humiliauit ſemetipſuꝫ pro nobis factus obediēs uſqꝫ ad mortē crucis Propter quod dicouobis et ſi humiles eē uultis eſtotē etiā obediētes omni humanæ creaturæ propter deuꝫ. Cōſiderate filii cariſſimi quo cēſeamini uocabulo mōachus ideſt unus nōdecet monachū haber̄ uelle et nolle niſi in nō peccādoSit enim uelle et nolle hoc unum in omnibus rebꝫ licitis obedir bonis. Nec. ſint uobis plura præcepta ut faciatis nō ē obediēs ſꝫ negligens qui ſecūdum expectatmādatū ad unius dicitur iuſſionis uocē Petrum et andreā ēlictis rtibꝫ et omnibꝫ quæ habebant domini ſecutoſ eſſe ueſtigia. Hoc ſēꝑ uera operatur obediētia nūꝙͣſuæ obtēperare uoluntati ſꝫ reuerēter alienæ. Iſtud nēpe ī ultima cœna exēpluꝫ chriſtus reliquit cū ſuoꝝ ābluens pedes diſcipuloꝝ Petro dixit Niſi obediēs fieretnō haberet partē mecū Idcirco dilectiſſimi filii ſicut uobiſunū nomē ē moachi ita ſit unū uelle et nolle bonū ēeniꝫ et iocundū habitare fratres in unū Nec ſit ī uobismaior aut minor: ſꝫ qui præceſſor ē fiat ſicut iuior ſicutmini ſtrator: ne uidelicet regum gentiuꝫ īſtar qui maioreſt in uobis dominetur in cæteriſ fratribꝫ ut ab eis gaudeat ſuperuacuis laudibꝫ extolli ſed ad exēplū regis ieſu chriſti maior humilitate efficiatur quaſi minor: quibꝫregēdis præe̓ Sit enī ur̄ maior ꝑ hūilitatē ſocius minori cū bene agit ſꝫ cū delinquit ſit erectus cōtra uitiū ꝑzelū iuſtitiæ. Nullū ſit unꝙͣ cū uitiis fœdus. Sic dilgatur homo ut eiuſ uitiū odiatur. Magnuꝫ dilectionis ſignū ē hominē ī quibuſcūqꝫ minimis reprehēdere. Sæpe multū uana nocet humilitas nō uera hūilitas ē uitiatacēdo permittere. Elama ne ceſſes Eſaias inquit quaſituba exalta uocē iuā: Annūcia populo meo ſcelera eoruꝫ Vtinā cōtra uitia oīs clamaret creatura quia ſi peccator deū nō timet tamē hoīēs reuerētur ꝙ apoſtolusnos docēs dicit Iraſcimini et nolite peccare ſol nō occidat ſuper iracudiā noſtrā Iuſtus ē dn̄s et iuſtitiā dilexitæquitatē uidit uultus eiuſ. Si iuſtus et uos iuſti eſtoteNegligentia et uana paſtoris humilitas efficit ut lupiin agnos audere poſſint nō reſpiciatis in uultū potētisnon enī ē perſonaꝝ acceptio apud deū ubiqꝫ qd̓ iuſtuꝫeſt operamini Dult uera iuſtitia dar unicuiqꝫ qd̓ ſuū ēobedire oportet deo et nō hoīnibꝫ. Nōne ſi ueritatē tacetis mētu potētiū iudicatiſ apud uos met ip̄os et factieſtis iudices cogitationū ur̄arū: et nō plus ur̄a abundatiuſtitia ꝙͣ ſcribarū et phariſæoꝝ nō plus diuitē honortis ꝙͣ pauꝑeꝫ niſi melior ſit. Quinimo ut uerius dicamplus pauperē honoretis Relucet enī in pauper imagoieſu chriſti ī diuite aūt mūdi. Oēs nos ex una ſumuſ radice carnis geniti oēs inuicē ſumus mēbra in uno corpor cuius caput ē ieſus xp̄us. Quid ergo meruit pluſhonoris diues ꝙͣ pauper: forte diues ē et potēs Sꝫ ſihoc quare diuitias dteſtamur ī ſæculo? Quare mūdi gloriaꝫ cōtēnēdaꝫ prædicamus? neminē certe malorū uſuhonorādū puto. Sed diuitē honorās plus paupe deopræponis mūdū Sed ſi plus deo aliquid in mūdo diligis nō es dignus deo. Reddite q̄ ſunt dei deo: et quæſunt mūdi mūdo Bonitas ubiqꝫ honoretur et malitiaoīo deturpetur. Aed qm̄ mihi nūc de his qui ī caducisſūt diuitiis gloriātur: quiqꝫ quadā fatie carnis poſt modicū in cinerē reuerſuræ nobilitate potentia et dignitateb8 L.uana et leui ſiquidē auriū quorūdā ſtultoꝝ hominū inſufflatione extolluntur: et alios cōdēnando deprimuntac ſe ob hoc credunt illā attingere gloriā quā ſolis hūilibꝫ et mūdi cōtemptoribꝫ piuſ domīuſ p̄parauit ſermoeſt quid de eis ut conuenit dixerā Dere uobis qui adcæloꝝ regna diuitiaꝝ itinere feſtinatis Quoniā faciliuseſt traſire camiluꝫ per foramē acus ꝙͣ diuitē intrare regnuꝫ cæloꝝ Non mea ſunt hæc uerba ſꝫ chriſti Si hæcreuocabilis ē ſentētia chriſtus omnino nō deus ē Zalum inquit et terra tranſibūt uerba autē mea non tranſibunt Olulate uos o miſeri uento inſtabilis fortunænobiles et potētes qui alios cōfūditis et tāꝙͣ ignobileſconculcatis quia huius mūdi honoꝝ et falſaꝝ dignitatuꝫ fumis occæcati cuꝫ ur̄æ uitæ breuiſſimæ tela a morte uelut a texēte forte hac nocte ſuccidetur ī īferno fineintermīabili præ alijs cruciabimini cōtinue moriēdo uiuentes in laboribꝫ hominuꝫ in mūdo non eſtis Immocuꝫ hominibꝫ nō ſoluꝫ labores non fertis ſꝫ et laborantes uiuere non permittitis Iccirco nō cū hoībꝫ ſꝫ cuꝫdiabolis flagellabimini Quato enī in mūdo maior fuit gloria et lætitia tanto in inferno præparatur pœna ſꝫquid dicitis duodeciꝫ fatēur chriſiuꝫ apoſtolos elegiſſequoꝝ omniuꝫ ſolus bartolomæus carnis origine fuitnobilis et Matthæus diuitiis anteꝙͣ apoſtolatū reciperet īſiſtebat. Cæteri uero erant pauprimi piſcatores curhæc retuli audiatis. Si chriſtuſ uerax ē ſi. oīa q̄ ex oreeius audiui mēdatia nō ſunt huiuſmodi hoīꝫ uix unusaptus r̄gno dei īter mille reꝑitur. Qui uero eoꝝ mihinō credūt poſt modicū tēpus in tormētiſ poſiti ſentientSed forte quis ueritatis lumine cæcus iaꝫ mirabitur:Ad quē ego ſi ex hoc me interrogaret reſponderē: Nōne unico credimus dānari hominē mortali peccato Sꝫſi hoc inquit ita eſt ergo quomō ſaluabitur centum milibꝫ? Sed quid diues et mortalis famæ aura paſtus aliud ē ꝙͣ quoddā pc̄oꝝ oīm uas putriduꝫ? ubi ſuperbiaubi luxuria? ubi auaritia? nōne in diuitibꝫ nobilibus etpotētibus? nonne latrones ſunt; et paupeꝝ mercedeꝫuiolēter depredantur? et eos deprimunt atqꝫ necantQuid ex ubertate domus dn̄i faciūt quā ut pauperibꝫneceſſaria condonarēt receperunt Certe ſuperfluitateꝫueſtimētoruꝫ ſuperfluitati nimiæ addunt de pauperibꝫfrigore et nuditate moriētibus nō curātes. Palacia etmagna erigunt ædificia ut humāis oculis contēplētur:et pauperes ī plateis moriūtur īcommodis: Cōmuniaalijs frequēter præparāt diuitibꝫ ut ferculis delicatiſſimis ſuā uētris repleant ingluuiē quibꝫ pauperes famepereūt Quid aliud ē eoruꝫ uita ꝙ peccata ſi uenter repletus tanta ciboꝝ copia nōne ad fores eius adeſt luxuria? Quid ergo amplius loquar cuꝫ omniſ mortaliumlingua deficeret ut quæ peccatoruꝫ faciūt intīaret: Nedeū niſi ſomniando cognoſcunt nec ſe ut puto morituros arbitrātur. Nō .n. facile ī pc̄ata labitur. qui ſe morituꝝ cogitat. et dū ſibi for̄ iudicē n̄ cogitāt uer niis ībecillis et miſer ē cui haꝝ reꝝ ē mēoria ſi cūcta diabolicatētamēta nō facile uilipēdit. Accirco uer dicā ſi deū ſuum iudicē agnoſcerēt: et ſe mori crederēt non peccarētſaltē tam ſecure: cur hi miſerrimi ad eccleſiaſ properantut diuinis interſint myſteriis; an ut mulierū cōtēplēturuultus? Hæc ſua ē dei meditatio hæc prædicatio et deicognitio. Si diuinā ꝑconctatur legē ut pecunias terrasmareqꝫ peragrantes crebris uigiliis et meditationibuſſibi et filiis congregēt: Certatim ueſtimenta in ſocietatemira artificii uarietate frequēter mutēt: Qui ut ludoshaſtiludia choreaſ procationes ebrietates magna cōuiuia delicata fercula ſuis alternatī exhibeāt ſodalibusmulieres ad ſuā uolūtatē explendaꝫ ſufficiēter habeātSed ue miſeri quid facitis non agnoſcitis corpus antetēpus deſtruitis et animā interficitis Vnde īfirmitatesu.