C8b.Qui timet deuꝫ faciet bona: et demorabitur in bōis āima eius et ſemē eiuſ hæreditate poſſidebit terrā. Quoniam firmamentū ē dn̄s timentibꝫ euꝫ: et teſtamentuꝫipſius ut māiſe ſtetur illis. Si quid boni facitis cū magna cautela timeatiſ. Multi bona faciūt quoꝝ fructuſſubripit humanæ laudis appetitus. Decē fuerūt uirgines et tamē mediæ a cæli hoſtio ſūt excluſa heu quotquot hodie ſunt ſacro renati baptiſmate chriſtiano fūgūtur noīe: quibꝫ foret meliuſ nō fuiſſe. Eſt enī gehennalis pœna paganoꝝ inſinito minor ꝙ maloꝝ chriſtianoruꝫ. Vtinā nō foret taliū maior pars. Nauis undiqꝫ ſana unico ſubmergitur foramine. Errauerūt hoīe ſin hac ſolitudine alij colla iugo auaritiæ ſubmittentes:alij luxuriæ fœditate ut turpiſſime ſues deturpati. Aliicirca īutilia diripienda occupati: unde abiecto rationisuſu cooꝑātes ut iuenta inſipiētia: et utinā ſimiles eſſētillis uiā ciuitati nouæ hieruſalē nō īuenerūt. In regnūcæloruꝫ reprobꝫ nulluſ ingreditur cētuplo arta eſt uiaeius ꝙͣ creditur ꝙͣuis larga ſit uere timētibꝫ eū. Timēti centurioni promittit chriſtus ad eū accedere p̄ſumēti regulo cum illo chriſtus ire denegat. Vere non oēshodie obediūt euāgelio. Veniet dicebat apoſtolus tepus in quo ſanā doctrinā nō ſuſtinebunt hoīes: Plures p̄dicant: ſed nō oēs ueritatē p̄dicant. Simpliciumcorda in peccatis alligāt alligāt ōera grauia ī peccatisminimis in grauibꝫ oculo traſeut coniuēte. Et eniꝫ doctor falſus gladius anceps huic ſcindit oꝑe et exemplehuic ꝑ̄cutit et interficit uerbis doloſis et iniquis. Quomodo ignis frigiditatē donat? aqua caliditateꝫ? Lapisquomodo ſurſum graditur? Uir luxurioſus quomō p̄dicabit caſtitatē? Et ſi p̄dicat quæ audientibꝫ inde uēietutilitas; Quid poteſt dicere audiens niſi quare uoce p̄dicas q̄ oꝑe denegasᶻ bn̄ loquens ore et male uiuensoꝑe ſemetip̄m dānat. Ecce quantū ſit deo acceptabiliſtalis p̄dicatio on̄ditur ꝑ pſalmiſtā peccatori dixit deusQuare tu enarras iuſtitias meas et aſumis te ſtamētuꝫmeuꝫ ꝑ os tuuꝫ? Tu uero odiſti diſciplinā: et proie ciſtiſermones meos poſt te. Multi legunt grādia adiſcūtardua ſubtiliter diſputāt: ornate loquūtur: ut a populohonores capiāt mgr̄i ī plebibus nominētur et nihil ſaciūt. Si exꝑto creditur: mihi credite Plus mouet corda hoīuꝫ uitæ ſanctitas ꝙͣ ornata eloquia facite et poſtea prædicate. Cœpit ieſus ſacere et poſtea prædicareualet facere ſine p̄dicare ſed nō p̄dicare ſine facer̄. Nōdixit dn̄s qui p̄dicauerit uolūtateꝫ pr̄is mei: ſed qui ſecerit nō uitupero p̄dicationē: niſi non ſacientibus ea q̄p̄dicant. Subtiliuꝫ uerboꝝ doctor tātuꝫ et nō opeꝝ ēqͥdam leuis auriuꝫ inflatio et ueritatiſ ſumus cito ſinefructu ꝑtranſiens. Intelligite fr̄es intelligite quæ dico.Pulto plus meretur qui facit et p̄dicat: ꝙͣ qui facit ettacet. Si bonū ſolū facio mihi ſoluꝫ proſum. Et ſi p̄dicans facio et mihi et alijs. Vnde qui ad iuſtitiā erudiunt plurimos erunt q̄i ſtellæ in ꝑpetuas æternitatesSicut eniꝫ ſancti p̄dicatores lux ad illūināduꝫ: ꝑ eoꝝdoctrinā corda caligantia et tecta nube peccati chriſiouero lūine qui lucet ī tēebris illū inātur. ſūt ſal etiā adcondienduꝫ uerbū dei qd̓ cibus eſt aīæ oꝑibus bonisCuilibet ſcienti īiūgitur p̄dicationis officiuꝫ dūmodofaciat. Immo ut plus dicā Qui ſcit et ſolū facit et alioſnō docet tenebitur dn̄o reddere rationē. Cuꝫ eniꝫ iuxͣapoſtolū Ioāneꝫ Qui odit ſrem ſuū hōicida eſt: et quihabuerit ſubſtātiā mūdi et uiderit ſr̄em ſuū neceſſitatēpatienteꝫ et clauſerit uiſcera ſua ab eo quomō manetin eo charitas dei? Quāto magis qui uiderit frem ſuūerrantē: et mortalibꝫ oppͥſuꝫ criminibꝫ: et nō miniſtrauerit ei uerbuꝫ doctrinæ ille qui doctus ē homicida etſine caritate eſt. Iimeatis o doctores et rectores quibꝫī iūgit dn̄s p̄dicationis officia ut populo ſuo uerbuꝫdominicuꝫ miniſtretis. Quot eniꝫ uel ur̄o exēplo uelueſtri negligētia peccatis moriūtur: tot dn̄s de manuueſira requiret quanto eniꝫ eſtis altiores gradu tantomaioribꝫ cruciabimini cruciatibꝫ. Nō eſtis dn̄i ſed paſtores. Onus dn̄s eſt et unus paſtor principalis: quicognoſcit oues ſuas et exquirit eas de māibus ueſtriſHeu quōl hodie ī eccleſia nō paſtores ſed mercenaritad quos nihil ꝑtinet de ouibꝫ ieſu chriſti. Quinimo utuera dicā ip̄imet ſunt lupi rapaces qui et oues rapiūtet diſꝑgunt. Certe nil peius nil abōinabilius ꝙͣ cū illequi cuſtodūr d̄bet diſſipat. heu quid hodie ī aliquibꝫ eccleſiæ nō paſtoribus ſꝫ deſtructoribꝫ quoꝝ non eſt ꝑsminor factuꝫ ē ſubſtantias hoīuꝫ ac labores tāꝙͣ infernus inſaturabiliter deglutiūt et nō ſolum eos a peccatis nō emēdant ſꝫ ip̄imet uel ex ſui negligētia uel ſuiſpeſſimis miniſtris uel ſuis nefandis oꝑbus eos contrahūt ad illicita. Ita quideꝫ dicā hos tales ſi impūesdeus relinquer et deus āplius nō eſſet. Et ideo ut ſæpe diciuꝫ eſt filii cariſſimi dū uiuitis ſeruite dn̄o in tiore: et exultate ei cuꝫ trēore: Apprehēdite diſciplinameius ne quādo peatis de uia iuſta. Guitate et uidētefilii mei cariſſimi. Iteꝝ dico Suſtate et nidēte quoniāſuauis eſt dn̄s. Diuites eguerūt et eſurierūt et dormientes hic et in diuitiis et uoluplatibꝫ ſuis nihil inuenerunt in manibꝫ ſuis. Inquirentes uero dn̄m nō deficient omni bono. Iunior ſui et ſenui et nunꝙͣ uidi ī fineiuſtū derelictuꝫ nec ſemē eius egens pane Immitatores pauꝑtatis eſtote ut ſequāini ueſtigia eius qui cuꝫin forma dei eſſet portās oīa uerbo uirtutis ſuæ In cuius domo ſunt diuitiæ et gloriæ ſemetip̄m exinaniuitformā ſerui accipiēs et pauꝑ et inops natus ſuit pauꝑet pluſꝙͣ inops fuit quouſqꝫ uixit pauꝑimus mortuuſeſt et ſepultus. Unde uulpes inquit idē ſoueas hēntet uolucres cali nidos filius āt hominis non hēt ubicaput ſuuꝫ reclinet. Apoſtolos ēt iubet nō portare ſacculuꝫ neqꝫ peram. Et ieſus iuueni cōſuluit uendere q̄hēbat et pauꝑibus erogare: Si chriſtuꝫ deū creditis:eum nō falli poſſe credite Alioquin nō eſſet deus: Etſi ipſuꝫ nō poſſe falli creditis ip̄m ſequimini īpoſſibileeſt diuitiis affluere et chriſtuꝫ ſequi. Natura denegatut cōtraria miſceātur Aut ego fallor aut ip̄i decipiēturin fine qꝛ mihi nō credūt dū diuitiæ ſuæ trāſeūt in egeſtatem: ꝟiues hic epulabatur quottidie īdutus purpura et byſſo: ſed mortuus ꝙ moyſi et prophetiſ noluitcredere in tormētis poſitus ſenſit Nemo militās deoimplicat ſe negotiis ſæcularibꝫ. Nō ſaluabitur rex permultā uirtuteꝫ ſuā: nec diues in diuitiis ſuis. eſt enimequus diuitiaruꝫ fallax ad ſaluteꝫ nōne diuitiis cōiuncta eſt ſuperbia et ubi ſuꝑbia eſt ubi peius? Nōne oīaoriūtur mala ex ſuꝑbia tāꝙͣ ex una radice? Tū eniꝫ diues factus eſt homo et cum multipilcata ſuerit gloriadōus eiuſ nōne ſuperbit? et cum ſuperbierit nōne polluuntur uiæ eius in oī tp̄re Et tunc ſedēs ī inſidiis cuꝫdiuitibꝫ ī occulto cogitat ut inter ficiat innocentē. Oculi eius in pauꝑē reſpiciūt et inſidiatur ī occulto ut rapiat euꝫ tāꝙͣ leo in cubili ſuo dicēs ī corde ſuo Oblituseſt deus auertit ſaciē ſuā ne uideat uſqꝫ ad finē et eniꝫeſt dn̄s aliqn̄ dormiēs q̄i crapulatus a uino: Cū ueroplus moratur deus patientia ad inferēdū iuditia pluſinebriatur ira. Et ideo pluſ cētuplo tīendū eſt cū æquanimiter tolerat ꝙͣ cuꝫ feſtinanter punit. Permittit eniꝫdeus aliquo tēpore cruciari et pati bonos ab iniquiset ſuperbis ut ſupra dorſuꝫ bonoruꝫ fabricent peccatores et prolungent iniquitates ſibi. Et ideo ꝙͣuis obliuiſcatur deuſ tamen nō ī fine obliuiſcitur: Sed qm̄ pupillo ipſe adiutor eſt cui derelictuſ eſt pauꝑ et ſuperbis reſiſtit dans humilibus gratiam Conterit brachiū peccatoris et maligni exaudiēs deſideriū pauꝑis iudicaſqꝫ