deo meo: quia dignuſ habitus ſuꝫ ut me odiat mūdusIcio nanqꝫ me peruenire ad cæleſtē gloriā per infamiam et bonaꝫ famā. Aperuit autē cælos patientia eius.quia ibi cōfirmata ſēper fuit uirtus gloriæ ſuæ et in deopoſuit firmaꝫ fortitudinē ſuaꝫ neqꝫ a dn̄o receſſit unq̄cor eius. Arcus ſortiuꝫ ſuperatus ē: et ipſe accictus eſtrobore et præualuit ī infirmitate ſua: et fortis factus eſtin bello: et dextera ſua glorificata eſt in uirtute: dexteramanus ſua cōfregit inimicos: quoniā adiut or et protector factus ē ſibi dn̄s in ſaluteꝫ. Et ideo cantēus dn̄o glorioſe quoniā magnifice fecit. annūtiēus in uniuerſa terra: hauriamus aquas ī gaudio de fontibꝫ. Euanueruntimpii in cogitationibꝫ ſuis quia obſcuratū fuit inſipienscor eorū et credētes ſe eſſe ſapiētes ī malitiis ſuis ſtultifacti ſunt qui mutauerūt ueritatē in mēdatiuꝫ ſed tamēueritas de terra orta eſt: et iuſtitia de cælo proſpexit. Eteni fatui ī lacuꝫ quē apuerūt et in foueaꝫ quā feceruntinciderunt et iuſtus nūꝙͣ fuit cōturbatus quia domiusfirmauit manuꝫ eius unde ſanctiſſimi dn̄i et patres cōſiderate uiruꝫ iuſtuꝫ ꝙͣ fidelis et iuſtus ſemꝑ fuerit indomo dn̄i ad docēduꝫ nos: et illuminanduꝫ abſconditatenebraꝝ: et effuganduꝫ nequitias peccatoruꝫ de quonobis grādis eſſet ſermo et interpretabilis ad dicēdumSed nimis imbecillis factus ſuꝫ: quoniaꝫ introiuit tremor in oſſa me a: et ſubtus me turbata ſūt ueſtigia meane nimis aſcēdaꝫ. Eſt enim anguſta porta et arta uia etcibus iſte ſolidus ꝑfectoꝝ ē et ſapiētiuꝫ qui exercitatoshabent ſenſus ad diſcretionē Qua propter nō modicarelinquēs difficilia et ardua tanti uiri ineffabilis cuiuslaude plena ē terra Cuiuſ ſplēdor ē ſicut lumē et cornuaſunt in māibꝫ eius ad præſēs exitus ſui glorioſi aliquabreuiſſime cupio reſerare: Peus enim oīpotens cuiusmiſericordia p̄mit āte faciē ſuaꝫ qui et iuſtus ē et rectūiudiciuꝫ ſuū reddēs mercedē laboꝝ ſanctorū ſuorū paſtor uerus et bonus miſericordia diſponens oīa et congregās oueſ ſuas ī ſinu ſuo nouiſſime diebꝫ iſtis curſuintolerabili et oneroſo agoniſ grauiſſimi in quo et carocōcupiſcit aduerſus ſpm̄ et ſpiritus aduerſus carnē feliciter conſumato: portūqꝫ iamdiu cōcupito de nauigatione huius maris procelloſi ī quo ſunt reptilia īnumerabilia et inimicoꝝ agmina colluctantia ut decipiant ettrucidēt rectos corde iam obiēto ſuū dilictiſſimū filiuꝫHieronymū exutū toga mortalitatis et putredinis huius carnis miſerrime perpetuæ īmortalitatis brauio decoratuꝫ ad cæleſte atriuꝫ euocauit ut quod uidebat hicin enigmate ibi uideat facie ad facieꝫ. Quem cum extrema hora eius egredi de corpore urgeret: iam cōpletisnonagīta et ſex ānis febre æſtuans ualida ſuos circa ſeuoluit eſſe filios ī unū quos ſicut nouellas plātationesſtabiliuit a iuuētute ſua Quoꝝ nultus luctu graues ītuens ut pius et miſericors his pauliſꝑ motus flentibusinfremuit ſpiritu et lachrymās ī me aliquantulū eleuā ſoculos uoce plana inquit Fili Auſebi cur iſtas iutilesfundis lachrymas? Nonne uanuꝫ ē ſuper defūctū producere lachrymaſ? quis uiuens non uidebit huius corporis diſſolutionē quod ſemel locutuſ ē deus et audiſtiaudes contra dicere? Et noſti nullum ſuæ poſſe reſiſteruoluntati Iaꝫ rogo fili nō ſecunduꝫ carneꝫ ambules flere deſine: Certe noſtræ militiæ arma carnalia non ſuntBeinde uultū hilari et iocūdo alacri uoce cæteros alloquens fratres filios exclamauit: Ceſſet luctus mœrorabeat: ſit omnium una uox gaudentiuꝫ: quoniam eccetempus acceptabile ecce dies iubilationis et lætitiæ. præomnibus diebus uitæ mea in quo fidelis dominus inuerbis ſuis: et ſanctus in omnibꝫ operibus ſuis aperitmanuꝫ ſuam ut meaꝫ exulē animaꝫ hucuſqꝫ in carceremortis huius ob reatus mei gēitoris Adæ reuocet adſupernam patriaꝫ recuperatam ſui filii ſanguine precio679.ſo nolite filii dilectiſſimi quos ſemper habui ī uiſceribꝫcharitatis impedire gaudiuꝫ meū Ne prohibeatis reddere terræ quod ſuum ē corpus meuꝫ ſtatiꝫ exuite terra date ex qua fæctū ē ut redeat unde uenit Quibꝫ finitis uerbis omnes fratres madefacti lachrymis deudātes ſuuꝫ ſanctiſſimuꝫ corpus ita ſqualidum et deformeabſtinētiis qd quid terribile cunctoꝝ uiſui cernebaturNam tantuꝫ erat affectum matie ut oſſa eius potuiſſētper articulos numerari Sic uerberibꝫ cruentatu ut potius leproſi corpus crederetur: unde humo protinustradiderunt et ipſuꝫ ſacci linteo cooperuerunt. Aſt ubiuir dn̄i terræ ſēſit aſperitatē nimiruꝫ iocundatus cōuerſuſqꝫ ad fratres præ dolore et anguſtia lachrymarumfontibꝫ inundantes inquit Hortor uos cariſſimi mei etdilectiſſimi filii quos genui ī uiſceribꝫ ieſu chriſti per dilectionem et charitatē: quia dilexi uos ut pacificati nūcpace̓ habeatis Pebetis enī uos tanꝙͣ dei miniſtros domeſticoſ et āicos decet ad ſpiritualia ābelar ut ſitis alijſexēplū uos qui ſpirituales eſtis cur iſtas īfructuoſasfūditis lachrymas; peccatoꝝ uobis ſemper recordatiolachrymaſ īducat tāto propti eſtote ad lachrymaſ quāto fuiſtis ad culpā Si quis peccato moritur flete Naꝫſi cū malus per pœnitētiaꝫ a morte ſurgit gaudēt āgeliin cælis Certe ſi bonus peccato moritur angeli dolent.M De uero nō tāꝙͣ moriētē lugeatis ſꝫ mecuꝫ tāꝙͣ portuꝫ ſalutis attingēte gaudeatis Quid ībecillius miſeriahuius uitæ quā tot circūdamur dolorū et paſſionū agminibꝫ ut nulla pene hora ſit in qua uiuēs quicūqꝫ hōliber a dolor trāſeat ſi diueſūdiqꝫ āguſtiatur tior̄ ne qd̓poſſidet āittat ſi pauꝑ nūꝙͣ quieſcit ut īuēiat ſi bōuſ hīcdiaboli timet ꝑiculū hic ne nauis mortalis corporis inhuius mūdi pelago naufragetur nō mediocriter ꝑtimeſcit. Iccirco nullus ſexus uel ætas uel conditio doloristrāſeat exꝑs quouſqꝫ ī hac māet miſeria uitæ Si quidin me cernitis meuꝫ īpediens iter dolete. heu quot nauigātiū ꝑ hoc mare magnū et ſpacioſuꝫ ī quo ſunt totgn̓a inimicoꝝ ſecūdū cuiuſlibet uiriuꝫ quātitateꝫ colluctātiuꝫ poſt multā nauigādi felicitateꝫ poſt uictorias iācredētes fineꝫ capere peroptatū aliqua diabolica ſuggeſtione ī hac hora ad laqueuꝫ ꝑditionis ſua īdiſcretioneperuenerūt. Heu quot hic et uita recomendat et famaquibꝫ unico peccati conſenſu dira morſīminet et ruinaccirco dū uiuitis timeatis fr̄es Prīcipiū ſapiētiæ tiordomini Oita nr̄a militia ē ſuꝑ terrā. Qui hic uicerit alibi coronabitur Dū hac pelle tegiur nulla nobis īeſt certa uictoria: Si noſter genitor tiuiſſet nunꝙͣ cecidiſſet:principiū oīꝫ maloꝝ ſui p̄ſūptio Qui nō tīet de ſe p̄ſuitQuomodo īter latrōes onuſtus auro ſecurus graditurSaluator quid nos aliud docet niſi timere? Digilate inquit quia neſcitis qua hora fur uēturus ſit Nā ſi ſciretpater familiasᶻ qua hora fur ueniret uigilaret utiqꝫ etnon ſineret prefodi domuꝫ ſuam Summus ille calauiger Petrus Sobrii īquit freſ eſtote et uigilate quia aduerſarius ur̄ diabolus tāꝙͣ leo rugiēs circuit quærensquē deuoret. Nemo inter ſerpentes cum ſecuritate habitat Qui ſanctior et ſapientior ē plus timeat Naꝫ quialtius ē maiores caſus recipit eſca diaboli electa ē Demalis ſi curat quia ſui ſunt cecidit ille ſapiēs Salomōcecidit et eius genitor dauid electus ſecundum cor doīni T imeatis fratres Iteruꝫ rogo undiqꝫ timeatis: quiabeatus eſt uir timens dominuꝫ Et eniꝫ ſi conſiſtunt aduerſum me caſtra non timebit cor eius Si exurrexeritin eum prælium in hoc ſperabit: perfectus dei timor foras mittit nanum timorem. Timorem Danum hanon habet caritas. Caritas et timor dei unum ſunt Cōſiderās enī hæc propheta clamās dicebat Cōfige timortuo carnes meas Quis ex uobis ē cupiēs uidr dies bonos accedat huc et illūinetur et facieſ ſua nō cōfūdetur