Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
676
Einzelbild herunterladen
 

F78dum omnia quæ ſibi mandauerat Pominus uniuerſisgētibꝫ ut ſentes euelleret deſtrueret: diſꝑderet et diſſiparet et ſapiētiā uerā ſemīaret ædificaret atqꝫ plātaretHic eſt fratrū amator: hic eſt qui populo chriſtiāo tot librorum uolūina ex linguis hebraica et græca in latinū paruo pōdere tranſtulit. Eccleſiæ officium primitusordinauit et totius ſacræ ſcripturæ aſꝑa fecit plana. Certe in huius lūine uidius lumen: et pane ſuæ ſalutiferædoctrinæ paſti ambulāuſuſqꝫ ad mōteꝫ dei oreb. Hic ēflumē aquæ uiuæ ſplendidū tāꝙͣ cryſtallū procedēs deſede dei in eccleſiæ medio et ex utraque ꝑte eius lignūuitæ afſerens fructus tp̄re ſuo: cuius ſolia ligni ſunt adgentiū ſanitateꝫ. Vir iſte in populo ſuo mitiſſimus apparuit a deo dilectus ēt hoībꝫ orat nūc pro eccleſia ſācta uas uere admirabile ornatuꝫ lapide p̄cioſo opusexcelſi. Ueꝝ tn̄ de hoc quid plura dicā: cuius enarrātcæli gloriaꝫ eius et oꝑa ſcripturaꝝ manuuꝫ eius ānuntiat ſirmamentuꝫ. Nec ſūt loq̄læ neqꝫ ſermones cuiusnon audiāt doctrinæ uerba ī omnē terrā exiit ſonuseius O ineffabilis miſericordia ſaluatoris: tot gratia cumulos in Hieronymo adunaſti: ut ad ea pleneſolus poſſidet pene nulli nōinū niſi ꝑticulariter fas ſitaſpirare. Hic certe dux nr̄æ fidei ad ſe currētes ī cælitrahit arcē: Hunc cæteriſ potioribꝫ ornatuꝫ inſigniisdignitatuꝫ ī cātilenis et ī prouerbiis oꝑationibus et interp̄tationibꝫ miratæ ſunt gentes. Euius nota eſt factain populis uirtus. qm̄ īpletus fuit q̄i flumen ſapientia.Sed ut uera dicā iuxͣ illud reginæ Sabae Oaior enīeſt ſapiētia et oꝑa ſua ꝙͣ rumor quē auditiſ. Quā certebōus ē iſte his qui recto ſunt corde: qm̄ malitiam ſēꝑodiuit: fecit eniꝫ mirabilia in terra nr̄a. Sub ūbra illiuſſedimus: et fructus eius dulcis gutturi nr̄o. Quanta ātde eo audiuius et cognouimuſ quomō annūtiabimusAt quis ego ſuꝫ ut narrē laudes et uirtutes eius et mirabilia ſecit? Sed qm̄ ſuꝫ eloquens ab heri et nudius tertiuſ et breuiter dicā ſi uultis acciꝑe. Ioānes baptiſta ip̄e eſt uterqꝫ uirgo uterqꝫ heremita De Ioannedicitur. Erat Ioānes ueſtituſ puis cameloꝝ in deſerto.De ſe ideꝫ Hiero nymus dicat horrebāt ſacco mēbradeformia et ſqualida cutis Sitū æthiopiſſæ carnis obduxerat. de Ioāne iterum locuſtas et mel ſilueſtre edebat. De ſe iteꝝ Hieronymus dicat cibo et potu taceocum ēt languētes monachi aqua frigida utantur. etctuꝫ aliquid accepiſſe luxuria ſit. Quid plura Ille propter iuſtitiaꝫ martyriſte uero et ſi eius ſpirituꝫ materiale ferruꝫ non abſuilit tn̄ martyrii p̄mii eſt expersNuplex nāqꝫ martyriū unū ſuccūbere gladiis īpiorū:alteruꝫ infirmitatibꝫ et aduerſitatibꝫ in aīo patientiamcuſtodire. Terte hic eſt uere martyr: qui ꝑꝑ iuſtitiamet māſuetudinē et ſalutifera ſuæ doctriæ uerba ī huiusmūdi lachrymaꝝ ſalo certamē forte a maioꝝ cœtu uiriliter ſupportauit ſciens qm̄ omniuꝫ ſortior eſt ſapientia: nec ip̄ie geſſit in cōſpectu dei: ſed in oībꝫ tribulationibus ſuis inuocans dn̄m non peccauit labiis ſuis: necſtultuꝫ aliquid cōtra deū locutus eſt. Iaceam nāqꝫ qd̓tribulationes labores afflictioneſ cruciatus agonesflagella famem ſitim amaritudines carnis tentationestēpeſtates abſtinētias uigilias ꝑegrinationes nuditateſieiunia erūnas: Et hæc: ſꝫ grauiora et īnum rabiliapropter chriſti ieſu nomē in ſuo glorioſiſſimo ꝑpeſſuseſt corpore ut ideꝫ loquitur. Stabā ī heremo cōſtitutuſet in illa uaſta ſolitudine exuſta ſolis ardoribꝫ monachis horridū p̄ſtat habitaculuꝫ cogitans me roāis potiri deliciis: quottidie gemitus: quottidie lachrymæ et ſiqn̄ me ſomnus īminēs opp̄ſiſſet repugnanteꝫ ud hūouix oſſa hærētia collidebā. Vorrebāt ſacco mēbra dͦſormia aqua frigida lāguens utebar et coctū aliquid accepiſſe luxuria ſit. Lutis mea propter īcōmoda ſquallidacarnis æthiopiſſæ ſituꝫ eduxerat. tn̄ ſocius ſcorpionuꝫtantuꝫ et feraꝝ ſæpe choris intereraꝫ puellarꝝ et in frigido corpore et in p̄mortuo iam hoīe ſola libidinū īcēdia buliebāt. Telte deo memini me diē crebro iunxiſſecum nocte: nec a pectoris ceſſaſſe uerberibus donec iubēte dn̄o rediret tranquillitas flebā cōtinue et repugnātem carneꝫ ebdomadaꝝ inedia ſubiugabā: Cellulā meam quaſi cogitationū cōſciā ꝑtimeſcebam: et mihimetiratus etrigidus ſolus deſerta penetrabā. Et ſic ubi concaua ualliuꝫ et p̄rupta mōtiū cernebā: illud meæ miſerrimæ carnis erat ergaſtuluꝫ ibi meæ orōis locus: quisergo infirmatus eſt et ipſe; Quis ſcādalizatus eſt etnon ille Sed ſi infirmitatibꝫ et laboribꝫ laudādi ſuntſancti: certe et hic laudādus eſt. Deniaꝫ āt ad cōtūeliaſet ꝑſecutiones quas ab īprobis et falſis ꝑtulit fratribꝫin huius ualle miſeriæ. Quid aliud in hoc mundo fuitſua uita niſi q̄dam iugis aduerſus impios hæreticoruꝫet maloꝝ oīuꝫ cuneos pugna cōtinuūqꝫ certamē? Super euꝫ rugierunt ut leones hæretici qm̄ corripuit eoset tabeſcere fecit ſicut araneas aīas eorum et fructuseoꝝ de terra ꝑdidit et ſemē eorum a filiis hoīuꝫ Aperuerūt in euꝫ clerici laſciuiis dditiora ſua et deſpexerūteuꝫ et locuti ſunt labiis doloſis et odio iniquo oderūteum qm̄ eoruꝫ infectatus eſt uitā peſſimā et crimina.Circundederunt canes multi: et tauri pingues obſederunt euꝫ Et inſurrexerunt ī euꝫ teſtes iniqui acuēteslinguas ſuas ſicut ſerpentes: et uenenuꝫ aſpiduꝫ ſub labiis eoꝝ. Cogitationes malas in corde tota die cōſtituentes p̄lia ſupplātantes greſſus eius: Et funes exiēderunt in laqueos pedibꝫ eius: ut delerent de terra mēoriam eius: et eiicerent euꝫ de nationibꝫ ut obprobriūfieret uicinis ſuis Suꝑ romanū populū fuit magnificētia eius et uirtus eius mirabilis in uerbis et ſanctus īoībus oꝑibꝫ ſuis. Alleuās corruētis: ſoluēs cōpeditoſilluminans cæcos: et dirigens iuſtos: dans fortitudinēet uirtutem plebi dei: et qͣi tuba altiſonās ānūtiansctis iniquis ſcelera portas peccatoꝝ et uectes ferreoscōfregit rōphea doctrinæ ſuæ. Audientes āt hæc impiidiſſecabantur cordibꝫ ſuis: et ſtridentes dentibꝫ in euꝫcogitauerūt et locuti ſunt nequitias. Arcuꝫ ſuuꝫ tetenderūt et illum parauerūt et in ip̄o parauerūt uaſa mortis. Cum āt eſſet plenuſ ſpiritu ſancto in or̄onibꝫ et oꝑibus bonis ꝑſeuerās uitia mortificās bōa uiuificans ſuſcitans de puluere egenū et de ſiercore erigēs pauꝑeꝫqm̄ in uiribus equi neqꝫ in tabernaculis uiri bn̄placitum fuit ſibi. Nec ſperauit in diuitiis: ſed fortitudinedomini coroboratus formidauit aduerſarios ſuosſed ſuꝑ ipſos correctionibꝫ et doctrinis ſanctis tonauitdans imꝑiū regi ſuo et ſublimās cornu chriſti ſui. Ilios docens laborādo ſicut bonus miles chriſti ſciēs coronabitur qui in agone certat niſi legitime certauerit. Didentes auteꝫ hæc uiri iniqui irati ſunt et dolores cōp̄henderunt eos: quia ſunt generatio praua etuerſa filii in quibꝫ eſt fides in ipſis Et ex acerbauerunt euꝫ in conſiliis et abominationibꝫ ſuis ad iracundiam cōcitauerunt ip̄m: Et ꝑdito cōſilio ſine diſciplinaueſte muliebri irridenteſ ei tāꝙͣ uiro luxirioſo et ī quoimeptū fecerunt unāimiter in euꝫ et eiecerūt extraromanam ciuitatem. At ille benignus et patiens humilis et manſuetus eorum ueſaniæ locum dans proiiciēſpoſt tergum ſuū omnia peccata eoruꝫ recedens indegrauit. Conſtantinopolim ad antiſ iem ſanctiſſimū Gregorium nazanzenum. Ouir ineffabiliſ uirtuus uas admirabile: o ſplendor patientiæ et Lampas præfulgidaOdiadema honoris et gloriæ angularis lapis firmiſſimus exēplar innocētia colūna aurica et totius eccleſiæfundamētū cuꝫ plus tūderis mīus cōfunderis Agnusinnocēs quid loq̄ris p̄ſſus colla tot iugis gratias ago