uenaꝫ dep̄cor? Obſecro ut ſi te hæſi dimittas mihi: et ſibos ut tibi uideris laſſus ſenectute forte corporis nō uigore animi tn̄ ī area dominica fructuoſo labore q̄ſudasEcce ſum ſi quid perperā dixi fortius fige pedeꝫ. Nonmihi moleſtū ē debet pōdus ætatis tuæ dūmō cōteratur palea culpæ mex. Præterea ī libro quē cōtra errorēIuliani manichxi deſcripſit qui nuptias uolebat dānariQuod uero ex eis naſceretur ab omni eē liberum obligatione peccati. Bum plures cōtra eius peſtiferuꝫ dogma catholicos teſtes ītroduxiſſet: ita eūdē præferēs intulit Nec ſanctu Hieronymū preſbyterū cōtēnendumarbitreris qui græco et latino īſuꝑ hebræo eruditus eloquio ex occidētali ad oriētalem trāſiens eccleſiam in locis ſanctis atqꝫ ī litteris ſacris uſqꝫ ad decrepitam uixitætatē Cuius nobis eloquiuꝫ ab oriente ī occidētem adinſtar ſolis lāpas reſplēduit. Omnes dēiqꝫ qui āte illūaliquid ex utraqꝫ orbis ꝑte de doctrina eccleſiaſtica ſcripſerant legit nec aliam de hac re quam ꝓrædixi tenuitpromiſitqꝫ ſententiam.¶ Capitulum uiceſimumprimumGT O R beatus Hieronymuspoſtꝙͣ ex ſcriptorum ſuoruꝫ copia inexpugnabilē eccleſiæ chriſti turrē contra iacula hæreticorū erexerat: octogeſimo octauo ætatis ſuæ āno Imperiiaūt Theodoſii iunioris duodecimo in ſenectute bonamigrauit ad dn̄ꝫ Sanctæ autē ac uenerabiles fœminæPuala ſcilicet et Euſtochiuꝫ exemplo et cōmonitionibꝫeius ſæculi cōtēptrices et crucis chriſti baiulæ āte eiusobitū uocāte ſponſo migrauerāt: Porro beatus Hieronymus dū aduiueret ſcalpēdo ſaxū in īgreſſu ſpeluncædominici præſepis ſepulcrū ſibi fecerat nō longe a ſepulcro prædictarū ſanctarū ubi ſæculi peruerſitate deuictaſepultuſ ē pridie Ealēdas octobris. Girabitur forſitanlector taꝫ ſanctas perſonas habere inuidos potuiſſe mirādū uero nō ē Semper enim uirtutes ſequitur īuidiaFeriuntqꝫ ſummos ſulmina mōtes. Nec mirum de hominibꝫ hæc cōtīgere cū ēt dominus phariſxorū zelo ſitcrucifixus: et omnes ſancti æmulos habuerīt. Eſau perſequebatur Iacob: Uaul quærebat aīam dauid: et ſalomoni ſuſcitauerat dn̄s Adad idumæum. Hiezabel etiaꝫfugere cōpulit et omnes prophetas perſecutus ē populus iudxorū Paulus apoſtolus de fratribꝫ falſis cōqueritur: et per murum demittitur ne ab hoſtibꝫ capiaturAc multimoda enumerans pericula et de ſe ſuiſqꝫſimilibꝫ loquitur Spectaculum facti ſumus huic mundo et angelis et hominibꝫ et nos ſtulti propter chriſtūSed quod ſtultū eſt deo ſapientius ē hoībus Vnde etſaluator loquitur ad patrem Tu ſcis inſipientiā meamqueꝫ in euangelio propinqui quaſi mentis impotē eſtimabāt et aduerſarii calumniabantur dicētes Pæmoniūhabet et ſamaritāus eſt et ī beelzebub principe dæmoniorū eiicit dæmonia. Sed beatus qui dicer̄ poteſt cuꝫapoſtolo hæc eſt gloriatio noſtra teſtimoniū conſcientia noſtræ quōiam ſanctitate et ſyncæritate et gratia deicōuerſati ſumus in mundo audiens dn̄ꝫ dicentes. Ideomundus uos odit quia nō eſtis de mūdo: Si eniꝫ eſſetis de mundo mundus quod ſuum erat diligeret. Periculoſuꝫ eniꝫ eſt dixiſſe mala de bonis et ſicut exprobratis ad coronā Ita exprobrātibꝫ ad damnationis cumulum cedit. Quod et beatus Auguſtinus teſtatur dicensnemo laceret ſeruos dei quia nō expedit lacerantibusSeruis quidē dei merces falſis detractiōibꝫ creſcit: ſꝫcreſcit etiaꝫ pœna detrahentium. Nam non ſine cauſadictum eſt Cuꝫ uos oderint homnes et exprobraueritmentientes gaudete et exultate: quia merces ueſtra copioſa eſt in cælis. Itaqꝫ cōſolemur inuicem in uerbis6Fxiſtis benedicentes dominū in uniuerſis ulis ſuis Quiuiuit et regnat deus in ſæcula ſæculorum Amen.¶ Poſt uitam beatiſſimi Hieronymi in calce uoluministranſituꝫ ipſius ſubdendum duxi queꝫ Euſebius eiusdiſcipulus non tam claro ꝙͣ deuoto ſermone cōſcripſit¶ Incipit epiſtola beati Euſebii ad beatū Pamaſiū portuenſem epiſcopuꝫ et ad Theodonium Romanorū Senatorem de morte beati hieronymi doctoris eximii.ATRI R EOErēdiſſimo Pamaſoportuēſi epiſcopo et chriſtiāiſſio Theodonio Romanorū Senatori Euſebiuſ olim Hieronymi ſanctiſſimi diſcipulus nunc uero eodem orbatus lumine pium dolorem et ſuauiſſimumzaudiuꝫ multifariaꝫ multiſqꝫ modis oliꝫ deus locutuseſt omnibꝫ nobis per ſuuꝫ dilectiſſimuꝫ filiuꝫ ſanctumhieronymū ī ſcripturis ſanctis in uirtutibꝫ et prodigiismultis quæ per illuꝫ fecit ipſe dn̄s in medio noſtri ſicutuos ſcitis de quo etiaꝫ et nos teſtes ſumus: qui eumuidimus et oculis noſtris ſanctitateꝫ perſpexius et manus noſtræ cōtrectauerūt de uerbo eius ſcientiæ et doctrinæ quibꝫ uita manifeſtata eſt Quod aūt uidimus etaudiuimus ānuntiamus uobis. Eramus enī tāꝙͣ oueserrantes erroribꝫ et ſuperſtitioſis fabuliſ non audiētesſanam doctrinā ſed coaceruātes ſibi pſeudo prophetasqui ē̄ſurgentes ī populo magiſtri mēdaces ītroducebātſectas uariæ perditionis donec iſte illuceret dies quitanꝙͣ ſol refulgens quinquaginta annis et ſex menſibꝫmultis laboribꝫ et erumnis in lectiōibꝫ et uigiliis ut nobis frangeret panē doctrinæ deſudans tenebras erroriprofugans et cunctos a perditione liberans effulſit intemplo dei. Incipienſqꝫ ab oriente uſqꝫ ad occidenteꝫafferens bella hæreticorū eorū arcuꝫ conterens: armaet ſcuta ſua cōbuſſit igni quoniam in ipſo deus poſuitprodigia ſuper terraꝫ ut nomē ſuuꝫ manifeſtū fieret innationibꝫ. Deinde pertranſiēs uſqꝫ ad fines terræ ſanādo oppreſſos: ab hæreticoꝝ erroribꝫ illūinādo mēteshominū ſcripturaꝝ enigmata reſerādo ſoluēdo nodosobſcura dilucidādo: dubia exponēdo cōfutādo et corrigendo falſitates et ueriſſima ex linguis ꝙͣ plurimis adunando ut nobis notas faceret uias uitæ et noſ adīpleret gaudio lætitia et exultatione templuꝫ dn̄i corroboruit et eius adituꝫ ad inſtar lucernæ non ſub modio ſedſuꝑ cādelabruꝫ ī dn̄i aula poſitæ dominico irriguo rorpleniſſime fœcundate poſteris omnibꝫ ſua uerborumcæteris elegātia ſingulari excellētius alijs omnibꝫ patefecit ut irent in ciuitatē habitationis et locum gloriæ inuenirent: Et ne flerēt uelut priores eorū genus pamarū quos direxit et liberauit ab errorum perditionē Cuꝫenī ſim ſicut ſtipula ēte facieꝫ uēti et ſicut lutū platearūbalbutiēs et loqui neſciēſ nc uerba plene formar̄ ualēsQuid īptiar uobis cariſſimi pr̄es et doī ſuæ laudis Nēpe iuxͣ illud apōli Si līguis hoīm loquar et āgeloꝝ ſuūlaudādi gn̄s necdū attīgerē Iccirco n̄ ī arcu meo ſꝑabonec gladius meuſ ſaluabit me ſꝫ dn̄s erit illūinatio meaQui docuit et docebit manū meā ad ſcribēdū et dirigetlinguam meaꝫ ad loquenduꝫ ut quondā aſinæ balaamquoniaꝫ ipſius eſt regnum et imperiuꝫ. et dominatur amari uiqꝫ ad mare: et a flumine uſqꝫ ad termīos orbisterraꝝ in cuius cuncta ſunt poſita ditiōe: corā quo procidūt reges nec eſt qui ſuæ poſſit obſiſtere uolūtati quoniā oīa quæcūqꝫ uoluit fecit ī terra mari et ī abyſſis Etſic lingua mea tanti uiri laudem meditabitur et nomenſuum ānunciabit uniuerſis: Hic uere fuit ille iſrahelitain quo dolus n̄ fuit electus ſecūdū cor domini ad loq̄n