Druckschrift 
2 (1476)
Entstehung
Seite
667
Einzelbild herunterladen
 

tibi quidē prænimia cordis hebetudine intelligēda conceſſerim Prophetaꝝ uerba cōtēnis Sꝫ reſpōdebit tibiAmos ī tribꝫ et quattuor īpietatibꝫ nōne auerſabordicit dn̄s. Quoniam eniꝫ Pamaſcus gaza tyrus idūxaamonyte moabite iuda quoqꝫ et iſrahel ſæpe ad ſe deiuaticinio deſtinato ut agerēt pœnitētiaꝫ aliqn̄ audiretēpſerūt iræ ſuæ quā illaturus ē dn̄s cās iuſtiſſimas profert dicēs ī tribꝫ et quattuor īpietatibꝫ nōne auerſaboreos. Sceleratū ē īquit male cogitare cōceſſi: nequius ēmala cogitata uelle ꝑficere: Et hæc pro mea benignitatebenignuſ īdulſi. Nunquid et opere pc̄m īplēduꝫ fuit: etmea ſuꝑbe calcāda clemētia. Tamen poſt factū qꝛ malopec̄oriſ pēitētiāꝙͣ mortē ſani opuſ hm̄ medico ſꝫ male habētes: iacēti manū porrigo et cōſꝑſuꝫ ī ſaguīe ſucut propriis fletibꝫ exhortor qd̓ ſi nͥc ſic pēitētiā uult agere et fracto nauigio tabulā quā ſaluari poterat ⁊tētat: Cogor dicer̄ ſuꝑ tribꝫ et quatuor īpietatibꝫ auerſabor dicit dn̄s Auerſionē dicēs eſſe pro pœna duꝫſuæ relinquitur peccator uoluntati. Inde ē qd̓ peccatapatruꝫ in tertiā et quartaꝫ generationē reſtituit nonuult ſtatiꝫ punir peccātes: ſed ignoſcens primis poſtrema cōdēnat. Alioquin ſi protinus ſcelerū ultro exiſteret et multos alios et certe Pauluꝫ apoſtolū eccleſiahaberet Ezechiel cuius ſupra fecimus mētionē di uerbuꝫ ad ſe factū reſerēs ait Iperi os tuū et māducaᵇ qd̓ego dabo tibi Et uidi īquit et ecce manus extēſa ad meet ī ip̄a uolumē libri et ī̄uoluit illud in cōſpectu meo etin ipſo ſcriptū erat a facie et retrorſū lamētū et carmē etue Prima ſcriptura ad te ꝑtinet ſi tn̄ uolueris ager̄nitentiā poſt delictū Secūda ad ſc̄os qui ad dei cāticūprouocātur Non ē eniꝫ pulchra laudatio in or̄ peccatoris. Tertia ad tui ſimiles qui deſperāteſ ſemetipſos tradiderūt ſe īmūditia et fornicationi et uētri et: hiſ quæ infra uētreꝫ ſunt qui putant oīa morte finiri: et nihil eſſepoſt mortē et dicūt Tēpeſtas ſi trāſierit non ueniet ſuꝑnos: liber. ille quē propheta deuorat: oīs ſeries ſcripturarū ē in quibꝫ et pœnitens plāgitur: et iuſtus canituret maledicitur deſperanti. Nihil ita ī̄pugnat deo ꝙͣ corimpœnitens. Soluꝫ crime̓ eſt qd̓ ueniaꝫ conſequi nonpoteſt. Si eniꝫ ei ignoſcitur poſt peccatū qui peccar̄ deſiſtit. et ille flectit iudicē qui rogat Impœnitens autemomnis ad iracudiaꝫ prouocat iudicāte ſolū deſperationis crimē ē quod mederi nequeat. Porro ut ſcias quotidie deuꝫ peccatores ad pœnitētiā prouocar̄ qui ſe rigide ꝑſtiterint: de clemēte ſeueꝝ et truceꝫ faciūt. AudiEſaiæ uerba dicētis. Et uocauit īquit dn̄s ī illa ad fletūet plāctū magnū et ad d caluationē et accinctionē cilicioruꝫ ipſi uero fecerunt lætitiā et exultationē mactātesuitulos et īmolātes oues ut cōederēt carnes et biberētuinū dicētes. Oāducēus et bibamus cras eniꝫ moriemur. Poſt quas uoces et ꝑditæ mētis audaciaꝫ ſcriptura cōmemorat dicēs. Et reuelata ſunt hæc ī auribꝫ dn̄iſabaoth. Non remittetur uobis hoc pc̄m donec moriamini. Si eniꝫ peccato mortui ſuerint tūc eis remitteturpc̄m. Quod diu ī peccato uixerit dimittetur. Parce quæſo aīx tuæ: crede dei futurū eſſe iudiciū. Recordare a quo epiſcopo diaconus ordinatus ſis. Nec miꝝquāuis ſanctuꝫ hoīeꝫ tn̄ ī hoīe eligēdo potuiſſe ſe falli:cum et deuꝫ pœniteat Saulē ī regē unxit et in duodciꝫ apoſtolis Iudas proditor ſit reptus: et de quōdā ordinis tui hoīnibꝫ Nicholaus antiochenus īmudiciarꝝoīuꝫ et neophytarū hære ſeos auctor extitiſſe referaturNon tibi illa nunc replico qd̓ plures uirgines uiolaſſenarreris qd̓ a te nobilium uiolata matrimonia publicocxſa ſint gladio: qd̓ lupanaria īpurus et helluo cucurriſti. agna quidem iſta ſunt pōdere ſuo: ſed ſiuntparatione eorū quæ illaturus ſuꝫ leuiora: Rogo quātūcrimen ē ubi ſtuprū et adulterium paruꝫ ē infeliciſſime66.mortaliuꝫ tu ſpeluncā illā: in qua dei filius puer natuseſt et ueritas de terra orta ē et terra dedit fructū ſuū deſtupro cōdicturus īgrederis timeſ ne de præſepe infans uagiat: ne puerpera uirgo te uideat: ne mater dn̄icontempletur angeli clamāt paſtores currūt: ſtella deſuper rutilat: magi adorant: Herodes terretur hieroſolyma conturbatur: et tu cubiculum uirginis decepturusuirginē irrepis. Paueo o miſer: et taꝫ mēte ꝙͣ corporephorreſco: poner̄ tibi uolēſ āte oculos tuos opus tuuꝫTota eccleſia nocturnis uigiliis chriſtū dn̄m ꝑſonabat:et ī diuerſarū gētiuꝫ linguis unus ī dei laudibꝫ ſpirituscōcinebat. Tu īter hoſtia quōdā p̄ſepiſ dn̄i nūc altaris nc̄amatorias epiſtolas ſulciebas quas poſtea illa miſerabilis quaſi flexo adoratura genū īueniret et legeret et ſtabilis deincepſ ī choro pſallētiū et īpudicis nutibꝫ Prhonefas poſſuꝫ ultra progredi: prorūpūt lachrymæ āteꝙͣ uerba et īdignatione ꝑiter ac dolore ī ipſo meatu fauciuꝫ ſpiritus coartatur. Obi mare illud eloquētiæ tullia; ubi torrēs fluuiuſ Demoſthenis? Nūc profecto muti eſſetis ambo: et ueſtra lingua torpeſceret: Inuenta eſtres quam nulla eloquentia explicare queat: Repertumeſt facinus quod non minus fingere: nec ſcura luderenec attellanus poſſet effari. os ē ī ægyptiis et ſyrismonaſteriis ut uirgo ꝙͣ uidua quæ ſe do uouerīt: etſaculo renuntiātes oēs ſæculi delitiaſ cōculcarint mundanū crinē mōaſterioꝝ matribꝫ offerāt deſecādū ut n̄cintecto poſtea cōtra apoſtoli uolūtatē īceſſuræ capite: ſꝫuelato ac ligato orent: n̄c quiſpiaꝫ hoc præter tōdenteset tonſas nouit niſi quia qd̓ ab oībus fit pene noſciturab oībus. hoc dupliceꝫ ob cauſā cōſuetudine uerſuꝫeſt ī naturā uel quia lauacrū adeunt uel qꝛ̄ n̄c oleuꝫcapite n̄c or norūt: et ne a paruis animalibꝫ īter incultuꝫ crinē gigni ſolent et cōcretis ſordibꝫ opprimātur uideamus igitur tu uir bone inter iſta quid feceris futuromatrimonio In ſpelūca illa uenerabili q̄i quoſdam obſides accipis capillos ſudariola inſulcis et cingulum dotale. pignus reportas Iuras ei te nullā ita amatuꝝ: Deinde curris ad paſtorū locū et āgeloꝝ deſuꝑ ſtrepitu cōcinente ī eadē uerba teſtaris: Nihil dico āplius qd̓ ī oſcula rueris Quod āplexatus ſis totū quidē de te credi poteſt: ſed ueneratio præſepis et cāpinime ſinūt plus creder̄: ꝙͣ te uoluntate tātū corruiſſeiſer nōne quādoin ſpelunca uirgine ſtar̄ cœpiſti caligauerūt oculi tuilingua torpuit cōcidrūt brachia pectus intrēuit: nutauitinceſſus. Poſt apoſtoli Petri baſilicaꝫ In qua chriſti fiāmeo cōſecrata ē poſt crucis et īſurrectionis et aſcenſionis doīcæ ſacramēta in quibꝫ rurſum ſe in mōaſterio uicturā ſpōponderat audes crinem eius accipere: et tecūnoctibꝫ dormituruꝫ quē chriſto meſſuerat in ſpelunca.Deinde a ueſpere uſqꝫ mane feneſtræ illius aſſides: etqꝛ̄ ꝑꝑ altitudinē hærere cōminus uobis licebat perfuniculuꝫ uel accipis aliquid uel remittis Dide quantadiligētia dn̄i fuerit ut nūꝙͣ uirginē niſi ī eccleſia uideriſet cuꝫ talem uterqꝫ ueſtruꝫ habuerit uoluntatē niſi perfeneſtrā nocte facultas uobis fuerit coloquēdi Oriebatur tibi ut poſtea didici ſol inuito exanguis marciduſpallidus ut ſuſpitione: omni careres euāgeliū chriſti qͣidiaconus lectitabas. Nos pallorē ieiunii putabamus:exangue os cōtra inſtitutū ac morē tuuꝫ qͣi confectumuigiliis mirabamur: iaꝫ tibi et ſchalæ per quas deponeres miſerā parabantur: iaꝫ inter diſpoſituꝫ decreta nauigia cōdicta dies: fuga aīo perpetrata et ecce angeluſille cubiculi Catiæ ianitor cunaꝝ dn̄i cuſtos et in fātiſchriſti gerulus corā quō tanta faciebas ipſe te prodidiO fune ſtos oculos meos: Odiē illā maledictione digniſſimā ī qua epiſtolas tuas quas hucuſqꝫ tenēusſternata mēte legi Quæ ibi turpitudines blāditieſ quāta de cōdicto ſtupro exultatio. Hoc ne diaconuꝫ decuiti. 4