et nō ſunt cōdignæ paſſiones præſētis ſæculi ad futurāgloriā quæ reuelabitur ī nobis Et alibi tribulationē ſuꝑtribulationē ſuſtiner̄ patienter agāus in omnibꝫ quæ accidūt nobis patiētia enī uiri multa prouidētia Qui autēpuſilanimus ē uehemēter īſipiēs ē In lāgoribꝫ et ī crebra īfirmitate dicebat Quando īfirmor tunc fortior ſuꝫet habemus teſauꝝ iſtū ī uaſis fictilibꝫ. donec mortalehoc īduat īmortalitatē et corruptiuum ueſtiatur īcorruptiōe et iteruꝫ Sicut abūdant paſſiones chriſti ī nobisita et ꝑ chriſtuꝫ abundat cōſolatio nr̄a Ac deinde. Utſotii paſſionum eſtis: ita et conſolationis eritis. In ſuomœrore ita cātabat. Quare triſtiſes anima mea et quare cōturbaſ me Spera ī do quoniā adhuc cōfitebor illiſalutar̄ uultus mei et deus meus In periculis loquebatur Qui uult uenire poſt me abneget ſemetipſū et tollatcrucē ſuā et ſequatur me et iteꝝ Qui uult animā ſuamſiluā facere ꝑdet ipſā et qui ꝑdiderit āimā ſuā propterme ſaluā faciet eam Quando diſpendia rei familiaris eteuerſio totius patrimōii nūciabatur: aiebat qud̓ enī prodeſt homini ſi totū mūduꝫ lucretur: et animæ ſuæ detrimētū habuerit? Aut quaꝫ dabit homo cōmutationempro anima ſua? Et nudus exiui de uentre matris meæet nudus redeaꝫ: ſicut dn̄o placuit ita factuꝫ ē ſit nomēdn̄i benedictuꝫ Et illud nolite diligere mūdum neqꝫ eaqux ī mūdo ſunt Quia ea quæ in mūdo ſunt deſideriacarnis ſunt et cōcupiſcētia oculoꝝ: et ſuꝑbia uitæ huiuſquæ nō ē ex patre ſed ex mundo ē: et mūdus trāſeat etconcupiſcentia eius Scio ei ſcripturas īfirmitates grauiſſimas liberoꝝ et maxime Toxotii ſui queꝫ plurimūdiligebat Tūqꝫ illud uirtute cōpleuiſſet dicebat Turbita ſū et nō ſū locuta īter hæc uerba prorupit Qui amatfilius aut filiam pluſꝙͣ me non ē me dignus. Et oransad dn̄ꝫ loquebatur Poſſide filioſ mortificatoꝝ qui propter te mortificant quottidie corpora ſua. Noui ſuſurronem quēdā Quod genus hominuꝫ ꝑnicioſiſſimuꝫ ē q̄ibeniuolum nūtiaſſe: ꝙ præ nimio feruore uirtutū quibuſdaꝫ uideretur inſana et cerebruꝫ eius dicerent cōfouenduꝫ Cui illa reſpondit: Teſaurū facti ſumus mūdoet angelis et hominibꝫ et nos fatui propter chriſtumſed ſtultuꝫ dei ſapientibus eſt hominibꝫ Vnde ſaluaotiloquitur ad patrem Tu ſcis īſipientiam meaꝫ quē ī euāgelio et propinqui q̄i mentis impotem ligare cupiebātet ad uerſarii ſugilabant dicētes Pæmoniuꝫ hēt et ſamaritaus eſt et in belzebub principe demoniuꝫ eiicit demōia Sꝫ noſ audiāus apoſtolū cohrotātē Hec eſt gloria nr̄a teſtimoniuꝫ cōſientia noſtræ quoniā in ſauctitate et ſinceritate et gratia dei cōuerſati ſumus in mundoEt dn̄m dicētē ad aplōs Ideo mūdus odit uos qm̄ nōeſtis de mūdo Si eētis de mūdo amaret utiqꝫ mūdusq ſuū erat Et ad ip̄m dn̄ꝫ uerba uertebat dicēs Tu noſti cordis abſcōdita: et hæc oīa uenerūt ſuꝑ nos et nō ſumus obliti tui nec iniqꝫ egimus ī teſtamēto tuo nec aduerſū ē retrorſū cor nr̄uꝫ et ꝑꝑ deū mortificati ſumustota die Reputati ſumus uelut oues occiſionis: ſi dn̄sauxiliator meus non timebo quid faciat mihi hō: Egoenī lego: fili honora dominū et confortaberis: et extrailluꝫ nullū timueris His ac talibꝫ teſtimōiis q̄i armaturā chriſti et aduerſus oīa quidē uia ſe p̄cipue īſtruebatſe contra inuidiaꝫ ſeuientem patiēdo iniurias furoreꝫrabidi pectoris mitigabat. Peniqꝫ uſqꝫ ad dieꝫ mortisEt huius patiētia et alioꝝ zelus oībus patuit qui ſuūrodit auctoreꝫ Et duꝫ æmulū hædere nititur ī ſemetipſoproprio furore bacchatur Dicaꝫ de ordine monaſteriiquo ſanctoꝝ cōtinētiam ī ſuū uerteret lucrū Sēinabatcarnalia ut meteret ſpiritualia: dabat terrena ut cæleſtiatolleret breuia concedebat ut pro his æterna mutaret:Et poſt uirorū monaſteriū qd̓ uiris tradiderat gubernādū plures uirgines quas de diuerſis prouiciis cōgrega9O.rat tā nobiles ꝙͣ medii et īfimi gn̄is ī tres turmas monaſteriaqꝫ diuiſt ita dūtaxat ut ī oꝑe et īcibo ſeparatæpſalmis et orōnibꝫ iūgerētur. Poſt alleluya cantatumQuo ſigno uocabātur ad collectā nulli r̄ſidre licitū eratſꝫ primas uel īter primas ueniēs cæteraꝝ opperiebaturpudore aduētūet exēplo ad laborē eas prouocās n̄ terrore MMane: hora tertia et ſexta nōa et ueſpa noctiſ medio gallorū cātu ꝑ ordinē pſalteriū cātabatur Oraculuꝫprophetiæ retinēs aīo Septies ī die laudeꝫ dixi tibi etmedia mocte ſurgebam ad confitendum tibi. Cuiꝙͣ ſororum nec licebat ignorare pſalteriūet de ſcripturis ſanctis quottidie aliquid diſcere et cum ſororibꝫ diſputareDie tantuꝫ dominico ad eccleſiā procedebāt ex cuiushabitabant later et unū qdqꝫ agmē matreꝫ propriā ſeq̄batur Atqꝫ īde pariter reuertētes īſtabāt operi diſtributo et uel ſibi uel cæteris īdumēta faciebāt. Si qua eratnobilis nō ꝑmittebatur e domo ſua haber cōitē ne ueteruꝫ actuū mēoriā et laſciuiētis īfantia errorē replicaret antiquū et crebra cōfabulatiōe renoueret uus ouīꝫhabitus Linteaminibꝫ ad tergēdum manus ſoluꝫ utebantur Auiris tanta ſeparatio ut a ſpādōibꝫ quoqꝫ easſe iungeret ne ullas daret occaſiones linguæ maledicæq̄ ſactos carper̄ ſolita ē ī ſolatiuꝫ deliquēdi Si qua ueltardior erat uel non ueniebat ad pſalmos et in operepigrior uariis eam modiſ aggrediebatur Si erat iracūda blanditiis Si patiens correctione illud apoſtoli imitans Quid uultis In uirga ueniā ad uos an in ſpiritulenitatiſ et māſuetudinis? Excepto uictu et ueſtitu nullāhēre aliquid patiebatur dicēte aplō hēnteſ uictū et ueſtitū his cōtēti ſumus de cōſuetudine plus hēndi p̄berētlocū auaritiaæ que nullis repletur opibus et quāto āplius habuerit plus requirit: neqꝫ copia neqꝫ īopia minuitur. Obiurgātes īter ſe ſermone leniſſimo fœderabatlaſciuiētē adoleſcētularū carneꝫ et crebris et duplicatioieiuniis frāgebat: malēs eas ſtomachū dolere ꝙ mētēSi uidiſſet aliquā cōptiorē cōtractione frōtis et uultustriſtitia arguebat errantē dicēs ūditia corporis atqꝫueſtitus aīæ ē īmūditia et turpe uerbū atqꝫ laſciuū nunꝙ de ore uirgineo proſerēdū Quibꝫ ſignis libidinoſusaīuſ on̄ditur et ꝑ exteriorē hoīeꝫ īterioris hoīeſ uitia d̓mōſtrātur Quā līguoſā et garrulā at procacem: rixiſqꝫproſpexerat dlectari et ſæpius cōmonitā nolle conuertiinter ultimas extra conuentum ſororum ad fores triclinium orare faciebat: et ſeparatim cibum capere ut quāobiurgatio non correxexat emendaret pudor Furtuꝫquaſi ſacrilegiū deteſtabatur et qd̓ īter ſæculi hoīs uelleue putabatur uel nihil hoc ī monaſteriis grauiſſimūdicebat eſſe delictū: Quid memorē clemētiā et ſedulitatē ī xgrotātes quas miris obſequiis et miniſteriis cōfotuebatꝰ cūqꝫ alijs lāguētibꝫ large præberet oīa et eſuꝫquoqꝫ exhiberet carniū ſi qn̄ ip̄a ægrotaſſet ſibi nō īdulgeba: tet in eo īxqualis uidebatur ꝙ ī alijs clemētiā inſe durititā cōmutabat nulla iuuenū puellaꝝ fuit tā ſanacorpor et uegeto tātæ ſe dederat cōtinētia ꝑ ipſa infracto ſenili debilitatoqꝫ corpuſculo Fateor ī hoc ꝑtinatīatior fuit ut ſibi nō parceret ut nulli cederet admōentiReſeraꝫ qd̓ expertus ſū mēſe iulio feruentiſſimis æſtibꝫ īcidit ī ardorē febriū et poſt deſꝑationē cū dei miſericordia reſpiraſſet: et medici ꝑſuaderēt ut ad refectionē corporis uino uteretur tenui et paruo: ne aquā bibēs ī hydropē uertertur. et ego clā beatū papā epiphātuꝫ rogaſſē ut āmōeret īmo cōpelleret uinū biber illa uterat prudēs et ſolertis īgenii ſtatiꝫ ſēſit īſidias: et ſubridēs meū ēe qd̓ ille diceret ītimauit Quid plura cū beatus pōtifex poſt multa hortamēta exiſſet foras: q̄rentimihi quid egiſſet reſpōdit Zantū profeci ut ſeni homini pene ꝑſuaſerit ut uiuū bibā. hæc refero nō qd̓ īcō ſidrāter et ultra uires ſūpta ōera probē monēte ſciptura